Blog Comments

2 comments
  • Elshara Silverheart
    Elshara Silverheart I love it when people from our ancient past taught us how to love as we do to our future. <3
    November 4, 2015 - 2 like this
  • Teresa Maria Zalewska
    Teresa Maria Zalewska Każda istota wyraża Przestrzeń Serca w jedyny i niepowtarzalny sposób. Wielokrotnie obserwowałam inspirujący i uzdrowicielski wpływ twórczości wielkich mistrzów pióra . To urzekające doświadczenie.
    November 4, 2015

Khalil Gibran - On love

  • Jennie Marie Schell Photography ArtThen said Almitra,

    Speak to us of Love.

    And he raised his head and looked upon the people, and there fell a great stillness upon them. And with a great voice he said:

    When love beckons to you follow him,

    though his ways are hard and steep.

    And when his wings enfold you yield to him,

    though the sword hidden among his pinions may wound you.

    And when he speaks to you believe in him,

    though his voice may shatter your dreams

    as the north wind lays waste the garden.

    For even as love crowns you so shall he crucify you.

    Even as he is for your growth so is he for your pruning.

    Even as he ascends to your height and caresses

    your tenderest branches that quiver in the sun,

    so shall he descend to your roots

    and shake them in their clinging to the earth.

     

    Like sheaves of corn he gathers you unto himself.

    He threshes you to make you naked.

    He sifts you to free you from your husks.

    He grinds you to whiteness.

    He kneads you until you are pliant;

    And then he assigns you to his sacred fire,

    that you may become sacred bread

    for God’s sacred feast.

     

    All these things love will do unto you

    that you might know the secrets of your heart,

    and in that knowledge become a fragment of Life’s heart

     

    But if in your fear you would seek only love’s peace

    and love’s pleasure,

    then it is better for you that you cover your nakedness

    and pass out of love’s threshing-floor,

    into the seasonless world where you shall laugh,

    but not with all of your laughter,

    and weep,

    but not all of your tears.

     

    For Love gives naught but itself

    and takes naught but from itself.

    Love possesses not

    nor would it be possessed;

    For love is sufficient unto love.

     

    And when you love you should not say,

    “God is in my heart,”

    but rather, “I am in the heart of God.”

     

    Think not you can direct the course of love,

    for love, if it finds you worthy, directs your course.

    Love has no other desire but to fulfill itself.

     

    But if you love and must have desires,

    let these be your desires:

    To melt and be like a running brook

    that sings its melody to the night.

    To know the pain of too much tenderness.

    To be wounded by your own understanding of love;

    And to bleed willingly and joyfully.

    To wake at dawn with a winged heart

    and give thanks for another day of loving;

    To rest at the noon hour and meditate love’s ecstasy;

    to return home at eventide with gratitude;

    And then to sleep with a prayer for the beloved in your heart

    and a song of praise upon your lips.

     

    Kahlil Gibran, “The Prophet”

     

     

    Khalil Gibran – O miłości

     

    Wtedy Almitra rzekła:

    Mów nam o Miłości.

     

    A on uniósł głowę i spojrzał na ludzi, i zapadła cisza. I podniesionym głosem mówił:

    Jeśli miłość cię zawoła - podążaj za nią śmiało,

    choć jej drogi są trudne i strome.

    A gdy rozpostrze swe skrzydła – ulegnij,

    nawet, jeśli miecz, który skrywają jej pinie miałby cię zranić.

    A kiedy mówi do ciebie - dotrzymaj jej wiary,

    nawet, jeśli jej głos rozrywa twoje marzenia jak wiatr północny pustoszący ogród.

     

    Miłość może nałożyć ci koronę albo cię ukrzyżować. Pragnie twego rozkwitu, lecz również nadaje ci kształt.

    Wspina się wysoko by pieścić twe najdelikatniejsze gałęzie, które drżą w słońcu, ale także zniża się do twych korzeni i wstrząsa nimi by nie przylegały zanadto do ziemi.

    Zagarnia cię do siebie jak łan kukurydzy.

    Zdejmuje twe łupiny do zupełnej nagości.

    Oddziela twe ziarno od plew.

    Ściera cię do białości.

    Ugniata aż do uległości.

    A następnie wkłada cię do swego świętego ognia i czyni cię uświęconym chlebem na boską uroczystość.

     

    Wszystko to miłość powinna uczynić abyście poznali sekrety swego serca i dzięki tej wiedzy stali się częścią Serca Życia.

    Lecz jeśli się lękacie i pragniecie jedynie spokoju i przyjemności, które miłość daje,

    lepiej okryjcie swą nagość i oddalcie się od tej twardej ziemi do mdłego świata gdzie będziecie się śmiać, lecz nie pełnią śmiechu i płakać, lecz nie pełnią swej rozpaczy.

     

    Miłość nie daje niczego prócz siebie i nie czerpie z niczego prócz siebie.

    Miłość nie posiada i nie daje się posiąść.

    Bowiem miłości wystarcza miłość.

     

    Kiedy kochasz nie mów: „Bóg gości w mym sercu”, lecz raczej: „Jestem gościem w sercu Boga”.

    I nie sądź, że możesz kierować miłością, gdyż jeśli tylko warto, miłość pokieruje tobą.

    Miłość nie pragnie niczego poza spełnieniem.

    A jeśli kochasz i pragniesz, niechaj takie będą twoje pragnienia:

    Rozpłynąć się w wartki strumień, który nocy nuci swą melodię.

    Poznać ból z nadmiaru czułości.

    Nosić ranę zadaną poprzez twe własne rozumienie miłości.

    Krwawić dobrowolnie i z radością.

    Budzić się o świcie z uskrzydlonym sercem i dziękować za kolejny dzień kochania.

    Odpoczywać w południe przywołując miłosną ekstazę.

    Powracać do domu z wieczorną bryzą, niosąc w sobie wdzięczność i spać z modlitwą w sercu za twoje kochanie i pieśnią chwały na ustach.

     

    Khalil Gibran ,"Prorok"