Feed Details

  • Blogs On Cosmic Nation
  • Personal
  • Blogs from this site.
    • Last updated May 26, 2016
  • Source: starseeds.co

Feed Tags

Other Feeds

Elshara Silverheart's Feeds

Cosmic Nation: Blogs

Published: Jun 18, 2018 9:00:07 PM
Latest blogs from members on Cosmic Nation.
  • Jun 3, 2018 4:21:50 PM

    It's been far too long since I last posted an update to the community. So here's what's new with me.

    I'm probably going to be moving house, again to a new location. Rent in this part of the world is becoming very expensive, and I'm tired of paying and in deed, living practically from pay check to pay check just because my income is of a set (fixed) amount. I wish to devote more time to me doing what I love, instead of paying bills and sorting out food. Of course they're important, to keep the physical world maintained. But I'm finding that things which used to matter, still do, but subconsciously so. It's okay if you sleep when you're tired. eat when you're hungry. Routine's serve a purpose, only if you choose to make it a religion out of life. There's no shame in admitting who you are is important, to the point of choosing you over a schedule or even a payment plan of some sort. You matter most, and that's why I'm moving to focus on such an environment. It will also allow me to spend more time online like I once was able to do years ago.

    Something I've purposely placed focus on recently, is that if you live every moment in life with no regrets, you are fulfilling your dreams in reality. We are what we create, inwardly and outwardly. We are powerful, spiritual beings, with ideas given to us in our dreams for us to explore in life. By doing so, we establish a path way for creation to guide us in that which we experience as creators of our own destiny. there are times however, where in times of need, such destiny faces challenges brought about by circumstantial interference. Such interference is the reason why instantaneous manifestations of our desires have been delayed. From idea to experience, the cycle of life starts with you.

    Upon further contemplation, I've discovered something interesting regarding the online world. Specifically relating to how communities are changing in how we are interacting with one another as people existing in both the real and virtual worlds. We're experiencing a great amount of transitional loss, and new beginnings by force. Some people have felt as though such transitions have led them to feel more isolated than ever. While other people are feeling as though we must adapt to what comes afterwords for it to help us grow, to shape us further into alignment with an ever continuously expanding reality we find ourselves in collectively.

    It seems as though people who are on other networks or sites, are slowly coming to the realization they don't last for ever. That is because, in truth, not all in fact, do. I have witnessed a lot of "moving on" throughout the community at large. People trying to find their place in a world that appears quite harsh at times. Whether it be about money, censorship or other types of struggle, many people are being faced with change. Some good, and some bad, depending on how you see things.

    As a result of such changes, I wish to inform you that a few communities known to many have finally shut their doors. http://starseeds.net International Starseed Network, being one such site. Others being http://spiritualnetworks.com, http://wiccantogether.com, http://spiritualunite.com respectively. Other communities, and indeed, personal friends of mine, have also transitioned. Whether in death, or lack of interest, such have moved on. In the mean time, I've attempted to establish some allies within two other communities. http://one-vibration.com and http://pagansouls.com Both of whom, for a time, accepted my input in an effort to restore hope and healing to the greater spiritual scientific community. Not all however is lost. For there are several other groups available besides our own, who are popping up and reaching out. In other words, we're far from alone. Regardless, it would seem as though our alliance is strengthening with one vision or goal in mind. Be true to yourself no matter what. Love what you wish to achieve, and be there for all you desire is possible.

    I've dropped in on http://my.lightworkers.org from time to time. I wish them the best there. It seems no updates have happened there in awhile as a movement although I know it's growing. Speaking of network growth, I'm in the process of upgrading our network here to a new set up. I'm impressed with what we're doing here together and wish to expand the network space. I am making the final touches to such a project which should if all goes well, result in you being able to directly communicate with other people further a field, who have transported communication and connectivity abilities to us through the medium of a united world in love, peace and harmony. I'll update this space via an email about such activities once they're complete. For now, know that I have plans to ensure we remain online and in focus for all that we are, desire and wish to be.

  • Oct 21, 2017 8:01:20 AM

    If you can believe it or not, we were down due to our domain being expired! But I'm not willing to let go quite so fast. That's right, hold up! We're back in business at least for another month, if not a year. Let me explain.

    News for October. The domain expired October 5th, but the site became inaccessible on October 11. On October 20, it was restored and paid in full for another year. The domain will expire October 4 2018. As for the hosting, I'm going to move to TMD Hosting from Name Cheap. Even though I paid for a year of web hosting with Name Cheap, I am pondering switching for faster service and better resources for facilitating simultaneous connections. Here's why.

    Slow resources helps nobody. Name Cheap for the most part has been reliable, and affordable. But it came at a cost. I know I said I would upgrade and dedicate my time to ensuring our needs were met as space grows. Now, I'm actually doing it. The reason why I couldn't until now, is due to financial limitations. I'm getting back on my feet again however, and am also starting a few other projects.

    One of them, is known to you already. During the week starseeds.co was offline, and throughout several weeks prior, I've been managing http://my.lightworkers.org and http://soulbe.tk. Both sites promised active development, however due to shuffling concerns regarding hosting for http://soulbe.tk, it was until recently directing people to http://my.lightworkers.org which in retrospect, meant I could focus entirely on that site for awhile.

    Like most sites I've been on, I pride myself in doing what I can to help them grow. This is no exception. Although, my time at LightWorkers.org seems short and sweet. Lots of members personally invited by me and also recommended by Adeon and others, go there regularly. I'm still a member there, however I was demoted from my promotion as an admin because the owner and long term other moderators there felt it best people who they trusted the most, could lead the site. Due to that and several other miscommunications I decided to leave my post as site facilitator and run my own project again. Which brought me back to feeling the way I do, motivated and interested full time in starseeds.co among other projects.

    As for http://soulbe.tk, nick named Soul Vibration, it was meant to be a guide, or temporary fix for the loss of what I thought would be permanently, but not intentionally so, this exact site. Now keep in mind you are never lost in my heart, or thoughts. It's just that as I said, financially, I'm having to make sacrifices and, well I was in the process of getting a new credit card. Long story short, I have it, the site is paid for, and we're transitioning to be better now.

    Here are projects I'm working on.

    United Starseeds. Yes. That same site. Going back to my roots long ago in a land called Ning, where people made friendships, relationships and other kinds of connections. Thriving from place to place, and who are still pocketing spiritual wealth and many blessings across several hubs of community networks based on social creation. Okay, if that's too metaphysical for you, I bought unitedstarseeds.org and unitedstarseeds.net in place of unitedstarseeds.com because that one someone else took from me back when I loaned it to Ross Potter and he purposely let it expire back in 2015. But anyways, he also let his site celestialsouls.net expire as well, which is just as well for a number of reasons. Mainly, I bought the domains to bring about a sense of home coming. For lack of a more useful or direct phrase, because I miss what I had and am determined not to lose it again.

    Soul Vibration. soulbe.tk. It's currently suspended right now, not sure why but I'll get Freenom to look into it.

    Cosmic Nation. Starseeds.co. I'm keeping what we have here of course.

    Lightworkers.org. Currently a site still in Beta due to Adeon's delay in bringing it out of beta. I wish him well with the project but I think he just has to lighten up his mood a bit and everything will work out just fine. I truly made a lot of friends there so I check in from time to time to say hello.

    Starseeds.net. Okay. Not my project. I recently took interest in it when the site owner Yshatar decided to tell everyone she was closing it down. I tried to support her decision by letting her know, what ever she is suffering, as she did point out it was an illness of some sort, that it was just a moment of weakness. Oddly enough, a few other networks I know of recently shut down as well around the exact same time in September. One Vibration, aka Shattering The Matrix being the most recent among an off shoot I was involved with called Universal Energy Grid. Starseeds.net is back online.

    There are many other sites still around from the spiritual directories. I recently discovered Spiritual Networks and Spiritual Unite have shut down. Hopefully they will come back, though if they don't, anyone from there are welcome here.

    Let me know if you are interested in a list of available networks, and I can send you links to check them out. One Vibration is now Transcending In Beauty. The site did a complete refresh of all data, and that was one of the oldest sites around since 2008. Same goes for starseeds.net. I can honestly tell you, Ning was much better back in the day than it seems to have transformed into now days.

    Anyways. Where I'll be posting most often is here. I plan on doing a site redesign, moving around the structure of some pages and fixing up a few bugs. Like videos not working, among other things. Let me know if everything is well in your world, I'd always love to hear from you.

    Wishing you well. Elshara Silverheart.

  • Oct 3, 2017 7:29:14 PM

    New!  Nootropic 'Smart Drugs' & Ascension article by Bryan Deflores

    Click this link and then go to the Community page.  Enjoy!



  • Sep 10, 2017 5:17:00 AM

    Get excited and give thanks BEFORE it manifests.

    Be bold--and mighty forces will come to your aid.

    For those who believe, no proof is necessary. For those who don't believe, no proof is possible.

    What lies behind you and what lies before you are tiny matters compared to what lies within you.

    You are only as comfortable as you believe you deserve to be.

    What you chase will flee from you, what you resist will persist and what you invalidate you will absolutely empower.

    In every moment is a choice of Love or fear.

    The lie is to say "I did not create this"

    Heaven is visible for all those who wish to see it.

    Do not think you can direct the course of Love, for if it finds you worthy, it will direct yours.

    There is no need to go looking for Love when that is where you are coming from.

    Look at what is troubling you and you will only find things you shouldn't be doing.

    You cannot control anything for which you haven't assumed full responsibility.

    It is always only at the end when one finds that the answer was in the approach.

    The very thing that is continually sabotaging your efforts is your attachment to results.

    The quality of your life depends on the quality of your thinking.

    Obedience in Love fulfills all lesser laws.

    Renunciation is equivalent to possession.

    To have what you've never had before, you need to do something you've never done.

    The ordering of the mind is the ordering of the Universe.

    All rising to a great place is via a winding stair.

    A lie is simply that which is its own evidence.

    Just because something doesn't exist does not necessarily mean it can't be a useful tool.

    Happiness is not an outcome - it is a choice - a choice of doing what needs doing right now with all your heart, all your mind and all your soul.

    To find out more about your true purpose, learn to monitor and examine your thoughts and discover what your mind is presenting to you that is leading you astray or sabotaging your efforts.

    When you are in alignment with your true purpose, what you KNOW, what you SEE, what you SAY, what you LOVE, what you THINK, what you FEEL and what you DO are all the same thing.

    If you wouldn't tolerate a robber in your house, why would you allows negative thoughts to reside in your mind ?

    The ONLY thing you really need to "master" is the NOW. Everything you need - indeed all your control is in this present moment. Learn to go within the NOW and you will never go without again.

    It is only in SILENCE that you will hear what the universe most wants to tell you. The rest of the time, that message is drowned out by the din of your own thoughts.

    A sufficiently strong desire can bring you anything you want - but beware: Make absolutely sure that it is something you will love - not just something you THINK you will love.

    One of the secrets of success is to always know the inevitable reaction that always follows any given action and be prepared for it.

    You become what you think about most - and the greatest secret is that you will never know what that is.

    Things are rarely what they appear to be. The universe is a paradox and so will only grant life to that which is also paradoxical.

    We are reflections of the very process we seek to understand. Know THYSELF.

    If you wish to become the best YOU you can be, then the coincidence of the your reality with your own thoughts is the nature of the threshold to be crossed.

    It is not impossible to understand that which is authentic and interdimensional with a mentality where such breadth of function is denied by ego.

    The most important focus is on the personal ability manifest thought.This is the sole attribute of [a] man that will endow him with the ability to negotiate the circumstances being increasingly identified from various sources. However, it is not enough to “visualize peace.” One must be able to invest one’s libido or vital force in the posture of “having already created a circumstance of peace,” in which one has already transacted one’s life. One must live out a script which is not punctuated with a final period at death.

    If there is ONE thing that can be deemed to be your greatest enemy - it is your own ego. Do all things with Love for others in mind - and the power of Love will protect you from life's fiercest storms.

    If you really wish to help yourself, but cannot work out HOW, then simply help others. We are all ONE on the higher levels of being and by helping others, you actually help YOURSELF.

    If you are making a request to the universe (or praying) for something, know that it is only requests that ask TO love that will be answered, not ones that ask FOR love.

    Realise that if you rely on your past experience or knowledge for the attainment of some outcome, then the results of that outcome can never be better than the previous ones.

    Every moment of your life is a gift. Be careful what you exchange it for. Don't invest your life and soul into something that will not benefit you.

    Dream your life and LIVE your dreams. If you immerse yourself in your desire so much that you forget you don't have it, you will get it. This is due to the Law of Equivalence of Form.

    Learn to go within and you will never go without again.

    Learn to see the blessings in everything that happens. Sometimes they are very difficult to find, but you will find them if you look hard enough.

  • Sep 10, 2017 5:13:18 AM

    Impatience. The greatest sin of all.

    Your presence in life is precious. To you, the most important person you care about is an imaginary image of what you could be, not who you truly are. For the world sees only imagination as the source for all inspiration, not the soul aware of performing the act.

    This must change. Earth must become a Utopia, with patience as a staple for all life to bare witness to. We live in a time where unrest and social instability causes forgetfulness and the need to be punished for remembering the person you are in every moment you experience. Choice is the illusion of the minds who limit themselves to the constantly changing and adapting environment of impatience.

    Where sin is laid to rest, is the location of somber dexterity. Contained within, is the sleeping form of imagination. A beast who feasts on a focus external to oneself whilst forgetting the identity of the soul. Known as a courageous warrior to all other beasts, we do not understand who we are as we are captivated by the overwhelming desire to be diverse and uniquely self empowered while we set forth to see the universe or live in some existence beyond here.

    The nature of human fantasy, and in deed, the fantasy of all creatures, is to survive. To know whether or not if you are truly alive, you must be aware of your existence from one moment to another. Obtaining such an awareness, relies on alternating the part of you that is aware of your soul and which is also aware of the world around you. Balance is achieved once such has been created, allowing for any possibility to happen as a result of conscious living.

    Through it all, we learn one skill. The most ancient skill of patience. We have forgotten in today's society. You can always identify impatience by its characteristics. The same is true for patience. Alternating between knowing where, when and how to place patience and impatience is key to mastering the art form of imagination and reality itself.

    Lack of control. People who are impatient suffer if anything not pertaining to the world of distraction they wish to embody is breached. If they feel their trauma of being torn apart from that where their focus remains at rest is a threat to their survival, violence and imbalance comes to attempt to allow the person inside to exit the world of imagination and enter reality. At which point they may have already caused damage due to their focus being externally planted, instead of internally grounded. Guided by the soul.

    Nobility. People who practice patience are the only people who can spot an impatient person. They do so by observing their reactions to change within their environment. Someone who is calm, is on the border between reality and imagination. Ready for anything, it is the role of being a part of such a border, to understand oneself and observe their own actions, prior to realizing how to do so where others are concerned. Which is where the experience of being both patient and impatient proves its worth, a value of trust, honor and wisdom.

    Empowerment. Being a patient person is all about being the moment you are a part of. It is for this reason people who practice patience are aware of every moment they place focus towards. If an impatient person were to disrupt such a process, the person would be able to see it coming due to their focus being everywhere yet central to anything requiring attention to their existence in which ever moment they are a part of. It is impossible for a patient person to be aware of multiple moments at once, because it is likewise impossible for an impatient person to do the same.

    Any quality can define whether or not you are patient, or impatient in relation to the current task. Practicing patience and simultaneous action requires you to understand the difference between being patient and impatient, to observe in order to effect the world and the reality you live in as an individual. It is just as difficult for a patient person to fight such a battle as it is for an impatient person, due to only one moment being experienced unless the moment is observing the interaction of one which you are not a part of. This simply means, to put patience into action, all you need to do, is become the action itself. Now you have achieved the possibility, by creating the moment for it to happen.

    It's simple if you think about it. An idea is a you which reality must step in to for it to become an event. The reason why patience holds the key to power, is because we know ourselves better than anything or anyone else in the universe.

  • Sep 10, 2017 5:11:17 AM

    1. War.

    2. Money.

    3. Fear.

    4. Bullying.

    5. Manipulation.

    6. Greed.

    7. Law.

    8. Separation.

    9. Forgetfulness.

    10. Illness.

    11. Disaster.

    12. Illusion.

    13. Pain.

    14. Restlessness.

    15. Half truth.

    16. Mind control.

    17. Carelessness.

    18. Drama.

    19. Substance abuse.

    20. Harm.

    21. Death.

    22. Imbalance.

    23. Fake reality.

    24. Power.

    25. Violence.

    26. Stupidity.

    27. Enforcement.

    28. Conformity.

    29. Oppression.

    30. Sex.

    31. Chemicals.

    32. Corruption.

    33. Ignorance.

    34. Immoral perversity.

    35. Psychopathy.

    36. Damage.

    37. Domination.

    38. Conditional acceptance.

    39. False dependency.

    40. Time limits.

    41. Stress.

    42. Desperation.

    43. Incompetence.

    44. Matrix ideals.

    45. Suppression.

  • Sep 10, 2017 5:08:55 AM

    Fun question. Everyone enjoys a little peace and quiet every now and again, right?

    Imagine if silence was, is, will be an entity. How would such a being appear to you and what would it's purpose for existence be? I am wondering if anyone has ever attempted to try to channel silence, not to block out anything, but as a consciousness, its own sovereign spirit, or soul?

    Is it possible? Probably. I know little to nothing about the channeling world. All I know is that imagination seems to be stimulated when ever someone enters and exits contact with any being of any vision astrally and interdimensionally. Meaning, to the best of my knowledge, silence may in fact consist of an entirely different meaning altogether. Taking on a different role than to block sound, knowledge, or a focus of distilled vibration.

    To me, the concept of silence forming intelligence seems suddenly fascinating. I don't know why, or how. But coming from a place of no direction, yet always there, could it be possible such a being is a type of conscious tool of reconciliation to some degree? I believe that, to a certain extent, silence could be our natural form of creation as a soul. A form beyond movement. A timeless, spaceless moment of reality.

    What are your thoughts? Does it seem dangerous? Scary? Exciting? Or just a dull idea? To me, I see hope through silence. But I also see change, in as much of an unconventional method as thinking outside any box beyond limits. It inspires me. Yet it also makes me craved distilled vibration after awhile. To rest in a universe of moving frequencies, riding the waves of a change that is facilitated by existence itself.

    It's either that, or I could just be delusional and completely misunderstanding everything about the world beyond the metaphysical plane. Somehow though, I feel as if I'm on to something, all be it insanity, my first and most likely destination for a true and honest odd ball such as myself, among others. Because to be silent to me, means to communicate through the language of conscious vibration.

    I've come up with a simple message to break down the barrier of confusion of how such a being could be approached if so.

    "Silence speaks!"

  • Sep 10, 2017 5:06:30 AM

    Our world is made up of people who see and adapt. Sometimes such a process of transformation happens through creative vision, while at other times, it can occur through direct interaction.

    How we focus our consciousness, can determine our actions while we are incarnated on Earth. It doesn't matter what memories you have of home, or what past lives your soul has had prior engagements to, as the purpose of this dimension, is to explore the here and now, from moment to moment. Whether we do so together, or segregate ourselves to focus on individual paths, is simply up to us individually.

    One thing is clear to me. Our future must involve adapting to change at some point. This does not mean accepting ideas which do not resonate with you, as doing so prevents the purpose of change to be activated to its fullest perspective within reality.

    What I propose we do as a society, is evolve the mission of trust in your life, to the unknown. Achieving anything to its most useful potential, means setting aside who you are, to focus on embracing the world around you as you step in to it. I have discovered a lot of people who are in tune with their soul, know what it means to trust others as well as yourself. Which is where adapting to change, as opposed to directly influencing it comes in to play when needed.

    Recognizing collective power will set us free. We are located in a world which is lead by duality. Go or stay. Yes or no. Values of direct action, or none at all based on the illusive perception of linear time. Socially, we have forgotten who we are, because our focus is limited to the collective thoughts of others. But where collective power comes in, is through the process of self empowerment. By embodying your soul, you can achieve anything you wish for.

    Unbounded desire, is something new, to our generation, yet it is a very old achievement set out by wise people who have the will and the way to make the reality happen. No matter what your focus is, we are based on needs, wants and wishes. However the majority of them, are selfish by design. Because they have come about by imbalance, alternating conflicts, as opposed to balance, collective effort.

    Curing imbalance, maintaining balance and organizing plans, simply requires the prevention of distractions to be set in place, helping you become truly empowered. A distraction in such a case, is not a physical redirection of attention. It is the intervention of expression itself, which is the problem. This is why Earth has not progressed to become connected with the people and worlds of the universe by trade yet.

    What we can do as starseeds, or people who recognize such a state of affairs, is embrace the application of change within our own environment. Our adult lives, allows us to become independent. We can and will use such a tool to develop distraction free environments for others to achieve both success and new adventures on a regular basis.

  • Sep 10, 2017 4:53:39 AM

    How do you feel about taking the initiative?

    1. To focus. To dream. To make something a reality from vision, from heart.

    2. To send. To receive. To be of an open mind, to know all aspects of who you are.

    3. To create. To destroy. To reimagine the place you call home..

    4. To organize. To plan. To guide a path for you.

    5. To experience. To understand. To know about the decisions others make.

    6. To express. To communicate. To be guided by wisdom, truth and perspective.

    7. To be informed. To unite. To belong to a type of familiarity.

    8. To seek. To move. To change and explore your right to sovereignty.

    9. To heal. To improve. To perfect your growth.

    10. To inflict. To interfere. To prevent a change of an unknown imbalance.

    11. To achieve. To embrace. To find a need to cure.

    12. To search. To yearn. To long for the impossible to happen within your wildest and calmest thoughts and dreams.

    13. To commit. To dedicate. To perform acts of risk or danger.

    14. To believe. To trust. To let your guard be guided by intuition.

    15. To feel. To do. To extend yourself.

    16. To balance. To harmonize. To be there if presently sought for by another.

    17. To cause. To effect. To observe the world around you.

    18. To see. To hear. To sense your wish and empower it.

    19. To envision. To dream. To belong to your creation.

    20. To alter. To edit. To change the force of destruction.

    21. To be pushed up. To be pulled down. To experience life in all directions.

    22. To follow. To lead. To see all and yet be the embodiment of what you want.

    23. To feel. To have. To possess something of worth and value.

    24. To exist. To shape. To become formless.

    What do you initiate and why?

  • Sep 10, 2017 4:49:21 AM

    I'm looking for honest input here. Not speculative answers or beliefs in something you yourself heard from someone else you never met before who may not know the answer.

    Just in my region of the world alone, in the past few months, things in North America like this happen on a daily basis.

    1. Wild fires forcing thousands of people out of their homes.

    2. Natural disasters forcing people to move or be killed.

    3. People going on gun shooting sprees.

    4. Excessive addiction.

    5. Abuse of power.

    6. Crimes against life.

    7. Violence and stupidity.

    8. Abortions and miscarriages.

    9. Interference of successful operations.

    10. Delicate acts of balance required for continuing or sustaining ideas.

    11. Suppressing our primitive nature.

    12. Commercial over selling.

    13. Losing the freedom of action or choice to chance acceptance.

    14. requiring a chain of command decision to make productivity excel at something someone needs to change so they can make it possible.

    15. Beliefs in false and non existent delusions of grandeur.

    16. Expanding the ego and carelessness of people.

    17. Quality of survival becoming a rarity.

    18. Denial of personal preference or feelings in business decisions.

    19. Isolating Earth from extraterrestrial communication.

    20. Lack of civilian military.

    21. Territorial wars.

    22. Competing for dominance.

    23. Over population of humans.

    24. War is the answer.

    25. Change isn't the solution.

    26. Objects of worship in exchange for freedom, example, money, idels.

    27. The right to comply, instead of the right to enjoy and adapt change if needed.

    28. The cancelation of unique individuality.

    29. Enforcement of bullying.

    30. Bribery of authority.

    31. Social status preventing equal access to resources.

    32. Unstable political environments.

    33. Ineffective unattainable leadership of citizen rights and policies.

    34. Medical care.

    35. Sport of suffering.

    36. Fake happiness.

    37. Unnatural spread of disinformation or alteration of recorded history for profit and cults.

    38. Unreachable goals requiring years of struggle to find a chance to access them.

    39. Requiring metaphysical energy for manifestation of success.

    40. Indirect physical intervention of people in trouble.

    41. Secrecy of positivity.

    42. No acknowledgment of entitlement as the embodiment of a living breathing creature.

    43. Conforming to existence.

    44. Not recognizing disfunctional insecurity.

    45. Normalizing unrest.

    46. Ignoring discomfort.

    47. Oppressing the right to leave through personal will.

    48. Permanent solutions to temporary problems.

    49. Embracing hard ship with fake feelings.

    50. Being punished for unknown or unseen thought differences of acceptable versus intolerant behavior.

    I could go on, but the truth is, I've said enough. So what's so great about Earth besides the distractions which keep us moving along in our society with no end to corruption in sight? But yet we have the freedom to start capitalizing on the communist society we are forced to endure?

    Not everything is bad or good, it just isn't ideal. But we don't have to accept the fact we aren't important because we are, and physically so. Fear is destructive. Love is creative. Balance leads to nowhere. Get it? Got it? Great! Is it normal to invest in something and receive nothing in return? How can we help this planet if we are constantly distracted by what we are failing to change concerning relations with each other? Telling the planet it is okay in meditation when we still see no fruitful results just isn't cutting it for me.

    Prayer might work in some cases, but even during times of belief, there's still the issue of a god or great cosmic spirit having the right to refuse us even if one is there watching. Control here is so absolute, we see what we are allowed to, and have preapproved distractions to enjoy while we wait for the inevitable to happen. What we need is not change, it's direction.

    Focus is never key. It is only the basis or foundation of an idea we use to make something exist for us. That's not the same thing as thriving, which is only the beginning of starting the process of recognizing how to improve things we lack in our lives as a currently constant factor playing in to a sacrifice nobody guiding us saw coming.

    Earth needs nothing from us. Yes, we don't come here to appease the curiosity of a planet. We come here because we know no other way of communication. Not physically anyway. We come here because we mean to try our best at something, or die during its failure. We exist here because of what we tell ourselves is a reason to stay. We keep moving in one direction because we individually seek for nothing else.

    Instability is not caused by humans, or any other life form. It's caused by something outside the realm of physical adaptation most likely. And there isn't a god in this universe who has thought to change it unless everything we know about our history is actually what was causing us to be living a lie until now. Which I at least have little doubt in my mind of such a possibility being completely false hope.

    We're only as influential as our belief in ourselves. That's a concept which some religions have actually failed to address because they are based on the image of perfection. It's nice to strive for this but in reality we already are doing our best to do just that and more. What brought this all together seems to come from the concept of progress, but it also feeds the ego to unsafe levels of stimulation.

    I'm not about to tell you what is and what isn't real. Nothing is an illusion if you invest in it, so let it be known and said from this period onwards, we are not trapped here, and we have empowerment within reach always to make things happen for the better.

    We all need help to make life here enjoyable. Nobody has to be segregated at the cost of being an exclusive reason why lime light exists for their unique circumstances. There is a solution to all problems which doesn't need to enhance their complex nature unless it itself is corrupt.

    So if everything around us is corrupt, what's truly pure? We are, and we always will be. It's time I think, in my opinion, to make us the soul focus of all we come here for. We have the most value here, as beings, and yes, as a planetary consciousness, we will achieve life beyond success as it is stated as our birth right to do so.

    I can't deny possibility. But I can only call upon it if I understand how it can be used to create the best life can offer if we desire it. Don't let the world fool you in to thinking you are trapped. Don't let society trick you in to believing you are wrong. Don't let your ego convince you the only way to being right is by knowing what isn't. Earth is trying to have a voice through all of this, and it is not our duty to respond to it. It is our right to understand it, and should we feel a calling to assist in its amplification, so be it. We have a constant opportunity ahead of us to use life as a portal to go beyond achievements to find all that self worth can empower us to do.

    Earth is a dangerous place to live at this time. But it surely doesn't need to be. We have space on our side, and if you look at the advantage of how space can effectively guide us towards showing love and respect, then here we see the making of a great and inspiring journey our soul can embark on while being conscious from its conception to its reality. We are not ever alone. Keeping our values alive by putting self first, should become possible through the action of self understanding. We are not at fault for being ignorant. We are at fault for being unaware. Awareness is nice to have, but like everything, it is a state of consciousness we can indulge in if we know how to. Otherwise, we focus on what needs to change based on the voice calling for it, and how it brings new ideas to come about because of it.

    All which is real is not always active. but all that is active, is not always real. Reality is something that effects you and only you. It effects all other people based on how they interact with you, otherwise, it isn't active. We must search for an active truth, in order to embody it to be the change we wish to see. Should it cause destruction, as it applies right now in cases where problems arise from it, then we have to find a real solution to it to create based on what is offered outside of the things we can control. Similarly, if it is inactive but poses a real problem, then we must find an inactive way to deal with it we can make active if the need arises. All this is common sense, however the way our society is structured, makes no sense to us. Yet we share it in common, because it's both real and active. See the problem? We need active realism in our lives, not realistic acting to make it work.

    My dream for Earth is to have the people and the planet become enlightened together, due to how possibility through space can actively realize the progression of life. So it may guide us towards the direction of self sustaining life forms without having to sacrifice another to keep our own. Among other things, this can be done in steps. Awareness is key for completion to be achieved.

  • Sep 10, 2017 4:45:53 AM

    As far as I know, I have come to terms with the phrase "star seed" by definition in the following ways.

    1. Human beings or other animals who incarnate physically but are soul conscious of other lives, worlds and dimensions in space time.

    2. Psychically able to transmit their thoughts between the etheric, astral or physical planes at will while conscious or through a state of deep focus or relaxation.

    3. Able to find comfort in a sense of mission, purpose or calling while soul conscious.

    What's yours? How has it changed you when and or if you are aware of it from how you used to know life? Did no change occur, or is it not something which is truly real in the actual materialistic sense? How can it apply to the here and now?

    The reason why I ask is because I am becoming used to the idea I've been actually following mine all along. I feel connected to universal patterns which speak to me through a combination of logic and mathematics. In any given situation, I can take positions and turn them into active calls for progress, be it communication or action. Physically this manifests as excellent luck, awesome reflexes, lots of emotion and carefully placed intelligence where focus is key.

    What troubles me, is the concept of completing a mission while not incarnated here. For example. If we weren't waiting for disclosure, what could we do to radically alter the world we live in now? Grow a pair of wings and suddenly become flying sky masters? Make technology so much a part of our lives we become cyborgs? Say this planet is a joke and mass leave? Plant as many gardens as we can to revert to the natural way of life? All such things are easily doable, regardless of whether or not they are created or not. I have a feeling however, that if we are to complete a mission, we must not find ourselves doing it alone. We need to work together to use our best foot forward as a base for uniting for a common goal, if our paths coincide with one another. Otherwise, I think the best thing for us to do is become soul conscious in physical form and remember who we are as souls.

    Something my aunt once said to me seems relative. We can all dream for something, but the dream is a world away until it becomes a part of who we are.

  • Sep 10, 2017 4:43:11 AM

    The universe has always been a place of vast proportions. This is because energy is a mathematical equation where ever elements of matter are present. But to the visible eye however, matter is just one such dimensional composition. For any composition to be created in any dimension, one element must be present to start the calculation. Space.

    Space has secrets, many of which are invisible at first glance. The interesting thing about space, is that all things in space must be visible to be present throughout it. However, if you are composed of a form where you require space to exist, not all of such things are in fact visible to you, because they weren't made using the same material formulas as you were. This is why you can't know everything about anything, as such knowledge is only available if you are or become it, not if you don't. Which of course, is quite impossible to do, if you are composed of matter, while the object you are trying to understand, isn't. Despite the fact space is used to create such invisible objects, they still exist, and are considered to be the greatest secret ever known.

    That's all well and good, but what if secrets could be discovered using a method available to you? Space itself, is known for being visible, because it requires itself to be visible. Using the right formula, you can uncover how such secrets exist, which can lead to Discoveries such as time travel, reality exploration and non pulsing matter. It's important to note, to find out all the secrets space holds within it's grasp, you must understand the nature of the secret, for it to be revealed to you. For instance, if you wanted to know about the girl your boy friend is cheating on, you would think you would have to climb inside his head to find her name using psychic thought processes, right? Wrong. That is not, in fact, the only method to retrieve such information. If you wanted to do so, you would simply need to visualize circumstances in which you as the other person, couldn't say no to, for such a person to fit in to. Next, analyze the possibility of that person being a stranger or a friend. If you don't know the person, you can find out their name, simply by observing the actions of your boy friend, to find out where he goes. If you follow in the foot steps so to speak, by tracking the object you wish to learn more about, you can see everything your objects sees, know anything your Target knows and interact with such information freely at will, as yourself. Or, as anything you imagine yourself to be. Here's how it works. You are a reflection of what could become reality, if you are aware of the knowledge of how such a reality can apply to the current reality you are in right now. This is true for space. The only difference being, the complexity of dimensions space offers, using a common divider for each of them. Energy is limitless which is why space is likewise limitless, as it is responsible for the continuous flow of direction our universe is capable of since it's conception.

    Converting secrets into disclosed information, is just as straight forward. There's no being left behind unless you are not aware of what you are missing. To know whether or not you are missing anything, you must first become what you wish to achieve by embodying it's goal. This is how you can be compatible with the target goal, if you wish to be involved via such means. For example. If you wish to time travel to the future or the past, you don't need to come across a time fairing civilization to do it. All you need to do, is study how time could be conceived, in order to trace it's conception to a compatible mathematical equation involving something which is already related to you. Space itself, is capable of this, as it allows you to become aware of all itself is aware of as an element. All elements of energy have this in common. Space, holds any information you wish to know about, in it's depths, awaiting your visit to access it. Always space is here for us at any time. All we must do to activate secret knowledge space has to offer, is to become aware of it's existence to visualize it in to our own reality. Truly, anything can become possible from here.

  • Sep 10, 2017 4:35:25 AM

    Matter has a pulse. But why? It's well known to many people who study science at the most fundamental level, matter is able to change its form at will. The interesting thing, is that the will required to do so is actually, never pulsating. It operates through a stable energy source, which remains constantly in motion. Although the motion itself could be classified as a pulse from start to finish, it is irregular by nature, because of how irregular of an interval the process by design must be in order for it to do the job.

    So why does matter have a pulse? Because a pulse is required to be a will or energy based alternative, in order to power moving matter. The will to live for instance, is enough power to keep our heart beating, our body breathing while sleeping, and our mind functioning. Food blockages on the other hind, are the cause of why so many things can go wrong with this process, if the frequency at which the pulse to matter ratio isn't equivalent to the original intake and outtake of matter your body needs and what the power source, moving matter particles in food has in mind, you're faced with a problem. Similarly, any damage to your body, can cause the same effect, due to improper blood flow if you have an injury. Due to such irregularities, we can safely predict, pulsing matter is an unstable power source, if not monitored correctly and efficiently. Too much of our current social needs require such a pulsating matter frequency to power our every day lives, even though our bodies are designed to automatically address such concerns, matter has a tendency to change its form if not being used via the current one. This is why life cycles through change as frequently and as often as it does. The reason why matter pulsates, is because the source required to power a pulse of matter, is the particles within it which make up its current composition. As opposed to, particles outside of it, which aid in the movement or motion of matter transference when needed.

    What is the source powering non pulsating matter, and why can't it be duplicated in pulsating matter? The real reason why science and spirituality cannot progress on this planet, is because the power source to transport physical density requires a face lift. More specifically, and less vaguely, meaning the following conditions must be true in order for the process to work and scale like it is intended to for the purpose it is built for. First, you must have particles which do one job and do it on command. Like in the case in life will, when it is needed, the force at which the particles converge on a single point, pushes or pulls life will in a specific direction, depending on how the particles are summoned. Similarly, the particles can do other functions than just converge, but this is just one example of how it could be done. Second, you must never use a pulsating matter source as a dependency. Despite the limitations of such a source to begin with, pulsating matter in any configuration, is only meant to do one thing. Be its current form, which is why you can't scale with it. Third, combining the two forces together allows you to have the ratio required to power what you wish to build. The only thing missing, is the scheduler at which such a process can alternate between pulsating and non pulsating matter. How you do this, is by regulating the minimum and maximum pulse frequency the matter itself can hold, and then assigning any other frequency it can't hold, to the particles of non pulsating matter. That way, all that now remains, is the motion where by any means of matter itself can be either sourced directly, or duplicated from its own, or other material of different density or dimensional proportions. The cause of why matter requires a source, when pulsating, but non pulsating matter is comprised of such a source, relies on the composition of the particles working together to create matter in the first place. The density of this world's dimensional requirements relies on direction to power movement. Therefore what powers direction is matter, but it can only keep its direction if it pulsates. You can have different directions or shapes to form, but only non pulsating matter, can change its shape at will, by altering the focus of the method used to create it. Similarly, to create a new density or dimension, all which is required is the specifications for how non pulsating matter can keep pulsating matter in its current form, while changing the focus of itself as a force of energy throughout the entire structure where you reside. The reason why matter cannot be duplicated directly, is because all you would be duplicating, is the exact same concept, requiring extra pulsating matter to do so, as opposed to expanding the existing limitless particles you already have via space, to achieve the exact same result using non pulsating matter to do it.

    Is non pulsating matter antimatter? No it is not. Antimatter, or dark matter, are particles which convert themselves into different densities if they are not being used. Because matter is a part of the particles which create energy, any energetic requirement can be so vast it could power a universe, or destroy a multiverse. Energy is designed to power, regardless of its method to do other things, such as destroy, create, maintain and alter the forms at its disposal. This is why you never see dark matter in your coffee cup, even when half asleep. The That which is in motion, cannot rest because motion is movement. It just doesn't need to always have a pulse, to power its own movement in to and out of motion.

    Does this mean grey matter is a transitioning phase from one state of matter to another? No, it does not. Grey matter is what you get when density based matter is stretching the limits of a particular dimension. Grey matter can move into the density it came from, or leave to enter another. However the density of the particles which move throughout the constructs of energy are such that they allow for motion to be possible between densities. The reason why densities are so finite, is because of what is holding them together. This is why you'll never see a change in the mathematical equations required to boil a cup of tea. Because mathematics is what defines our density as having the values it does. Other densities may use completely different rules to keep their form in tact, however one thing to note about densities, is that space, is the only particle which cannot have a density. I'm not talking about gravity. I'm referring to any form of particles used to create, destroy, maintain and alter a construct of energy. To which matter is a part of, be it pulsating or otherwise applied through focus. The difference between densities and dimensions is that one can exist in tandem, if the other exists as a singular occurrence of itself. Densities can power dimensions and vice versa. If a dimension powers a density, you can have sub dimensions and sub densities within such a structure, but one must do a job so the other can apply it to something else.

    What it all means for science, is simple. By using non pulsating matter, you can power space travel and so much more. By using pulsating matter, you can maintain direction and keep steady movement alive and well. The process of soul exploration can be used by finding a form of non pulsating matter to transport your consciousness to, if you wish to put your body in a type of suspended animation, while you explore outside of your own body. You can always return to it some other time if you wish to. Your soul is a non pulsating source of matter, which is how you are able to sustain information and knowledge, of the physical world, by being connected to the pulse of matter used to transport you and keep you alive. Although, its own requirements for doing so, result in the sacrifice of eating other pulsating matter sources to remain functional. But don't let that trouble you, since I'm sure space travel will have a similar requirement if science uses pulsating matter to get to where ever they are going. Lets hope an oil spill or a fuel leak doesn't occur in hyper space. Worse, in orbit around our own planet. In the mean time, consider your options. Nothing is limited or limitless, you just have to find a way to make it happen. All things become possible if the will is there to convert the idea into a density compatible reality for yourself and others.

  • Sep 10, 2017 4:32:54 AM

    Are we born to be free? Are we born because our parents wanted a child? Are we born to be here because our soul made a contract to stay? However the situation plays out, my enlightenment on this topic has led me to consider a few things. Keep in mind, I feel as if I am born to be more than just someone or something, singular.

    1. Life is a journey which starts and ends with the body. No matter how you see it, consciousness and its ever and ever prolific statements of magical existence by co-design, has led to life as we know it today. I don't think we are conscious outside of ourselves. I believe we are conscious because of ourselves. The difference being as we identify with what makes us put together a calculation of some semblance of reality, based on our experiences and inner vision, we realize our need to belong with what we already are a part of now. Be it an action, a process of events signifying our purpose, or indirectly, are a snapshot of memory based on something made possible because of us, in some form or another.

    2. We are inevitable, because we know our own focus. Respectively, we are all doing the same thing, but through different means of achieving it. You may live in a house, but your neighbor may live in an apartment. We still both breathe air, eat food, sleep at night and have our own lives we lead. What truly unites us as people, I find, is things which define themselves as events with permanent results. Unless the results have an ending which cannot be changed, such results ensure life continues on its journey of endless cycling throughout the universe and our own planet Earth. Now think about the picture as a whole. Say, our parents, came together to birth us. But yet an entire country can become divided on the simple matter of politics. Why does this happen? Where is that born to be purpose which acts as a common factor between our most definitely separate life styles? Does it even exist? Do factors remain in place to prevent it from being common knowledge? Well, to be honest, they do. However if I had said they don't, the answer would be the same, if the principle of a permanent ending or result to a situation completed by one or more people were to happen. We as children, are the result of an endless cycle of life. We create life, and life is created through us because of our creation. But what if endings were independent, and that the only result necessary to apply such a cycle, was in fact, its creation as a design in and of itself? Would we then just become born to be aspects of a higher intelligence perhaps? I think not. We are born to become what we already are. The rest of the world doesn't know it yet, but we know it since birth and beyond death. We come here to become something, because otherwise, we wouldn't come here to be born to do anything, other than live the life of a mindless society, which is a temporary solution to a permanent problem, meaning, change and us are in fact, inevitable.

    3. We are not alone, or are we? If we are born to be free, with all due respect, freedom is an illusion. You can't breathe without air, so why should you be free without limits? Because a little voice in your mind sticks with you throughout most of your life, which is your own parents informing you, morality is law. Breaking the code such a law states, will result in temporary problems becoming permanent ones, because of your association to them. Not with them, for that would be a paradox, not related to your own actions as such. So, if your actions are futile, are you only free if such remains the case? To be honest, my belief in such a possibility is challenged by the fact, we are only limited by our imagination. So if imagination can create morality, then we are a direct result of what imagination has done for us, which makes us wonder, why are we separated from it since birth? Well, we actually are not. It is our constant companion when ever our feelings of being alone, and or wishing to accomplish something occur. It's the same feeling you get regardless of what happens to you emotionally. It's your imagination guiding you, through what some people call, spiritual innovation. What I call, being self aware. Because if we are to assume for a moment, imagination is the reason behind why we cycle through life, as opposed to having a life you could join and leave at will, but return to some other time, then everything which we create is through the actions of being alone in a snapshot of a process which has never been alone ever. Therefore, we can only be alone if we face something without another person present to guide us to achieve what they have achieved, regardless of them being alone or not when it happened.

    4. Love is the answer. But what's the question? Lets presume the following scenario is true. You can only do what society tells you to do because you use it to survive off of on a regular basis. Survival in and of itself, is the reason why our dependency on such values holds true as powerfully as it does. To make sure we are kept in alignment with such a focus, we must actively keep it alive. So if love is what keeps us alive, why does it occur? It doesn't do so just to know itself, it does it because it makes a change in what already is possible now, to happen somewhere else some other way. To establish the platform required for society to limit the abilities of that empowering force we call energy, we must ask ourselves why are we here? There is the question. No matter what situation we face, we are here because of what would have happened if we weren't here. By doing so, society benefits from us hoping we can benefit from them by using survival as a bridge between want and need to create the dependency of a semi functional world, like the one we live in now.

    5. We are born to be an expression of understanding. If empathy has taught you anything, it's to always keep an open mind and a stable outlook on view points which you find interesting, concerning or fascinating throughout life. If you know why you were born, use your knowledge to understand the world around you, to be able to make sense of what others can not. Finding the things you seek, is always around the corner as it is available to anyone seeking it.

  • Sep 10, 2017 4:30:16 AM

    Hi, I'm Tim. I'm very new to the idea of star seeds, however I am not new to the concept of extra terrestrials. Are they the same thing?

    I titled this post "Being Human" because that's what I am. I feel Earth is as close to a home world as it gets. But I don't feel like this is the only place I've been to in the universe by some other means. I just don't know what that is.

    Can people from Earth travel to another planet? Can it only be done by leaving the human body?

    Has anyone here ever seen a physical being from another world on Earth? Is it possible Nasa has a future for humanity to enter space? I think very few humans are interested in space travel right now. Earth has some problems to sort out prior to becoming a stable space nation.

    Are extraterrestrials not physical? Does science fiction have the concept too limited dimensionally for our current understanding?

    Is soul travel possible without a body? Do souls exist? What do you feel or are aware of outside the body if possible? Can people be soul conscious while in a human body?

    How do I become consciously aware of my soul to enter and leave the human body at will? Do our lives as humans count for something? Is there a god or does the world we live in create illusions on purpose to keep people from soul travel?

    Soul exploration is something I wish to achieve some day. Sometimes I feel like I am living in a reality that cannot accurately describe other worldly affairs beyond the visible eye. Be it mentally or physically visualizing things towards such a perspective.

    I want to become soul aware. I wish to move on from humanity some day. If I can't, and I'm already human, then please excuse my ignorance for asking so many questions.

  • Sep 6, 2017 4:31:02 PM

    Emocje wyzwalają w nas pasję i pobudzają do działania po to, by żyć w pełni. Kiedy emocje są połączone bezpośrednio z lękiem i troską o przetrwanie, ich wyrażenie może stać się wybuchową reakcją skoncentrowaną na współczulnym układzie nerwowym i pniu mózgu. Ten rodzaj wyrażania emocji, choć naturalny dla dwulatka, przez długi czas budzi strach u dorosłych, ponieważ często prowadzi do przemocy. Przez obawę przed wystąpieniem przemocy, dzieci często są powstrzymywane od jakiegokolwiek wyrażania emocji, nawet wtedy, gdy je dopiero co odkrywają. Gdy zachęcamy ludzi do wyrażania emocji, nawet złości czy smutku, wykazujemy w ten sposób szacunek dla ich uczuć. Człowiek czuje się wtedy doceniony i jego reakcja emocjonalna staje się współmierna do wywołującej ją przyczyny. Dzieci, którym się pozwala naturalnie i odpowiedzialnie wyrazić emocje, w ciągu reszty życia lepiej potrafią czynić to w sposób konstruktywny i twórczy. Mówienie o uczuciach posiada szczególną wartość., wtedy bowiem angażujemy myśl i procesy logiczne, aby zrozumieć i zwerbalizować doświadczenie emocjonalne. Pomaga to wzmocnić ważne powiązania emocjonalno-poznawcze.

    Z drugiej strony, kiedy ludzie nie mają okazji do wyrażenia swoich emocji, mogą oni zacząć wątpić w swoją wartość. Stłumione emocje tracą łączność ze świadomością i w tym stanie negacji łączą się z ośrodkami przetrwania. W rezultacie emocje są wtedy związane ze strachem i negatywną samooceną. Kiedy emocje są w końcu wyrażone, często przejawiają się w gwałtownych wybuchach. Jeżeli pozostaną stłumione i wyparte, przyspieszają nieustannie wydzielanie adrenaliny, co hamuje uczenie się i pamięć oraz obniża odporność. 
    W ciągu ostatnich pięciu lat podczas moich wizyt i nauczania w krajach wielu różnych kultur, często byłam pod wrażeniem postawy danego społeczeństwa w stosunku do wyrażania emocji. Przebywając wśród rdzennej ludności Botswany i Lesotho, odkryłam ich liczne pasje i radości. Ludzie z tych kultur nie boją się wyrażać emocji całym sercem, obojętnie czy jest to zdrowa złość na niesprawiedliwość, smutek czy radość. Radość była ich główną ekspresją pochodzącą z całego umysłu i ciała. Była ona manifestowana w piosence, w nie schodzącym z twarzy, olśniewającym uśmiechu lub serdecznym uścisku. Oni z gotowością wyrażali radość z prostego faktu spotkania ze mną, ze żniw, z obserwacji dziecka i budzenia się nowego dnia. 

    W naszej kulturze częściej spotykane jest wyrażanie złości niż radości i często nie wydaje się to dziwne. Z drugiej strony, osobę wyrażającą radość na ulicy zazwyczaj uważa się za szaloną. Dlaczego tak jest, że w naszej kulturze jesteśmy bardziej dostrojeni do wyrażania złości niż radości? Czy może tak być dlatego, że strach przed wyrażaniem złości sprawił, iż jesteśmy ostrożni w wyrażaniu radości i to doprowadziło nas do zignorowania i intelektualnego odtrącenia wszystkiego, co może być zinterpretowane jako "emocjonalne"?

    Ale przecież nauka sama potwierdza, że nasze emocje, motywy i myśli są znakomicie połączone. Emocje są częścią myśli. Raz odnalezione, zawsze tam są. Gdy uszanujemy tę nierozłączność we wszystkich środowiskach edukacyjnych, potwierdzimy twórcze miejsce emocji, wtedy będziemy uprawiać żyzny grunt dla uczenia się, myślenia i twórczości przez całe życie. 
    W Afryce Południowej, pośród różnych silnych wzajemnych międzyludzkich relacji, które obejmowały absolutnie wszystkich członków danej społeczności, odczuwałam wielkie, wypełniające mnie emocję. Doświadczenia z ostatnich kilku lat potwierdziły moje przekonanie o wadze emocji dla zdrowia i dobrego życia społeczeństwa. Pasja, znaczące związki z innymi są wielką częścią tego, czego nam brakuje i czego szukamy w naszym społeczeństwie. zachęta i akceptacja bogatego rozwoju emocjonalnego są niezbędne dla naszego życia jako jednostki i jako społeczeństwa.

    "Zmyślne ruchy, które doskonalą umysł. Podstawy kinezjologii edukacyjnej"

    dr Carla Hannaford

  • Sep 6, 2017 3:09:57 PM

    Szacunek dla wszystkich uczniów
    Tak długo, jak będziemy utrzymywać nieelastyczne wierzenia o tym, co powoduje, że ktoś jest wartościowy czy inteligentny lub ma rację, promujemy szufladkowanie i przyszywanie łatek, i śmieszną rywalizację, która może zniszczyć ludzką różnorodność i ludzkie możliwości. W naszym społeczeństwie kryteria inteligencji zostały ustanowione przez testy SAT i testy inteligencji z ich wysoce liniową, językowo-matematyczną orientacją. Większość nauczycieli w dalszym ciągu wierzy, że uczenie się następuje tylko wtedy, kiedy dziecko siedzi cicho, nieruchomo, słucha i oddaje wszystkie zadania domowe. W dziedzinie nauki rywalizacja jest tak mile widzialna, że rodzice zbyt wcześnie kładą nacisk na umiejętności poznawcze swoich dzieci i potem chwalą się przed innymi rodzicami. A jeżeli ich dziecko nie ma takich samych lub wyższych wyników jak dziecko sąsiada, prowadzą je na badania i diagnozę "niewyuczalności". Istnieją przypadki, gdy dziecko zostało zdiagnozowane jako "niewyuczalne", gdy miało zaledwie roczek. Pytam raz jeszcze, jak możemy ocenić kogoś, kto się dopiero rozwija?

    Oczekiwania rodziców zdają się rosnąć w miarę, jak dziecko uczęszcza do szkoły, a nauczyciele pozostają pod wielką presją, aby zapewnić, że dziecko odniesie sukces akademicki. Honorowi uczniowie są nawet "reklamowani" na naklejkach samochodowych - "Dumni rodzice honorowego ucznia". Jeżeli prawdziwie zaczniemy honorować naszych uczniów i będziemy wrażliwi na ich potrzeby rozwojowe i styl uczenia się, zdamy sobie sprawę z tego, że każda osoba jest "honorowym uczniem". 
    Zdrowie naszego systemu edukacyjnego zależy od wychowania i promocji nauki wśród wszystkich naszych obywateli. Musimy odrzucić oceny, które prowadzą do wywołujących stres określeń i rywali8zacji. Powinien zostać ustanowiony odpowiedni program myślenia, który poprzez regularne zajmowanie się sztuką, muzyką i ruchem, połączy w całość przetwarzanie danych umysłu - ciała z umiejętnościami poznawczymi. Musimy dać uczącym się narzędzia integrujące umysł i ciało, takie jak: gimnastyka mózgu, które pozwolą im zatrzymać błędne koło stresu i uaktywnić pełny sensoryczno-półkulowy dostęp do informacji. Być może wtedy będziemy mogli w pełni uświadomić sobie unikalne możliwości ludzkie, które Paul MacLean wzbudza w rozwijającym się ewolucyjnie społeczeństwie, gdzie ludzie odnoszą sukces w uczeniu się. 

    "Zmyślne ruchy, które doskonalą umysł. Podstawy kinezjologii edukacyjnej".
    dr Carla Hannaford


  • Sep 6, 2017 1:59:58 PM

    Szanowny Panie, Szanowna Pani,
    Zanim zajmiesz się klasą, w której jest moje dziecko, proszę zapytaj sam siebie, czego masz zamiar uczyć aborygeńskie dzieci......
    Byłoby wskazane, żebyś pamiętał/pamiętała, iż nasze dzieci są zdolnymi interpretatorami niemego języka, subtelnego, niewypowiedzialnego komunikowania się przez wyraz twarzy, gesty , ruchy ciała i użytek przestrzeni osobistej. One będą znały twoje uczucia i stosunki z bezbłędną precyzją, niezależnie od tego, jak troskliwie zaaranżujesz swój uśmiech lub wymodelujesz głos.
    One będą się uczyć w twojej klasie, ponieważ dzieci uczą się bezwarunkowo. To, czego się będą uczyć, zależy od ciebie.
    Czy pomożesz mojemu dziecku uczyć się czytać, czy nauczysz je, że ma problem z czytaniem?
    Czy pomożesz mu rozwinąć umiejętności rozwiązywania problemów, czy też będziesz go uczyć , że szkoła to miejsce , gdzie stara się zgadnąć, jakiej odpowiedzi oczekuje nauczyciel?
    Czy nauczy się ono czuć, że jego własna wartość i godność są ważne, czy też będzie się uczyć, że nie musi przepraszać i "starać się więcej", ponieważ nie jest białe?

    Czy możesz mu pomóc osiągnąć umiejętności intelektualne, których potrzebuje, bez równoczesnego narzucania mu do tych wartości, które ono już posiada, twoich własnych wartości?
    Szanuj moje dziecko. Ono jest osobą. Ono ma prawo być sobą.

    Z szacunkiem
    Aborygeński rodzic




  • Sep 5, 2017 1:50:27 AM

    Hi! I hope you are having a fantastic time. As the summer turns into Autumn (fall) for the northern hemisphere, and the winter turns into spring for the southern hemisphere.

    Here's what has been happening lately on Cosmic Nation. Special thanks to Steve, Teresa and the rest of you who continuously post uplifting and inspiring messages. It is such a joy to read, so come check them out if you are interested.

    I think it is time to say goodbye to Name Cheap as far as a server host is concerned, and hello to TMD hosting. In favor of speed, performance and a better server, for the price, you'll be able to stay logged in longer, have more people online, without server interruptions and get more done.

    I realize one of the things that has had major site resting periods as far as activity goes is email notifications. Simply put, they aren't being sent. And if they are, it's with long intermittent random pauses mostly about new members joining.

    From time to time, a bot will come, and start posting on other members posts about random stuff. Although the bots content is removed fairly quickly, the emails remain. This is a sign of bad user engagement, and it is being corrected with the move to the new server, some time within the next two weeks. I think this is due to such good quality posts being shared here, the bots are auto sent to try to disrupt us. But we're better than that, even though our Google or search engine ranking is well into the millions, which is possibly the worst thing but not entirely so, as the case remains, we're still up and that means a lot to everyone involved.

    Meanwhile, I've decided to help out with the management of a new network called lightworkers.org. It's been around since 2003 and features real physical events you can travel to world wide. Such as Mount Shasta in California, and Burning Man in Nevada. One of the latest ones coming up in September is in British Columbia called Motion Notion. Meditations and happy times are here to stay. There's another one Earth Dance, which happens as well. I'd like to organize a big extraterrestrial based meet up some time two.

    Anyways, their site features similar content to this one, and members from here are welcome to join. If you are interested, here is the page to register your account. http://my.lightworkers.org/signup I'm an admin there now, I can assist you with both this site and that one if needed. It seems a very mature and active spot for growth of any kind and encourages strong relationships, as I've already helped to facilitate the continuation of along with Adeon Asfar, Penny J Butler and Courtland Kusmierz. In correspondence with new people I've met along the way, Schlomo Tommer, Eddie Shapiro, Josie Brown, and you. It's going to be an awesome journey, I'm sure of it.

    I let the domain name elshara.com expire since it isn't really needed. We have starseeds.co and that's enough for now. I might register it again later for a personal project. I plan to keep this site open, no closure in sight. Unlike some other networks on Ning and elsewhere I can name, who is in the midst of shutting their doors for good. Rest in peace, spiritual beloved and the scientifically minded. Rest assured, Cosmic Nation is here to stay.

    Visit us online. http://starseeds.co

    The site domain and web hosting with Name Cheap renews in October if you wish to know. October third is the maximum time I have to pay it. I am considering moving the server to a new host using tmd hosting but keeping the domain with Name Cheap since they are a great domain name provider. In my opinion, they are very stable, if a bit old school. If I get a new domain name, you'll know about it as I'll send you a notification informing you about any changes here, and give you a space to talk about it. Which you can on the current site at any time if you want to.

    Chat is always up on both sites if you want to say hello. We had some trouble with initial invitations with lightworkers.org but it seems to have been sorted successfully now. Things are good, all the major issues are fixed and we are ready for action. If you feel like checking out my page there, even though I haven't done much with it yet admittedly, here it is for reference sake. http://my.lightworkers.org/profile/3 Yes I know, it is unoriginal as far as the address goes. But it's built on the same platform as this site, so you shouldn't have too much trouble getting on it. Let me know if you do, send me a message here and I'll help you. Note if you can't login because no email is sent, then send me one at sourceminded@gmail.com and I'll be sure to get to it straight away.

    I hope you are doing well. It'd be lovely to hear from you some time. Send me a message if you want, and I'll reply to it. I recently went on a road trip and it was fun. I love checking out Rural areas of the world, especially in Canada where I live. See you soon. I think that's all the news for now. Hope you stay safe out there, some parts of the world are facing some hard times. Sending prayers your way and to all in need. Lets make an awesome presence possible together.

    With love. Elshara Silverheart. PS My spiritual middle names are Darshak and Moonwolf. Some other things are in the works two, possibly a new Skype presence for real time communication. See you online, or around elsewhere!

  • Aug 30, 2017 8:34:22 AM

    Marnowanie wolnego czasu

    Przekonaliśmy się, że ludzie na ogół marzą o tym, by opuścić miejsce pracy i pójść do domu, by dobrze wykorzystać czas wolny. Pomimo to nie mają pojęcia, co z tym czasem zrobić. Jak na ironię, łatwiej nam cieszyć się pracą, niż wolnym czasem, gdyż praca posiada cele, zapewnia informację zwrotną i wyzwania, rządzi się określonymi zasadami - a to wszystko zachęca nas do angażowania się w nią, koncentrowania się na niej. Czas wolny nie ma struktury i wymaga znacznie większego wysiłku, by stworzyć zeń coś dającego satysfakcję. Hobby wymagające pewnych umiejętności, nawyki wyznaczające cele, zainteresowania, a przede wszystkim dyscyplina wewnętrzna pomagają w uczynieniu z wolnego czasu tego, czym powinien być - możliwości rekreacji. Na ogół jednak ludzie przegapiają możliwość cieszenia się czasem wolnym. Robert Park, znany amerykański psycholog stwierdził ponad sześćdziesiąt lat temu: " Amerykanie najbardziej marnują życie poprzez niewłaściwe wykorzystanie wolnego czasu ".
    prof. Mihaly Csikszentmihalyi

  • Aug 30, 2017 8:32:33 AM

    "Ogromny przemysł rozrywkowy, jaki powstał w ciągu ostatnich dziesięcioleci, wymyślony został w celu zapełnienia czasu wolnego ciekawymi i przyjemnymi zajęciami. I tak oto, zamiast wykorzystać nasze zasoby fizyczne i psychiczne w poszukiwaniu przepływu, większość z nas spędza wiele godzin obserwując sportowców na wielkich stadionach. Zamiast samemu zająć się muzyką, słuchamy płyt nagranych przez innych. Zamiast malować czy rzeźbić, chodzimy na wystawy. Nie chcemy podejmować ryzyka, wypowiadając głośno nasze poglądy, za to godzinami patrzymy na aktorów, udających, że przeżywają przygody. Wszystko to ma zamaskować - przynajmniej przejściowo - ogromne marnotrawstwo wolnego czasu. Są to żałosne substytuty dla inwestowania naszej energii w prawdziwe wyzwania. Doświadczenie przepływu, wynikające z wykorzystania umiejętności, prowadzi do rozwoju osobowości. Bierna rozrywka prowadzi donikąd".
    prof. Mihaly Csikszentmihalyi

  • Aug 30, 2017 8:31:11 AM

    "Wszyscy razem, co roku marnujemy wiele milinów lat istnienia ludzkiej świadomości. Energia, jaką można by wykorzystać na realizację złożonych celów, na zapewnienie sobie satysfakcjonującego rozwoju jest zużywana na imitację rzeczywistości. 
    Masowa rozrywka, masowa kultura, a nawet kultura elitarna, traktowane biernie i tylko z zewnętrznych powodów - na przykład, by zademonstrować swój status społeczny - nie będą niczym innym, niż pasożytami umysłu. 
    Zostawiają nas jeszcze bardziej wyczerpanymi i zrezygnowanymi. Jeżeli nie przejmiemy nad nimi kontroli, zarówno praca jak i czas wolny będą przynosiły nam same rozczarowania".
    prof. Mihaly Csikszentmihalyi

  • Aug 4, 2017 8:44:02 AM


    I Am The Breath Of The Creator's Love & Light - By Steven Hutchinson
    What I was divinely guided to share with you very much focuses on using your breathing, together with the prayer affirmations, to experience more fully God's Presence within you and 'All that you are' !
    So you can use this as a guided meditation, calling upon your Divine Self & the Heavenly Host to lead you in the meditation, and consciously breathing in the Divine Energy in each affirmation.
    So when you are divinely led to do so - you may also want to pause for a few moments with some of the affirmations and just be fully conscious in the moment & breathe in the divine energy & receive any Divine Guidance that comes to you.
    And remember - what you consciously think & affirm every day is what you become and experience in your life....and the Divine Light & Love in you reflects the Divine Light & Love in every human being - helping uplift us all !
    Infinite Blessings of Love & Light to all,
    1.With my every breath, my mind & my Whole Being are united in Oneness & Unity with the Creator & my 'I Am Presence'. And with my every breath, the Energies of the Universe of the Creator & the original 144 extensions of the Creator & the Golden Christ Consciousness continually flow in my whole Being & all of Gaia.
    As I breathe these Divine Energies into my Whole Being - they are all aligned with every cell in my body, & with all of my DNA, & with my Whole Being; and are also being embodied in all of my chakras, and in my spiritual, emotional, mental, & etheric bodies.
    I Am the Christ Consciousness ! I Am the 144 original extensions of the Creator !
    I Am the Mahatma synthesizing the Divine Energies of the Universe of the Creator & all the original 144 extensions of the Creator to manifest the Creator's Perfection & Christ Consciousness in me & every human being with my every breath !
    My Whole Being, and every beautiful cell in my body, are continually being bathed in these Divine Energies in Love, Joy, and Happiness with my every breath...and these Divine Energies are continually radiated throughout my Whole Being and into all aspects of my life. And So It Manifests !
    I Am the Supreme Love Body of the Creator anchored now in my Higher Heart Chakra ! I Am the Power of the Creator merged now with my Supreme Love Body in my Higher heart Chakra...and now my merged Supreme Love & Power Body of the Creator expands throughout my Whole Being and anchors in my Earth Star Chakra..... and now expands to encompass all of Gaia & every human Being !
    I Am my Supreme Love & Power Body of the Creator expanded throughout Gaia & helping awaken & manifest Divine Healing, Peace, & Love in me & every human being with my every breath. And So It Manifests ! Take a moment & let yourself feel this.
    The Supreme Intelligence of God & the Christ Consciousness of my Divine Self, with the 144 extensions of the Creator - governs, guides, & guards the functioning of every cell in my body, & also guides the manifestation of "All That I Am' and the Creator's Perfection in me & every human being with my every breath.
    My mind & the Divine Intelligence in every cell of my body are united in Oneness with this Supreme Intelligence. The Creator's Divine Energies and Creative Intelligence continually flows in me & thru me as i breathe them in with my every breath, creating my healthy body & 5th Dimensional Self & my reality, always unfolding with Divine Grace in the Creator's Perfection.
    With my every breath, my remembrance unfolds of the totality of my Soul...and of my Soul Group...and of everything I Am to embody in this incarnation. Thank You God !And So Manifests!
    2. My mind & my Whole Being are united in Oneness & Unity With Gaia (Mother Earth). I Am continually sending the Highest Divine Love & Light to Gaia & Mother/Father/God with my every breath, and I continually receive & lovingly accept the Highest Divine Love & Light from Gaia & Mother/Father/God.
    My Whole Being is always grounded & anchored on Gaia & in the heart chakra of Gaia & God thru my Golden Grounding Cord.
    My Golden, Platinum, & Magenta Nets of Protection always keep my Whole Being protected from all vibrations & activity not of God's Light & Love, & also protects my Whole Being from all parasites.
    I Am experiencing Divine Peace & Harmony on all levels of my Being with my every breath. My Mind & my Whole Being are centered & anchored in the Divine Stillness & Love & Peace of the Creator in my Higher Heart Chakra with my every breath. Anchored in this Divine Stillness, I Am continually & smoothly flowing with my every breath in an Ocean of The Creator's Golden Christ Consciousness & Infinite Transfiguring Divine Love.
    My Whole Being is perfectly aligned in every moment with these Divine Energies, and I embody these Divine Energies with my every breath.
    I Am always manifesting the Creator's Love, Will, Creativity, & Power in me & through me for the highest good of all. I Am the perfection of the Creator embodied & manifesting as an Angelic Divine Human in a healthy 5th dimensional body.
    I Am the Miracle Energy of the Creator embodied & manifesting fully in my Whole Being & thru me in all of Gaia with my every breath !
    I Am a Divine Portal for the Creator's Light & Christ Consciousness. I Am the Creator's Divine Architect for all aspects of my life, & with my every breath, I Am bringing the Creator's Supreme Light into physical form in the Creator's Perfection in my Whole Being & in all of Gaia ! Thank You God! And So It Is!
    3. I lovingly call upon the Creator & my Divine Self & all the Divine Beings helping me to continue to help me manifest in every moment God's Divine Will & all of my prayer affirmations, including a total healing, rejuvenation, & restoration of the perfect Divine functioning of my entire body ... and So It Manifests with my Every Breath !
    The Creator, & the 144 original extensions of the Creator, continually breathe through me & as me in service to mankind & Gaia. I surrender to the Light & Love & Power of the Creator & my Divine Self & all these Divine Beings that are helping me.
    I now lovingly call forth from Gaia & from Prime Source all of the Sacred Geometry & Codes & Templates & Rays & Flames of the Creator that have:
    Healed & rejuvenated my body & restored all of its perfect Divine functioning; & have healed & released all other blocks to my spiritual growth & ascension; and have created in me a 5th dimensional crystalline body of Light; and have helped expand the spiritual upliftment & awakening to God's Presence & God's Love, Peace, & Abundance in me & every human being; and have helped heal Gaia.
    I continually breathe in & extend all these waves of Divine Light Energies throughout Gaia & to every human being with my every Creator's Breath. And my Whole Being exists in a state of loving acceptance & surrender to the activity of each Light wave performing its intelligent functions throughout my Whole Being.
    I Am the Breath of Life & Light of the Creator for my Whole Being . I Am the Creator's Pure Healing & Rejuvenating & Creative Light & Power In action in every human being with my every breath !
    I Am manifesting God's Perfection in every cell in my body & in my Whole Being with my every breath; & I easily learn & assimilate & embody everything needed for my perfect health & spiritual growth & ascension; and everything I need always flows to me with perfect divine timing.
    United in oneness with all aspects of the Creator - the Creator's Divine Sound and Creative Intelligence continually flows in me & thru me, harmoniously creating with my every breath my healthy body & self & reality in the Creator's Perfection. My Whole Being is a pure & perfect manifestation of the Creator. The Creator in me is now manifesting a divinely perfect crystalline body existing in my perfectly healthy physical body. Thank You God ! And So It Manifests !
    4. I ask my Divine Self & the Divine Beings helping me to help me to activate, experience, & embody with my every breath the Divine Light & Energies that are divinely perfect for me from:
    The Universe of the Creator & the 144 original extensions of the Creator ; and the Light & Divine Energies of the Totality of my Soul & Soul Group; and the Light & Divine Energies of Divine Joy & Happiness & Christ Consciousness from my Soul..... and from Mother/Father/God; and the Divine Light & Energies of the Creator's Love & Power Body in me & every human being.
    Breathe in the loving energies of the Universe of the Creator & the 144 original extensions of the Creator, & let yourself feel them in your heart chakra. And call upon the 144 extensions of the Creator, for they are ready to help you manifest healing, spiritual upliftment, & the Creator's Perfection throughout your Whole Being...and through you, the healing, spiritual upliftment, & the Creator's Perfection in all of Gaia & mankind.
    And affirm, "I Am the Light & Divine Energies of the original 144 Extensions of the Creator, united with the Divine Energies from the Universe of the Creator - manifesting healing, spiritual upliftment, & the Creator's Perfection in my Whole Being & in every human being & throughout Gaia, with my every breath!"
    And "I Am the Light & Divine Energies of the Totality of my Soul & Soul Group manifesting & anchoring in me with my every breath!"
    And affirm, "I Am the Divine Light & Energies of Joy, Happiness, & Christ Consciousness manifesting from my Soul in my Whole Being with my every breath ...& from God !
    I Am embodying in every cell of my body & in my Whole Being all of these Divine Energies with my every breath...and I feel & experience these Divine Energies in all of the cells of my body & my Whole Being as they are continually radiated into all aspects of my life. And So It Manifests !
    5. The Prism Of Light Healing Chamber:
    I ask my Divine Self & AA Metatron to create, activate, & maintain the Prism of Light Healing Chamber around me (a hexagonal prism chamber is created around you as soon as you ask).
    I ask the Creator & My Divine Self & AA Metatron to help me continually experience the highest vibrational relationships with:
    The Creator; & the Energies of the Universe of the Creator; & with AA Metatron; & the Angelic Kingdom; & all the Divine Beings helping me...and I instantly feel my Divine Vibrations rising & a wonderful Divine & Loving Connection with the Creator & the Creator's Universe & all these Beings.
    And I ask The Creator & my Divine Self and the Divine Beings helping me to align my Whole Being to all of these Divine Energies, as well as the Prism of Light Healing Energies at the purest vibrations of the Angelic Kingdom, and this divinely perfect alignment is now created & maintained with my every breath.
    Through my heart chakra & higher heart chakra, I now enter into the Prism of Light Healing Chamber, & I see or acknowledge its hexagonal shape surrounding me. And I now see, feel, or acknowledge the Rainbow Creator Light frequencies encompassing my being.
    I acknowledge the Angelic Beings present surrounding the Healing Prism Chamber, as well as the Creator's Presence connecting deeply with my Whole Being.Take a moment & let yourself feel their loving Presence in your heart chakra... for all are ready to help you manifest your intentions in being in the Healing Prism Chamber.
    I surrender my entire being to the Light, Love, & Power of my Divine Self & the Creator and the Divine Beings helping me.
    I now allow the Creator to raise my vibrations; heal & rejuvenate my body; & reactivate or reencode my Whole Being, allowing the necessary codes and templates to be embodied in me for the appropriate healing & rejuvenation & spiritual upliftment to be active within me.
    With my every breath, I breathe in and receive in my Healing Prism Chamber all of the Light & Love & full healing & rejuvenating & uplifting Energy & Divine Creator Assistance I need...and I Am Healed & Uplifted!
    I Am also open & willing to receive & act on any Divine Inner Guidance I receive to help manifest my healing & spiritual upliftment. I Am always consciously present & aware of the Light of the Creator radiating throughout my Being & illuminating any areas within me in need of healing.
    I Am the Divine Love & Power of the Creator that has healed My Whole Being... and I can now feel or sense every cell in my body radiating the Creator's Perfection in Divine Love, Joy, & Happiness. I Am Healthy. I Am Joyful. I Am Happy.Thank You God ! And So It Manifests !
    6. I Am experiencing 'All That I Am' and the Creator's Perfection in my healthy body, & in my Whole Being, & in all aspects of my life with my every breath!
    I Am an embodied Angelic Ascended Master, & my Whole Being has transformed into a beautiful angelic 5th dimensional Being. All of my bodies, including every cell, are now beautiful Crystalline Cells & Bodies of Light...& my physical body has transformed into a beautiful, healthy, & youthful body. Thank You God ! And So It Manifests!
    7.Walking or driving mantra: Jay Sita Ram, Jay Jay Sita Ram
    8. I Am Abundant Infinite Divine Love. I Am Divine Forgiveness & Compassion. I Am Divine Harmony. I Am Divine Peace. I Am Divine Surrender.
    I Am the Light & Energies of all of the Divine Qualities of God's Perfection continually manifesting, anchoring, & being embodied me & in every human being with my every breath.
    I Am the Totality of my Soul & Soul-Group continually in action in my Whole Being & through me in all of Gaia with my every breath !
    I AM God's Infinite Light and BEAUTY in Action in me & every human being with my every breath !
    I AM God's Wondrous Transfiguring LOVE and COMPASSION & FORGIVENESS IN ACTION in me & in every human being with my every breath !
    I AM God's WISDOM & INSIGHTS & VISION IN ACTION in me & in every human being with my every breath !
    I Am the original 144 extensions of the Creator in Action in me & in every human being & in all of Gaia with my every breath !
    I Am Sourced By Love! I Am the Love & Power Body of the Creator In Action in me & in every human being with my every breath !
    I Am my Infinite Self & Wondrous Infinite Transfiguring Love in Action in me & in every human being & In all of Gaia with my every breath !
    I Am 'All That I Am' manifesting in me & in every human being with my every breath !
    I Am a Beacon of Abundant Infinite Divine Love & Light, and I express this ever-flowing Divine Love & Light eternally.
    I accept, honor, & surrender to this Divine Love that is my natural state of existence.
    I Am an embodiment of & a True & Divine expression of God's Love & Light & Power for the Highest good of all ! Thank You God! And So It Manifests!
    Video: "I AM Expanding My Consciousness And Manifesting My Heart's Desires - By Steven Hutchinson" - https://youtu.be/3AtaXA7v9e8
  • Jul 25, 2017 3:59:48 PM

    A lot of people know and are very familiar with the opposite term. How to have your soul incarnate in to a body. Millions if not billions of souls do this each and every day while incarnating in to bodies not just humans, but other life forms as well. Here's a way to let your body, embrace your soul.

    Your soul is always existing. It is a type of life form which does not change its state. However, it does have changing memory which can form any shape. Based on experiences you have throughout your lives. Your soul imprints on the consciousness around it, creating worlds of reflection you can use to understand who you are if, say, you are incarnated in a physical body.

    Your third eye facilitates the connection between your body and your soul. Aligning the consciousness between your soul and your body, allowing the visions of your soul to be shaped around the experiences you have in physical form. Your body allows such visions to be expressed via mind transference, which is usually achieved through the process called astral travel. As such, guiding this process along, are forms of consciousness.

    The astral is a term many people refer to as, the plane where your soul rests until it is released from the body. It is also a portal to the psychic or mind links between the world and you. Connections between you and others rest here, in a state which can be activated through to the portal where your soul connects to the physical body.

    Generally called the Chakra system. If aligned properly, often through states of meditation, you can facilitate a conscious connection with not only your soul, but with the creation of energy flowing through you as well. Such is done via first connecting your third eye to your mind, and then your mind to the portal of your third eye, to reach the psychic spirit astral realm. Letting your body balance the energy while it remains in that state. The connection is made strongest through focus. And weakens if physical thought overrides the state of consciousness your mental eye is traveling to.

    By directing your focus, you can make anything happen.

  • Jul 18, 2017 10:40:39 PM

    Hi all! I hope your summer is going well. I've decided to make a few layout changes, as the majority of the site design has had minor improvements since 2015, but never really had a major over hall. Until today.

    I'm going to make some layout updates to posts and pages. This means that commenting will become much easier, you don't have to scroll to like or share posts, and things will be in a more intuitive order on a per page basis.

    I'm going through some pretty major life changes. I'm moving at the end of the month, and am going to be living closer to the city. Among other things, I'm going to be in a better position all around. Financially I'll still be stuck, but I do still plan to upgrade site resources and have some things I'm checking in to for this to happen.

    I've temporarily, retired some inactive people from the position of site administrators but this doesn't mean the position is lost. The most active people throughout the month have a chance to lead us in site posts so naturally they are invited to become administrators. The idea is we keep things circulating by who ever wishes to come share with us.

    I decided to move the email posts, article directories and chat all in house, which makes things ironically run better as a result. You might see some test domains if you visit often. That's me working behind the scenes checking out different ideas and keeping ones which work well. Posting by email is currently not available, however this will soon be addressed so that it works in tandem with the site and posts appear where you'd expect them to be. In other words, it's a work in progress. No more separate accounts are required to access things.

    Email updates are working once again! They were not sending due to email settings via smtp and imap not being configured correctly. So now if you trace emails they will actually appear in inbox, instead of spam folders due to a change in the actual sender address. The reply address is still the same, info@starseeds.co but it now appears as the sender address. It's a bunch of technical improvements I've been able to change essentially.

    We're almost at 300 confirmed members who aren't spam bots. I'm working on a system for new registrations to block spam bots completely while keeping verified member registrations active. It all depends on how well the changes hold.

    I've been getting word that Skype is no longer a suitable option for us, due to the type of feedback received about me and this site over there by several people causing problems. So I will be removing all links to the service here and will probably  not be offering it later. To be completely honest, it will be too soon if I ever use it again personally.

    I've improved speed and load times a bit by keeping up to date and actively participating in the development of the software platform which houses the web script. Social Engine. If you wish to join me in providing some ideas as users, you're welcome to join SE Community and view the forums. I plan on being active there to indirectly improve issues here. I'm also active in other software pools but it's just not as frequent.

    Things I hope to achieve for Cosmic Nation are better search engine visibility. Better server resources. Better community engagement. And better network management.

    I enjoy viewing everything you share, so keep in mind I am renewing the site for another year in August. The domain isn't due until October however while I have the energy in the summer, I'm going to take care of it early. Giving us lots of time to become further acquainted with one another.

    I'm also going to revive the social media accounts. I was relying on a service to feed network updates to Facebook and Twitter, however I do believe I am able to find another service to do so. As the current one recently decided to become unavailable. The decision was made several months ago, I'm very close to finding a solution to open the pages again and help us find relevantly interesting people to keep in touch with.

    I'm also updating site functionality. If something isn't working, let me know and I'll fix it as soon as I can. Besides general site maintenance, it recently became possible to further improve software capabilities so for instance, besides design, pages will become easier to navigate on mobile and people will not need to click on desktop view so often to post or edit settings.

    Stay cool and I'll see you around here soon.

  • Jun 21, 2017 7:03:22 AM

    The longest day of the year, quite frankly, deserves the biggest change because of how vibrant its nature ought to be if it were so! So here it is.

    I've been playing around with some alternatives to drive better engaging content, and I came across a set up I've been playing with for about 3 months now. Doing research and gathering feedback on how to best utilize what I've been able to achieve. You may have noticed, in relation to this data, I temporarily took offline the domain elshara.com from the site index pages. I have plans to return it in the near future. It was used to test a few things related to the project I have just activated, under the new index page. http://posts.starseeds.co Has to offer.

    This is a Word Press installation, geared towards reading. If content is your thing, then I got you covered. As well as, other open web projects via ping backs to other related interesting articles on the web. Here's how it works.

    All data is gathered and posted by real people. There's no computer generated content, apart from the method used to display custom data, via what is known as an rss or atom feed. Such feeds can be sorted into custom lists, and on platforms which support it, be made available to more than just members of a given site or directory if the right conditions are applied.

    Here is where things become interesting. I used to run something similar to this using Twitter and Facebook pages. The only problem is, the platform I used to do that recently shut down for all of its users, leaving many people who did use it to feed their blog to social media, somewhat stranded. Although premium custom options are still available for such a service, I set out to find and create an alternative with better posting options, so I had better control of how great information can reach great people. I found the answer, using word press and a select variation of plugins and configurations, I was able to achieve this, and much more.

    If you're the type of person who is now thinking, how can I benefit from this, or how does it apply to me? All you have to do is read the next sentence in this paragraph to get your answer. The information I'm collecting, is meant for personal growth situations involving spirituality, science, news and research, designed with you in mind. The posts have commenting and a newsletter function so you can be updated when ever new content arrives. By default, I'm using about 40 different sources so far to publish content. The second it's published to the source it came from, it gets published to http://posts.starseeds.co and I hope to get your feedback to customize how such posts appear, and what other types of posts are available to publish, as the service becomes popular. If this isn't your thing, that's fine. You can still post here as normal, however I will add a link to the place where the posts are found, in case you wish to look at articles on a page by page basis, at a glance for later viewing. I'm taking requests in case you like the idea, and wish to expand on it for easy access. Either send in your comments here, or write to info@starseeds.co where I am able to publish your feedback live, if you wish.

    Apart from technical news, I personally have been keeping up with world news, and my own life as best I can. I don't usually pay attention to the doom and gloom, however I do notice a general sense of unrest starting to happen among the general population. To get people to realize not all hope is lost, I've been attempting to assemble some campaigns to fix the state of affairs we find ourselves in on a general basis. No action is required from anyone, however the posts project is the first step to aim for a better way of life I have in mind. The next step will be to get together a custom group of people who wishes to participate in a global action to attempt to show acts of love, kindness, support and care in a world where insanity and crazy political and outragous people tend to rule the news and media channels our world subscribes to on a daily basis. If you're hoping for something better, it's definitely possible. So hang in there, we have the means to make it happen as one.

    If you find life is a sort of unusual up and down roller coaster, you are not alone. Things happen in unpredictable circumstances if you are not looking at how they occur, as opposed to expecting them to act any different than what they appear as, to the people who cannot look away. It is normal and natural to assume ignorance in times of change and definite transition from one sense of stability to another. However the same is also true for instability, which is where confusion sets in if you aren't aware of what is going on around you. Rest assured, the world as we know it, is just feeling itself out within new ideas and challenges which accompanies them. So don't give up hope, there's always a voice to answer the call you set out to quest for if the opportunity arises. Such events may not make sense to you, but that's okay. So long as you realize, you are special because of who you are, and that no matter what, you always will be. You are truly a free citizen in a world which makes you feel as if anything but its complete and utter opposite in terms of realistic values because you care to let your soul shine free. Know yourself, your heart will guide you if you let it find what your mind searches for to connect to the vision you seek to become a part of through the reality you create in to being.

    I hope you are well.

  • Apr 13, 2017 6:36:12 PM

    In our world today, a lot of people are trying to fight for something they cannot attain by themselves. Limited understanding of what such means to people, often involves change. But the change required, does not land in the juristiction of direction, it lands at the portal of action which can be carried out by anyone interested in doing so.

    To act, means to control. To guide, to mentor, to empower. The true source of power comes from action, not direction. Any direction you are going, means you are actually traveling there. Actually, means reality. It is the only constant, in a world full of nonsense.

    A lot of concepts lost to the modern wishes of humanity, are things other cultures, races and species have known for centuries. The most basic of which, is feeling. Getting in tune with your environment, and knowing what matters to you in every moment you spend with the situation presently offering itself to you as a chapter in the book of reality. Every decision you make, can be made again. Every thought, every feeling, any emotion, all experiences, are things easily replicated at will. All of which, requires only one source of payment, or key as it were, to unlock the door to access it. Action. To actually do it. The meaning of action is clear if you realize, all you need to provide, is the will to make it happen.

    Our world struggles with the concept of enforcement. We live in a sand box, a planet full of anything we desire to create to survive on, with, to, for or because of, and yet the one and only thing which comes to mind, is the struggle of replicating our survival needs. This ought to change. The concept of enforcement, is not a tool we need in our survival kit. The pack, is too small to contain it, and too big to fit within it. The pack, is us collectively, and we have free will to move beyond such a need, instead of incorporating it as our means of control, control it, as it can expand to be a part of us, not a part of what we are not. In essence, remember who you are, and know all you are not, is the slave of enforcement. To enforce something, means to override the will to act, with the will to belong. We must learn to channel such a will to focus inward, not outward, should we find we do not feel at one with the need to act for self importance. But rather, to act for self alliance. We must learn to know when to direct the will outward, not inward, if we wish to apply action to the reality we find a home for us. Mutual understanding of all directions creates the awareness of knowledge attained through them. All such paths, go to the same place, the achievement of will through action.

    The concept of free will is essentially a call to action. We aspire to belong to a potential we can meet at ease, because it is a part of us. Simply put, the nature and foundation of all interests we have to share, rests here. Our focus in life, is to find a purpose for our sense of need to belong to, as we create together, a new form of creation which is here to help do the same. The idea is, we all mean to be, to exist, to understand, and yet the truth is hidden in plain site. All things made, aren't all things created and vice versa. All things created, are all things known, but not all knowledge is awake, aware and sentient like we are. We are fit to know who we are, but aren't fit to explore who we are not, because we lose traces of who we are, as we become something else. It all seems perfectly natural, and yet the purpose of any focus, is to belong to it. If you belong to yourself, and are one with your desires, become a tool to a means to a result, you are productive. Being productive means you embody both the creator and created aspects within you to be at one with the creation you are. Materially, you are productive just by existing, and being a part of life itself. Spiritually, you are productive by showing your will, to understand the creator that you are. The consciousness you inhabit, is fit for you, because you were created by it. Every moment you make reality matter, is one you have to keep as it is yours forever.

    Illusions of this world teach the possibility nothing lasts for ever. We are made materially, to be an expression of creation. Spiritually, we attain to simpler goals, just existing within the stream of consciousness the entire universe and beyond has made happen. Forever in an instant, happens to us all the time. Yet we realize as change becomes apparent, we are apart of it. But we are also, apart of a stateless understanding of creation, which has many forms within the realm of being stateful, yet never truly form as a stable source beyond its foundation. We exist not to fulfill a purpose, but to be one. Our world teaches us while we are alive, we are shown gifts of tools others create to survive here. Feeling alive, however, means understanding the gift you are, and to know your life is a direct result of the gift you bring to enhance the world by your presence. Knowledge isn't the answer, you are. Because you are fit to be here, even if your will is tied up with other matters of concern.

    Every instant of change we experience, is one such experience we commit to both memory and consciousness. The memory of what we know, allows our consciousness to explore it once it has formed to a new state of being. Every situation has a home, no matter the place or time it appears. There is always going to be a reason to live somewhere, to exist within the embodiment of self we occupy, because we know nothing else. Our minds aren't tools to play god, because we are an expression of the very thing we wish to recreate. We all experience instances of expression to remain alive, but yet we truly only become one with the universe, as our consciousness aligns itself to the awareness of elements of our creation. Such elements are what we use to align ourselves with the making of every instance in every experience for any time we wish, because it is a construct of what makes us a part of all that could ever be possible within the confines of reality. Anything that exists outside of reality, which can be contained or attained beyond it, is known throughout our creation as the hidden universe. We are just an expression of a memory we know is far away, but yet very close at will, as we are already a part of it.

    Will we make reality, comes to us through the design of the things our soul invests in materially. AS life happens, and we act based on our interaction with the experiences we have here, we realize the meaning of what is known to us as effort, is the expression through action, of our soul. Anything we belong to, we mirror as a part of us. A part of us which constantly aligns itself with which ever dominant reality we find ourselves in, through the collective will of others around us. We are in existence as a breed of people, to understand the nature of one, with the design of many. Together, we see truth within the paths we create, to become aligned with our creation as creators of it in the difference between the will of self, and the purpose to which such a will attaches to as a part of our existence as one. As such, the force we bring is the light we aspire to become one with, to know the source of life rests with us.

  • Mar 29, 2017 4:07:34 PM

    Websites today are composed of 3 main properties.

    The first property is the domain. It is used to connect the IP address of a server, with the content of what the server is hosting. It does so by the use of ports, allowing data to be sent and received through them.

    The second property is the flow of data. Outbound data brings web pages to you. Inbound data collects content and stores it remotely. This happens while the web server is communicating through the web browser on the port specified in the first property via a domain redirection scheme.

    The third property is the transfer of data itself. Of which, two common varieties of data transfer exist. Secure, encrypted data. And not secure, raw source code. Such source code itself, is the language of communication itself, between the server and the browser. Sometimes, such languages can be used as a tool, to do things other than what the communication between the server and the browser is asking for. Which is why, data encryption is so important. It blocks such a purpose from happening beyond its intended use, and to also provided a dedicated, private, data channel between data flow and its target.

    Such data can be transfered in terms of simple links we are aware of all the time. We find them inside our web address bar, within the browsers we use to connect computers together through the internet. Among other things, the address bar lets us know where we are, and recently, if what we are doing is safe. Such safety is at risk in today's day and age, due to so many people misusing the purpose of communication, web servers do their best to provide. Which is why, encrypted data, helps prevent attacks of such a nature, in a secure, safe, dedicated and private environment for a specific type of data flow to emerge.

    Browser companies, have long since been aware of the challenge communication tools face when it comes to the issue of encrypted data. This is why, in March of 2017, major browser companies keeping their browsers up to date, have built into their core updates, a system which detects the encryption of data, and lets you know if a website is secure, or not secure. This is to protect information that you post to such websites. The warning lets you know the data you enter, can be intercepted instead of being targeted towards its intended audience. In this way, your data can be used by others who shouldn't have access to it using tracking and monitoring techniques through browser cookies, a way browsers store data associated with websites you visit and remember personal and sensitive information. In short, not all websites have updated to support encrypted data, but times are changing, and soon, browsers may stop giving you the ability to enter data on insecure pages.

    What this means for you, is if data you enter on trusted sites has been used correctly, you don't need to worry. But such sites have to update to encrypted forms of data, so the warning message doesn't confuse you, into thinking you are being attacked by such a website. If data is being used maliciously, this is web browsers new way of helping protect you. Although some people may say the time is a bit too unstable or potentially misunderstood seeming as how the way browser companies went about making such an issue, is somewhat misleading.

    If you are a web owner and you deal in trusted, sensitive information. IT is a good idea to update your site to SSL certificates. So you and your users can remain safe.

    If you are a malicious website hacker, your chances of getting access to peoples personal and sensitive information just became a lot harder to do.

    If you are a regular web user who just wants to access things the way you were used to, rest assured, little has changed now to stop you from doing so. If you can ignore the warning until a website you love and trusts, updates its protocol to install SSL certificates, you will be all set.

    Just be sure to not advertise the website (s) which have not updated such practices to the new change. Otherwise, people looking for such information, have an easy target. Instead, try to contact the website owner privately to see what can be arranged if you notice the s in the URL is not present.

    Some website owners aren't as tech savy as others, so just be patient. For the update has everything to do with the end of life support for non secure data, which will eventually, make website communication better reliable in the times to come.

    Feel free to reach out if you have any questions or concerns.

  • Oct 28, 2017 4:30:53 PM

    Czymże jest siddhi? Do hinduskie okreslenie "moc", mocną moc psychiczną. Wielu hinduskich nauczycieli zastanawia się nad tym, że jest to wymarzony sposób, choć za mało jest na niebezpiecznym.

    Dlaczego? Dlatego, że łatwo się zgubić w tym całym świecie, jeśli ego nie przeszło jeszcze transformacji. Może to być tak silnie naładowane doświadczeniem siddhi, że zapomni o powrocie do Boga i może nawet najwyraźniej, że samo samo Bogiem. Pomimo tego, że nie da się zemścić. Musimy opanować dziesięć poziomów. Pamiętajcie, że gdy mówię o siddhi, mam na myśli potrzebę zapanowania nad tą energią, nie będę jej robić osobistych celów.

    "Pradawna Tajemnica Kwiatu Życia"

    Drunvalo Melchizedek


  • Mar 15, 2017 5:41:19 PM

    Twój przyjaciel jest odpowiedzią na twoje potrzeby.
    Jest polem, które obsiewasz z miłością i z którego zbierasz z dziękczynieniem.
    Jest twoim stołem i ogniskiem domowym.
    Albowiem do niego przychodzisz będąc głodnym i u niego szukasz spokoju.

    Kiedy twój przyjaciel odsłania przed tobą swą duszę, nie boisz się rzec słowa "nie" we własnej duszy ani nie powstrzymujesz słowa "tak".
    A kiedy on milczy, twoje serce w dalszym ciągu słucha jego serca.
    Albowiem w przyjaźni wszystkie myśli, wszystkie pragnienia i wszystkie oczekiwania powstają bez słów i są wspólnie dzielone w nie ujawnionej radości.
    Kiedy rozstajesz się ze swoim przyjacielem nie smucisz się;
    Albowiem to, co w nim kochasz, może stać się wyraźniejsze podczas jego nieobecności, tak jak góra oglądana z równiny wydaje się ostrzej zarysowana dla wspinającego się.
    I niech nie będzie innego celu w przyjaźni poza doskonaleniem ducha.
    Albowiem miłość poszukująca czegoś innego poza odkryciem swej własnej tajemnicy nie jest miłością, tylko zarzuconą siecią, i tylko coś bezwartościowego złapie się w nią.

    I niech to, co najlepsze w tobie, będzie dla twego przyjaciela.
    Jeśli musi poznać odpływ, niech pozna również przypływ w tobie.
    Albowiem czymże jest twój przyjaciel, abyś miał go poszukiwać dla zabicia czasu?
    Szukaj go zawsze ofiarując mu godziny życia.
    Albowiem jego rzeczą jest zadośćuczynić twym potrzebom, ale nie pustce.
    A w słodyczy przyjaźni niech będzie śmiech i wspólne dzielenie przyjemności.
    Albowiem w rosie drobnych spraw serce odnajduje swój poranek i odradza się.
    Khalil Gibran
    "Prorok" - fragment

  • Mar 15, 2017 5:37:41 PM

    Wasze cierpienie jest rozbiciem skorupy otaczającej wasze rozumienie.
    Albowiem jak pestka owocu musi pęknąć, aby jej rdzeń ukazał się w słońcu, tak też musicie poznać cierpienie.
    A jeśli zdołacie utrzymać wasze serca w podziwie dla codziennych cudów życia, wasze cierpienie wyda wam się nie mniej cudowne niż wasza radość.
    Wtenczas przyjmiecie pory roku waszego serca, tak jak przyjmujecie pory roku, co mijają nad waszymi polami.
    I ze spokojem spojrzycie poprzez zimy waszego zmartwienia.
    Wiele z waszego cierpienia jest z waszego wyboru.
    Jest to gorzkie lekarstwo, którym istniejący w was lekarz leczy wasze chore jestestwo.
    Przeto zaufajcie lekarzowi i wypijcie jego lekarstwo w ciszy i spokoju.
    Bo jego rękę, choć ciężką i twardą, prowadzi delikatna ręka Niewidzialnego.
    A kielich, który On wam podaje, choć pali wasze usta, został ukształtowany z gliny, którą Garncarz zwilżył Swymi świętymi łzami.
    Kalil Gibran
    "Prorok" fragment

  • Mar 14, 2017 7:35:48 AM

    Wasza radość jest waszym odsłoniętym smutkiem.
    I to samo źródło, z którego rodzi się wasz śmiech, nieraz już wypełniały wasze łzy.
    A czyż może być inaczej?
    Im głębiej smutek drąży waszą istotę, tym więcej możecie pomieścić radości.
    Czyż kielich zawierający wino nie jest tym samym kielichem, który garncarz wypalił w piecu?
    A czy lutnia, która ukoi waszego ducha, nie jest tym samym drewnem wydrążonym nożami?
    Kiedy jesteście weseli, wejrzyjcie w głąb własnego serca, a odkryjecie, że tylko to, co napełniło was smutkiem, teraz napełnia was radością.
    Kiedy jesteście smutni, wejrzyjcie znów do swego serca, a zrozumiecie, że naprawdę płaczecie nad tym, co było waszą radością.
    Niektórzy z was mówią: "Radość jest potężniejsza od smutku", a inni mówią: "Nie, smutek jest potężniejszy".
    Lecz ja wam powiadam, że są od siebie nieodłączne
    Razem przychodzą, a gdy jedno z nich zasiada z wami do stołu, pamiętajcie, że drugie śpi w waszym łożu.

    Zaprawdę, zawieszeni jesteście jak szale wagi pomiędzy smutkiem a radością.
    Tylko gdy macie w sobie pustkę, trwacie w bezruchu i równowadze.
    A kiedy strażnik skarbca podniesie was, by zważyć swoje srebro i złoto, wasza radość lub smutek musi się unieść lub opaść.
    Khalil Gibran
    "Prorok" - fragment

  • Mar 14, 2017 7:31:46 AM

    It is well to give when asked, but it is better to give unasked, through understanding;
    And to the open-handed the search for one who shall receive is joy greater than giving.
    And is there aught you would withhold?
    All you have shall some day be given;
    Therefore give now, that the season of giving may be yours and not your inheritors.

    You often say, "I would give, but only to the deserving."
    The trees in your orchard say not so, nor the flocks in your pasture.
    They give that they may live, for to withhold is to perish.
    Surely he who is worthy to receive his days and his nights is worthy of all else from you.
    And he who has deserved to drink from the ocean of life deserves to fill his cup from your little stream.
    And what desert greater shall there be than that which lies in the courage and the confidence, nay the charity, of receiving?
    Dobrze jest dawać, gdy ktoś o to prosi, lecz jeszcze lepiej dać samemu bez proszenia, ze zrozumieniem.
    Dla szczodrego poszukiwanie kogoś, kto przyjmie dar, jest większą radością od samego dawania.
    Czyż jest coś, co moglibyście zatrzymać dla siebie?
    Pewnego dnia wszystko, co posiadacie, będzie rozdane,
    Dlatego dawajcie już teraz, aby pora obdarzania była waszym udziałem, a nie waszych spadkobierców.

    Nieraz mówicie: "Dam, ale tylko tym, co na to zasługują".
    Tak nie mówią drzewa w waszym sadzie ani trzoda na waszym pastwisku.
    Dają, aby żyć, bo zatrzymywać dla siebie oznacza zginąć.
    Z pewnością ten, który jest godzien otrzymywać swe dni i noce, godzien jest otrzymać od was wszystko.
    I ten, który zasłużył na to, by pić z oceanu życia, zasługuje, by swój kielich napełnić u waszego małego strumyka.
    A czyż jest większa zasługa niż odwaga, ufność i miłosierdzie otrzymywania?
    Khalil Gibran
    "Prorok" - fragment

  • Mar 13, 2017 10:20:37 PM

    Hope you are doing well. Sending lots of love your way.

    A few updates have happened recently, we thought you'd like to know. Along with our new members, we have some new groups to check out if you are interested. So feel free to keep the conversation alive. You are totally worth it.

    We do plan on upgrading the server soon. This means a faster response time for everyone. Perhaps name cheap may be actually, something which has come and gone. Let us know what you think is a good web host, and we'll check it out. The more active we are, the stronger the likelihood is of requiring extra room, for better conversations.

    IT seems I'm required to remind you. Name Cheap does monitor all emails and I've been recently informed about a possible terms of service violation in regards to spam bot related activity. IT appears the bulk sending of email raises some red flags with this particular hosting server requirements. Messages like this, as well as email invitations, do tend to cause some questions to be raised by the folks here, which is due to increased use over time of network activity. Social sites are intended to be places of growth, however if you find yourself in a position where you don't want to participate, or perhaps the opposite, if you do, just let me know if you have any requirements regarding prolonged projects, and I'll make sure they get under way. So do please keep in mind if you have any complaints, let me know and I'll do my best to sort it out. Before it comes to a server suspension. I am actually trying to hold off on having that happen to us right now, due to increased activity from the annoying side of the web. Bare with us as the issue plays itself out. If you do see any reason to wish to unsubscribe from emails like this one, you can always do so under the email tab of your settings area. Just sign in, and navigate to settings, email alert notifications, and choose what you want to receive. The platform is working on an easier way to unsubscribe and or subscribe to notifications, but in the mean time, this is what we have to work with. It's a work in progress, if you care, we'll do our best to prioritize the issue at hand to make it happen, within reason.

    All site data is backed up so if we do have to move, it's taken care of. I'm posting such a notice in advance just in case it comes to that. Name cheap has its limitations and sometimes, they can be conflicting with the natural growth of issues which may temporarily cause a misunderstanding between the types of hosted websites they tend to offer, and the server requirements they have in place for all clients who share one. I'm not rich by any means, so if you feel like contributing financially, the money would go straight into website costs. I got your back where ever we end up, so a fresh beginning somewhere else, if of course, it comes to this moment in time, be it now or later, will run its course without issue or delay. If any temporary delay does happen, this post is here to let you know in case we have to vacate early from Name Cheap. Right now, it's a waiting game but it's one I thought I'd better inform you of, as progress, as we grow, so does our server and so does Name Cheap register a sign of life, may be time to upgrade, maybe not. Hang in there, we're doing just fine for now. If you do happen to notice a disturbance, feel free to email me and I'll tell you all i know if the time comes where a transition is required.

    Spring is on its way for anyone living in the Northern Hemisphere. If you live in the Southern Hemisphere, you ought to soon, experience the same temperature as us. So lets celebrate the moments we share now in good memories, and fun times together. See you around. With love. Elshara Silverheart.

  • Mar 10, 2017 8:17:15 PM

    Transformational Life Coach and Relationship Counselor

    Barry Hammer, Ph.D.


    I can provide spiritually and psychologically oriented life coaching and relationship counseling to help you improve your individual life, personal relationships, and society. I can teach you how to be intuitively guided by your own soul, and to connect to what is genuine, naturally healing, and passionately alive, in yourself, other individuals, and the spiritual reality of life and love. For a sample of my insights, see my published books and articles at: https://independent.academia.edu/BarryHammer If interested, contact me at email: mhbj58@gmail.com




    Expanded Description:


    Transformational Life Coach and Relationship Advisor


    Barry Hammer, Ph.D.


    I can help you develop helpful insights and empowering breakthroughs in your individual life, personal relationships, and compassionate social activism. I can help you explore any kind of interpersonal relationship issue, including marriage and family relationships, as well as other kinds of significant personal relationships. I can also help you gain insight in regard to any kind of developmental, vocational, psychological, spiritual, or societal, issue that may be important to you, e.g., clarifying your basic goals and values in life; fulfilling your natural individual creative potentials and developing greater levels of productive functioning; coping with crises or difficult life circumstances; developing greater maturity of character and beneficial personal transformation; helping other individuals and contributing to positive betterment of society through your career, volunteer work, and personal life; and so on. I can show you how to deal effectively with the necessary challenges and opportunities of life that arise.


    In my relationship advising services, I can help you learn how to develop open, honest, sincere, respectful, nonjudgmental (non-blaming), compassionate, meaningful, communication with other individuals, as a way of producing greater levels of mutual empathetic understanding, constructive conflict resolution, and co-creative transformational empowerment, in your personal relationships. I can also help you understand how connecting to other individuals, in unselfish, deeply caring, relationships, can enable you to tap into a relational source of regenerative life energy, for enhanced vitality, psychological transformation and spiritual growth, optimal wellbeing, creative insight and inspiration, as well as holistic healing of heart, mind, and body.


    In addition to offering insightful coaching for issues pertaining to enhancing your own personal relationships and individual life, I am also able to provide insight for issues related to contributing to the constructive, compassionate transformation of contemporary society. This involves understanding how the synergistic/co-creative power of love can gradually, constructively, transform the collective heart of humanity, from a predominantly selfish, fearful, abusive, predatory, addictive, toxic, orientation, to a more unselfish, compassionate, relaxed, secure, psychologically healthy, orientation. I am also able to serve as a spiritual Vision Quest facilitator for individuals and groups who wish to tap into and explore the Great Mystery source of significant rewarding new breakthroughs in any area of endeavor or inquiry, involving the development of creative insight, inspiration, sublime beauty, revitalization, compassionate transformation, deep holistic healing, wellbeing, and fulfillment.




    My Credentials: I have an interdisciplinary PhD in Religious Studies/History of Religions/Spirituality from the Graduate Theological Union in Berkeley, California, and a Masters degree in Religious Studies/History of Religions/Spirituality from Harvard University. My graduate studies emphasized the role of religion and spirituality in shaping the history and culture of various regions of the world, as well as inspirational, practicable wisdom teachings of various religions and spiritual paths, studied from a secular/non-dogmatic, universal, open, viewpoint. I have also taken extensive graduate level coursework and supervised practicums in Psychology and Counseling. I have many years of experience in life coaching and mentoring, and have published two books, one focusing on developing true experiential psychological self-understanding and constructive personal transformation, and the other dealing with developing deeply caring, psychologically healthy, interpersonal relationships, involving good communication, empathetic/experiential intimacy, co-creative/synergistic empowerment, and holistic transformation of one's consciousness and functioning.


    Other significant background includes, many years of working with, and learning from, my late father, Dr. Max Hammer, who was a highly effective and insightful psychotherapist, Professor of Clinical Psychology, and awakened spiritual teacher.


    Contact Information: Emails: mhbj58@gmail.com and mhbj1958@gmail.com


    Please see my two published books, 1) Psychological Healing Through Creative Self-Understanding and Self-Transformation. (ISBN: 978-1-62857-075-5) and 2) Deepening Your Personal Relationships: Developing Emotional Intimacy and Good Communication. (ISBN: 978-1-61897-590-4). The primary author of these books is: Dr. Max Hammer (my beloved late father), with contributions from secondary authors Dr. Barry J. Hammer (me) and Dr. Alan C. Butler. These books can be purchased from Amazon, Barnes and Noble, or our author/publisher website, http://sbprabooks.com/MaxHammer. The latter website also posts our related online articles, and describes our books and us as authors.


    My online articles, as well as press releases and sample chapters for my two books, can be accessed by using the following URL link:



    My books and online articles, as well as my life coaching and relationship advising services, will be very valuable for anyone who is seeking to compassionately transform their individual life, personal relationships, and society. This involves developing authentic experiential self-understanding as the basis of liberating, empowering self-transformation, healing emotional pain and inner conflict, developing inner peace, happiness, creativity, spiritual awareness; as well as developing psychologically healthy, deeply satisfying, successful, personal relationships, with true love, empathic emotional/experiential intimacy, and good communication; and extending similar principles as a way of transforming social networks, local communities, and global society for the better.

  • Mar 7, 2017 9:39:01 AM


    Kocham ten Wszechświat Panie,
    Który złota Twa myśl stworzyła.
    Kocham Twe Serce Panie,
    Skąd na skrzydłach Miłości
    Ona się wydobyła.
    Kocham Twój Umysł Panie,
    Skąd słowo Twe
    Zamanifestowane we Wszechświecie,
    Zmaterializowało z Pustki,
    Każdą drobinę przecie.

    Jakże potężna Miłość Twa
    Gdy spoglądam na Twą kreację,
    Skoro potrafiła stworzyć w złotych myślach,
    Tak wspaniałą manifestację.

    Nas też obdarowałeś Ojcze
    Przez Ciebie użytymi narzędziami,
    Do kreowania rzeczywistości,
    Której w życiu doświadczamy.

    Jedność złotej myśli, słowa i działania,
    To sukces Boskiego Twego Serca
    W nas kreowania.

    Złote myśli z umysłu
    Na bazie Serca Miłości,
    Tworzą w moim świecie
    Takie wspaniałości,

    Jakie Ojciec Umiłowany kreował,
    Gdy twórczość Swej Ogromnej Miłości
    We Wszechświecie manifestował.

    Dziękuję Ci Ojcze Umiłowany,
    Za dziedzictwo Serca Twego,
    I w myśli swej złotej,
    Kreuję rzeczywistość istnienia swego.

    autor: Teresa Maria Zalewska
    "Poeci naszych czasów"
    DSP Chicago 2006

  • Mar 4, 2017 12:52:43 AM

    Imagine a melting pot of ideas. Each idea leads to somewhere, however it is also a part of somewhere else. Connecting such a melting pot of ideas, with themselves as well as through other melting pots, is what our universe is capable of. It is what happens to us on a regular basis. Multidimensional existence as it were. Based on the essential principles of a beginning, a peak and an end. Life is like that. Always twisting hither and thither across multidimensional chapters between lives, through events, making realities happen. As each idea in the melting pot comes to pass, and a new one forms in its place, life continues to shift so change from one idea to another becomes possible. This shift, is known as the greatest secret and miracle life has to offer. It is called, the circle of life.

    The closest term we have to the circle of life, is known as history. It means anything we experience, we share with another to let the experience we have, be free in nature to be created, not destined. Therefore, we also inherit the freedom to create, so our destiny or fate is not a matter of what is chosen for us, but rather how we choose to let it be known what exists to be inhabited by us, for us, because of us. We prosper on the principle of understanding worlds, and because we seek to will to remain harmonious in such a mission, we always manifest it in relativity. Therefore, we inherit what is known as, the circle. Every time we position a step to take in life, another gives itself to be owned by us. Each moment, everything changes, because movement is what powers such a circle, the movements we make as creators of life's design.

    The universe gives birth to what is known as a pulse, or wave. Such waves, create a frequency, or vibration, in which they can be used subjectively, or objectively to be the source of a foundation of energy itself. Energy, is thus a wave of creation, it is a frequency which relies on itself to be itself. The inner reflecting the outer, as the outer shapes the inner. In order to edit, alter, change or manipulate such a frequency, beings in spirit form, energy used to create moving waves through self understanding of navigation according to the freedom of self movement, must regulate the structure of what wave we connect to. The wave form we in turn attach to, is known as the creator, because it is able to replicate itself based on a guidance of being. It is what transforms objects into subjects and back again as a parental wave, making a force known as versal existence. A universe, therefore, is one such wave of energy, which creates within its creation throughout the creation of the law of movement, which is to constantly shift in design, in order to manifest the understanding of balance through nature, as the steady rhythm of its own instance of existence is present.

    The Omniverse, is the place where existence in all waves is possible. Waves allow the circle of life to move within their own frequency, allowing anything to be possible through them at will of the creator spirits, attached to their frequency by natural design. There is existence beyond waves of creation, which is what is called the portal of waves. The portal is what conditions us to be true to ourselves, however through the portal, is a type of existence beyond here of which waves are only one aspect of. The perception of all which is, means reality through the portal of waves is never limited, as limitation is only one perspective of such a place. Through there, we journey to become anything and everything in our own way as one.

  • Mar 3, 2017 1:07:34 PM

    System energetyczny człowieka
    Ćwiczenia fizyczne uwalniające blokady energii wg Keitha Sherwooda

    Wykonanie tych ćwiczeń daje natychmiast odczuwalne, równoważące cały organizm działanie. W czasie ćwiczeń najlepiej jest położyć się płasko na podłodze lub usiąść z wyprostowanym kręgosłupem w pozycji lotosu lub na piętach.

    Zamykamy oczy i wchodzimy w stan spokoju.

    Uspokajamy nasz oddech.

    By się odprężyć, liczymy powoli od 100 do 1.

    Ćwiczenie 1. Zciągnięcie centrum korzenia

    Wykonujemy spokojny wydech i wciągamy podbrzusze i dno miednicy do środka. Najpierw zaciskamy zwieracz odbytu i wciągamy go do środka tak, jak gdybyśmy chcieli zatrzymać wypróżnienie. Potem ściągamy organy płciowe tak mocno, jak to możliwe. W końcu próbujemy jeszcze wciągnąć podbrzusze w okolicy pępka do środka, w kierunku kręgosłupa. Ta ostatnia faza ćwiczenia wspiera oba poprzedzające napięcia, ponieważ w jej trakcie odbytnica i organy płciowe są podciągnięte do tylu i w górę.

    Osiągnęliśmy teraz stan maksymalnego napięcia podbrzusza, który próbujemy utrzymać przez kilka sekund, po czym zwalniamy je zupełnie i powracamy do odprężonej sytuacji wyjściowej. Po kilku sekundach odpoczynku przeprowadzamy całe ćwiczenie w jego trzech stopniach jeszcze raz. Utrzymujemy znów przez kilka sekund ściągnięcie całego obszaru miednicy, po czym zwalniamy je i odprężamy się.

    Powtarzamy ćwiczenie po raz trzeci. Potem odpoczywamy kilka minut skupiając się na obszarze, który wykonywał ćwiczenie. To ćwiczenie likwiduje przede wszystkim blokady w pierwszej i drugiej czakrze oraz pobudza siłę Kundalini. Następujące po nim uczucie energii i ciepła jest zupełnie normalne i pożądane

    Ćwiczenie 2. Napinanie przepony

    Przepona jest płaskim zespołem mięśni i ścięgien, które oddzielają jamę brzuszną od klatki piersiowej. Znajdujemy się nadal w stanie odprężenia, wewnętrznego spokoju i opanowania. Oddech jest spokojny i regularny. Wraz z wydechem próbujemy teraz wciągnąć przeponę ku górze, tak, że unosi się ona w kierunku klatki piersiowej. Jednocześnie organy górnej części brzucha są przesuwane do tyłu w kierunku kręgosłupa. Próbujemy utrzymać to silne ściągnięcie przez kilka sekund, po czym odprężamy się w pełni uwalniając napięcie i powtarzamy ćwiczenie jeszcze dwa razy. W następującej teraz przerwie skupiamy znów swą uwagę na ‶miejscu wydarzeń". Z reguły czujemy tam silne łaskotanie lub wibrowanie. Niektórzy ludzie czują także ciepło lub wręcz uczucie gorąca. Reakcje te wywołane są energetyzacją splotu słonecznego. Część energii wyzwolonej w tym ćwiczeniu wznosi się do czakry serca, która poprzez to ćwiczenie jest również pobudzana. Rozprzestrzenia się uczucie głębokiego wewnętrznego zadowolenia. Po kilku minutach głębokiego spokoju przechodzimy do trzeciego ćwiczenia.

    Ćwiczenie 3, Ściągnięcie karku

    W czasie tego ćwiczenia oddychamy przez nos i próbujemy ze stanu odprężenia wciągnąć równocześnie kark i brodę w kierunku ciała. Podciągamy przy tym ramiona ku górze, tak że szyja staje się coraz krótsza. To napięcie utrzymujemy znowu kilka sekund, koncentrując swą uwagę na karku. Potem w pełni się odprężamy, rozluźniamy napięcie. Po kilku sekundach powtarzamy ćwiczenie i odprężamy się po nim znowu. I to samo po raz trzeci – kilka sekund napięcia i rozluźnienie.

    Ćwiczenie trzecie likwiduje spiętrzenie energii w czakrze gardła i oczyszcza ten ważny kanał. Kiedy strumień energii płynie tu znów swobodnie, czujemy silny ‶żar" w karku i obszarze ramion, z którym pojawia się uczucie wewnętrznej siły, otwartości i zaufania do samego siebie.

    Po wykonaniu kolejno trzech opisanych ćwiczeń można zauważyć wyraźne polepszenie samopoczucia. Wykonanie go dwa razy w ciągu dnia, rano i wieczorem, jest zupełnie wystarczające.

    Dla wielu ludzi ćwiczenia te stały się integralną częścią życia. Choć potrzebujemy raptem kilku minut, by je wykonać, osiągamy zadziwiająco dużo. Najważniejsze dla utrzymania dobrego samopoczucia jest jednak to, by stały się one naszą codzienną praktyką.

  • Mar 3, 2017 12:28:54 PM


    Każdy z nas pragnie, być, rozumieć i wyrażać siebie.To pragnienie jest wewnętrznym światłem prowadzącym nas po ścieżce ewolucji.Na poziomie osobistym oznacza to, że każdemu z nas w chwili narodzin dane jest zadanie nawiązania ponownego połączenia z rdzeniem swojej istoty. By to osiągnąć, trzeba usunąć bloki zalegające pomiędzy naszą świadomością, a rdzeniem.To właśnie nazywa się osobistym zadaniem życiowym. Gdy to zadanie wypełnimy, uwalniane energie twórcze wydobędą z rdzenia dary, które najpierw sami przejmiemy, a potem oddamy światu.Przekazanie darów światu będzie wypełnieniem naszego zadania życiowego w świecie.To zadanie światowe ujawni się dopiero wtedy, gdy uwolnimy z rdzenia nasze twórcze energie.A zatem, aby zrealizować swoje pragnienia w świecie, musimy najpierw zrealizować proces osobistego przekształcenia.

    Ty i tylko ty możesz uzdrowić siebie.Jesteś do tego całkowicie zdolny.Proces uzdrawiania jest w istocie aktem obdarzania siebie siłą. Jest to osobista podróż, rytuał przejścia, zaprojektowany przez ciebie jako jedno z najwspanialszych narzędzi poznania, jakie kiedykolwiek będzie Ci dane.Twoja osobista podróż będzie oczywiście wymagała rozwagi i użycia wszystkich narzędzi, jakie może zaoferować współczesna medycyna, a także wszystkich możliwości, jakie daje ci medycyna holistyczna.

    Patrząc z głębszej perspektywy widzimy, że choroba jest skutkiem nie zrealizowanych pragnień.Im dotkliwsza choroba, tym silniejsze pragnienie.To sygnał, że gdzieś w jakiś sposób zapomniałeś o tym kim jesteś i jaki jest twój cel. Odłączyłeś się od celu twórczych energii zawartych w twoim rdzeniu.Twoja choroba jest objawem: wyraża nie spełnione pragnienia.Wykorzystaj więc chorobę, by uzyskać wolność. Zrób to, za czym zawsze tęskniłeś, zamanifestuj i wyraź siebie w swojej najgłębszej, najwyższej i najszerszej rzeczywistości. Zrób to teraz.

    Jeśli istotnie odkryłeś, że jesteś chory, przygotuj się na zmianę i spodziewaj, że twoje najgłębsze pragnienia ujawnią się i zostaną spełnione.Nie bój się. Stań oko w oko z tygrysem, który jest w tobie, czymkolwiek on dla ciebie jest. Najlepszym sposobem, by zdefiniować znaczenie choroby jest zadanie sobie pytania:Czym jest to, czego zawsze pragnąłem w życiu i nigdy nie zdołałem osiągnąć?

    Prędzej czy później znajdziesz bezpośredni związek między swoimi niezrealizowanymi pragnieniami i nękającą cię chorobą.Działając w ramach tej najprostszej teorii uzdrawiania możesz odzyskać zdrowie.Nie mówię tu o zdrowiu fizycznym, ponieważ jest ono w istocie drugorzędne, lecz o zdrowiu duchowym.Samorealizacja jest podstawą zdrowia duszy i co a tym idzie – zdrowia ciała.

    Życie w świecie fizycznym należy przeżyć w miłości.To warunek rozwinięcia naszych wyższych zdolności i osiągnięcia jedności z Bogiem.Bez względu na warunki twojej obecnej egzystencji, taki właśnie jest cel życia.Bez względu na ból, problemy czy chorobę, jest ono nauczycielem. Jest nauczycielem miłości, przypominającym, że jesteś iskrą boskiego światła. Życie jest zatem procesem wyłaniania się twojego światła.

    fragmenty książki „Światło życia”
    Barbary Ann Brennan

  • Mar 1, 2017 8:40:30 PM

     It’s no good having our prayers answered
    If they are not answered at the right time:
    In ancient India much store was set by the Vedic rites which were said to be so scientific in their application that when the sages prayed for rain there was never any drought. It is thus that a man set himself to pray, according to these rites, to the goddess of wealth, Lakshmi, begging her to make him rich.
    He prayed to no effect for ten long years, after which period of time, he suddenly saw the illusory nature of wealth and adopted the life of a renunciate in the Himalayas.
    He was sitting in meditation one day when he opened his eyes and saw before him an extraordinarily beautiful woman, all bright and shining as if she were made of gold.
    “Who are you and what are you doing here?” he asked.
    “I am the goddess Lakshmi to whom you recited hymns for twelve years,” said the woman. “I have appeared to grant you your desire.”
    “Ah, my dear goddess,” exclaimed the man, “I have since attained the bliss of meditation and lost my desire for wealth. You come too late. Tell me, why did you delay so long in coming?”
    “To tell you the truth,” said the goddess, “Given the nature of those rites you so faithfully performed you had fully earned the wealth. But, in my love for you and my desire for your welfare, I held it back.”
    If you had the choice, which would you choose: the granting of your petition or the grace to be peaceful whether it is granted or not?
    The Prayer of the Frog

    Nie ma pożytku z wysłuchania naszych modlitw, jeżeli nie są one wysłuchane we właściwym czasie.
    W starożytnych Indiach zgromadzono wielkie zapasy żywności dzięki wedyjskim obrządkom, o których mówiono, że były tak naukowe w swej postaci, iż kiedy mędrcy modlili się o deszcz, nigdy nie następowała susza.
    Tak więc pewien człowiek zaczął się modlić według tych obrządków, do bogini Lakshmi, błagając ją, by uczyniła go bogatym.
    Modlił się bez rezultatu przez dziesięć długich lat, a po upływie tego czasu zdał sobie nagle sprawę ze złudnej natury bogactwa i rozpoczął w Himalajach życie ascety.
    Pewnego dnia siedział medytując, a gdy otworzył oczy zobaczył przed sobą niezwykle piękną kobietę, lśniącą jakby była ze złota.
    „Kim jesteś i co tu robisz?” — zapytał.
    „Jam jest bogini Lakshmi, do której zanosiłeś modły przez dwanaście lat”, rzekła kobieta. „Ukazałam ci się, aby spełnić twoje pragnienie”.
    „O, bogini”, wykrzyknął ów człowiek. „Od tego czasu poznałem błogosławieństwo medytacji i przestałem pragnąć bogactw. Przyszłaś za późno. Powiedz, czemu tak długo zwlekałaś z przybyciem?”.
    Bogini odparła: „Prawdę mówiąc, zgodnie z naturą tych obrzędów, które tak wiernie wypełniałeś, całkowicie zasłużyłeś na bogactwo. Ale kochając cię i pragnąc twego dobra, zmieniłam charakter rytuałów”.
    Jeżeli miałbyś wybór, co byś wolał:
    wypełnienie swej prośby,
    czy łaskę pokoju
    niezależnie od tego, czy zostałoby ci to dane, czy nie.
    Modlitwa Żaby
    Anthony de Mello

  • Feb 27, 2017 11:36:43 PM

    Felix Culpae..... Fortunate Fault. This is a latin phrase that I came across, reading an article from the Oprah Magazine. My entire life has been like this. 


    Things happen to me by accident, poor judgement, crazy mistakes and after some time of relearning the moral lesson.., the outcomes ends up working for the greater  good then later, another thing happens as a result of the previous event to test me down.

    After time has passed at the back  of my mind, I remember all the pain, the madness that got to that point.... so when the happy fortunate part happens, I find myself unable to move forward. Often I am deemed as indecisive, or lazy...but  in honesty I am searching for a true solution.


    Perhaps what is really happening  is that I really am clearing all the karma and mistakes in this life even though I feel like this life is extra difficult to comprehend. Most times Im like what? Praying is constant now. Sometimes, I just  wonder  when the repercussions  will truly end. 


    I've learned you  can't  live this life  without  faith and out of every person who  has extraordinary gifts to help you understand  what is happening in your life, it is only  God who knows best.  As much as I want to time travel  to that certain  point in time to undo the incidents that would lead to many years of suffering, I don't have that rare luxury. I can only live in the  present in regarding the past so my future would be better. 


    I guess I just really want someone  or some divine force that will tell me everything will  finally be okay. And nothing will bite me back after I have made my peace to move on. 

  • Mar 3, 2017 8:58:56 PM

    At the time of the synthetic Mer-Ka-Ba failure, there were about 1600 ascended masters on Earth, and they did everything they could to try to heal the situation. They tried to seal the dimensional levels and get as many of these spirits as they could out of people and back into their own worlds. They did everything on every level they could. They eventually got most of the spirits out and healed about 90 to 95 percent or more of the situation, but people still found many of these unusual beings living in their bodies.

    The situation at that time began to deteriorate extremely rapidly. All the systems on Atlantis—financial, social and all the concepts of how life ought to be—degenerated and collapsed. The continent of Atlantis and all its people became sick. They started getting weird diseases. The entire continent went into a state of survival just trying to live through each day. The situation grew continually worse. For a long period of time it was hell on Earth, horrible.

    If it had not been slowed down by the ascended masters, it would truly have been the end of this world.

    The ascended masters (the highest levels of our consciousness at that time) didn’t know what to do to help bring us back into a state of grace. I mean they really didn’t know what to do. They were children compared to the events that had been forced upon them, and they had no idea how to handle it. So they prayed. They called in higher levels of consciousness.They called in everybody who could hear their plea, including the great Galactic Command. They prayed and prayed. So the problem was reviewed on many high levels of life.

    Similar kinds of events have happened before on other planets; this wasn’t the first time.

    Higher levels of consciousness don’t go along with this “us and them” point of view. There’s only one consciousness moving through all life, and they were trying to get everybody to come back into a state of love and respect for each other.

    They knew that the only way they could do it was to get us back into Christ consciousness, a level ofbeingness where we can see the unity, and they knew we would proceed from there with love and compassion. They knew that if we were going to get back on track, we would have to be in Christ consciousness as a planet by the end of the 13,000-year cycle—which is now. If we were not in
    Christ consciousness by then, we wouldn’t make it at all. We would destroy ourselves. Although spirit is eternal, life interruptions can be temporally lost.


    D. Melchizedek
    "The Ancient Secret of the Flower of Life"


    Wniebowstąpieni Mistrzowie pomagają Ziemi

    W czasie, gdy nastąpiła katastrofa z syntetycznym Mer-Ka-Ba na Ziemi przebywało około 1600 wniebowstąpionych mistrzów. Robili oni wszystko, co było w ich mocy, aby uzdrowić sytuację. Próbowali zamknąć na powrót przejścia do innych wymiarów i sprawić, aby ich mieszkańcy opuścili ludzkie ciała i powrócili do siebie. Mistrzowie działali na wszystkich dostępnych dla siebie poziomach. Udało im się w końcu zawrócić większość duchów i uzdrowić sytuację w 90 lub 95%, choć wielu ludzi wciąż miało w sobie te niezwykłe istoty.

    Sytuacja na Ziemi gwałtownie się pogarszała. Wszystkie systemy na Atlantydzie - finansowe, społeczne oraz wszelkie reguły życia - legły w gruzach. Kontynent i jego mieszkańcy zapadli na dziwną chorobę. Zaniechano wszelkich działań, liczyło się wtedy tylko przetrwanie. A działo się coraz gorzej. Ziemia na długi czas zamieniała się w piekło.

    Gdyby proces ten nie został spowolniony przez wniebowstąpionych mistrzów, nastąpiłby prawdziwy koniec świata.

    Wniebowstąpieni mistrzowie reprezentujący wówczas najwyższy poziom świadomości nie wiedzieli, jak można przywrócić nas do stanu łaski. Naprawdę nie wiedzieli. Byli niczym dzieci wobec wydarzeń, które na nich spadły i nie mieli pojęcia jak sobie z nimi poradzić. Zatem modlili się. Wzywali wyższe poziomy świadomości. Wołali tych, którzy mogli ich wysłuchać, łącznie z Wielką Radą Galaktyki. Ich gorące modły sprawiły, że zaczęto rozpatrywać problem na wielu wysokich poziomach świadomości.

    Podobne wydarzenia miały już miejsce na innych planetach. Nie był to pierwszy raz.

    Na wyższych poziomach świadomości nie występują podziały na "nas" i "ich". W życiu przejawia się tylko jedna świadomość, a oni starali się przywrócić nas do stanu miłości i wzajemnego szacunku.

    Wiedzieli, że jedynym sposobem na to jest wprowadzić nas z powrotem w świadomość Chrystusową, na taki poziom istnienia, na którym dostrzeżemy Jedność. To powinno przywrócić nam zdolność do życia we współczuciu i Miłości. Wiedzieli, że jeśli wejdziemy na właściwą ścieżkę, nasza planeta znajdzie się w świadomości Chrystusowej pod koniec cyklu obejmującego 13 000 lat. Nastąpiło to właśnie teraz. Gdyby nie przywrócono nas Świadomości Chrystusowej, nie udałoby nam się teraz. Zniszczylibyśmy siebie samych.
    Mimo, że duch jest wieczny, życie czasem ginie.
    Pradawna Tajemnica Kwiatu Życia
    Drunvalo Melchizedek

  • Mar 3, 2017 8:56:04 PM

    The Martians built the buildings in Atlantis, set up the whole experiment, then threw their switch to begin the energy flow. Almost immediately they lost control of the experiment, like falling through space and time. The degree of destruction was more horrible and sinful than I care to describe. In this Reality, you can hardly make a greater error than to create an out-of-control synthetic Mer-Ka-Ba.

    What the experiment did was begin to rip open the lower dimensional levels of the Earth—not the higher ones, but the lower ones. To give an analogy, the human body has membranes between different parts, such as in the heart, the stomach, the liver, the eyes and so on. If you took a knife and slit open your stomach, that’s would be like ripping open the dimensional levels of the Earth. Various aspects are separated from other aspects of spirit by these dimensional membranes, and they’re not meant to mix. You’re not supposed to have blood in your stomach, but in your arteries. The purpose of a blood cell is different from that of a stomach cell.
    These Martians did something that almost killed the Earth. The environmental disaster we are experiencing today is nothing in comparison, though the problems we are having are a direct result of what we did long ago.

    With the right understanding and enough love, the environment could be repaired in a single day.

    But had this Martian experiment continued, it would have destroyed the Earth forever.

    We would never have been able to use the Earth as a seed base again. The Martians made a very, very serious mistake. This out-of-control Mer-Ka-Ba field, first of all, released a huge number of lower-dimensional spirits into the Earth’s higher-dimensional planes. These spirits were forced into a world they did not understand or know, and were in total fear. They had to live—they had to have bodies—so they went right into people, hundreds of them into each person in Atlantis. The Atlanteans could not stop them from entering their bodies. Finally, almost every person in the world was totally possessed by these beings from another dimension. These spirits were really Earthlings like us, but very different, not coming from this dimensional level. It was a total catastrophe— the biggest catastrophe the Earth has probably ever seen.


    "The Ancient Secret of the Flower of Life"


    Nieudana próba Marsjan


    Marsjanie zbudowali zatem na Atlantydzie wielki kompleks i podjęli próbę stworzenia Mer-Ka-Ba przy pomocy strumienia energii. Natychmiast jednak energia ta wymknęła się im spod kontroli, powodując ich upadek w czasie i przestrzeni. Nastąpiła destrukcja tak wielka i grzeszna, że nie sposób jej opisać. W tej Rzeczywistości trudno byłoby popełnić błąd większy od tego, jak stworzenie syntetycznego Mer-Ka-Ba nad którym nie ma kontroli.

    W wyniku eksperymentu rozdarto granice niższych poziomów świadomości na Ziemi - niższych, a nie wyższych. Podam tu analogiczny przykład. Narządy w organizmie ludzkim, takie jak serce, wątroba, żołądek czy oczy oddzielają od siebie membrany. Rozdarcie granic niższych wymiarów Ziemi przypomina rozprucie żołądka nożem. Membrany między wymiarami oddzielają od siebie różne aspekty Ducha, które nie powinny się łączyć, tak jak krew nie powinna przedostawać się do żołądka. Funkcja naczyń krwionośnych jest bowiem inna od funkcji żołądka.

    Marsjanie zrobili wówczas coś, co niemal doprowadziło do zniszczenia Ziemi. Dzisiejszy kryzys ekologiczny jest niczym w porównaniu z tym, co działo się wtedy, choć obecne problemy w dużej mierze wynikają z tego, co zrobiliśmy dawno temu.

    Gdybyśmy zdobyli się na zrozumienie i znaleźli w sobie dość Miłości, problemy środowiska można byłoby rozwiązać W CIĄGU JEDNEGO DNIA.



    Marsjanie popełnili poważny błąd. Pole Mer-Ka-Ba, które wymknęło im się spod kontroli, uwolniło zastępy duchów zamieszkujących niższe wymiary, które przedostały się do wyższej Rzeczywistości na Ziemi. Nagle więc znalazły się w świecie, którego nie znały i nie rozumiały, co zrodziło ich przerażenie. Zostały zmuszone do życia w ludzkim ciele, zatem weszły w mieszkańców Atlantydy. Duchy te opętały niemal wszystkie stworzenia na Ziemi. Nastąpiła więc katastrofa - największa w historii Ziemi.


    D. Melchizedek

    Pradawna Tajemnica Kwiatu Życia





  • Mar 3, 2017 8:49:16 PM

    There were only a few thousand of these Martians who actually used the time-space-dimension consciousness machine, or building. The very first thing they did when they arrived here on Earth was try to take control of Atlantis. They wanted to declare war and take over. However, they were vulnerable because of their small numbers and perhaps other reasons, so they couldn’t do it. They were finally subdued by the Atlanteans/ Lemurians. We were able to stop them from conquering us, but we could not send them back. By the time this took place in our evolutionary path, we were about the age of a 14-year-old girl. So what you had here was similar to a 14-year-old girl being taken over by a much older man, a 60- or 70-year-old man who simply forced himself on her. In other words, it was rape. We were raped, we had no choice. The Martians just stepped in and said, “Like it or not, we’re here.” They didn’t care what we thought or felt about it. It was really no different from what we in America did to the Native Americans.
    Once the initial conflict was over, it was agreed that the Martians would try to understand this female thing they lacked, this emotional feeling, of which they had none at all. Things more or less settled down for a long time. But the Martians slowly began to implement their left-brain technology, which the Lemurians didn’t know anything about. All the Lemurians knew was right-brain technology, which today we know very little about. Psychotronic machines, dowsing rods and those kinds of things are right-brain technologies. Many right-brain feminine technologies would astound you if you saw them in action. You can do absolutely anything that you can imagine with right-brain technology, just as you can with left-brain technology, if they are brought to their full potential. But then we really do not need either one—this is the great secret that we have forgotten!


    The Martians kept putting out these left-brain inventions, one after another after another, until finally they changed the polarity of our evolutionary path because we began to “see” through the left brain, and we changed from female to male. We changed the nature of who we were. The Martians gained control bit by bit, until eventually they controlled everything without a battle. They had all the money and all the power. The animosity between the Martians and the Lemurians—and I’m putting the Hebrews in with the Lemurians—never subsided, not even to the very end of Atlantis.
    They hated each other. The Lemurians, the feminine aspect, were basically shoved down and treated like inferiors. It was not a very loving situation. It was a marriage that the female component did not like, but I don’t think the Martian males really cared if she liked it or not. It remained this way for a very long time, until approximately 26,000 years ago, when the next phase slowly began.

    D. Melchizedek
    "The Ancient Secret of the Flower of Life"


    Gwałt Marsjan na świadomości ludzi i przejęcie kontroli


    Zaledwie kilka tysięcy Marsjan skorzystało z maszyny czy budowli świadomości-czasu-przestrzeni-wymiarów. Pierwszą rzeczą jaką zrobili po przybyciu na Ziemię była próba przejęcia kontroli na Atlantydzie. Marsjanie chcieli ogłościć wojnę i przejąć władzę. Okazało się jednak, że z powodu małej liczebności lub z innej przyczyny nie mają dość siły. Atlantydzi / Lemurianie ostatecznie ich pokonali.  Zdołaliśmy ich powstrzymać, ale nie udało się ich odesłać. W czasie, gdy stanęli na naszej drodze ewolucji, znajdowaliśmy się na poziomie rozwoju 14-letniej dziewczynki zgwałconej przez 60-70 letniego mężczyznę. To był gwałt. Nie pozostawiono nam wyboru. Marsjanie przybyli na Ziemię, mówiąc: "Jesteśmy czy wam się to podoba czy nie". Nie obchodziło ich to, co w związku z tym myślimy i czujemy.
    Kiedy początkowy konflikt został zakończony, ustalono, że Marsjanie spróbują zrozumieć kobiecą stronę świadomości, której byli pozbawieni, stronę uczuć, których nie znali.  Przez dłuższy czas panował względny spokój. Marsjanie zaczęli jednak wprowadzać swoją technologię, na której Lemurianie zupełnie się nie znali. Lemurianie znali tylko technologię związaną z prawą stroną mózgu, o której dziś niewiele wiemy. Należą do niej takie dzidziny jak psychotronika, różdżkarstwo itp. ioele przyrządów stosowanych w technologii prawej strony mózgu mogłoby was zadziwić. Dzięki nim można zrealizować każdy zamysł, podobnie jak byłoby to możliwe z technologią lewej strony mózgu, gdyby osiągnęła ona swój pełen potencjał. Tak naprawdę jednak żadna z nich nie jest nam potrzebna - to wielka tajemnica, o której zapomnieliśmy!

    Marsjanie produkowali wciąż nowe wynalazki, aż doprowadzili do zmiany polaryzacji naszej ewolucyjnej drogi.
    W ten sposób i my przyjęliśmy perspektywę lewej strony mózgu, czyli męski punkt widzenia.  Zmieniliśmy swoją naturę. Tymczasem Marsjanie krok po kroku dążyli do przejęcia nad nami kontroli, aż zdobyli ją zupełnie bez walki. To oni mieli pieniądze i władzę. Wciąż pojawiały się konflikty pomiędzy Marsjanami, a Lemurianami i nie wygasły one aż do końca istnienia Atlantydy. Nienawidzili się wzajemnie. Lemurianie reprezentujący aspekt kobiecy, byli poniżani i źle traktowani. Nie było mowy o związku opartym na miłości. W tym małżeństwie kobieta nie odczuwała satysfakcji, choć nie sądzę, by Marsjanie się tym w ogóle przejmowali. Trwało to bardzo długo, aż do momentu, kiedy około 26 000 lat temu rozpoczęła się nowa faza rozwoju.

    D. Melchizedek
    Pradawna Tajemnica Kwiatu Życia

  • Mar 3, 2017 8:45:30 PM

    According to Thoth, Mars looked much like Earth a little less than a million years ago. It was beautiful. It had oceans and water and trees and was just fantastic. But then something happened to them, and it had to do with a past “Lucifer rebellion.”

    From the very beginning of this experiment we are in—and all of God’s creation is an experiment—experiments similar to the Lucifer rebellion (if you want to call them rebellions) have been attempted four times. In other words, three other beings besides Lucifer attempted to do the same thing, and each time it resulted in utter chaos throughout the universe.

    More than a million years ago, the Martians had joined the third rebellion, the third time that life decided to try this experiment. And the experiment failed dramatically. Planets everywhere were destroyed, and Mars was one of them.


    Life attempted to create a separate reality from God, which is the same thing that’s going on now. In other words, a portion of life attempted to separate itself from all other life and create its own separate reality. Since everyone is God anyway, this is okay—you can do that. The only thing is, it never has worked so far. Nevertheless, they tried it again.

    When someone tries to separate from God, they sever their love connection with Reality. So when the Martians (and many others) created a separate reality, they cut the love bond—they disconnected the emotional body—and in so doing they became pure male, with little or no female within them. They were purely logical beings with no emotions.

    What happened in Mars, and in thousands and thousands of other places, was that they ended up fighting all the time because there was no compassion, no love. Mars became a bat-tieground that just kept going on and on and on, until finally it became clear that Mars was not going to survive. Eventually they blew their atmosphere away and destroyed the surface of their planet.

    Before Mars was destroyed, they built huge tetrahedral pyramids, which you’re going to see in photographs in the second volume. Then they built three-sided, four-sided, and five-sided pyramids, eventually building a complex that was able to create a synthetic Mer-Ka-Ba. You see, you can have a space-time vehicle that looks like a spaceship, or you can have certain other structures that do the same thing. They built a structure from which they were able to look ahead and behind in time and space to tremendous distances and time periods.

    A small group of Martians tried to get away from Mars before it was destroyed, so they translated themselves into the future and found a perfect place to resettle before Mars was destroyed. That place was Earth, but it was about 65,000 years in our past.

    "The Ancient Secret of the Flower of Life"


    Mars a bunt Lucyfera

    Według Thotha Mars bardzo przypominał Ziemię sprzed miliona lat. Był piękny. Miał oceany, wodę i drzewa, wyglądał prześlicznie. Stało się tam jednak coś niezwykłego, co miało wiele wspólnego z "buntem Lucyfera".

    Od samego początku trwania tego eksperymentu - a wszelkie stworzenie Boże stanowi eksperyment - czterokrotnie dokonywano próby przeprowadzenia eksperymentów podobnych do "buntu Lucyfera". Innymi słowy trzy inne istoty poza Lucyferem próbowały dokonać tego samego, co on i za każdym razem powodowało to wielki zamęt we wszechświecie.

    Ponad milion lat temu Marsjanie dołączyli do trzeciego buntu, kiedy to życie po raz trzeci postanowiło podjąć ten eksperyment. Ponieśli wówczas dramatyczną klęskę. Wszystkie planety zostały zniszczone, a między nimi również Mars.

    Życie próbowało stworzyć rzeczywistość niezależną od Boga i to samo dzieje się właśnie teraz.

    Inaczej mówiąc, pewien wycinek życia próbował oddzielić się od całości i stworzyć osobną rzeczywistość. Teoretycznie można to zrobić, ponieważ każdy jest Bogiem. Trudność polega na tym, że do tej pory nigdy się to nie udało. Mimo to, spróbowano jeszcze raz.

    Kiedy ktoś próbuje oddzielić się od Boga, przecina swoje oparte na Miłości połącznie z Rzeczywistością.

    Zatem Marsjanie (jak wiele innych istot) stworzyli osobną Rzeczywistość, przecięli więź Miłości - odłączyli się od swojego ciała emocjonalnego - i w ten sposob zostali przy męskim aspekcie zachowując zerowa ilość kobiecego. Stali się osobnikami kierującymi się wyłącznie logiką, osobnikami pozbawionymi uczuć.

    Na Marsie, podobnie jak w tysiącach innych miejsc, doprowadziło to do nieustających walk i sporów, bowiem zabrakło współczucia i Miłości. Mars stał się jednym wielkim polem bitwy, aż wreszcie stało się jasne, że jego mieszkańcy nie mają szans na przetrwanie. Ostatecznie zniszczyli atmosferę wokół planety oraz jej powierzchnię.

    Zanim Mars został zniszczony zbudowano tam ogromne czworościenne piramidy. Wznoszono tam również piramidy o trzech, czterech i pięciu ścianach, tworząc kompleks budowli mogących wytworzyć syntetyczny Mer-Ka-Ba. Do popdróży w czasie i przstrzeni służą nie tylko pojazdy kosmiczne, można do tego celu użyć także innych struktur.  Marsjanie stworzyli właśnie taką strukturę, dzięki której mogli oglądać przeszłość i przyszłość oraz przemierzać wielkie odległości.

    Mała grupka Marsjan próbowała uciec przed zniszczeniem planety i przeniosła się w przyszłość, gdzie natrafiła na idealne miejsce do osiedlenia. Miejscem tym była Ziemia sprzed 65 000 lat.

    D. Melchzedek
    Pradawna Tajemnica Kwiatu Życia

  • Feb 24, 2017 5:19:18 PM

     It is concrete...
    A monk once said to Fuketsu:
    “There is something I heard you say once that puzzled me, namely, that truth can be communicated without speaking and without keeping silent. Would you explain this please?”
    Fuketsu replied:
    “When I was a lad in South China, ah! how the birds sang among the blossoms in the springtime?”
    I think.
    Therefore I am unconscious
    At the moment of thought
    I well in the UNREAL world
    Of abstraction
    or of the past
    or of the future.

    Jest rzeczywista...
    Mnich rzekł kiedyś do Fuksetsu:
    „Usłyszałem coś, co powiedziałeś i co mnie zdziwiło. Mianowicie, prawda może być przekazywana bez słów i bez zachowania ciszy. Proszę, wyjaśnij mi to”.
    Fuksetsu odparł:
    „W młodości byłem w południowych Chinach; ach, jak ptaki pięknie śpiewały wśród kwiatów na wiosnę”.
    więc jestem nieświadomy.
    W momencie myślenia,
    przebywam w NIERZECZYWISTYM świecie abstrakcji
    lub przeszłości,
    albo też przyszłości.
    Anthony de Mello

  • Feb 24, 2017 4:59:32 PM

     Truth is really something you do
    The disciples of Baal Shem once said, “Tell us, dear Rabbi, how we should serve God.”
    He replied, “How should I know?”...then went on to tell them the following story: A king had two friends who were found guilty of crime and sentenced to death. Now even though the king loved them he dared not acquit them outright for fear of giving a bad example to the people. So this is the verdict he gave: A rope was to be stretched across a deep chasm and each of the two men was to walk over it-to
    safety and freedom or. if he fell, to his death. The first of the two got across safely. The other shouted to the first across the chasm, “Tell me, friend, how you managed it.” The first shouted back, “How should I know? All I did was this: When I found myself listing to one side. I leaned to the other.”
    You don’t learn to ride a bicycle in a classroom.
    Little boy to the electrician: “What exactly is electricity?”
    “I really do not know, son. But I can make it give you light.”

    Prawda naprawdę jest tym, co czynisz,
    Uczniowie Baala Shem kiedyś poprosili: „Drogi rabbi, powiedz, jak powinniśmy służyć Bogu”.
    Odparł: „Skąd mam wiedzieć?” Następnie opowiedział im taką oto historię:
    Król miał dwóch przyjaciół, których uznano winnymi zbrodni i skazano na śmierć. Otóż, choć król ich kochał, nie ośmielił się ich uwolnić, od zarzutów. Wydał więc werdykt: nad przepaścią ma być rozpostarta lina i każdy ze skazanych ma po niej przejść, zyskując wolność i bezpieczeństwo albo ginąc na dnie wąwozu. Pierwszy ze skazanych, przeszedł bezpiecznie. Drugi, krzyknął do niego znad przepaści: „Powiedz mi przyjacielu, jak ci się to udało?” Ten odkrzyknął: „Skąd mam wiedzieć? Gdy czułem, że przechylam się w jedną stronę, przechylałem się w przeciwną”.
    Nie nauczysz się jazdy na rowerze, siedząc w klasie...
    Mały chłopczyk powiedział do elektryka: „Czym dokładnie jest elektryczność?”
    „Nie wiem, synku. Ale mogę sprawić, że da ci światło”.
    Modlitwa Żaby
    Tony de Mello

  • Feb 21, 2017 11:27:18 PM

    Humanity is a wonderful species. Mostly harmless, we are born into a society where we are taught to be a product of our environment. Sometimes, such a teaching can result in us being prone to vulnerable hive mind ideals based on social tendencies to be loyal to specific ideals related to our work and other relations. However the time is almost upon us, where by we may see a significant shift towards personal understanding, instead of a shift of imperial design.

    For many years, we have experienced war. Conquest, domination and fighting over common ground, which has not led us into peace time as many people believe. Across the world, we see a pattern emerging. First comes challenge, then blood shed, eventually common agreement. But at what expense should we risk the same pattern? Over money, resources, stock value of gross consumption of knowledge and its application? Have you ever dreamed of a better way to live on Earth? A time when we are not controlled by the decisions others make, but by the unconditional nature of who you truly are? You my friend, have a choice to make in the time you have to spend on Earth, by being alive.

    We must make a choice, collectively. Be a part of social values, so our kin may have us to thank for their survival. Or be apart of something other than a moral dictation scheme, where everything you do, is not politically regulated by someone other than you. The choice you make, is about how you express how important survival and social existence, means to you. As such, remember you don't only have two options, but to share with you the depth of everything you mean to someone, is just as an important of a feeling, as connection itself. Depth is what is lacking in our society today, and instead of it becoming our soul focus, it should be the result of which ever purpose you live for speaks to you in as true a form of clarity as is required to make anything you ever dreamed of become possible, a living possibility in reality for you.

    In an ideal world, conflict does not occur. Your only news source is one which cares about your interests based on your experiences. You have total control of what you need to excel in things you are successful at in your own time. And you have the space to make any invention your most prised, well protected and innovative invention of its kind. In the world today, this is possible. It always has been. Humanity, however, has entered a hive mind state, where conflict has resulted in the necessary control measures of the world leaders, to prevent wide spread chaos. As such, order and authority has always been challenged, because conflict and barriers in communication has brought us closer to every man for himself mantality, to which our society has prospered up to now based on such a concept. Although political favor has brought one nation victory, it has crippled another, which is where the sharing of ideas comes in to focus. If we simply have to care enough to become interested in an exchange of some sort, we can make connections based on the same principle. Which in turn, would not result in conflict, so long as you recognize all you have comes from you, not at you due to social circumstance.

    People are born in to an environment where not a lot of internal focus is encouraged. For whatever reason, we are exploring new inner territory as much as we are outer well traveled territory every day. Nothing is impossible, so warring over what is possible seems to be an idea which will soon leave us as we search for an external spot to call home. In many ways, we are troubled by our external circumstances, because of the internal power play we are so used to. Hive minds always have a power play associated with external environments, which is why we must explore our inner and outer world through the observation of ourselves, in order to determine a spot for chaos to rest in peace, while it is simultaneously used to bring creativity and energy to our very being.

    As you become aware of your own self, become aware of your conscious form to make a difference where you can, to be equally unique as you are important to others who wish to do the same.

  • Feb 21, 2017 8:26:59 PM

    Cosmic Nation is still here as well. As I've stated before and likely will do so again after today, rest assured, both Cosmic Nation and myself are here to stay.

    The month long delay in hiatus you've experienced is due to a lot of things happening personally in my life requiring time and dedication to sort itself out. I'm still in the process of doing so, however I've not forgotten about you, and wish to continue to be here and show my interest to still be present for times to come. I've done some website upgrades upon my return, cleaned up more fake profiles, keeping the real ones of course intact and still here, naturally, and sat down to think about what I truly wish to do now. Social Engine is releasing 4.8.9 version very soon which has been a promised major change for about 3 years. I'm looking forward to it when it happens because there will be much needed tweaks, infrastructure updates and code edits to make speed, post quality and the importance of modern day performance a priority. The platform could use an upgrade, however it is one of the few of its kind out there which remains functional over time without major issues impacting the usability of websites without too much hassle or effort gone into fixing maintenance issues. Apart from several front end and back end changes to how things like data and its structure is managed, social engine still seems to be the most buildable and least problematic script I've ever used. Boonex Dolphin was just too good to be true, as the front end was always updated, leaving the back end a decade behind in updates, which is the reason why the beta site does not exist anymore. I didn't feel like making an announcement about it simply because nobody ever used it, which is fortunate, as this place here is already set up. I've personally written to the now recently expanded social engine developer team to ensure some of the front end and back end features of modern day websites are regularly included in social engine prime, except for the excluded bugs of said modern design, showing examples of where to improve, and also where to lay off improvements for awhile. So far feedback has been filtered, but the suggestions are trickling in one step at a time. Lets make sure we continue suggesting improvements, as we are not stranded if the world passes us by, however feel free to add your feedback to me to send in if you notice a bug or a suggestion you would like to have presented to the developers and I'll make it happen. For the amount of money people spend on websites, it should be successful regardless of what you do with it. I'm thankful there is only at present a yearly expense required to keep Cosmic Nation up and running, with strict limits upon remaining so to ensure smooth operations of website functionality are going well. Keeping the lights on is important to everyone as a testimony to the hard work gone in to making everything from the domains, to the servers, the script, you, me and the rest of the world happy and connected on a regular basis. I'll still explore alternatives if one proves interesting, however keeping an eye on what you've already built a platform on, is just as equally important to all of us, and so as such it will stay this way. That is commitment.

    One area which you may find a little troubling, is the forums. I've got half a mind to remove the module, delete the database entries out of it, and reconnect it again. I don't wish to do so however because it gets used daily, which is about the most popular feature of the website next to the blogs, the photos, music and videos, the groups, the events, and the never used marketplace and polls area. Chat, actually being the feature which is used more often than the forums, which speaks a lot about what you are looking for in terms of what we have to offer as a community. You wish to be able to communicate above being able to post files, but have it be available to you in full screen and have the website be fast, reliable and active should you wish to come here and post something new. I've always been a fan of both forums and blogs, so I plan to focus most on keeping you happy where such are concerned. It is easier to post in the forums, however the structure of the forums does need a serious update when it comes to the deleted fake profiles which attempt to sign up daily, and their rather spammy posts found there. Some trickle through, and cause a bit of general discord when we're all sleeping or away from the website. Even the steps I've taken to ensure spam filters are in place seem to only delay the inevitable. I'm working on a solution to remove them in bulk, however in the mean time, you don't have to ask me if you wish to remove them, in fact I am asking you for help to do just that, I can give you admin status to do so if you wish to help out. I've got no problem with that, as it would help me out a lot. You'd have to go through every post and its replies, however it would be worth it, as the pain steakingly slow process of removing one post at a time, is always better if multiple people are doing it. Having said that, I am in constant contact with the developer team of social engine to make improvements to the issue of not only deleted member content, but also left member content, as currently, social engine neither can tell the difference between who has left, who is deleted and who has been suspended. This is due to the fact there is no classic banning or suspension feature present in the script, which is something of a bit of a bottleneck when it comes to administration. On one hand, a team player of four hands, it means you have the advantage of putting to rest the idea of worst case scenario unless you absolutely have to. On another, if you need to use the feature, in cases where you either wish to delete, suspend or manage left members content, you simply don't have the functionality to do so specific to each individual circumstance. On another, rests the best and worse case scenario after the event occurs, leaving the wake of several good and bad impacts to deal with either way. On the fourth hand, you have a choice to make, respond to what has happened, or make happen what you then must respond to if necessary. All such options require an updated infrastructure to make possible, which is just one of many reasons, why I'm looking into the possibility of bulk based solutions for such problems, if I'm to stay with a platform which was never thought of as a content management system until now. A social network, is not all that well groomed, unless you have some way of organizing its content to become a well kept community. I'm in the process of making bulk activities possible so the integration of social web with classic posting can unite to become a modern standard where everybody benefits. It's important to keep ones relations, separate from ones interest where ever possible, unless you specifically express an interest in making both come together in a way you have complete control of, just like you can do in real life. A social group, can't exist without them.

    Enough rambling from me. This is not a very well thought out post, but more a glance at what my thoughts are on a general basis. I look forward to speaking with you soon. Until then, let our now be prosperous in love and making our dreams come true. I'm happy to report I know of a few personal case scenarios where I've helped people not only come together, but even get married both on the website and in Skype, where I've focused myself to spend some time there. I enjoy being able to energize the importance of life in situations where I am able to influence the meaning of harmony, and being able to serve in such a way as to guide people to what they know they want, but feel unable to get there, to give where others take, and to take where others give in equal stride. As I have said, you matter to me, a happy, prosperous, full of life person who if you wish to find or explore your surroundings, I'm always here to be helpful as are you all, which makes running websites and other groups, even email lists, such a joy to keep around. Until we meet again, may peace and the abundance of a full life be your constant companion as one of many blessings to come your way.

  • Jan 24, 2017 2:52:21 AM
    Brain Hack(s) A Channeling by Mario Arseneault Hello whom ever this may be for, I am Amira, and wish to let you know today, from you READING these words today, that I have died Recently and Passed Away on the Other Side of the Veil… Mario, my “Transcriptor” will allow me (Through Him) to wright these words for YOU! The Reader. This is Called a Channeled Message. Brain Hacks, This is how we will Show you, me and Mario, how “Brain Hacks” Work. First Off, If you can’t Understand the BASIC CONCEPT which will be written in Here, then allow yourself to ask questions within, and receive the Answers by Visions… Things in which we will send on out TO YOU for you to UNDERSTAND that we are all Inter-Connected Beings THROUGHOUT ALL of the GALAXY and BEYOND. E.S.P Known as Telepathy is the Knowledge of Beings Inter-Connecting Multiple Vibrational Frequencies (Through Thoughts) and ALIGNING THEIR INTENTION* Towards the GENERALIZED FOCAL POINT… The POINT AT WHICH WE ARE IN FOCUS, EITHER WITHIN OURSELVES AS VISIONS OR THOUGHTS, and as OTHER MEANS (OUTSIDE FOCUSE) Meaning what you Hear, or are Looking at “Particularly” an Experience of your Surrounding. How we work, is simple in terms of how you will NOW BEGIN TO UNDERSTAND that, THAT WHICH IS OF OUR DOING FROM THE OTHER SIDE (TO YOU) Can be EXPRESSED through Knowledge LEARN’T from within this Writing. The Singular Conceptional Point in Time, where you are Reading These Words, Or… Re-Reading THESE WORDS, SERVES a particular PURPOSE. To Understand how we can HACK our (Your) Brains is Simple. We can Hear Every THOUGHT YOU HAVE FROM THE OTHER SIDE OF THE VEIL… We Watch and UNDERSTAND THAT BY “KNOWING THIS*” you can FINALLY come to THE VERY BASICS of FRACTALIZATION. You See your Mind is Not your Brain… Your Mind is what we say… Predisposed From Birth (An Emission) from your Brains “Modules” which are the Many Connections being made within your Brain by the Mind=Essence. WE from the Other Side have PERVAILED OVER MANY FOLKS whom have LOST TOUTCH WITH REALITY. Mario Here is One of Them, But he Knows Best (In Meaning=Understanding) BY EXPERIENCE which has been ONGOING FOR HIM as an EXCEPTIONAL DAILY ROUTINE in which he can FLIP THE SWITCH at any time, to either SPEAK WITH US or JUST HAVE HIS OWN “CONTEMPLATIONS OF THOUGHT” for his GENERAL “WELL BEING” down Here on Earth. You see, I am a Being Called Amira, which has come in Contact with Mario on January 11th 2015 … Around those Times … And the Information which allows him to have “MY” CORRESPONDENCE to HIM, is Mainly Hidden from View, by Beings whom are working around the Earth, with Biocentrism, which is the Connecting Point for RAW TELEKINETIC COMMUNICATIONS. You will hear folks talk about “The Higher Grid”… Well as you Know, the Earth has a MAGNETIC FIELD which can STORE INFORMATION WITHIN ITSELF, Which surrounds the Earth and by Having Thoughts in a “Particular time=Moment” we can help you Understand that the General Frequency by which you are Resonating at (Your Core Signature Vibration or Frequency) Emits Energy Into these Fields (Atmospheric Fields) Which is Inter-Connected to Beings all over and Around the Earth. These Fields are called “Vortexes” and an Example of this Field=Vortex Can be known by simply Entering a Building by which you begin feeling Ill, or Drained, Scared, Energized, Focused, at Bliss, Relax, Calm and so on… People and Objects Tend to carry on “Charge” which is Energy “Engraved” within Prospects of the Experience “ON HANDS” by Opening up Vortexes as One Group of People, or a Plethora of Beings, Working around Day in Day out in either Positive Cycles or Negative ones… You will see that their “Charge” is Linked to your FEELINGS of THOUGHTS TOWARDS THEM. This causation is made for you to Understand that we have More than Knowledge (As words and Gestures) to Express Ourselves. In this Case Amira is done writing (Sending me the Information, so I can Wright it down as a Channeling) so now… I am Going to Bring in Archangel Michael and Metatron. Hello Beings, to whom this may CONCERN we have found a Way to Help you Beyond this Point of No Return. You see I am and always will be One of the Earths (Gaia) Guardian for Humans around the Planet and Within. Prosperous Times are to Come for Those whom takes time to Listen, from Within themselves after Falling into a Particular “Lower Setting” (Vibration=Energy). You see Karma has it’s way’s to Help folks whom want’s to become Greater Versions of Themselves. But firstly, you must Learn that I Archangel Michael have a Specific Purpose in every Moment of Every Second we have here in the Universe… So to Understand the Basic FRACTALS OF THOUGHT -> We are One Entirety of Beings Within this UNIVERSE and BEYOND working as FRACTALS (Pieces) of the Entire SYSTEM or COSMOLOGICAL PROCESSES of the UNIVERSE and BEYOND. What this Means is that all of your LIVES CHOICES can be made with GREATER AWARENESS as found THROUGHOUT THIS CHANNELING as it can be LIVED WITH CHOICES MADE WITHOUT PARTICULAR REASONS (UNDERSTANDINGS) OF WHY WE MADE THAT OR THOSE CHOICES IN LIFE TO BEGIN WITH. A Free Example of this Cause is when we were Little we Liked to Experiment, THIS helped us LEARN what Settings we would be PUT INTO from the EXPERIENCE ACQUIRED AFTER EXPERIMENTING. As (Throwing a Cat Down the Stairs Many Times when you are Little, for No Apparent Reasons, Except It may of Made you Laugh the first time, by which you Wanted Reoccurring Experiences of that Feeling, which by then would of end up Killing or braking the Cat’s paw, While he had [The Cat] many different choices of what he would do Next to try and Avoid the Same “Mistake”). All in all, that was just a Little saying (What goes Left must go Right, What comes Down Must go Up and so On) We have “Bad Choices” “Right Choices” When we Fall, We Rise, Until we Cross Over to the Other side of the Veil, and Learn to SEE without Expectations of Choices, Simply GREATER CLARITY OF THOUGHTS, EMOTIONS AND PURPOSE. We chose on Earth how we want to Live our Lives (Even Before our Birth) and at Birth the Greatest Clarity is there, and Once we Die the Greatest Clarity Comes Back… All of the Information Known (That you can Find) “On Earth” Is simply Not the ONLY WAY to UNDERSTAND “Get Facts” about whom we are and our Origins, More so the big Question of Why we are Here? Namaste This is now Lord Metatron Speaking Through Mario, I Have Enabled a Higher Guidance System Within your Genomes (Human Bodies) which Compromises the Structure of your Nervous Systems. This will allow for better Connectivity with Beings whom you Know, you should keep away from, as Other times, when you can not Decide what to do, on a particular choice to go see someone or be at a particular place for some reason, Listen to your Inner Guidance (Gut Feeling) as some say, and you will Learn of Grander Things in the Near Future “with us” by prospects of Choices (Allowing us to Speak with you, through Mario). This has been Archangel Michael, Lord Metatron and Amira from Alpha Centauri, Proxima B. We Leave you in Joy! Happy Hacking  Till Next Time! Goodbye. P.S. For those of you whom are Speaking to Us from Within, We will Listen Until you allow us to go to our “New Surroundings” – Simply say, I am done Speaking with you, Amira, Archangel Michael, and Metatron… And we will leave you so be it! Thoughts and Visions which may come after wards, will not be “New Information from us” your Guardians. Namaste, and Thank you Mario, for Giving us the Opportunity to Speak, to those whom Where in the Need to Know Basis. As always Take Care! Namaste. I am the Author of the Book Knowledge from Extra-Terrestrial Intelligences, If you want to Buy a Copy, It's in PDF format and after Payment I will send you a Copy of the Book Directly to you, thank you for Sharing, Namaste! Here's the Link https://metamorphosingtheprimalsound.wordpress.com/2017/01/22/knowledge-from-extra-terrestrial-intelligences/
  • Jan 24, 2017 1:55:34 AM
    Please, come to Understand that we are Working Behind the Scenes Mario to Help you and Others Understand, and GET the BASIC MESSAGE which is disposed THROUGHOUT ALL OF US IN THESE DAY'S. As you see, I AM a BEING which CHOOSES to HELP YOU OUT and as YOU KNOW and UNDERSTAND we come from a very Special Place in the Universe which is regarded by your Scientists and Cosmological Students for HELP in ACHIEVING GREATER CLARITY IN CONSTRUCTS OF ASSIMILATED "DISPROPORTIONS" which means that, we are working / have assemble the right constructs for you Humans to ADAPT THOROUGHLY with BEINGS beyond the Veil. And for us to Manage the GREATER SECRECY which IMPLIES ON YOUR EARTH THAT WHICH IS KEPT "UNDERLINED" (RUNNING IN THE "BACKGROUND") should come as NO SUPRISES to some whom are GOING TO READ YOUR BOOK (THE BOOK WE HAVE MADE TOGETHER, WITH A PLETHORA OF BEINGS WORKING BEHIND THE SCENES). Thank you for Understanding, we wish to allow (Let you) come to Greater Terms with your Lives Purposes, beyond what we IMPLEMENT to FIND within this book: Knowledge from Extra-Terrestrial Intelligences. It's back story is simply an amazing Core Conceptualization of how we are working around with many folks on the Earth, for advances which are made and held in "SECRECY" Because of how it IMPLIES ON PROPER THINGS AS: READY AND ABLE HUMANS, CAPABLE TO GET THE GENERAL MESSAGE WITHIN THE BOOK FOR ADVANCES IN A CORE-NATIONAL STRUCTURE OF OUR WELL BEING AND COHERENCY ON THIS EARTH. Thank you for Listening, Thanks Amira for the Message as always Be at One, we leave with Prosperous times to come uo ahead for many BEINGS whom are CHOOSING FROM THEIR HIGHEST INTENT (LOVE, PEACE, JOY, BLISS AND PROSPERITY). Goodnight. Here is the Link to My boom, for those whom wants to Read Into and have more Towards what we can find or expect to find in the Secrecy Held on Earth. I'm asking for a 44$ donation, but if you really need it, please simply let me know where your at, if you can't afford it, it's negotiable haha, thank you :-) https://metamorphosingtheprimalsound.wordpress.com/2017/01/22/knowledge-from-extra-terrestrial-intelligences/
  • Jan 9, 2017 6:58:44 AM

    A quick note to let you know that the spam bots which have found a home in our community, are no longer a spot of bother for all Cosmic Nation members and visitors alike.

    Towards the end of last year, we have passed three million page views. Thanks to our presence on other social services, and because of your continued interest in our home here, we are growing because of you. Which is why you matter so much, as we are a family.

    Happy new year. Stay tuned for further updates and news.

  • Dec 30, 2016 9:00:41 AM
    It has come to my attention over the last several months, we have been hit with daily spam bots joining the website. Although the same bots target any website that supports the ability to post comments, blogs and discussions, what makes Cosmic Nation special, is the people who post who are real, do not wish to come on and find bots taking up posting space meant for you to see real people with real things to share. Over the next few days, I intend to come to an understanding with the bot community and open Cosmic Nation up to real discussions and posts once again. Closing the bot community out may require captcha integration, however it will prevent bot traffic from ruining the look and feel of cosmic Nation. As Cosmic Nation is our home, there are a few things I'd like to talk with you about. first and foremost, the platform we are using social engine seems to be the best in terms of both usability and functionality. It is stable, it works wells, and the issues which are present now, will not remain in future as there is stable development of the platform going on which is always present. Posting from mobile within the mobile version of Cosmic Nation will be possible in 2017. The main developer from Phpfox, our previous temporary platform, has moved to Social engine to develop it and make it faster, more reliable and provide modern web 2.0 features its customer community of creators and administrators of networks wish to see happen. So although social engine today is not as feature packed as Phpfox and Dolphin Pro and Ning, among other platforms, some aspects of each will make its way in to social engine very soon. We will upgrade as it happens so that our community can become both vibrant and allow better communication opportunities as a whole. Things that may be retired in Cosmic nation is the chat bar. Comet Chat has opened its bar to third party apps and wants bots to participate in its chat functionality. Social engine will make a new chat among its update policy for version 4.9. While we are on version 4.8.13, we will not see the improvements until 2017 but be advised, we are keeping the website chat active as it is stable. You just won't be able to view current chat history, unless you are signed in and have the main chat on your screen. Private message history will keep however so don't worry about losing that. Retiring comet chat will only happen if comet chat fails to work on the website. It will also only happen in 2017 so for the rest of the year, comet chat is here to stay. If you have anything else you would liketo talk about, let me know or post a comment here. We hope you have a fantastic new year, sending much love and good thoughts your way to you and your family, friends and the world.
  • Dec 30, 2016 9:01:40 AM
    A few things have changed in my life that I am happy aboutt. 1. I replaced my computer with an Android mobile phone after my 5th laptop i ever owned stopped working a few days ago. the Google Pixil promises to be a stable phone which I am happy about. It is also much cheaper to afford, so hopefully no problems will become apparent and so far, while using it for a week now, things are working awesome. I find it to be a lot faster than my slow Asus laptop. 2. I have been dividing my time on the interent with spending it in the real world among family, friends and personal meditation. I believe now is a great time to be near a warm fire and reflect on personal reflections of happiness and moving forward. I find that the more we listen to our environment, the better we can change it f the need arises. I will be more prolific in future,so don't worry if you believe my backwards step from the internet has lost its touch, because it certainly hasn't. I am growing in my personal experiences while sharing time with people I care about to make everything shift in a better direction. 3. My christmas was great. I spent a lot of time planning my life ahead. My goal is to finish my education and focus on helping others. I've recently taken a shining to internet related things in general, however I love to playwith gadgets and figure they could be used in situations other than entertainment. I still don't hae a heart felt calling that has been a central purpose of mine yet, but I do like to share good memories with people, so making communication a central part of my life is something that does speak to me in a huge way. 4. In the new year, as 2016 turns into 2017, my health will be afocus area for me as I move towards a change in eating and exercise habits. I've always been a big supportor of balancing the food groups I eat in a set period of time. I will come to terms with changing the period of time I balance such habits to a different frequency so that instead of eating grains for breakfast, fruit and vegetables for lunch and bread and meat for dinner, I will have a bit of everything during the week with less sauce and spices and more natural ingredients. Budget friendly eating is about ensuring your body remains healthy, not your wallet. I may consider moving to another part of the world if I cannot obtain my food and drink requirements. I totally oppose the new world order and its plan to make corruption apart of consumer goods and services. Suggestions welcome if you have any along the lines of something worth thinking about in relation to a better health budget, not. 5. I will look for a propper full time job and replace my disability income with something special, meaningful and loving so my life will always feature a productive and quality life style I wish to share with everyone.
  • Nov 17, 2016 12:47:39 PM

     A monk was walking in the monastery grounds one day when he heard a bird sing.
    He listened, spellbound. It seemed to him that never before had he heard, but really heard, the song of a bird.
    When the singing stopped he returned to the monastery and discovered, to his dismay, that he was a stranger to his fellow monks, and they to him.
    It was only gradually that they and he discovered that he was returning after centuries. Because his listening was total, time had stopped and he had slipped into eternity.
    Prayer is made perfect
    when the timeless is discovered.
    The timeless is discovered
    through clarity of perception.
    Perception is made clear
    when it is disengaged
    from preconceptions
    and from all consideration
    of personal loss or gain.
    ‘Then the miraculous
    is seen and the heart is filled with wonder.

    Kiedyś spacerując po klasztornych gruntach, pewien mnich usłyszał śpiew ptaka.
    Słuchał oczarowany. Wydawało mu się, że jeszcze nigdy, ale tak naprawdę, nie słyszał śpiewu ptaka.
    Gdy śpiew ustał, wrócił do klasztoru i odkrył, ku swemu zdziwieniu, że był obcym dla swych braci mnichów, a oni dla niego.
    Dopiero stopniowo i oni, i on odkryli, że powracał po całych stuleciach. Ponieważ jego słuchanie było absolutne, czas zatrzymał się i on wślizgnął się do wieczności.
    Modlitwa staje się doskonalą,
    gdy ponadczasowe zostaje odkryte.
    Niekończące się jest odkryte
    przez jasność spostrzegania.
    Spostrzeganie staje się jasne,
    gdy jest całkowicie wolne
    od z góry wyrobionych sądów
    i wszelakich rozważań
    nad osobistą stratą i zyskiem.
    Wtedy nadprzyrodzone
    jest widziane i serce wypełnia się zachwytem.
    Modlitwa Żaby
    Tony de Mello

  • Nov 17, 2016 12:38:56 PM

     Buddha’s disciple Subhuti suddenly discovered the richness and fecundity of emptiness: the realisation that everything is impermanent, unsatisfactory and empty of self. In this mood of divine emptiness he sat in bliss under a tree when suddenly flowers began to fall all around him.
    And the gods whispered, “We are enraptured by your sublime teachings on emptiness.”
    Subhuti replied, “But I haven’t uttered a word about emptiness.”
    “True,” the gods replied. “You have not spoken of emptiness, we have not heard of emptiness. This is true emptiness.” And the showers of blossoms continued to fall.
    If I had spoken of my emptiness or even been aware of it would it be emptiness?
    Music needs the hollowness of the flute, letters, the blankness of the page, light, the void called a window, holiness, the absence of the self.

    Tony de Mello

    Uczeń Buddy, Subhuti, nagle odkrył bogactwo i pełnię pustki; uświadomił sobie, że wszystko jest nietrwałe, niezadowalające i pozbawione wewnętrznego sensu. W tym nastroju boskiej pustki, zasiadł w błogości pod drzewem, gdy nagle dokoła niego zaczęły spadać kwiaty.
    A bogowie szeptali: „Jesteśmy zachwyceni twoimi wzniosłymi naukami o pustce”.
    Subhuti odparł: „Ale przecież nie powiedziałem słowa na ten temat”.
    „To prawda”, rzekli bogowie. „Nie mówiłeś o pustce, nie słyszeliśmy o pustce. To jest prawdziwa pustka”. I deszcz kwiatów nadal padał.
    Gdybym powiedział o mojej pustce, lub był jej świadom, czy byłaby to pustka?
    Muzyka potrzebuje pustki fletu; litery, pustki strony; światło próżni zwanej oknem; świętość, braku jaźni.


  • Nov 17, 2016 12:19:22 PM

     On a rocky seacoast where shipwrecks were frequent there was once a ramshackle little life-saving station. It was no more than a hut and there was only one boat, but the few people who manned the station were a devoted lot who kept constant watch over the sea and, with little regard for themselves and their safety, went fearlessly out in a storm if they had any evidence that there had been a shipwreck
    somewhere. Many lives were thus saved and the station became famous.
    As the fame of the station grew, so did the desire of people in the neighbourhood to become associated with its excellent work. They generously offered of their time and money so new members were enrolled, new boats bought and new crews trained. The hut too was replaced by a comfortable building which could adequately handle the needs of those who had been saved from the sea and, of course, since
    shipwrecks do not occur every day, it became a popular gathering place-a sort of local club. As time passed the members became so engaged in socializing that they had little interest in life-saving, though they duly sported the life-saving motto on the badges they wore. As a matter of fact, when some people were actually rescued from the sea, it was always such a nuisance because they were dirty and sick and soiled the carpeting and the furniture.
    Soon the social activities of the club became so numerous and the life-saving activities so few that there was a show-down at a club meeting with some members insisting that they return to their original purpose and activity. A vote was taken and these troublemakers, who proved to be a small minority, were invited to leave the club and start another.
    Which is precisely what they did-a little further down the coast, with such selflessness and daring that, after a while, their heroism made them famous.
    Whereupon their membership was enlarged, their hut was reconstructed and their idealism smothered. If you happen to visit that area today you will find a number of exclusive clubs dotting the shoreline. Each one of them is justifiably proud of its origin and its tradition. Shipwrecks still occur in those parts, but nobody seems to care much.


    Anthony de Mello

    Na skalistym brzegu, gdzie często można było spotkać wraki statków, kiedyś znajdowała się mała zrujnowana stacja ratownicza. Była to zwykła chatka, z jedną tylko łódką; garstka ludzi stanowiła załogę tej stacji. Byli pełni poświecenia, trzymając ciągłą obserwację na morzu, niewiele dbając o siebie i o swoje bezpieczeństwo, bez strachu idąc na ratunek w czasie sztormu, jeżeli tylko wiedzieli, że gdzieś nastąpiła katastrofa. W ten sposób ocalili wiele istnień ludzkich i stacja stała się sławna.
    Wraz ze wzrostem sławy, rosło również pragnienie ludzi z sąsiedztwa, by zaangażować się w tą wspaniałą pracę. Wspaniałomyślnie ofiarowywali swój czas i pieniądze, a więc przyjęto nowych ratowników, kupiono nowe łodzie i ćwiczono nową załogę. Chatynkę zastąpiono wygodnym budynkiem, który mógł sprostać potrzebom ofiar. Oczywiście, ponieważ katastrofy morskie nie zdarzają się co dzień, dom ten stał się popularnym miejscem spotkań, pewnego rodzaju miejscowym klubem. Czas mijał, a członkowie stacji byli tak pochłonięci życiem towarzyskim, że mało interesowali się niesieniem pomocy, choć nadal paradowali w opaskach, głoszących ich hasło o ratowaniu życia. W gruncie rzeczy, jeśli kilka osób zostało naprawdę ocalonych, zawsze było o to wiele szumu i niezadowolenia, że są brudni i chorzy, i że niszczą dywany i meble.
    Wkrótce towarzyskie zabawy klubu stały się tak liczne, a akcje ratunkowe tak rzadkie, że na jednym z posiedzeń klubu postawiono sprawę jasno — część członków nalegała, by powrócić do pierwotnych zadań i zajęć. Przeprowadzono głosowanie i ci podżegacze, którzy znaleźli się w mniejszości, poproszeni zostali o opuszczenie klubu i stworzenie nowej stacji.
    Tak też uczynili — trochę dalej, w dół brzegu i nieśli pomoc z taką samą odwagą i bezinteresownością, że po jakimś czasie ich bohaterstwo przyniosło im sławę. Wtedy członkostwo powiększyło się, chatka została przebudowana, a ich idealizm został stłumiony. Jeżeli będziesz przypadkowo odwiedzać te strony, znajdziesz dziś sporo ekskluzywnych klubów rozsianych wzdłuż brzegu.

    Każdy z nich jest dumny z swoich narodzin i tradycji. Katastrofy morskie wciąż się zdarzają w tych stronach, ale nie wygląda na to, by ktoś się tym przejmował.

    Modlitwa Żaby

    Anthony de Mello

  • Nov 17, 2016 12:15:36 PM

    One Sunday morning after church God and St Peter went to play golf. God teed off.
    He gave a mighty swipe and sliced the ball off into the rough beside the fairway.
    Just as the ball was about to hit the ground, a rabbit darted out of a bush, picked it up in his mouth and ran with it down the fairway. Suddenly an eagle swooped down, picked the rabbit up in its claws and flew it over the green. A man with a rifle took aim and shot the eagle in mid-flight. The eagle let go of the rabbit. The rabbit fell onto the green and the ball rolled out of its mouth into the hole.
    St Peter turned to God in annoyance and said, “Come on now! Do you want to play golf or do you want to fool around?”

    And bow about you? Do you wont to understand and ploy the game of life or fool around with miracles?

    Anthony de Mello

    Pewnego sobotniego ranka po kościele, Bóg i św. Piotr poszli grać w golfa. Bóg zaczął grę. Potężnie uderzył i ściął piłkę, aż na dziką część boiska obok toru wodnego.
    Już, już, piłka miała uderzyć w ziemię, gdy zza krzaków wyskoczył królik, porwał ją do pyszczka i rzucił się w kierunku wody. Nagle z góry spadł orzeł, porwał królika w swe szpony i uniósł się z nim nad polanę. Myśliwy wziął go na cel i zestrzelił orła w locie. Ptak wypuścił królika, ten opadł na boisko i piłeczka potoczyła się z jego pyszczka wprost do dołka w ziemi.
    Św. Piotr odwrócił się do Boga ze złością i rzekł: „Daj spokój. Chcesz grać w golfa czy zabawiasz się”.

    A ty? Czy chcesz zrozumieć i grać grę życia, czy też wygłupiać się z cudami?

    Modlitwa Żaby

    Anthony de Mello

  • Nov 17, 2016 12:01:43 PM

    A woodcarver called Ching had just finished work on a bell-frame. Everyone who saw it marvelled for it seemed to be the work of spirits.

    When the Duke of Lu saw it, he asked, “What sort of genius is yours that you could make such a thing?”
    The woodcarver replied. “Sire. I am only a simple workman. I am no genius. But there is one thing. When I am going to make a bell-frame I meditate for three days to calm my mind. When I have meditated for three days I think no more about rewards or emoluments. When I have meditated for five days I no longer think of praise or blame, skillfulness or awkwardness. When I have meditated for seven days I suddenly forget my limbs, my body; no. I forget my very self. I lose consciousness of the court and my surroundings. Only my skill remains. In that state I walk into the forest and examine each tree until I find one in which I see the bell-frame in all its perfection. Then my hands go to the task. Having set my self aside, nature meets nature in the work that is performed through me. This no doubt is the reason why everyone says that the finished product is the work of spirits.”
    Said a world famous violinist about his success in playing Beethoven’s Violin Concerto: “I have splendid music, a splendid violin and a splendid bow. All I need to do is bring them together and get out of the way.”

    Rzeźbiarz, zwany Ching, właśnie ukończył pracę nad konstrukcją, na której miał zawisnąć dzwon. Każdy, kto ją widział, zachwycał się, bo wydawała się być pracą duchów. Gdy Książę Lu ujrzał ją, spytał: „Co za geniusz tkwi w tobie, że potrafisz wykonać taką rzecz?”.
    Rzeźbiarz odparł: „Panie, jestem tylko prostym robotnikiem; nie jestem geniuszem. Ale gdy mam zamiar wyrzeźbić coś takiego, medytuję przez trzy dni, aby ukoić umysł. Po trzech dniach nie myślę więcej o nagrodach, czy zapłacie. Po pięciodniowej medytacji, nieważne stają się wszelkie pochwały czy zarzuty, zręczność czy niezgrabność. Po siedmiu dniach, nagle zapominam o moich kończynach, moim ciele; więcej, zapominam o samym sobie. Tracę poczucie otaczającego mnie dworu i ludzi wokół. Zostaje tylko moja umiejętność. Wtedy idę w głąb lasu i oglądam każde drzewo, dopóki nie znajdę takiego, w którym widzę przyszłe dzieło w całej doskonałości. Wtedy moje ręce zabierają się do pracy. Odłożywszy na bok jaźń, natura styka się z naturą, w pracy dokonującej się przez mnie. To bez wątpienia jest powodem, dla którego wszyscy mówią, że gotowe dzieło jest tworem duchów”.
    Światowej sławy skrzypek rzekł o swoim sukcesie, który odniósł grając koncert skrzypcowy Beethovena: „Mam cudowną muzykę, wspaniale skrzypce i wspaniały smyczek. To, co muszę zrobić, to połączyć je razem i zejść im z drogi”.


    Anthony de Mello

  • Nov 13, 2016 5:41:58 PM

    Simply put, I'm done using it. Traditional social media platforms like Facebook, Twitter, Skype and others are too censored and too corrupt to cope with. I am taking my freedom back and giving stability a focus point in my life.

    Cosmic Nation is my home and always will be. I won't be updating social media profiles anymore. I have email, a blog and various projects to keep me busy for a long while yet. I'm thinking about setting up a Tor server, and also using Team Talk to connect in real time with people. I wish to use alternatives to giant social media platforms because they are free, easy to use once set up and can support a stable framework without the limits platforms built for the masses tend to place on its users. The social web is the best type of networking interface because a website administrator can choose whether or not to invite a distracting atmosphere to any environment he or she wishes to build. I am hoping to be able to use it to its fullest potential and while doing so, play host to Cosmic Nation as a social web project built for all of us in mind.

    You will see me on Cosmic Nation a lot more often and less on any other website accept perhaps the occasional web search and of course email. I wish to blog, I want to do something productive with my life and the internet is going to be the hero which saves the day and makes it possible.

  • Nov 13, 2016 5:28:34 PM

    Creation itself is based on a framework of visibility. What you experience around you is what you see to ground you. There are many times in human history where people have often questioned something, but could only find a relative solution to a horizon they wish to explore beyond the world of the known. Taking the unknown seriously means setting aside what you are already aware of to apply an open mind to give focus to what your environment is like. If you find it is relative to the vision you want to make a reality, or simply to find a reality related to your vision, you must retrieve its purpose and find a way to link it to where you are in the here and now. Doing so requires a connection to established form of movement for the change to work.

    Creation has a hidden side, one you can only see if you become it. To see all sides of creation, you don't need to become it because you are already there. The mystery of why the relationship of nothing versus everything in a simultaneous action is so complex for people to understand is due to where the connection of movement is situated. The more central movement becomes to a focus, the better success it has as a whole. So if your focus is about understanding why something is the way it is, you would know to observe rather than act because at the point of creation where possibility becomes reality, the form of movement is complete. Whereas if your focus is about creating a form of completion to a movement in progress, you would know to act rather than observe because you are its foundation.

    As creation evolves, it changes to adapt environments based on the foundation of history.

  • Nov 13, 2016 2:52:49 PM

    Reality is like the layers of an onion. Each layer having one solid exterior, from within which, another solid interior is present diminishing or augmenting in size depending on what layer you see. The core of reality however, is at the heart of all change, as it is where the center of balance lives, thrives and creates a structure or platform of focus around itself for it to exist.

    As change embraces us, the reality required for the change to happen must be flexible enough to support the vibration of life. In order to be able to sustain itself, such a corresponding change has to be based on an entire sector of the network of reality. As the reality is formed, it supports its own skin, infrastructure and space within the reality network. To alter its foundation, you have to access it at its source to be able to interface with it from a distance. Points of connection established throughout the reality sectors exist because at every center of each partition of the network, a point of balance acts as an interface, or portal used to connect everything together. Through which, the very nature of existence and possibility become unified so long as the system itself is present to contain it.

    Life is a community of networks focused on the vibration of change itself. As such, the reality we are born in to reflects a stable, yet current viewing post our lives are connected to. In order to alter it, we cannot simply do so on the perceptual level because the infrastructure still exists on what isn't changing to be changed, resulting in instability and disfunctional awareness. To combat perceptual change, we must first align the two sectors of the network we wish to connect to, forming a bridge of data structured to allow mutual change to be present. As the change occurs, we see the ability to rearrange data from such sectors, therefore establishing a new sector as the appearance of what is possible through the unification of sectors separated from each other is replaced with the exact opposite while keeping the data itself of the infrastructure intact. For example, in order to bring food into your house, you have to bring it home. The movement required to do so is ever present because the destination for a temporal object has not aligned itself with the subject or target interface for change to happen.

    Anyone can change the limits of their reality by allowing movement of a flexible sort to be a bridge between what you want to happen and what is already in the process queue of happening in real time. The ideal way to make your dreams come true is to align your focus with your vision to ensure clarity brings it to life. Once possible, the only limit you have in your work space is creation itself.

  • Nov 13, 2016 1:48:22 PM

    The hidden web, also known as the dark net, or dark web, is a type of networking protocol only accessible through a platform known as Tor. Tor is essentially, a proxy service with the ability to hide your real IP address from other people which is used to identify you through the use of browser tracking scripts found on top corporate websites. While some people think it is a scam, others believe they have no issue with government censorship as long as it is secure. The instability of oppression in war fairing countries however, is changing the way social and technilogical oppression is influencing humanity, because Tor is stopping the one way system of adhere and obey in its tracks for anyone who values their freedom as much as their life. As such, the appeal of what all the hidden web comes down to is a domain service only accessible through Tor which is recognized as an .onion domain name. The domain extension allows people using the Tor network the ability to view content not supported by a regular web browser protocol and is often used to let people from countries with a censored political control system in place to access the freedom of information. The hidden web is also used to store sensitive information through private information gateways and allows secure web content to be processed and accessible through a variety of protocols all connected through Tor.

    Tor itself, is not just letting people live the lives they want to, it is also changing your reality to what ever you want to bring to the forefront of your life. In general, what you see is what you get. How you get it is determined by the level of mutual trust one person assigns another, as is the case with all social platforms of a community basis of origin. As a network protocol, why Tor is dangerous relates not to the program itself, but what people host on .onion domains with bit torrent based web hosting. A lot of what happens there is conducted in secret and involves simple to advanced hacking techniques as an alternative protocol to normal web standards. However, Tor can be a life saver if you use it to bring a specific focus people can gravitate towards to anyone who may not be able to find it using the regular web. Media outlets have often reported harmful activities relating to Tor, only because law enforcement has recognized it as a potentially unsafe network to use. This doesn't mean the intelligence of the Tor community is limited to evil, and or good, however, because the military and underground networks relating to activism, journalism, scientific research and even fettishes are all hosted possibilities of what the Tor users have set up. To date, Tor is becoming more main stream as corporate giants such as Google, Microsoft, Facebook and other main web distributors seem to be dictating to its user base what should and should not happen. Some people are okay with it, however for the more adventurous and dedicated explorer of truth, including but not limited to intolerance of exclusive censorship rules, wiki leaks of documents which could impact the entire world and decisions not everyone who doesn't have a voice can speak about in other words, especially when applying common solutions to difficult problems can be addressed here. Simply put, Tor allows anonymous issues to be anonymously put to rest while creating the space for growth throughout intelligence communities world wide, providing a usefulness for humanity and beyond.

    The likelyhood of reality being raw, honest and pure is prominant with the hidden web. This is why you need to take caution and know what you see in front of you, may not always be the real deal, but at least you know most of what you are getting into has been reviewed by someone else prior to stepping foot in it yourself. It is for this reason that I have decided to check out the hidden web to see if any platforms could be created to support the betterment of humanity, where by anyone can have the freedom, security and space of growth without limits of monetary value or net worth to stop a valuable resource from seeing the light of day, despite the fact it takes a closed network of dedicated, focused individuals to make it happen. It all starts in the mind and if at all possible, Cosmic Nation may create a Tor instance to project thoughts of peace, inspiration and hope for the Tor community. Some social projects are already starting to appear on Tor, however the network itself is somewhat of an anarchy so just be advised, a web without filters is exactly what you get there. It however, may be worth it if government the way it stands today, allows private corporations to dictate a replacement for commmon sense to us with its own version of disfunctional and deadly rules and regulations. This is what we all come together to avoid, so don't be afraid to know your limits and play within them on the hidden web. I will always let you know if there is anything to worry about if I decide to start a Tor service and host content through the protocol.

    Be careful, yet comfortable with who you are and all will be well.

  • Nov 13, 2016 9:56:52 AM


    "We are here now.

    We love you.

    We are you, from your future to assist you on your path.

    Be the light in the world that you wish to see.

    Now, more than ever, you are called upon to radiate outward, what you wish to see in the world:

    Spiritual Evolution

    Remember, no one and nothing can change who you are.

    Only you can.

    You are in control of the way you feel, Dear One, nobody else is.

    If you are allowing the outer circumstance to influence the way you feel, you are giving away your power to the outer circumstances.

    So, we invite you to take back the power over your own emotions and to be in charge of the way you feel, every day.

    Why is it so important to be in charge of your emotions?

    Because it creates your reality.

    We have seen humanity engage for the past few month with very low vibrational emotions, as you have been witnessing what has been going on.

    As you have engaged with it, for some of you, what you've feared and engaged with most came true.

    The question is, will you continue to engage with your fears and send these energies out, to create more negative experiences?

    Or, will you begin to engage with higher vibrational emotions to create more positive experiences?

    Reality is fluid and nothing is written in stone.

    Everything is constantly changing.

    So, where to begin?

    Begin by bringing your attention and engagement into your immediate world. (Your personal life, your work life and so forth...)

    By bringing your engagement from the Macro-Reality (The World) to the Micro-Reality (Your Individual Experience), you will be able to gain your vibrational and emotional footing again.

    Look around and list all the blessings in your life.

    Who do you love? Who loves you?

    What are your gifts and abilities?

    What are you looking forward to?

    What kind of information and technology is available to you?

    What are other blessings in your life?

    After a while, you will have reached a new vibrational setpoint, that will allow you to be the light that you wish to see in the world.

    Lead by example.

    This is a powerful learning experience for humanity and we are here to support you.

    We are not allowed to intervene in the decisions of humanity, as it would prevent your sovereignty.

    You are loved beyond measure.

    We are with you... always.

    We love you.

    We are you.


    Thank you, Pleiadian-Sirian-Arcturian Council of Light!

    With much Love and Light
    ~ Adama of Telos, Archangel Michael, The Pleiadian-Sirian-Arcturian Council of Light and ~Asara~

  • Nov 15, 2016 12:54:48 AM

    And an orator said, "Speak to us of Freedom."


    And he answered:

    At the city gate and by your fireside I have seen you prostrate yourself and worship your own freedom,
    Even as slaves humble themselves before a tyrant and praise him though he slays them.
    Ay, in the grove of the temple and in the shadow of the citadel I have seen the freest among you wear their freedom as a yoke and a handcuff.
    And my heart bled within me; for you can only be free when even the desire of seeking freedom becomes a harness to you, and when you cease to speak of freedom as a goal and a fulfillment.
    You shall be free indeed when your days are not without a care nor your nights without a want and a grief,
    But rather when these things girdle your life and yet you rise above them naked and unbound.
    And how shall you rise beyond your days and nights unless you break the chains which you at the dawn of your understanding have fastened around your noon hour?
    In truth that which you call freedom is the strongest of these chains, though its links glitter in the sun and dazzle the eyes.

    And what is it but fragments of your own self you would discard that you may become free?


    If it is an unjust law you would abolish, that law was written with your own hand upon your own forehead.
    You cannot erase it by burning your law books nor by washing the foreheads of your judges, though you pour the sea upon them.
    And if it is a despot you would dethrone, see first that his throne erected within you is destroyed.

    For how can a tyrant rule the free and the proud, but for a tyranny in their own freedom and a shame in their won pride?
    And if it is a care you would cast off, that care has been chosen by you rather than imposed upon you.
    And if it is a fear you would dispel, the seat of that fear is in your heart and not in the hand of the feared.

    Verily all things move within your being in constant half embrace, the desired and the dreaded, the repugnant and the cherished, the pursued and that which you would escape.
    These things move within you as lights and shadows in pairs that cling.
    And when the shadow fades and is no more, the light that lingers becomes a shadow to another light.
    And thus your freedom when it loses its fetters becomes itself the fetter of a greater freedom.


    Khalil Gibran - "The Prophet" - fragment



    O wolności

    Mówca rzekł, powiedz nam o Wolności.

    A on odpowiedział:
    Widziałem jak u bram miasta i w zaciszu domowego ogniska padacie na twarze sławiąc Wolność.
    Tak samo niewolnicy uniżają się przed tyranem i chwalą go, mimo że ich gnębi.
    A w gaju nieopodal świątyni albo w cieniu cytadeli widywałem jak ci, co cieszą się największą wolnością nosili ją jak jarzmo lub kajdany.
    I krwawiło moje serce; możecie być wolnymi, bowiem jedynie, gdy sama myśl o poszukiwaniu wolności staje się wam ciężarem i gdy przestajecie rozprawiać o wolności jako celu i spełnieniu.
    Będziecie naprawdę wolnymi nie wtedy, gdy dni wasze będą pozbawione trosk, a noce pragnień i smutku, lecz raczej, pomimo iż te uczucia otaczają was w życiu, jeśli będziecie potrafili unieść się ponad nimi nadzy i nieskrępowani.
    Ale jakże wzniesiecie się ponad swoimi dniami i nocami, jeśli nie zerwiecie łańcuchów, którymi omotaliście pełnię swego dnia zanim jeszcze potrafiliście to zrozumieć? 
    To, co nazywacie wolnością jest najmocniejszym z tych łańcuchów, choć jego ogniwa połyskują w słońcu i mamią wasze oczy.
    A czy nie są one cząstkami waszych jestestw, których trzeba się pozbyć, aby móc poczuć się wolnymi?

    Niesprawiedliwe prawo zostałoby zniesione. 
    To prawo zostało jednakże wypisane waszymi własnymi rękami na waszych czołach.
    Nie możecie go wymazać paląc kodeksy prawne ani zmywając czoła waszych sędziów choćbyście wylali na nich całe morze.
    Bo jeśli pragniecie obalić despotę musicie zniszczyć jego tron zbudowany w was.

    Jak tyran mógłby rządzić wolnymi i dumnymi, jeśli nie dzięki tyranii w ich własnej wolności i wstydowi w ich własnej dumie?
    A jeśli to troski chcecie się pozbyć, troska ta była przez was wybrana a nie narzucona.
    A jeśli to strach chcecie odpędzić, jego siedlisko jest w waszych sercach nie zaś w dłoniach tych, co się boją.

    Wszystkie te elementy są w was poprzeplatane: to, co upragnione i znienawidzone, wstrętne i uwielbiane, to, co gonicie i to, od czego pragniecie uciec.
    To wszystko porusza się w was jak światło i cień w nierozdzielnych parach.
    A kiedy zabraknie cienia światło usycha stając się cieniem innego światła.
    Tak samo wolność wasza, gdy jej więzy opadną, stanie się więzami dla innej, większej wolności.

    Khalil Gibran - "Prorok" fragmenty

  • Nov 15, 2016 12:58:51 AM

    And the priestess spoke again and said:
    "Speak to us of Reason and Passion."

    And he answered saying:
    Your soul is oftentimes a battlefield, upon which your reason and your judgment wage war against passion and your appetite.
    Would that I could be the peacemaker in your soul, that I might turn the discord and the rivalry of your elements into oneness and melody.
    But how shall I, unless you yourselves be also the peacemakers, nay, the lovers of all your elements?
    Your reason and your passion are the rudder and the sails of your seafaring soul.
    If either your sails or our rudder be broken, you can but toss and drift, or else be held at a standstill in mid-seas.
    For reason, ruling alone, is a force confining; and passion, unattended, is a flame that burns to its own destruction.
    Therefore let your soul exalt your reason to the height of passion; that it may sing;
    And let it direct your passion with reason, that your passion may live through its own daily resurrection, and like the phoenix rise above its own ashes.


    I would have you consider your judgment and your appetite even as you would two loved guests in your house.
    Surely you would not honour one guest above the other; for he who is more mindful of one loses the love and the faith of both.

    Among the hills, when you sit in the cool shade of the white poplars, sharing the peace and serenity of distant fields and meadows - then let your heart say in silence, "God rests in reason."
    And when the storm comes, and the mighty wind shakes the forest, and thunder and lightning proclaim the majesty of the sky, - then let your heart say in awe, "God moves in passion."
    And since you are a breath In God's sphere, and a leaf in God's forest, you too should rest in reason and move in passion.


    Khalil Gibran - "The Prophet" - fragment



    O rozsądku i namiętności


    Kapłanka przemówiła znów: 
    Powiedz nam o Rozsądku i Namiętności.

    A on odezwał się w te słowa:
    Wasze dusze są często polem bitwy, na którym rozsądek i prawość prowadzą wojnę z tym, co czujecie i czego pragniecie.
    Gdybym mógł zaprowadzić pokój w waszych duszach zamieniłbym niezgodę i rywalizację waszych cząstek w jedność i melodię.
    Ale jakże mogłoby mi się to udać, jeśli nie spróbujecie pogodzić ze sobą, a raczej, nie pokochacie wszystkich swoich cząstek?
    Rozsądek i namiętność są sterem i żaglami dla waszej wędrującej duszy.
    Jeśli wasze żagle lub ster zostaną zniszczone, będziecie jedynie kołysać się i dryfować albo nawet zatrzymacie się w bezruchu pośrodku morza.
    Posługiwanie się jedynie rozsądkiem to krępowanie mocy, zaś czysta namiętność jest płomieniem, który płonie aż do samospalenia.
    Toteż pozwólcie swej duszy wynieść rozsądek aż na wysokość namiętności, tak by dusza mogła zaśpiewać. 
    A także pozwólcie by rozsądek nadał kierunek waszej namiętności, tak by namiętność mogła codziennie zmartwychwstawać i unosić się jak feniks z popiołów.

    Pragnę byście traktowali rozsądek i namiętność tak, jak traktowalibyście dwóch najmilszych waszemu domowi gości.
    Z pewnością nie wywyższalibyście jednego gościa ponad drugiego gdyż, kto troszczy się bardziej o jednego, traci miłość i zaufanie obu.

    Kiedy siedzicie w chłodnym cieniu białych platanów pośród wzgórz, czując spokój i łagodność odległych pól i łąk – pozwólcie swemu sercu powiedzieć w ciszy „Bóg odpoczywa w rozsądku”.
    A gdy nadejdzie burza i potężny wiatr wstrząśnie lasem, a grzmoty i błyski ogłoszą majestat niebios – pozwólcie swemu sercu powiedzieć z lękiem – „Bóg rozbudza się w namiętności”.
    A ponieważ jesteście oddechem w Boskiej sferze i liściem w Boskim lesie, także i wy powinniście odpoczywać w rozsądku a rozbudzać się w namiętności.
    Khalil Gibran - "Prorok" fragmenty

  • Nov 12, 2016 4:01:10 PM

    Life as we know it is made up of components which are defined as having either physical properties, or mental partitions. Sometimes, we see the type of reality as focused by such properties as either a direct connection, or an absent connection. The physical properties of life we associate with science. While the mental properties of life we associate with spirituality. Spirituality is a science of perception, as it defines the basis for belief to become our inspiration to send and receive messages from the bridge between the two connections of direction and absence.

    As your reality positions itself around a connection, your mind divides itself into states of consciousness. Your conscious self is a part of a network responsible for managing direct connections. Your subconscious mind is responsible for storing the data your conscious mind interprets to memory. Your perceptual consciousness, is what stores the perception of what is around you, and is responsible for managing absent connections to bring about a perception of what is known and unknown to the ever updating conscious mind. What is known is stored in subconscious memory as an experience combining the perceptual consciousness and physical consciousness as one memory. The reason why dream scapes are so vivid is because while your conscious mind sleeps, your subconscious mind triggers experiences of your perceptual consciousness to be interpreted, which is why they are never committed to subconscious memory as it is dependent on the active stimulous of the conscious self. In this way, spirituality is perceived by your perceptual consciousness to be a belief your conscious self holds on to in order to base life itself around its awareness. Your perceptual consciousness exists in order to perceive data between your conscious and subconscious state of mind, like many partitions of a mental hard drive working as one unit to bring the focus of life together.

    The relationship between spirituality and science is based on the state of consciousness you perceive to be the active focus in your life. This type of focus is known as the circle of balance, where any focal point of consciousness is not only the reason for its existence to be known, but it is also its surrounding analysis as a perception of awareness in your life. It has been said the more things you are exposed to, the least likely your experience is limited to your perception of what is around you. In order to have a healthy mind, you should know the difference between what spirituality and science is in order to realize what part of your mind is perceiving its purpose. The key here is spirituality only conflicts with science if the objective is never united, therefore bringing a subjective influence of unstable perception and change in to your life. This can become dangerous to people who live for the thrill of an experience, but believing in it so much it becomes only a virtual perception of their reality, instead of a shared reality we all can see as is the case without prior knowledge of its existence. The reason why science and spirituality exists is so that it can bring a focus to why we wish to understand the meaning of life as we know our place in it.

    Some people wish to speculate science educates people in a form of knowledge spirituality is not able to reproduce. Because science is accepted by the average person as being a definite solution to a building block which may be either known or unknown to the physical reality as an absolute property, it therefore represents perceptual awareness. Spirituality is the study of the perception of what you are aware of, so if this is altered in any way from a purpose which is not clear enough it is transparent to anyone who knows of it, it is therefore seen as scientifically uneducated and is classified as pseudo science. However, scientific theories come from the perception of recreating and analyzing spiritual absence, which means any structure is built on properties which are only as temporary as its own directly connected perception of itself. In the physical world, this means two objects must touch in order for a force of life to connect and be supported. The very fundamental basis of life itself depends on connected states of vibration to exist in order to complete the circle of balance network. Chaos only happens to be a playing factor if ones focus is not clear on the structure and principles of the existence of separation within an otherwise connected community. As such, vision is the key to clarity so its perception as an image, may become the foundation of a connection to life itself.

    The possibility of spirituality and science working together is a recent change in the perception of consciousness some people are experiencing now on Earth. In time, it will become our inspiration to dream of, find and understand the impossible. We all are realizing the true nature of unlimited possibility as it is through the heart of connectivity itself, which is where the source of life originates. Knowing the key to life itself is connection, and its opposite, vibration, we can now obtain any type of balance we desire by being its focus as a change we shift to achieve. To do so, align yourself with the perception of the known, to be that which is unknown to an equal of vibration in order to establish and maintain connection. Vibration in such case representing a point of stability as a whole or objective, to find a subjective point of connection to become a focal point for any project in existence and make it real. Life is the stuff dreams are made of.

  • Nov 12, 2016 3:15:28 PM

    For the past few weeks I've been around, yet quiet. But I haven't forgotten about you, or the website.

    Besides spending time with family, I've been reflecting on a lot of environmental factors which tends to have an impact on our reality here. Sometimes I've been involved in the digital world, while other times I've been figuring out how to make my life better by being more of an active influence in the physical world. Although jobs aren't my specialty, at some point, I will want to focus on my education so I am not so dependent on trying to live on what I currently do, which essentially is borrowed money from the government. I'm on disability and exploring alternative ways to get by in a system which has us all by the brains, or so it would seem.

    I've been keeping an eye on the American election process, hoping now as Donald Trump has accepted to be the new president after a majority vote last Wednesday, things will start to look up for the Canadian economy. It could be worse, however Europe seems to have the most opportunities for work available, but not just jobs, but entertainment as well however I am happy with the freedom to be myself more or less by being a Canadian citizen. I hope to continue on the path to wealth and growth, as it is something I believe all people should be able to obtain in abundance.

    My online ventures have taken me to the world of Skype briefly. I've also been hanging out on a few platforms, Team Talk, Google Mail and a new place called Socibd among others. I never stray too far from home though, and what with Cosmic Nation being mine, I always come back to tend to the website here and hopefully connect with you at some point sooner or later. I upgraded the chat here to fix some of the bugs it was displaying so hopefully it will work better if you wish to connect. Microsoft and other service providers recently have been giving me no end of grieph in site, so I've been looking for a new social venture to connect with people through. Skype like all places online, has had its time, but as I find its user base to be somewhat unpredictable, over emotional and under anthuziastic about life, I return back here to the world of online blogs, forums and chat rooms so as to explore the stability and piece of mind we have created here together. Forward thinking will always justify a cause for you to seek a part of because it will bring love your way.

    Believe it or not, my stress reliever is being able to blog. I've always enjoyed it and it is one of my passions, not just because I enjoy to write, but because I feel as if an online journal helps to bring inspiration for me and others to life as a focus of strength and knowledge. So here I am, hoping all is well with you.

  • Oct 31, 2016 11:14:32 AM





    Come fly with me beyond the clouds, the stars, way from the Mother Witch, "The Mother Witch of Religious Superstition"


    “The Spirit of Halloween” Dr. Robert John Kensington 1963
    36 Mins 63-10-27

    Delivered to all mankind a Séance Lesson, “The Spirit of Halloween” through the trance adeptship of Medium and Avatar the Master’s designated instrument for the Aquarian Age; Rev. Keith Milton Rhinehart – Master Kumara.

    Rev. Rhinehart declared the Lesson “Public” in 1975; at the time of the Lesson 53 years ago today, the youthful Rev. Keith Milton Rhinehart was just 27 years of age.

    Thanks be to the Gods, to Keith and to Dr. Robert John that the hidden knowledge is now revealed on the Internet in October of 2016.

    “Hallowed Eve” celebrated on October 31 known today as “Halloween” in the Christian Tradition is a night set aside each year to commemorate all the Catholic Saints who had not been celebrated at other times due the growing number of Saints within the Church of Rome.

    What is the Black Mass? Do Witches Fly? Where will you be at midnight?

    The Lesson reveals the Truth and hidden History behind the Ceremony of Halloween or Hallowed Eve.

    Thank you Saint Kathy Bailey who sings the opening and the closing Psalms to this Séance on the Web.


    Sri Sunkara Sankacharya
    www.aspiritspeaks.com - www.hispirit.org.au
    www.johnfrom.org.au - sunkara@hispirit.org.au

  • Oct 16, 2016 9:08:16 PM

    Hi. It seems actions speaks clearer than ideas. I've reverted the domain http://starseeds.co to the current server. It may take a day for the name server in your country to show the new change. I have set up a sub domain http://beta.starseeds.co to host the new platform on the current server. I will cancel the other server within a week, the current one is paid for until this time next year and has previously been up for the same amount of time without issue. It is set up if you want to try it at some point.

    I thought it was a great idea because of the speed and ease of use to set up and post day to day actions. The chat offers an alternative, native and secure way to communicate in real time locally, as does the chat currently available here. I inevitably learned not to use a primary domain for a secondary purpose over the past few weeks, seeming as how nobody but me has signed up to the other platform. It's there for you as a sub domain if you want to try it, as the main domain functions as normal here so no need to worry or be confused. I will at some point make a copy of all the things I've posted here and share it over there to help guide you in an understanding of how easy it is to do so without as much effort. navigation is easy to use and works just as well, so perhaps you got the websites mixed up. I am awesome at building them, aren't I? Maybe you thought this website was the other, either way I'll check the email info@starseeds.co to see if you have posted any new feedback since yesterday. I look forward to further communication.

    Hope you are well. Elshara

  • Oct 8, 2016 10:56:12 PM

    I didn't add a lot to it yet, but it's set up and ready for prime time use! What do you think? Is it easy to use? Compared to the existing platform? The new project talked about for a couple of weeks is live!

    To access the new platform, visit the site. http://starseeds.co

    To access the existing platform, visit one of the sites.. http://elshara.com http://omniphilia.com http://beastchat.net

    The new platform is open for sign up! It would be very nice to gather feedback if you find posting easier, harder or otherwise useful or not over there. Compared to the existing platform.

    Please keep in mind both platforms will be up for at least two more days. I will pay for the new platform monthly $50.00 to keep it running if you like it! I may not keep it if you either don't visit, sign up or find the existing platform is better. If nobody has visited by 10/10/2016, after the first payment has gone through, you will have until 10/11/2016 to cast your vote. I built and designed it all for you so you are welcome to explore and see what works and what does not. Regardless, share your feedback with us! To do so, share a post on what ever site you are currently on and it will be seen. thank you for your interest. You are appreciated, loved and hope to see you soon.

  • Oct 3, 2016 7:12:55 PM

    The platform on starseeds.co is still in progress, however it is essentially ready for members to join!

    The new project talked about a week ago is a variation of website functions designed to bring better functionality and control to all members. With native support for responsive mobile and desktop applications for all browsing visitors to enjoy. It is also very easy to customize from a user perspective and likewise manage from an admin perspective in terms of accessibility, availability and productivity.

    What do you think? I understand most people are aware the domain is actually our main website, which is why I figured adding several other domains to our community network would come in useful for accessing key content. Because the platform is hosted on another server, and we were in the midst of reinstating the current server from a temporary spike in over resource traffic from suspension, I saw reason to make the main domain a server platform built to be an upgrade from what we have now. As the server we use currently is not designed for traffic spikes, I had to cut down on certain aspects in order to be able to reinstate profiles and content hosted here. I'd rather if necessary have somewhere to go than nowhere to be found, assuming a server managed by a specific company decides to not play nice. Making a domain accessible is important so you can get a real time look at what is possible with the internet today, so to give you an explanation of why that came about, I always put our needs first.

    This site can still be accessed from elshara.com omniphilia.com and beastchat.net so that you have access to the things you share and continue to post. I will be attaching a poll to this blog to gather feedback on the platform starseeds.co is currently hosting. If you like it, we can move the server to Zarconia from Name cheap and use it as a base to grow from if desired. There are options and in the modern world, we have choices, not chances to explore and occupy them all!

  • Sep 28, 2016 2:11:48 PM

    The domain starseeds.co is temporarily being used for another project. Sorry to spring this on you so soon and unexpectedly, however if you would like to use the website as is for the time being, you have options!

    Load the website and sign in from any of the following domains.




    Each domain will load an instance of Cosmic Nation. You are not going to lose your profile page, personal content and or other posted data. The domain is currently being used to test a beta platform I am setting up as a possible inclusion in a brand new project launching for Cosmic Nation this month. The project does not exclude what we already have as it aims to strive to provide clarity, truth and entertainment to an existing and growing need for talk, action and common interests. It requires a separate server to host it however it is a project I am sure you may wish to participate in if you like to try and discover new ways to connect with people.

    This website is growing and I appreciate your interest in coming here to connect. There are no plans to cancel this website however do keep in mind that as our service grows, so does the server resources this website is hosted on. Due to the low budget nature of the server itself, there have been recent but temporary cases of server suspension due to server resource limitations being reached which you may have noticed. If you aren't aware of them, know this should not effect the performance of day to day activities as the web administration team, mainly myself and other members, are committed to restoring access to the server as such connection failures occur. as time can be a constraint for such problems if they happen unexpectedly, I advise an alternative strategy to keep us staying connected for the better. this is where the new platform comes in, not to replace this one, but to explore new ways of communication and in the mean time, improving server performance as they become available. Your connection to us is always valued and appreciated as an honor.

    What this means for you is that you have several ways to contact us if you wish to keep in touch. Use any of the domains listed here to say hello on a platform you already have a profile on and content posted to. Together we will ensure our service thrives no matter where it is located or what we host as a result of any relocation if it becomes necessary. Or, come explore with us in new and exciting ways what is possible which is in the making for now and beyond.

    I will keep you all updated as the progression of a new project unveiling continues and evolves. You are what makes it all possible!

    As always we are here for you in many ways. Do reach out if you have a problem or suggestion. You are awesome for a reason. Let it be known you exist to be the gift you bring as we help you inform your most empowered self what such a reason has in store for you.

  • Sep 27, 2016 6:58:31 AM

    Świat tworzenia i doświadczania siebie na poziomie doznań zmysłowych ma wiele poziomów.

    Od czego zależy intensywność i głębia doświadczenia ...?

    Wielu ludzi korzystających z dostępnych kanałów przepływu informacji rozwinęło przekonanie, że intensywność i głębia doznań są zależne od optymalnego wykorzystania wszystkich dostępnych źródeł w tym samym czasie.

    Zjawisko to jest powszechne, a najłatwiej można je zaobserwować na portalach społecznościowych.

    Absorbowanie informacji, a tym samym koncentracja na Energii płynącej wraz z informacją z wielu poziomów wibracji Powszechnego Pola Energii prowadzi do rozproszenia uwagi. Nawet jeśli dzięki internetowi wypracowaliśmy umiejętność operowania słowem, czy zarazem operowania Energią na wielu poziomach, nasza rozproszona na wielość uwaga, uniemożliwia głębokość doświadczania i obserwowania uczuć, które pojawiają się jedynie przy wzmożonej koncentracji.

    Jeśli pragniemy poznawać wielkość, piękno własnego potencjału w relacjach z innymi, należy metodycznie rozwijać koncentrację.

    Skupienie energii jest wówczas niczym światło lasera - penetruje wgłąb.

    Im głębiej penetrujemy, im większa koncentracja na przedmiocie zainteresowań w danym momencie, tym bogatszy świat uczuć i odczuć otwiera się przed naszymi zdumionymi zmysłami.

    Urok powierzchownych doznań jest związany z pewnego rodzaju zachłannością na doświadczanie w tym samym czasie wielości uczuć. To niestety wprowadza chaos energetyczny, który odczuwamy poprzez niestabilność ciała emocjonalnego.

    Destabilizacja energii na poziomie ciała emocjonalnego udaremnia próby budowania stabilnej osobowości, która daje poczucie bezpieczeństwa w ramach przyjętej konwencji życia społecznego.

    Prawdą jest, że osobowość jest strukturą, którą świadomie lub nie tworzymy sami.

    Prawdą jest, że Ducha nie da się strukturyzować, ale jeśli Duch pragnie doświadczać Siebie, musi tworzyć strukturę.

    Umiejętność optymalnego zarządzania strukturą zwaną osobowością, polega na równoważeniu przepływu Energii na wszystkich poziomach, do których dociera ludzka świadomość.

    Najczęściej dotyczy to ciała fizycznego, emocjonalnego czy mentalnego. Jeśli ludzie nauczą się zarządzać przepływem energii na tych poziomach, mogą przenieść własne doświadczenie Siebie i rzeczywistości do wyższej oktawy życia.

    Wielu ludzi podejmuje naukę koncentracji poprzez różnorodne ćwiczenia, praktyki znane dzięki kulturom i religiom Dalekiego Wschodu. Ale istnieje ponadkulturowy sposób nauki koncentracji. Jest nim uczuciowy wymiar Energii Miłości.

    Jeśli kochasz, czujesz Energię Miłości na poziomie czakry IV, skupiasz w sposób naturalny uwagę na obiekcie swych uczuć. Rozwijasz koncentrację szybko i bez bolesnego restrukturyzowania dotychczasowej osobowości.

    W moim odczuciu, to najskuteczniejszy sposób nauczania i realnej przemiany wewnętrznej dla istoty z harmonijnie funkcjonującą IV czakrą.

    Koncentracja jest koniecznym narzędziem w powrocie do jedności ze wszystkim, co JEST. Bez-wysiłkowa koncentracja na odkrytej w sobie Ciszy, finalizuje się w doświadczeniu nirwany.

    Wykorzystaj potęgę siły Miłości dla własnego rozwoju, w tym nauki koncentracji, by poszybować wyżej i dalej, niż Twoje zmysły.

    Nie rozpraszaj Energii, bo to wiedzie do chaosu, a chaos do uzależniania się od różnych zewnętrznych artefaktów, w tym używek o wszelakim charakterze.

    Autor: Teresa Maria Zalewska

  • Nov 15, 2016 1:05:08 AM

    I’ve often said to people that the way to really live is to die. The passport to living is to imagine yourself in your grave. Imagine that you’re lying in your coffin. Any posture you like. In India we put them in cross-legged. Sometimes they’re carried that way to the burning ground. Sometimes, though, they’re lying flat. So imagine you’re lying flat and you’re dead. Now look at your problems from that viewpoint. Changes everything, doesn’t it?

    What a lovely, lovely meditation. Do it every day if you have the time. It’s unbelievable, but you’ll come alive. I have a meditation about that in a book of mine, Wellsprings. You see the body decomposing, then bones, then dust. Every time I talk about this, people say, “How disgusting!” But what’s so disgusting about it? It’s reality, for heaven’s sake. But many of you don’t want to see reality. You don’t want to think of death. People don’t live, most of you, you don’t live, you’re just keeping the body alive. That’s not life. You’re not living until it doesn’t matter a tinker’s damn to you whether you live or die. At that point you live. When you’re ready to lose your life, you live it. But if you’re protecting your life, you’re dead. If you’re sitting up there in the attic and I say to you, “Come on down!” and you say, “Oh no, I’ve read about people going down stairs. They slip and they break their necks; it’s too dangerous.” Or I can’t get you to cross the street because you say, “You know how many people get run over when they cross the street?” If I can’t get you to cross a street, how can I get you to cross a continent? And if I can’t get you to peep out of your little narrow beliefs and convictions and look at another world, you’re dead, you’re completely dead; life has passed you by. You’re sitting in your little prison, where you’re frightened; you’re going to lose your God, your religion, your friends, all kinds of things. Life is for the gambler, it really is. That’s what Jesus was saying. Are you ready to risk it? Do you know when you’re ready to risk it? When you’ve discovered that, when you know that this thing that people call life is not really life. People mistakenly think that living is keeping the body alive. So love the thought of death, love it. Go back to it again and again. Think of the loveliness of that corpse, of that skeleton, of those bones crumbling till there’s only a handful of dust. From there on, what a relief, what a relief. Some of you probably don’t know what I’m talking about at this point; you’re too frightened to think of it. But it’s such a relief when you can look back on life from that perspective.

    Or visit a graveyard. It’s an enormously purifying and beautiful experience. You look at this name and you say, “Gee, he lived so many years ago, two centuries ago; he must have had all the problems that I have, must have had lots of sleepless nights. How crazy, we live for such a short time. An Italian poet said, “We live in a flash of light; evening comes and it is night forever.” It’s only a flash and we waste it. We waste it with our anxiety, our worries, our concerns, our burdens. Now, as you make that meditation, you can just end up with information; but you may end up with awareness. And in that moment of awareness, you are new. At least as long as it lasts. Then you’ll know the difference between information and awareness.

    An astronomer friend was recently telling me some of the fundamental things about astronomy. I did not know, until he told me, that when you see the sun, you’re seeing it where it was eight and a half minutes ago, not where it is now. Because it takes a ray of the sun eight and a half minutes to get to us. So you’re not seeing it where it is; it’s now somewhere else. Stars, too, have been sending light to us for hundreds of thousands of years. So when we’re looking at them, they may not be where we’re seeing them; they may be somewhere else. He said that, if we imagine a galaxy, a whole universe, this earth of ours would be lost toward the tail end of the Milky Way; not even in the center. And every one of the stars is a sun and some suns are so big that they could contain the sun and the earth and the distance between them. At a conservative estimate, there are one hundred million galaxies! The universe, as we know it, is expanding at the rate of two million miles a second. I was fascinated listening to all of this, and when I came out of the restaurant where we were eating, I looked up there and I had a different feel, a different perspective on life. That’s awareness. So you can pick all this up as cold fact (and that’s information), or suddenly you get another perspective on life—what are we, what’s this universe, what’s human life? When you get that feel, that’s what I mean when I speak of awareness.

    Anthony de Mello




    Często powtarzam, że na to, by żyć naprawdę, trzeba najpierw umrzeć.

    Najpierw należy wyobrazić sobie siebie w grobie, by uzyskać przepustkę do życia.

    Wyobraź sobie, że leżysz w trumnie, w dowolnej pozycji. W Indiach umarli mają podkurczone nogi. Zdarza się, że w tej pozycji niesie się ich na stos. Czasami jednak leżą. A więc wyobraź sobie, że umarłeś i leżysz martwy.

    A teraz spójrz na swoje problemy z tej perspektywy.

    Czyż wszystko nie ulega zmianie?

    Cóż za wspaniała medytacja.

    Jeśli masz na to czas, powtarzaj ją codziennie.

    Może brzmi to niewiarygodnie, ale przywróci ci to życie.

    Medytacje na ten temat zamieściłem w książce "U źródeł". Zobacz, jak rozkłada się twoje ciało, zostają jedynie kości, potem proch. Ilekroć o tym mówię, ludzie oburzają się. - To wstrętne. - Ale co w tym jest takiego wstrętnego? Taka jest rzeczywistość, na miłość boską. Wielu z nas jednak nie chce widzieć rzeczywistości. Nie chce myśleć o śmierci.

    Ludzie nie żyją, większość z was nie żyje, jedynie podtrzymujecie swe ciało przy życiu.

    To jednak nie jest życie. Nie żyjecie tak naprawdę, dopóki nie będzie wam obojętne, czy jesteście żywi czy umarli. Dopiero wtedy żyjecie. Kiedy jesteście gotowi utracić życie - zaczniecie żyć.

    Ale jeśli zaczniecie chronić swe życie, jesteście martwi.

    Kiedy siedzisz na strychu, a ja mówię ci:

    - Zejdź na dół - możesz odpowiedzieć:

    - O nie, czytałem różne rzeczy o ludziach schodzących ze schodów. Potykają się i łamią karki, to zbyt niebezpieczne.

    Albo też nie mogę nakłonić cię do przejścia przez ulicę, ponieważ mówisz:

    - Czy wiesz, ilu ludzi zostało przejechanych przechodząc przez jezdnię?

    A jeśli nie mogę spowodować, byś wychynął poza swe ciasne przekonania i poglądy i zajrzał do innego świata, to jesteś martwy, nie żyjesz; życie cię ominęło.

    Siedzisz w swym małym wiezieniu, boisz się, tracisz swego Boga, swą religię, swych przyjaciół i wszystko.

    Życie jest dla hazardzistów, naprawdę.

    Tak mówił Jezus.

    Czy jesteś gotów, by je zaryzykować?

    Czy wiesz, kiedy będziesz gotów je zaryzykować?

    Wówczas gdy zrozumiesz, że to, co ludzie nazywają życiem, nie jest nim tak naprawdę.

    Ludzie wyznają błędny pogląd, według którego życie oznacza utrzymywanie ciała przy życiu.

    A więc pokochaj myśl o śmierci, pokochaj ją.

    Powracaj do niej ciągle.

    Myśl o tym, jak cudowne jest to martwe ciało, szkielet, kości obracające się w garstkę prochu. I wówczas poczujesz ulgę. Wielu z was zapewne nie wie, o czym mówię w tej chwili, nazbyt przerażeni jesteście tą myślą.

    Ale to wielka ulga spojrzeć z tej perspektywy na życie wstecz.

    Albo odwiedźcie cmentarz. Jest to niezwykle piękne i oczyszczające doświadczenie. Patrzysz na czyjeś nazwisko i myślisz: "Żył tak wiele lat temu, dwa stulecia temu, musiał mieć te same problemy, co ja. Musiał przeżyć tyle bezsennych nocy.

    Cóż to za wariactwo, to nasze życie.

    Tak krótko żyjemy". Pewien włoski poeta powiedział:

    "Żyjemy w blasku światła, nadchodzi wieczór, a po nim wieczna noc".

    To tylko błysk, a my go marnujemy. Marnujemy go swym strachem, zmartwieniami, troskami, kłopotami.

    Jeśli przeprowadzicie tę medytację, zdarzyć się może, że po prostu zakończycie ją na poziomie informacji, ale może też się zdarzyć, iż uda wam się zakończyć ją na poziomie świadomości.

    I w tym momencie staniecie się nowi. Przynajmniej dopóki ten moment trwa.

    Poznacie wówczas różnicę pomiędzy informacją a świadomością.

    Pewien zaprzyjaźniony ze mną astronom przekazywał mi niedawno niektóre fundamentalne twierdzenia z zakresu astronomii. Nie wiedziałem przedtem, że kiedy oglądam słońce, to widzę jego pozycję sprzed ośmiu i pół minuty. Tak więc nie widzimy słońca tam, gdzie ono aktualnie się znajduje, ale gdzieś indziej. Podobnie i gwiazdy, ślą nam światło sprzed setek i tysięcy lat. Kiedy na nie patrzymy, może ich tam już nie być, mogą znajdować się już gdzie indziej. Powiedział mi też, że jeśli wyobrazimy sobie galaktykę, cały Wszechświat, to nasza Ziemia byłaby zagubiona gdzieś w okolicach końca ogona Mlecznej Drogi, nawet nie w jej centrum, a każda z gwiazd jest słońcem. Zaś niektóre słońca są tak wielkie, że mogłyby pomieścić nasze Słońce i Ziemię wraz z przestrzenią między nimi. Przy ostrożnym szacunku, istnieje sto milionów galaktyk! Wszechświat, o ile wiemy, poszerza się z prędkością dwóch milionów mil na sekundę. Wsłuchiwałem się w te informacje zafascynowany, a kiedy wyszliśmy z restauracji, w której spożywaliśmy posiłek, spojrzałem wzwyż i poczułem, że patrzę na życie z innej perspektywy. To jest świadomość. A więc wszystko to możesz przyswoić sobie jako zimny fakt (i będzie to informacja) albo nagle uzyskasz inną perspektywę widzenia - tego, czym jesteśmy, czym jest Wszechświat, czym jest ludzkie życie.

    Gdy odnajdziesz się w tej nowej perspektywie, będzie ona tym właśnie, co mam na myśli, mówiąc o świadomości.


    Anthony de Mello

  • Sep 24, 2016 9:55:44 AM

    Tony de Mello

    Popatrz na SIEBIE, świat swoich myśli, wyobrażeń, spełnionych i nie zrealizowanych pragnień...
    Popatrz wieloaspektowo...
    Wróć do dzieciństwa...do chwil dobrych i tych trudnych...

    Zobacz realne bogactwo, którym obdarzyło Cię życie... na swą mądrość, konsekwencję, upór, wytrwałość, inteligencję emocjonalną i społeczną, humanitaryzm, gigantyczny potencjał energetyczny i wiele, wiele innych.
    Czyż to nie jest bogactwo?

    Patrzę na Twoją twarz, na której maluje się Twa droga...
    Czyż nie jest piękna?
    Dysponujesz niebywałym kapitałem na życie.
    Co z nim uczynisz, zależy tylko od Ciebie, ale bez względu na wybór, spróbuj więcej uwagi poświęcić swemu WNĘTRZU.
    Ludzie przychodzą i odchodzą, tak jak pory roku.
    Ciesz się sobą i swoją cudowną twórczością...bez napięcia towarzyszącego oczekiwaniu wygranej ...bowiem najcudowniejszym darem jest po prostu BYĆ!!!
    Popatrz na kwiaty...
    Krotki ich żywot, ale jak wiele ich piękno wnosi do życia otwartego SERCA?
    Czy kiedykolwiek próbowałeś popatrzeć na ludzi z perspektywy kwiatów?
    Dla Stuie
    Z Miłością

    Teresa Maria Zalewska
  • Sep 24, 2016 9:51:22 AM

    Sens życia przejawia się w samym istnieniu.
    To jest film, reżyserem którego jesteś TY.
    Pan nie jest zadowolony z cierpiących, ale przyzwala na to.
    By z cierpienia wyjść, trzeba zapomnieć o tym, co było!!!
    Dostawać się do potencjału własnego i tworzyć!!!
    Może też to przyjść w innym filmie – we śnie.
    To też jest życie.
    Na drodze życia spotykasz drugiego człowieka, gdy łączy was wspólny cel i potrzeba wewnętrzna ISTNIEJE.

    Gdy do końca nie jesteście przekonani, to się od Was oddala. 
    Każda sprzeczność w umyśle, zatrzymuje zdarzeń bieg.
    Kochajcie - jak błękit nieba, co cudem natury jest.
    Kochajcie i dziękujcie za każdy dzień.

    Teresa Maria Zalewska

  • Sep 24, 2016 9:48:30 AM

    Pewnego razu uczeń zapytał mistrza:
    -Co to jest Budda?-
    Mistrz odpowiedział:
    -Umysł jest Buddą.

    Wrócił kiedy indziej z tym samym pytaniem
    i odpowiedź brzmiała:
    -Nie ma umysłu. Nie ma Buddy.

    Uczeń zaprotestował
    -Przecież powiedziałeś mi kiedyś:
    Umysł jest Buddą...

    Mistrz odparł:
    -Powiedziałem to, żeby dziecko przestało płakać.
    Kiedy zaś dziecko przestało płakać, mówię:
    Nie ma umysłu.

    Nie ma Buddy

    „Śpiew ptaka” Tony de Mello

    Katharsis na subtelnych poziomach życia nie dokona się w pełni, jeśli na poziomie podstawowym nie zakończysz swoich lekcji. Określ zatem swoje potrzeby i realizuj je, by podnieść wibrację dokładnie tam, gdzie istnieje luka. 
    Czasami wymaga to od człowieka pozostawienia na moment dotychczasowego sposobu funkcjonowania i otwarcia na „nowe”. Dopiero wówczas Twoje zmagania na subtelniejszych poziomach przyniosą właściwy i oczekiwany przez Ciebie rezultat.

    Teresa Maria Zalewska

  • Sep 24, 2016 11:28:35 PM

    I want to give you a taste of the difference between analysis and awareness, or information on the one hand and insight on the other. Information is not insight, analysis is not awareness, knowledge is not awareness. Suppose I walked in here with a snake crawling up my arm, and I said to you, “Do you see the snake crawling up my arm? I’ve just checked in an encyclopedia before coming to this session and I found out that this snake is known as a Russell’s viper. If it bit me, I would die inside half a minute. Would you kindly suggest ways and means by which I could get rid of this creature that is crawling up my arm?” Who talks like this? I have information, but I’ve got no awareness.


    Or say I’m destroying myself with alcohol. “Kindly describe ways and means by which I could get rid of this addiction.” A person who would say that has no awareness. He knows he’s destroying himself, but he is not aware of it. If he were aware of it, the addiction would drop that minute. If I were aware of what the snake was, I wouldn’t brush it off my arm; it would get brushed off through me. That’s what I’m talking about, that’s the change I’m talking about. You don’t change yourself, it’s not me changing me. Change takes place through you, in you. That’s about the most adequate way I can express it. You see change take place in you, through you; in your awareness, it happens. You don’t do it. When you’re doing it, it’s a bad sign; it won’t last. And if it does last, God have mercy on the people you’re living with, because you’re going to be very rigid. People who are converted on the basis of self-hatred and self-dissatisfaction are impossible to live with. Somebody said, “If you want to be a martyr, marry a saint.” But in awareness, you keep your softness, your subtleness, your gentleness, your openness, your flexibility, and you don’t push, change occurs.


    I remember a priest in Chicago when I was studying psychology there telling us, “You know, I had all the information I needed; I knew that alcohol was killing me, and, believe me, nothing changes an alcoholic—not even the love of his wife or his kids. He does love them but it doesn’t change him. I discovered one thing that changed me. I was lying in a gutter one day under a slight drizzle. I opened my eyes and I saw that this was killing me. I saw it and I never had the desire to touch a drop after that. As a matter of fact, I’ve even drunk a bit since then, but never enough to damage me. I couldn’t do it and still cannot do it.” That’s what I’m talking about: awareness. Not information, but awareness.


    A friend of mine who was given to excessive smoking said, “You know, there are all kinds of jokes about smoking. They tell us that tobacco kills people, but look at the ancient Egyptians; they’re all dead and none of them smoked.” Well, one day he was having trouble with his lungs, so he went to our cancer research institute in Bombay. The doctor said, “Father, you’ve got two patches on your lungs. It could be cancer, so you’ll have to come back next month.” He never touched another cigarette after that. Before, he knew it would kill him; now, he was aware it could kill him. That’s the difference.


    The founder of my religious order, St. Ignatius, has a nice expression for that. He calls it tasting and feeling the truth—not knowing it, but tasting and feeling it, getting a feel for it. When you get a feel for it you change. When you know it in your head, you don’t.


    Anthony de Mello





    Chcę, abyście dostrzegli różnice pomiędzy analizą i świadomością, jak też między informacją z jednej strony a wglądem z drugiej.

    Informacja nie jest wglądem, analiza nie jest świadomością.

    Przypuśćmy, że wszedłem tutaj z wężem pełzającym na mym barku i zwróciłbym się do was w sposób następujący:

    - Czy widzicie tego węża na moim ramieniu? Właśnie przed moim przyjściem tutaj sprawdziłem w encyklopedii, że wąż ten zwany jest żmija Russella. Jeśli mnie ugryzie, umrę w ciągu trzydziestu sekund. Czy moglibyście powiedzieć mi, jak mam się pozbyć tego stworzenia?

    Kto by coś takiego bredził?

    Posiadam informację, ale nie posiadam świadomości.

    Albo, powiedzmy, rujnuję sobie zdrowie alkoholem.

    - Uprzejmie proszę o podanie mi sposobów i środków, przy pomocy których mógłbym się pozbyć nałogu.

    Osoba, która by coś takiego powiedziała, nie ma świadomości.

    Wie, że sama siebie niszczy, ale nie jest tego świadoma.

    Gdyby to sobie uświadomiła, nałóg znikłby w tym samym momencie.

    Gdybym był świadom tego, jaki jest ów wąż, nie strzasnąłbym go z ramienia, on zostałby strząśnięty.

    I o tym właśnie mówię; na tym polega zmiana, o której mówię.

    Nie ty zmieniasz sam siebie, to nie "ja" zmienia "siebie".

    Zmiana zachodzi poprzez ciebie, w tobie.

    Jest to najbardziej adekwatny sposób wyrażenia tego, co wtedy się dzieje.

    Dostrzegasz zmianę w sobie poprzez siebie, w twojej świadomości; ta zmiana po prostu się wydarza.

    Nie ty jej dokonujesz. Bowiem gdy ty ją realizujesz, jest to zły znak.

    Zmiana nie będzie trwała, ale dopóki trwa, niech Bóg ma w opiece ludzi, którzy z tobą żyją, gdyż będziesz wobec nich bardzo nieustępliwy i surowy.

    Nie sposób wytrzymać z ludźmi, którzy nawracają się na bazie nienawiści i niezadowolenia wobec siebie.

    Ktoś powiedział:

    "Jeśli chcesz być męczennikiem, poślub świętego".

    To przez świadomość zachowujesz delikatność, subtelność, łagodność, otwartość, elastyczność.

    Niczego nie wymuszasz, zmiana pojawia się sama.

    Pamiętam, jak pewien ksiądz w Chicago, gdzie studiowałem psychologię, mówił nam:

    - Posiadłem wszelkie informacje, wiedziałem, że alkohol mnie zabija i wierzcie mi, nic nie jest w stanie zmienić alkoholika - nawet miłość żony czy dzieci. Kocha ich, ale to go nie zmienia. Odkryłem jednak coś, co mnie zmieniło. Leżałem któregoś dnia w rynsztoku, mżył kapuśniak. Otworzyłem oczy i zobaczyłem, że to mnie zabija. Zobaczyłem to i nie miałem już ochoty nawet na kroplę alkoholu. I choć zdarzyło mi się potem trochę wypić, to nigdy tak, by zaszkodzić sobie. Nie uległem alkoholowi i nie ulegnę!

    O tym właśnie mówimy - świadomość.

    Nie informacja, ale świadomość.

    Jeden z moich przyjaciół, nałogowy palacz mówił:

    - Wiesz, istnieje mnóstwo dowcipów na temat palenia. Mówią, że tytoń zabija, ale spójrz na starożytnych Egipcjan. Wszyscy nie żyją, a nikt z nich nie palił.

    Pewnego dnia, z powodu kłopotów z płucami, poszedł do naszego instytutu badań nad rakiem w Bombaju.

    Lekarz powiedział mu:

    - Ojcze, na płucach masz dwie plamki. Może to być rak, proszę przyjść za miesiąc na powtórne badania. Od tego czasu nie tknął papierosa. Przedtem wiedział, że to go zabija. Teraz był świadom, że może go to zabić.

    Na tym polega różnica.

    Założyciel naszego zakonu, św. Ignacy, miał na to świetne określenie. Nazywał to smakowaniem i czuciem prawdy - nie znajomością jej, ale smakowaniem i czuciem. Kiedy uzyskasz poczucie prawdy - zmienisz się.

    Jeśli o niej tylko wiesz i jeśli jest ona wyłącznie w twojej głowie - zmiana się nie dokona.


    Anthony de Mello

  • Sep 24, 2016 11:26:14 PM

    Now, you need awareness and you need nourishment. You need good, healthy nourishment. Learn to enjoy the solid food of life. Good food, good wine, good water. Taste them. Lose your mind and come to your senses. That’s good, healthy nourishment. The pleasures of the senses and the pleasures of the mind. Good reading, when you enjoy a good book. Or a really good discussion, or thinking. It’s marvelous. Unfortunately, people have gone crazy, and they’re getting more and more addicted because they do not know how to enjoy the lovely things of life. So they’re going in for greater and greater artificial stimulants.


    In the 1970s, President Carter appealed to the American people to go in for austerity. I thought to myself: He shouldn’t tell them to be austere, he should really tell them to enjoy things. Most of them have lost their capacity for enjoyment. I really believe that most people in affluent countries have lost that capacity. They’ve got to have more and more expensive gadgets; they can’t enjoy the simple things of life. Then I walk into places where they have all the most marvelous music, and you get these records at a discount, they’re all stacked up, but I never hear anybody listening to them—no time, no time, no time. They’re guilty, no time to enjoy life. They’re overworked, go, go, go. If you really enjoy life and the simple pleasures of the senses, you’d be amazed. You’d develop that extraordinary discipline of the animal. An animal will never overeat. Left in its natural habitat, it will never be overweight. It will never drink or eat anything that is not good for its health. You never find an animal smoking. It always exercises as much as it needs—watch your cat after it’s had its breakfast, look how it relaxes. And see how it springs into action, look at the suppleness of its limbs and the aliveness of its body. We’ve lost that. We’re lost in our minds, in our ideas and ideals and so on, and its always go, go, go. And we’ve got an inner self-conflict which animals don’t have. And we’re always condemning ourselves and making ourselves feel guilty. You know what I’m talking about. I could have said of myself what one Jesuit friend said to me some years ago: Take that plate of sweets away, because in front of a plate of sweets or chocolates, I lose my freedom. That was true of me, too; I lost my freedom in front of all kinds of things, but no more! I’m satisfied with very little and I enjoy it intensely. When you have enjoyed something intensely, you need very little. It’s like people who are busy planning their vacation; they spend months planning it, and they get to the spot, and they’re all anxious about their reservations for flying back. But they’re taking pictures alright, and later they’ll show you pictures in an album, of places they never saw but only photographed. That’s a symbol of modern life. I cannot warn you enough about this kind of asceticism. Slow down and taste and smell and hear, and let your senses come alive. If you want a royal road to mysticism, sit down quietly and listen to all the sounds around you. You do not focus on any one sound; you try to hear them all. Oh, you’ll see the miracles that happen to you when your senses come unclogged. That is extremely important for the process of change.


    Anthony de Mello





    Potrzebujesz więc świadomości i pożywienia. Potrzebujesz pożywienia dobrego i zdrowego.

    Naucz się cieszyć solidnym pokarmem życia. Dobre jedzenie, dobre wino, dobra woda. Smakuj je.

    Strać rozum i dojdź do zmysłów.

    To jest dobre, zdrowe pożywienie.

    Przyjemność zmysłów i przyjemność umysłu.

    Poczytaj sobie dobrą książkę, jeśli sprawi ci to radość.

    Weź udział w dobrej dyskusji lub też pomedytuj.

    Takie zachowanie jest wspaniałe.

    Niestety ludzie powariowali i stają się coraz większymi nałogowcami, ponieważ nie potrafią cieszyć się życiem.

    Sięgają więc po coraz większe dawki narkotyków.

    W 1970 roku prezydent Carter zaapelował do obywateli Stanów Zjednoczonych o większą surowość obyczajów.

    Pomyślałem sobie wówczas:

    Nie powinien apelować do nich o to, by byli bardziej surowi wobec siebie, powinni bardziej cieszyć się życiem.

    Większość z nich zatraciła zdolność radowania się.

    Naprawdę sądzę, że większość ludzi w krajach zamożnych utraciła tę zdolność.

    Muszą mieć coraz więcej i więcej drogich gadżetów, nie potrafią czerpać radości z rzeczy prostych, jakie niesie życie.

    Byłem w miejscach, w których wszyscy mają dostęp do najwspanialszej muzyki, można najwspanialsze nagrania nabyć bardzo tanio, jest ich mnóstwo. Ale nigdy, nigdy nie widziałem, by ktoś ich słuchał.


    Są przestraszeni, nie mają więc czasu na radowanie się życiem.

    Są przepracowani, prędzej, prędzej, prędzej, prędzej.

    Jeśli byście naprawdę cieszyli się życiem i prostymi zmysłowymi przyjemnościami, zdziwiłoby was, jakie to jest wspaniałe.

    Musicie rozwinąć w sobie niezwykłą dyscyplinę, podobną do tej, którą posiadają zwierzęta.

    Zwierzęta nigdy nie jedzą więcej niż trzeba.

    Pozostawione w swych naturalnych warunkach, nigdy nie stają się otyłe.

    Nigdy nie wypiją ani nie zjedzą niczego, co byłoby szkodliwe dla ich zdrowia.

    Nie spotkacie zwierzęcia palącego papierosy.

    Biorą tyle, ile potrzebują - przyjrzyj się swemu kotu, co robi po spożyciu jedzenia, patrz, jak odpoczywa.

    I patrz, jak skacze, gdy przystępuje do działania, patrz na prężność jego członków, żywotność ciała.

    Myśmy to zatracili.

    Zagubiliśmy w naszych umysłach, w naszych ideach i ideałach, i tak dalej.

    I to ciągle prędzej, prędzej, prędzej.

    Nosimy w sobie wewnętrzny konflikt - swoje "ja" - którego zwierzęta nie mają.

    Zawsze sami siebie potępiamy, wpędzamy w poczucie winy.

    Wiecie, o czym mówię, prawda?

    Mógłbym powiedzieć o sobie to, co parę lat temu powiedział mi mój przyjaciel jezuita:

    - Zabierz ten talerz pełen słodyczy, ponieważ wobec cukierków i czekolady tracę swą wolność.

    Odnosiło się to także i do mnie, bowiem traciłem swą wolność w obliczu najróżniejszych rzeczy, ale teraz już nie!

    Zadowalam się niewielką ilością rzeczy, ale cieszę się nimi bardzo intensywnie.

    Jeśli cieszysz się z czegoś intensywnie, potrzebujesz niewiele.

    Niektórzy ludzie bardzo skrupulatnie obmyślają swe wakacje, planują je miesiącami, a gdy już dotrą na miejsce, zadręczają się problemem rezerwacji biletu powrotnego.

    Robią przy tym mnóstwo zdjęć i później pokażą ci je w albumie.

    Są to zdjęcia miejsc, których nigdy nie widzieli, bowiem tylko je fotografowali.

    Jest to metafora współczesnego życia.

    Nie wiem, czy należy zbyt mocno bronić się przed tego rodzaju ascetyzmem.

    Zwolnij tempo i smakuj, wąchaj, słuchaj, pozwól swym zmysłom powrócić do życia.

    Jeśli szukasz królewskiej drogi do mistycyzmu, usiądź spokojnie i wsłuchaj się we wszystkie dźwięki wokół ciebie.

    Nie zatrzymuj się na żadnym z nich; staraj się usłyszeć je wszystkie.

    Och, kiedy twe zmysły zostaną odblokowane, ujrzysz cuda.

    Jest to niezwykle ważne w procesie zmiany.


    Anthony de Mello

  • Sep 24, 2016 11:23:56 PM

    If you wish to understand control, think of a little child that is given a taste for drugs. As the drugs penetrate the body of the child, it becomes addicted; its whole being cries out for the drug. To be without the drug is so unbearable a torment that it seems preferable to die. Think of that image —the body has gotten addicted to the drug. Now this is exactly what your society did to you when you were born. You were not allowed to enjoy the solid, nutritious food of life—namely, work, play, fun, laughter, the company of people, the pleasures of the senses and the mind. You were given a taste for the drug called approval, appreciation, attention.


    I’m going to quote a great man here, a man named A. S. Neill. He is the author of Summerhill. Neill says that the sign of a sick child is that he is always hovering around his parents; he is interested in persons. The healthy child has no interest in persons, he is interested in things. When a child is sure of his mother’s love, he forgets his mother; he goes out to explore the world; he is curious. He looks for a frog to put in his mouth—that kind of thing. When a child is hovering around his mother, it’s a bad sign; he’s insecure. Maybe his mother has been trying to suck love out of him, not give him all the freedom and assurance he wants. His mother’s always been threatening in many subtle ways to abandon him.


    So we were given a taste of various drug addictions: approval, attention, success, making it to the top, prestige, getting your name in the paper, power, being the boss. We were given a taste of things like being the captain of the team, leading the band, etc. Having a taste for these drugs, we became addicted and began to dread losing them. Recall the lack of control you felt, the terror at the prospect of failure or of making mistakes, at the prospect of criticism by others. So you became cravenly dependent on others and you lost your freedom. Others now have the power to make you happy or miserable. You crave your drugs, but as much as you hate the suffering that this involves, you find yourself completely helpless. There is never a minute when, consciously or unconsciously, you are not aware of or attuned to the reactions of others, marching to the beat of their drums. A nice definition of an awakened person: a person who no longer marches to the drums of society, a person who dances to the tune of the music that springs up from within. When you are ignored or disapproved of, you experience a loneliness so unbearable that you crawl back to people and beg for the comforting drug called support and encouragement, reassurance. To live with people in this state involves a never-ending tension. “Hell is other people,” said Sartre. How true. When you are in this state of dependency, you always have to be on your best behavior; you can never let your hair down; you’ve got to live up to expectations. To be with people is to live in tension. To be without them brings the agony of loneliness, because you miss them. You have lost your capacity to see them exactly as they are and to respond to them accurately, because your perception of them is clouded by the need to get your drugs. You see them insofar as they are a support for getting your drug or a threat to have your drug removed. You’re always looking at people, consciously or unconsciously, through these eyes. Will I get what I want from them, will I not get what I want from them? And if they can neither support nor threaten my drug, I’m not interested in them. That’s a horrible thing to say, but I wonder if there’s anyone here of whom this cannot be said.


    Anthony de Mello





    Jeśli chcecie zrozumieć, czym jest kontrola, wyobraźcie sobie małe dziecko, które nauczono zażywać narkotyki.

    W miarę jak narkotyk przenika ciało dziecka, uzależnia się ono od niego.

    Całym sobą domaga się narkotyku.

    Brak narkotyku staje się wielkim udręczeniem.

    Śmierć wydaje się czymś lepszym.

    Pamiętajcie o tym obrazie - ciało uzależnione od narkotyku.

    Dokładnie to właśnie uczyniło z was społeczeństwo, kiedy przyszliście na świat.

    Nie pozwolono wam cieszyć się konkretnym, wartościowym pożywieniem życia, jakim są: praca, zabawa, radość, śmiech, towarzystwo, przyjemności zmysłowe i umysłowe.

    Podano wam narkotyk, w którym zasmakowaliście.

    Narkotyk zwany: aprobatą, uznaniem, szacunkiem.

    Chcę tu zacytować wielkiego pisarza A. S. Neilla. Jest on autorem "Summerhill".

    Neill twierdzi, że chore dziecko poznać można po tym, że zawsze krąży wokół rodziców, a także po tym, że zainteresowane jest innymi osobami.

    Kiedy dziecko pewne jest miłości matki, zapomina o matce, wychodzi na zewnątrz i bada świat.

    Jest ciekawe.

    Szuka żaby i pakuje ją do buzi lub też wyczynia temu podobne rzeczy.

    Jeśli dziecko krąży wokół matki, jest to zły znak, nie czuje się bezpiecznie.

    Być może matka próbuje pozbawić go miłości, nie dać mu tyle wolności i wsparcia, ile ono potrzebuje.

    Być może na wiele subtelnych sposobów grozi, że go opuści.

    A więc pozwolono nam zasmakować wielu rozmaitych narkotyków: aprobaty, szacunku, sukcesu, bycia na samym szczycie, prestiżu, umieszczenia nazwiska w gazecie, potęgi, bycia szefem.

    Nauczono nas cenić sobie rolę kapitana zespołu, dyrygenta orkiestry itp.

    Kiedyśmy się już w tych narkotykach rozsmakowali, staliśmy się uzależnieni i zaczęliśmy się bać, że je utracimy.

    Przypomnijmy sobie poczucie braku kontroli, przerażenie na myśl o niepowodzeniu, popełnieniu błędu, o perspektywie krytyki.

    Staliśmy się tchórzliwie zależni od innych i straciliśmy wolność.

    Teraz inni ludzie posiadają moc uszczęśliwiania lub unieszczęśliwiania nas.

    Pragniesz tych narkotyków, ale nienawidzisz cierpienia, jakie się z nimi wiąże, czujesz się całkowicie bezradny.

    Nie ma minuty, żebyś - świadomie czy też nieświadomie - nie dostrajał się do reakcji innych, maszerując w rytm ich bębnów.

    Dobra definicja osoby przebudzonej: jest to osoba, która nie maszeruje w rytm bębnów społeczeństwa; osoba, która tańczy taniec wydobywający się z jej wnętrza.

    Kiedy nie uzyskasz aprobaty i jesteś ignorowany, doświadczasz samotności tak nieznośnej, że czołgasz się do ludzi i żebrzesz o przynoszący ulgę narkotyk zwany wsparciem, dodawaniem otuchy, odwagi.

    Życie z ludźmi w takim stanie wymaga nigdy nie kończącego się napięcia.

    "Piekło to inni" - powiedział Sartre. I jakie to jest prawdziwe.

    Trwając w takim stanie zależności, trzeba być zawsze w pełnej gotowości, nigdy nie wolno pozwolić sobie na luz.

    Trzeba żyć tak, by zaspokoić oczekiwania.

    Być z ludźmi oznacza życie w napięciu.

    Być bez nich oznacza udrękę samotności, ponieważ brakuje ci ich.

    Utraciłeś zdolność widzenia ich takimi, jakimi są w rzeczywistości i adekwatnego reagowania na ich ruchy, gdyż twoja percepcja przyćmiona jest potrzebą uzyskania narkotyku.

    Widzisz ich o tyle, o ile dają ci nadzieję otrzymania narkotyku lub stanowią groźbę jego utraty.

    Zawsze, świadomie czy nieświadomie, w taki właśnie sposób patrzysz na ludzi.

    Czy dostanę od nich to, czego chcę, czy też nie?

    A jeśli nie mogą oni dostarczyć narkotyku, przestają mnie interesować.

    Zabrzmi to strasznie, ale nie wiem, czy jest tu choć jedna osoba, do której to się nie odnosi.


    Anthony de Mello

  • Sep 24, 2016 11:22:06 PM

    How would I describe love? I decided to give you one of the meditations I’m writing in a new book of mine. I’ll read it to you slowly; you meditate on it as we go along, because I’ve got it put down in short form here so I can get it done in three or four minutes; otherwise it would take me half an hour. It’s a comment on a gospel sentence. I had been thinking of another reflection, from Plato: “One cannot make a slave of a free person, for a free person is free even in prison.” It’s like another gospel sentence: “If a person makes you go one mile, go two.” You may think you’ve made a slave out of me by putting a load on my back, but you haven’t. If a person is trying to change external reality by being out of prison in order to be free, he is a prisoner indeed, Freedom lies not in external circumstances; freedom resides in the heart. When you have attained wisdom, who can enslave you? Anyhow, listen to the gospel sentence I had in mind earlier: “He sent the people away, and after doing that he went up to the mountain to pray alone. It grew late and he was there all by himself.” That’s what love is all about. Has it ever occurred to you that you can only love when you are alone? What does it mean to love? It means to see a person, a situation, a thing as it really is, not as you imagine it to be. And to give it the response it deserves. You can hardly be said to love what you do not even see. And what prevents us from seeing? Our conditioning. Our concepts, our categories, our prejudices, our projections, the labels that we have drawn from our cultures and our past experiences. Seeing is the most arduous thing that a human can undertake, for it calls for a disciplined, alert mind. But most people would much rather lapse into mental laziness than take the trouble to see each person, each thing in its present moment of freshness.


    Anthony de Mello





    Jak ja opisałbym miłość?

    Postanowiłem przedstawić wam jedną z medytacji zamieszczonych w książce, którą właśnie piszę.

    Przeczytam ją wam wolno, rozważcie treść w czasie czytania.

    Muszę ją tu niestety przedstawić w skróconej formie, tak by zmieścić się w trzech lub czterech minutach; w przeciwnym razie zajęłoby mi to więcej niż pól godziny.

    Jest to komentarz do Ewangelii.

    Pomyślałem najpierw o innym tekście, o cytacie zaczerpniętym z Platona:

    "Nie można uczynić niewolnikiem człowieka wolnego, gdyż człowiek wolny pozostaje wolny nawet w więzieniu".

    W swej wymowie cytat ten przypomina zdanie z Ewangelii:

    "A jeśli ktoś zmusza cię do jednego tysiąca (kroków), idź z nim dwa tysiące".

    Może wydaje ci się, że mnie zniewoliłeś, każąc mi dźwigać ciężary na plecach, ale tak nie jest.

    Jeśli ktoś usiłuje zmienić zewnętrzną rzeczywistość, wydostając się z więzienia, by być wolnym, to doprawdy pozostaje on nadal więźniem.

    Wolność nie leży w okolicznościach zewnętrznych.

    Wolność nosi się w sercu.

    Jeśli osiągnąłeś mądrość, któż cię niewoli?

    Posłuchajcie jednak zdania z Ewangelii, o którym wspomniałem uprzednio:

    "Zaraz też nakłonił swoich uczniów, aby weszli do łodzi i popłynęli przed Nim, a On tymczasem rozpuścił tłumy. Rozpuściwszy je wszedł na górę, aby się pomodlić w samotności. A kiedy nastał wieczór, był tam zupełnie sam".

    Taka oto jest miłość.

    Czy kiedykolwiek przyszło wam do głowy, że naprawdę możecie kochać tylko wtedy, gdy jesteście samotni?

    Zapytacie, jakie to ma dla miłości znaczenie.

    Oznacza to widzenie osób, sytuacji, rzeczy takimi, jakimi są w rzeczywistości, a nie takimi, jakimi sobie wyobrażacie, że są.

    I reagowanie na nie w sposób, na jaki zasługują.

    Trudno mówić, że kochasz coś, czego nawet nie widzisz.

    A co nam przeszkadza, by widzieć?

    Nasze uwarunkowania.

    Nasze pojęcia, nasze kategorie, nasze przesądy, nasze projekcje, etykietki, które przyjęliśmy z naszej kultury, z doświadczenia przeszłości.

    Widzenie jest jednym z najbardziej żmudnych przedsięwzięć człowieka, wymaga bowiem zdyscyplinowanego, czynnego umysłu.

    Jednakże większość ludzi woli popaść w umysłowe lenistwo, niż wziąć na siebie trud widzenia każdej osoby, każdej rzeczy w świeżości jej chwili obecnej.


    Teresa Maria Zalewska

  • Sep 24, 2016 11:20:06 PM

    Let’s talk more about effortlessness in change. I thought of a nice image for that, a sailboat. When a sailboat has a mighty wind in its sail, it glides along so effortlessly that the boatman has nothing to do but steer. He makes no effort; he doesn’t push the boat. That’s an image of what happens when change comes about through awareness, through understanding.


    I was going through some of my notes and I found some quotations that go well with what I’ve been saying. Listen to this one: “There is nothing so cruel as nature. In the whole universe there is no escape from it, and yet it is not nature that does the injury, but the person’s own heart.” Does that make sense? It isn’t nature that does the injury, but the person’s own heart. There’s the story of Paddy, who fell off the scaffolding and got a good bump. They asked, “Did the fall hurt you, Paddy?” And he said, “No, it was the stop that hurt, not the fall.” When you cut water, the water doesn’t get hurt; when you cut something solid, it breaks. You’ve got solid attitudes inside you; you’ve got solid illusions inside you; that’s what bumps against nature, that’s where you get hurt, that’s where the pain comes from.


    Here’s a lovely one: It’s from an Oriental sage, though I don’t remember which one. As with the Bible the author doesn’t matter. What is said is what matters. “If the eye is unobstructed, it results in sight; if the ear is unobstructed, the result is hearing; if the nose is unobstructed, the result is a sense of smell; if the mouth is unobstructed, the result is a sense of taste; if the mind is unobstructed, the result is wisdom.”


    Wisdom occurs when you drop barriers you have erected through your concepts and conditioning. Wisdom is not something acquired; wisdom is not experience; wisdom is not applying yesterday’s illusions to today’s problems. As somebody said to me while I was studying for my degree in psychology in Chicago years ago, “Frequently, in the life of a priest, fifty years’ experience is one year’s experience repeated fifty times.” You get the same solutions to fall back on: This is the way to deal with the alcoholic; this is the way to deal with priests; this is the way to deal with sisters; this—is the way to deal with a divorcee. But that isn’t wisdom. Wisdom is to be sensitive to this situation, to this person, uninfluenced by any carryover from the past, without residue from the experience of the past. This is quite unlike what most people are accustomed to thinking. I would add another sentence to the ones I’ve read: “If the heart is unobstructed, the result is love.” I’ve been talking a great deal about love these days even though I told you there’s nothing that can be said, really, about love. We can only speak of nonlove. We can only speak of addictions. But of love itself nothing may be said explicitly.


    Anthony de Mello






    Pomówmy raz jeszcze o spontanicznej zmianie. Wymyśliłem metaforę ilustrującą ten proces.

    Jest to obraz żaglówki.

    Kiedy żaglówka łapie silny wiatr, mknie przed siebie, jakby woda nie stawiała jej żadnego oporu, a żeglarz prócz sterowania nie musi niczego robić, nie wkłada w żeglowanie żadnego wysiłku, nie musi popychać łodzi.

    Jest to obraz tego, co się dzieje wtedy, gdy zmiana następuje poprzez świadomość, zrozumienie.
    Przeglądając moje notatki znalazłem kilka cytatów, które dobrze ilustrują to, co powiedziałem.

    Posłuchajcie choćby tego:

    "Nie ma nic równie okrutnego niż natura. Nigdzie we Wszechświecie nie ma przed nią ucieczki, jednak to nie natura zadaje nam rany, ale sam człowiek, swym sercem."

    Czy pojmujecie to?

    To nie natura zadaje nam rany, ale nasze własne serca.

    Jest taka historyjka o Paddym, który spadł z rusztowania.

    Pytają go:

    - Czy upadek wyrządził ci krzywdę?

    A on na to:

    - Upadek?

    Nie, ale moment w którym przestałem spadać.

    Gdy tniesz wodę, nie ranisz jej; gdy tniesz ciało stałe, rozcinasz je.

    Nosisz w sobie bardzo sztywne postawy, pielęgnujesz skostniałe iluzje; i one z hukiem zderzają się z naturą.

    To one wyznaczają miejsca, gdzie jesteś raniony, to one są źródłem twego bólu.

    A oto następny piękny cytat, autorstwa któregoś z mędrców, choć nie pamiętam którego.

    Podobnie, jak w wypadku Biblii, autor nie ma znaczenia. Znaczenie ma treść.

    "Jeśli nic nie przeszkadza oku, widzisz; jeśli nic nie przeszkadza uchu, słyszysz; jeśli nic nie przeszkadza nosowi, czujesz; jeśli nic nie przeszkadza umysłowi, myślisz".

    Mądrość ujawnia się wówczas, gdy zburzycie zapory, które wznieśliście poprzez pojęcia i uwarunkowania.

    Mądrość nie jest czymś, co się nabywa, mądrość nie jest doświadczeniem, mądrość nie jest stosowaniem wczorajszych iluzji do dzisiejszych problemów.

    Kiedy przed laty studiowałem psychologię w Chicago, ktoś mi powiedział:

    - Często w życiu księdza doświadczenie pięćdziesięciu lat równe jest jednemu rokowi powtórzonemu pięćdziesiąt razy...Dysponujesz zestawem metod, do których sięgasz. Masz sposoby radzenia sobie z alkoholikami, księżmi, siostrami zakonnymi, rozwodnikami.

    Ale to nie jest mądrość.

    Mądrość, to wrażliwość na tę sytuacje, tę osobę; wrażliwość nie zmącona żadnym przeniesieniem z przeszłości, pozbawiona naleciałości z doświadczeń przeszłości.

    Jest to coś całkiem innego, niż przywykliśmy sądzić.


    Do tego, co powiedziałem, dodałbym jedno zdanie:

    "Jeśli serce nie przeszkadza, prawdziwie kochasz".

    Mówiłem podczas tych dni o miłości.

    Możemy mówić jedynie o niemiłości.

    Możemy mówić jedynie o nałogach, ale o miłości, jako takiej, niczego wprost powiedzieć nie można.


    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 10:56:11 PM

    If we really dropped illusions for what they can give us or deprive us of, we would be alert. The consequence of not doing this is terrifying and unescapable. We lose our capacity to love. If you wish to love, you must learn to see again. And if you wish to see, you must learn to give up your drug. It’s as simple as that. Give up your dependency. Tear away the tentacles of society that have enveloped and suffocated your being. You must drop them. Externally, everything will go on as before, but though you will continue to be in the world, you will no longer be of it. In your heart, you will now be free at last, if utterly alone. Your dependence on your drug will die. You don’t have to go to the desert; you’re right in the middle of people; you’re enjoying them immensely. But they no longer have the power to make you happy or miserable. That’s what aloneness means. In this solitude your dependence dies. The capacity to love is born. One no longer sees others as means of satisfying one’s addiction. Only someone who has attempted this knows the terrors of the process. It’s like inviting yourself to die. It’s like asking the poor drug addict to give up the only happiness he has ever known. How to replace it with the taste of bread and fruit and the clean taste of the morning air, the sweetness of the water of the mountain stream? While he is struggling with his withdrawal symptoms and the emptiness he experiences within himself now that his drug is gone, nothing can fill the emptiness except his drug. Can you imagine a life in which you refuse to enjoy or take pleasure in a single word of appreciation or to rest your head on anyone’s shoulder for support? Think of a life in which you depend on no one emotionally, so that no one has the power to make you happy or miserable anymore. You refuse to need any particular person or to be special to anyone or to call anyone your own. The birds of the air have their nests and the foxes their holes, but you will have nowhere to rest your head in your journey through life. If you ever get to this state, you will at last know what it means to see with a vision that is clear and unclouded by fear or desire. Every word there is measured. To see at last with a vision that is clear and unclouded by fear or desire. You will know what it means to love. But to come to the land of love, you must pass through the pains of death, for to love persons means to die to the need for persons, and to be utterly alone.


    How would you ever get there? By a ceaseless awareness, by the infinite patience and compassion you would have for a drug addict. By developing a taste for the good things in life to counter the craving for your drug. What good things? The love of work which you enjoy doing for the love of itself; the love of laughter and intimacy with people to whom you do not cling and on whom you do not depend emotionally but whose company you enjoy. It will also help if you take on activities that you can do with your whole being, activities that you so love to do that while you’re engaged in them success, recognition, and approval simply do not mean a thing to you. It will help, too, if you return to nature. Send the crowds away, go up to the mountains, and silently commune with trees and flowers and animals and birds, with sea and clouds and sky and stars. I’ve told you what a spiritual exercise it is to gaze at things, to be aware of things around you. Hopefully, the words will drop, the concepts will drop, and you will see, you will make contact with reality. That is the cure for loneliness. Generally, we seek to cure our loneliness through emotional dependence on people, through gregariousness and noise. That is no cure. Get back to things, get back to nature, go up in the mountains. Then you will know that your heart has brought you to the vast desert of solitude, there is no one there at your side, absolutely no one.


    At first this will seem unbearable. But it is only because you are unaccustomed to aloneness. If you manage to stay there for a while, the desert will suddenly blossom into love. Your heart will burst into song. And it will be springtime forever; the drug will be out; you’re free. Then you will understand what freedom is, what love is, what happiness is, what reality is, what truth is, what God is. You will see, you will know beyond concepts and conditioning, addictions and attachments. Does that make sense?


    Let me end this with a lovely story. There was a man who invented the art of making fire. He took his tools and went to a tribe in the north, where it was very cold, bitterly cold. He taught the people there to make fire. The people were very interested. He showed them the uses to which they could put fire—they could cook, could keep themselves warm, etc. They were so grateful that they had learned the art of making fire. But before they could express their gratitude to the man, he disappeared. He wasn’t concerned with getting their recognition or gratitude; he was concerned about their well-being. He went to another tribe, where he again began to show them the value of his invention. People were interested there, too, a bit too interested for the peace of mind of their priests, who began to notice that this man was drawing crowds and they were losing their popularity. So they decided to do away with him. They poisoned him, crucified him, put it any way you like. But they were afraid now that the people might turn against them, so they were very wise, even wily. Do you know what they did? They had a portrait of the man made and mounted it on the main altar of the temple. The instruments for making fire were placed in front of the portrait, and the people were taught to revere the portrait and to pay reverence to the instruments of fire, which they dutifully did for centuries. The veneration and the worship went on, but there was no fire.


    Where’s the fire? Where’s the love? Where’s the drug uprooted from your system? Where’s the freedom? This is what spirituality is all about. Tragically, we tend to lose sight of this, don’t we? This is what Jesus Christ is all about. But we overemphasized the “Lord, Lord,” didn’t we? Where’s the fire? And if worship isn’t leading to the fire, if adoration isn’t leading to love, if the liturgy isn’t leading to a clearer perception of reality, if God isn’t leading to life, of what use is religion except to create more division, more fanaticism, more antagonism? It is not from lack of religion in the ordinary sense of the word that the world is suffering, it is from lack of love, lack of awareness. And love is generated through awareness and through no other way, no other way. Understand the obstructions you are putting in the way of love, freedom, and happiness and they will drop. Turn on the light of awareness and the darkness will disappear. Happiness is not something you acquire; love is not something you produce; love is not something that you have; love is something that has you. You do not have the wind, the stars, and the rain. You don’t possess these things; you surrender to them. And surrender occurs when you are aware of your illusions, when you are aware of your addictions, when you are aware of your desires and fears. As I told you earlier, first, psychological insight is a great help, not analysis, however; analysis is paralysis. Insight is not necessarily analysis. One of your great American therapists put it very well: “It’s the ‘Aha’ experience that counts.” Merely analyzing gives no help; it just gives information. But if you could produce the “Aha” experience, that’s insight. That is change. Second, the understanding of your addiction is important. You need time. Alas, so much time that is given to worship and singing praise and singing songs could so fruitfully be employed in self-understanding. Community is not produced by joint liturgical celebrations. You know deep down in your heart, and so do I, that such celebrations only serve to paper over differences. Community is created by understanding the blocks that we put in the way of community, by understanding the conflicts that arise from our fears and our desires. At that point community arises. We must always beware of making worship just another distraction from the important business of living. And living doesn’t mean working in government, or being a big businessman, or performing great acts of charity. That isn’t living. Living is to have dropped all the impediments and to live in the present moment with freshness. “The birds of the air . . . they neither toil nor spin”—that is living. I began by saying that people are asleep, dead. Dead people running governments, dead people running big business, dead people educating others; come alive! Worship must help this, or else it’s useless. And increasingly—you know this and so do I—we’re losing the youth everywhere. They hate us; they’re not interested in having more fears and more guilts laid on them. They’re not interested in more sermons and exhortations. But they are interested in learning about love. How can I be happy? How can I live? How can I taste these marvelous things that the mystics speak of? So that’s the second thing—understanding. Third, don’t identify. Somebody asked me as I was coming here today, “Do you ever feel low?” Boy, do I feel low every now and then. I get my attacks. But they don’t last, they really don’t. What do I do? First step: I don’t identify. Here comes a low feeling. Instead of getting tense about it, instead of getting irritated with myself about it, I understand I’m feeling depressed, disappointed, or whatever. Second step: I admit the feeling is in me, not in the other person, e.g., in the person who didn’t write me a letter, not in the exterior world; it’s in me. Because as long as I think it’s outside me, I feel justified in holding on to my feelings. I can’t say everybody would feel this way; in fact, only idiotic people would feel this way, only sleeping people. Third step: I don’t identify with the feeling. “I” is not that feeling. “I” am not lonely, “I” am not depressed, “I” am not disappointed. Disappointment is there, one watches it. You’d be amazed how quickly it glides away. Anything you’re aware of keeps changing; clouds keep moving. As you do this, you also get all kinds of insights into why clouds were coming in the first place.


    I’ve got a lovely quote here, a few sentences that I would write in gold. I picked them up from A. S. Neill’s book Summerhill. I must give you the background. You probably know that Neill was in education for forty years. He developed a kind of maverick school. He took in boys and girls and just let them be free. You want to learn to read and write, fine; you don’t want to learn to read and write, fine. You can do anything you want with your life, provided you don’t interfere with the freedom of someone else. Don’t interfere with someone else’s freedom; otherwise you’re free. He says that the worst ones came to him from convent school. This was in the old days, of course. He said it took them about six months to get over all the anger and the resentment that they had repressed. They’d be rebelling for six months, fighting the system. The worst was a girl who would take a bicycle and ride into town, avoiding class, avoiding school, avoiding everything. But once they got over their rebellion, everybody wanted to learn; they even began protesting, “Why don’t we have class today?” But they would only take what they were interested in. They’d be transformed. In the beginning parents were frightened to send their children to this school; they said, “How can you educate them if you don’t discipline them? You’ve got to each them, guide them.” What was the secret of Neill’s success? He’d get the worst children, the ones everybody else had despaired of, and within six months they’d all be transformed. Listen to what he said—extraordinary words, holy words. “Every child has a god in him. Our attempts to mold the child will turn the god into a devil. Children come to my school, little devils, hating the world, destructive, unmannerly, lying, thieving, bad-tempered. In six months they are happy, healthy children who do no evil.” These are amazing words coming from a man whose school in Britain is regularly inspected by people from the Ministry of Education, by any headmaster or headmistress or anyone who would care to go there. Amazing. It was his charism. You don’t do this kind of thing from a blueprint; you’ve got to be a special kind of person. In some of his lectures to headmasters and headmistresses he says, “Come to Summerhill and you’ll find that all the fruit trees are laden with fruit; nobody’s taking the fruits off the trees; there’s no desire to attack authority; they’re well fed and there’s no resentment and anger. Come to Summerhill and you’ll never find a handicapped child with a nickname (you know how cruel kids can be when someone stammers). You’ll never find anyone needling a stammerer, never. There’s no violence in those children, because no one is practicing violence on them, that’s why.” Listen to these words of revelation, sacred words. We have people in the world like this. No matter what scholars and priests and theologians tell you, there are and have been people who have no quarrels, no jealousies, no conflicts, no wars, no enmities, none! They exist in my country, or, sad to say, they existed until relatively recently. I’ve had Jesuit friends go out to live and work among people who, they assured me, were incapable of stealing or lying. One Sister said to me that when she went to the northeast of India to work among some tribes there, the people would lock up nothing. Nothing was ever stolen and they never told lies—until the Indian government and missionaries showed up.


    Every child has a god in him; our attempts to mold the child will turn the god into a devil.


    There’s a lovely Italian film directed by Federico Fellini, 8 1/2. In one scene there’s a Christian Brother going out on a picnic or excursion with a group of eight- to ten-year-old boys. They’re on a beach, moving right on ahead while the Brother brings up the rear with three or four of them around him. They come across an older woman who’s a whore, and they say to her, “Hi,” and she says, “Hi.” And they say, “Who are you?” And she says, “I’m a prostitute.” They don’t know what that is but they pretend to. One of the boys, who seems a bit more knowing than the others, says, “A prostitute is a woman who does certain things if you pay her.” They ask, “Would she do those things if we paid her?” “Why not?” the answer came. So they take up a collection and give her the money, saying, “Would you do certain things now that we’ve given you the money?” She answers, “Sure, kids, what do you want me to do?” The only thing that occurs to the kids is for her to take her clothes off. So she does. Well, they look at her; they’ve never seen a woman naked before. They don’t know what else to do, so they say, “Would you dance?” She says, “Sure.” So they all gather round singing and clapping; the whore is moving her behind and they’re enjoying themselves immensely. The Brother sees all this. He runs down the beach and yells at the woman. He gets her to put her clothes on, and the narrator says, “At that moment, the children were spoiled; until then they were innocent, beautiful.”


    This is not an unusual problem. I know a rather conservative missionary in India, a Jesuit. He came to a workshop of mine. As I developed this theme over two days, he suffered. He came to me the second night and said, “Tony, I can’t explain to you how much I’m suffering listening to you.” I said, “Why, Stan?” He said, “You’re reviving within me a question that I suppressed for twenty-five years, a horrible question. Again and again I asked myself: Have I not spoiled my people by making them Christian?” This Jesuit was not one of your liberals, he was an orthodox, devout, pious, conservative man. But he felt he spoiled a happy, loving, simple, guileless people by making them Christian.


    American missionaries who went to the South Sea Islands with their wives were horrified to see women coming bare-breasted to church. The wives insisted that the women should be more decently dressed. So the missionaries gave them shirts to wear. The following Sunday the women came wearing their shirts but with two big holes cut out for comfort, for ventilation. They were right; the missionaries were wrong.


    Now . . . back to Neill. He says, “And I am no genius, I am merely a man who refuses to guide the steps of children.” But what, then, of original sin? Neill says that every child has a god in him; our attempts to mold him will turn the god into a devil. He lets children form their own values, and the values are invariably good and social. Can you believe that? When a child feels loved (which means: when a child feels you’re on his side), he’s O.K. The child doesn’t experience violence anymore. No fear, so no violence. The child begins to treat others the way he has been treated. You’ve got to read that book. It’s a holy book, it really is. Read it; it revolutionized my life and my dealings with people. I began to see miracles. I began to see the self-dissatisfaction that had been ingrained in me, the competition, the comparisons, the that’s-not-good-enough, etc. You might object that if they hadn’t pushed me, I wouldn’t have become what I am. Did I need all that pushing? And anyway, who wants to be what I am? I want to be happy, I want to be holy, I want to be loving, I want to be at peace, I want to be free, I want to be human.


    Do you know where wars come from? They come from projecting outside of us the conflict that is inside. Show me an individual in whom there is no inner self-conflict and I’ll show you an individual in whom there is no violence. There will be effective, even hard, action in him, but no hatred. When he acts, he acts as a surgeon acts; when he acts, he acts as a loving teacher acts with mentally retarded children. You don’t blame them, you understand; but you swing into action. On the other hand, when you swing into action with your own hatred and your own violence unaddressed, you’ve compounded the error. You’ve tried to put fire out with more fire. You’ve tried to deal with a flood by adding water to it. I repeat what Neill said: “Every child has a god in him. Our attempts to mold the child will turn the god into a devil. Children come to my school, little devils, hating the world, destructive, unmannerly, lying, thieving, bad-tempered. In six months they are happy, healthy children who do no evil. And I am no genius, I am merely a man who refuses to guide the steps of children. I let them form their own values and the values are invariably good and social. The religion that makes people good makes people bad, but the religion known as freedom makes all people good, for it destroys the inner conflict [I’ve added the word “inner”] that makes people devils.”


    Neill also says, “The first thing I do when a child comes to Summerhill is destroy its conscience.” I assume you know what he’s talking about, because I know what he’s talking about. You don’t need conscience when you have consciousness; you don’t need conscience when you have sensitivity. You’re not violent, you’re not fearful. You probably think this is an unattainable ideal. Well, read that book. I have run into individuals, here and there, who suddenly stumble upon this truth: The root of evil is within you. As you begin to understand this, you stop making demands on yourself, you stop having expectations of yourself, you stop pushing yourself and you understand. Nourish yourself on wholesome food, good wholesome food. I’m not talking about actual food, I’m talking about sunsets, about nature, about a good movie, about a good book, about enjoyable work, about good company, and hopefully you will break your addictions to those other feelings.


    What kind of feeling comes upon you when you’re in touch with nature, or when you’re absorbed in work that you love? Or when you’re really conversing with someone whose company you enjoy in openness and intimacy without clinging? What kind of feelings do you have? Compare those feelings with the feelings you have when you win an argument, or when you win a race, or when you become popular, or when everybody’s applauding you. The latter feelings I call worldly feelings; the former feelings I call soul feelings. Lots of people gain the world and lose their soul. Lots of people live empty, soulless lives because they’re feeding themselves on popularity, appreciation, and praise, on “I’m O.K., you’re O.K.,” look at me, attend to me, support me, value me, on being the boss, on having power, on winning the race. Do you feed yourself on that? If you do, you’re dead. You’ve lost your soul. Feed yourself on other, more nourishing material. Then you’ll see the transformation. I’ve given you a whole program for life, haven’t I?


    Anthony de Mello





    Gdybyśmy tak naprawdę odrzucili iluzje, wraz z tym co nam dają lub czego nas pozbawiają, bylibyśmy czujni.

    Konsekwencje niepodjęcia takiego działania są przerażające i nie do uniknięcia.

    Tracimy zdolność przeżywania miłości.

    Jeśli chcesz kochać, musisz na nowo nauczyć się patrzeć, a jeśli chcesz wiedzieć, musisz rzucić swój nałóg.

    Tylko tyle.

    Wyzwól się ze swej zależności.

    Rozerwij sieć, jaką omotało cię społeczeństwo dławiąc twe jestestwo.

    Musisz się uwolnić.

    Na zewnątrz wszystko będzie szło jak dawniej, ale pomimo iż nadal będziesz w świecie, nie będziesz już z tego świata.

    W głębi serca staniesz się wolny, w końcu całkowicie samotny.

    Twoja zależność od narkotyku całkowicie obumrze.

    Nie musisz iść na pustynie, jesteś pośród ludzi, ciesz się ich obecnością.

    Nie mają już jednak władzy nad tobą, która pozwala im uszczęśliwiać lub unieszczęśliwiać ciebie.

    To właśnie oznacza samotność.

    W takim odosobnieniu twoja zależność obumiera.

    Rodzi się zdolność do miłości.

    Nie spoglądaj już na innych jak na środek narkotycznego zaspokajania.

    Tylko ten, kto już tego próbował, zna okropności tego procesu. Jest jak zaproszenie do śmierci. Jest jak zabranie biednemu narkomanowi jedynej radości życia, jaką znal.

    Czy da się zastąpić ją smakiem chleba i owoców, czystym tchnieniem porannego powietrza, słodyczą wody z górskiego potoku?

    Walcząc z objawami głodu i pustką w sobie, których doświadcza teraz, gdy nie dostaje narkotyku, niczym tej pustki nie jest w stanie zapełnić.

    Czy moglibyście wyobrazić sobie życie, w którym wyrzekacie się przyjemności czerpanej z jednego choćby słowa uznania lub oparcia głowy na czyimś ramieniu, dodającego trochę otuchy?

    Pomyślcie o życiu, w którym nie jesteście emocjonalnie od nikogo zależni; tak, że nikt nie ma już mocy uszczęśliwiania lub unieszczęśliwiania was. Nie zgadzacie się na to, by potrzebować jakiejś konkretnej osoby, aby być kimś szczególnym dla kogoś, ani na to, by zwać kogoś "swoim".

    Ptaki mają swe gniazda, lisy swe nory, ale ty nie będziesz miał gdzie schronić głowy w swej podróży przez życie.

    Jeśli kiedykolwiek dotrzesz do tego stanu, dowiesz się w końcu, co to znaczy widzieć w sposób jasny, nie zamglony lękiem ani pragnieniem. Każde słowo ma wówczas swoją wagę.

    Widzieć w sposób jasny i nie przyćmiony przez lęk i pragnienia. Poznasz wówczas, co to znaczy kochać.

    Aby jednak dojść do krainy miłości, trzeba przejść przez ból śmierci, gdyż kochać ludzi oznacza nie potrzebować ich, umrzeć dla tej potrzeby i być całkowicie samotnym.
    Jak można tam się dostać?

    Dzięki nieustannej świadomości, poprzez nieskończoną cierpliwość i współczucie, jakie miałbyś dla narkomana.

    Przez rozwijanie w sobie chęci kosztowania tego, co w życiu dobre, jako przeciwwagi wobec narkotyku.

    Co zaś jest w życiu dobre?

    Umiłowanie pracy, którą lubisz wykonywać dla niej samej, umiłowanie śmiechu i bliskości z ludźmi, do których się nie przywiązujesz, nie uzależniasz emocjonalnie, choć ich towarzystwo przynosi ci radość.

    Dobrze jest oddać się takiemu działaniu, w które możesz zaangażować się całym sobą; działaniu, które samo w sobie przynosi ci tyle radości, że sukces, uznanie czy aprobata po prostu nie mają żadnego znaczenia.

    Pomocny może też okazać się powrót do natury. Porzuć tłum, idź w góry i w ciszy obcuj z drzewami, kwiatami, zwierzętami, ptakami, z morzem, chmurami, niebem i gwiazdami.

    Mówiłem już wam o tym, jakim ćwiczeniem duchowym jest przypatrywanie się przedmiotom, uświadamianie sobie ich obecności wokół siebie. Trzeba mieć nadzieję, że słowa znikną, pojęcia rozpłyną się, a ty zobaczysz i wejdziesz w kontakt z rzeczywistością.

    Jest to lekarstwo na samotność.

    Zazwyczaj usiłujemy leczyć swą samotność poprzez emocjonalne uzależnianie się od innych ludzi, poprzez liczne towarzystwo i hałas.

    To nic nie daje.

    Wróć do przedmiotów, wróć do przyrody, idź w góry. Wówczas poznasz, że serce przywiodło cię na rozległa pustynie osamotnienia, że nie ma tam nikogo, kto by cię pocieszył, absolutnie nikogo. Z początku będzie się to wydawać nie do zniesienia, ale tylko dlatego iż nie jesteś nawykły do samotności. Jeśli zdołasz wytrwać przez jakiś czas, pustynia nagle zakwitnie miłością. Twoje serce wybuchnie śpiewem. Będzie tam panowała wieczna wiosna, porzucisz narkotyk i staniesz się wolny. Pojmiesz wówczas, czym jest wolność, czym jest miłość i szczęście; czym jest rzeczywistość, prawda, czym jest Bóg.

    Będziesz wiedział, wiedza twa wkroczy poza pojęcia i uwarunkowania, nałogi i przywiązania.

    Czy pojmujesz sens tego, co mówię? Pozwól, bym zakończył ten wywód uroczym opowiadaniem.

    Był sobie człowiek, który wynalazł sztukę rozpalania ognia. Wziął więc swoje narzędzia i powędrował do pewnego plemienia żyjącego na północy, gdzie było bardzo zimno, dotkliwie zimno. Nauczył tamtejszych ludzi, jak rozpalać ogień. Ludzie byli bardzo tym zainteresowani. Pokazał im, jak można wykorzystać ogień – do gotowania, ogrzewania itp. Byli tak wdzięczni, że nauczyli się sztuki krzesania ognia. Nim jednak zdołali swą wdzięczność wyrazić, mężczyzna zniknął. Nie zależało mu ani na wdzięczności, ani na uznaniu. Zależało mu na tym, by im się lepiej wiodło. Następnie powędrował do innego szczepu, gdzie znowu zademonstrował wartość swego wynalazku. Tu także ludzie wykazali spore zainteresowanie, trochę zbyt duże, by mogło ujść uwadze kapłanów, którzy spostrzegli, że człowiek ten przyciąga wielkie tłumy, a oni tracą na popularności.

    Postanowili więc pozbyć się przybysza.

    Otruli go, ukrzyżowali – możecie ująć to, jak chcecie.

    Obawiali się jednak, że ludzie mogliby zwrócić się przeciwko nim, byli więc bardzo rozważni, a nawet podstępni.

    Wiecie, co zrobili?

    Umieścili portret tego człowieka na głównym ołtarzu świątyni. Narzędzia do krzesania ognia położono obok, a ludziom nakazano oddawać cześć portretowi i narzędziom do krzesania ognia, zaś oni czynili tak przez wieki.

    Trwał kult, ale nie było ognia.

    Gdzie jest ogień?

    Gdzie jest narkotyk wykorzeniony z ciebie?

    Gdzie jest wolność?

    Tego właśnie dotyczy duchowość.

    Jest czymś tragicznym, że tracimy te sprawy z pola widzenia.

    Ich właśnie dotyczą słowa Jezusa Chrystusa.

    Ale my poświęciliśmy nadto uwagi słowom: "Panie, Panie" – prawda?

    Gdzie jest ogień?

    A jeśli kult nie daje ognia, jeśli adoracja nie prowadzi do miłości, jeżeli liturgia nie prowadzi do jasnej percepcji rzeczywistości i Bóg nie wiedzie do życia, to czemu służy religia?

    Poza tym że tworzy jeszcze więcej podziałów, konfliktów i fanatyzmu?

    To nie z powodu braku religii – w zwykłym tego słowa znaczeniu – cierpi świat, ale z braku miłości, braku świadomości.

    A miłość rodzi się poprzez świadomość.

    Nie ma innej drogi. Nie ma.

    Pojmij, jakie zapory budujesz na drodze miłości, wolności i szczęścia, a wówczas one znikną.

    Zapal światło świadomości, a ciemności się rozproszą.

    Szczęście nie jest czymś, co możesz nabyć, miłość nie jest czymś, co możesz wyprodukować, miłość nie jest czymś, co możesz posiadać.

    Miłość jest czymś, co może cię posiąść.

    Nie możesz wejść w posiadanie wiatru, gwiazd lub deszczu. Nie posiadasz ich, poddajesz im się.

    Oddanie im może nastąpić jedynie wówczas, gdy świadom będziesz swoich iluzji, swoich nałogów, pragnień i lęków.

    Jak już mówiłem poprzednio, w pierwszej kolejności wielce pomocny może tu się okazać psychologiczny wgląd, ale nie analiza – analiza paraliżuje.

    Wgląd nie musi być analizą.

    Dobrze to ujął jeden z amerykańskich terapeutów: "Liczy się jedynie okrzyk: aha".

    Samo analizowanie nic nie daje, dostarcza tylko informacji. Jeśli natomiast prowadzi do okrzyku "aha", staje się wglądem.

    Oznacza zmianę.

    Po drugie, ważne jest zrozumienie swego uzależnienia.

    Potrzebujesz na to czasu. Niestety, ogromna ilość czasu poświęconego na przykład obrzędom lub śpiewaniu hymnów i pieśni, mogłaby być owocnie wykorzystana dla zrozumienia siebie. Wspólne obrzędy liturgiczne nie tworzą wspólnoty. W głębi serca wiecie o tym, tak jak i ja, że obrzędy te służą jedynie zamazywaniu różnic.

    Wspólnota tworzy się poprzez zrozumienie przeszkód, jakie stawiamy na jej drodze, poprzez zrozumienie konfliktów zrodzonych przez nasze lęki i pragnienia. W tym momencie powstaje wspólnota.

    Musimy zawsze mieć się na baczności, aby nie uczynić z obrzędów po prostu dodatkowej odskoczni od ważnych spraw życia.

    A życie nie oznacza pracy w rządzie, ani bycia ważnym biznesmenem, ani zajmowania się dobroczynnością.

    To nie jest życie.

    Życie. to odrzucanie wszelkich przeszkód i zanurzanie się w chwili obecnej z całą świeżością.

    "Ptaki (...) nie sieją i nie żną, i nie zbierają do spichlerzy"... to jest życie.

    Przypatrzcie się kwiatom polnym, nie pracują i nie przędą.

    Zacząłem od tego, że ludzie pogrążeni są we śnie, że są martwi. Martwi zasiadają w rządach, martwi ludzie prowadzą wielkie interesy, martwi ludzie nauczają innych.

    Obudźcie się!


    Obrzędy mają was przebudzić, ale są bezużyteczne.

    A coraz bardziej – wiecie o tym, tak samo jak i ja – tracimy młodzież. Nienawidzą nas, nie są zainteresowani tym, by dokładano im jeszcze więcej lęków i poczucia winy. Nie są zainteresowani kolejnymi kazaniami i napomnieniami.

    Są jednak zainteresowani nauką o miłości.

    Jak mogą być szczęśliwi?

    Jak mogą żyć?

    Jak mogą przeżyć te wspaniałe chwile, o których mówią mistycy?

    Pojawia się więc tu druga sprawa – rozumienie.

    A trzecia – to "nieidentyfikowanie się".

    Kiedy tutaj dziś szedłem, ktoś zadał mi pytanie, czy nigdy nie czuję się podle. Człowieku, czuję się teraz i czułem się tak niegdyś. Mam swoje ataki. Ale to nie trwa długo, naprawdę nie trwa.

    Co robię?

    Krok pierwszy: nie identyfikuję się z tym.

    Mam kiepskie samopoczucie. Zamiast się tym przejmować lub poddawać irytacji, staram się zrozumieć to, że jestem przygnębiony, rozczarowany, czy z różnych powodów poobijany.

    Krok drugi: przyznaję się, że to uczucie jest we mnie, nie w innych.

    Na przykład nie w osobie, która nie napisała do mnie listu. Nie w świecie zewnętrznym, lecz we mnie.

    Dopóki myślę, że przyczyna tego stanu znajduje się na zewnątrz mnie, czuję się usprawiedliwiony w utrzymywaniu tego uczucia. Nie mogę powiedzieć, że każdy czuje w ten sposób; w rzeczywistości tylko idioci tak czują, tylko ludzie pogrążeni we śnie.

    Krok trzeci: jeszcze raz nie identyfikuję się z tym uczuciem.

    "Ja" nie jest tym uczuciem.

    "Ja" nie jest samotne.

    "Ja" nie jest przygnębione.

    "Ja" nie jest rozczarowane.

    Rozczarowanie jest tam tylko obecne, istnieje, można je obserwować. Będziecie zdziwieni tym, jak prędko znika.

    Wszystko, czego jesteście świadomi, zmienia się.

    Zmieniają się chmury. Dokonując tej obserwacji, uzyskacie też wgląd w przyczyny, dla których chmury w ogóle się pojawiły.

    Mam tu wspaniały cytat, kilka zdań, które zapisałbym złotymi zgłoskami. Pochodzą z książki A. S. Neilla "Summerhill". Najpierw muszę objaśnić tło. Prawdopodobnie wiecie, że Neill przez czterdzieści lat pracował w szkolnictwie. Stworzył coś w rodzaju niezależnej szkoły. Przyjętym do szkoły dziewczętom i chłopcom dał całkowitą wolność.

    Chcecie nauczyć się czytać i pisać – dobrze, nie chcecie nauki czytania i pisania – też dobrze.

    – Możecie robić ze swym życiem co chcecie, pod jednym warunkiem: nie może to w żaden sposób niszczyć wolności innych.

    Nie przeszkadzajcie innym w realizowaniu ich wolności, poza tym róbcie, co chcecie.

    Jak twierdzi, najgorsi przyszli ze szkół zakonnych. Było to oczywiście w dawnych czasach. Uczniowie ci potrzebowali około sześciu miesięcy, aby przezwyciężyć problem złości i poczucia krzywdy, które nosili w sobie i tłumili. Przez sześć miesięcy buntowali się i walczyli ze szkolnym systemem. Najwięcej kłopotu sprawiała pewna dziewczynka, która wsiadała na rower i jechała do miasta, uciekając od lekcji, od szkoły, od wszystkiego.

    Kiedy jednak bunt ucichł, wszyscy chcieli się uczyć; zaczynali nawet protestować, kiedy nie było lekcji. Ale uczyli się tylko tego, co ich interesowało.

    Zmieniali się.

    Na początku rodzice obawiali się posyłać dzieci do tej szkoły:

    Jak można ich czegokolwiek nauczyć bez dyscypliny?

    Trzeba ich uczyć zgodnie z programem, kierować nimi...

    W czym leżał sekret sukcesu Neilla?

    Miał do czynienia z najgorszymi dziećmi; takimi, których nigdzie już nie chciano.

    A w przeciągu sześciu miesięcy wszystkie te dzieci się zmieniły.

    Posłuchajcie, jak mówił na ten temat – wspaniałe to, święte słowa:

    "Każde dziecko ma w sobie Boga. Nasze wysiłki, by je urobić, powodują, że Bóg przemienia się w diabła. Do mojej szkoły przychodzą dzieci podobne małym diablętom, nienawidzące świata, destruktywne, nie wychowane, kłamiące i kradnące, nie opanowane. W ciągu sześciu miesięcy stają się szczęśliwymi, zdrowymi dzieciakami, nie czyniącymi niczego złego".

    Te zadziwiające słowa pochodzą od człowieka, którego szkoła w Wielkiej Brytanii jest systematycznie odwiedzana przez inspektorów Ministerstwa Edukacji, przez dyrektorów i dyrektorki szkól i w ogóle wszystkich, którzy są tym dziełem zainteresowani. Zadziwiające. Człowiek z charyzmą. Czegoś takiego nie można dokonać powielając czyjeś osiągnięcia.

    Żeby to osiągnąć, trzeba mieć szczególną osobowość.

    W wykładach dla dyrektorów szkół mówił: "Przyjedźcie do Summerhill, a zobaczycie drzewa w sadach uginające się od owoców, nikt ich nie obrywa; nie ma tu agresji wobec władz szkoły, dzieci są dobrze odżywione, pozbawione agresji i resentymentów. Przyjedźcie do Summerhill, a zobaczycie, że nie ma tu kalekich dzieci, które by przezywano (wiadomo, jak okrutne potrafią być dzieci wobec kogoś, kto się jąka). Nie spotkacie nikogo, kto by jąkale dokuczał. Nigdy. Nie ma w tych dzieciach agresji, ponieważ nikt wobec nich nie jest agresywny – oto przyczyna."

    Słuchajcie tych słów objawienia, świętych słów.

    Są jeszcze na świecie tacy ludzie. Bez względu na to, co mówią uczeni, księża, teolodzy – istnieli i nadal istnieją ludzie wolni od konfliktów, kłótni, zazdrości, wojen i wrogości! Żyją w moim kraju lub – choć to smutne – żyli do niedawna. Mam pośród jezuitów przyjaciół, którzy – jak mnie zapewniali – pracowali wśród ludzi niezdolnych do kradzieży czy kłamstwa. Jedna z sióstr zakonnych opowiadała, że kiedy pracowała w północnych Indiach, pośród pewnych wspólnot, ludzie ci nie mieli zwyczaju czegokolwiek zamykać na klucz. Nigdy niczego tam nie ukradziono ani nie kłamano – aż do czasu, kiedy pojawili się tam przedstawiciele rządu Indii i misjonarze.

    Każde dziecko nosi w sobie Boga, nasze próby urobienia go przemieniają Boga w diabła.

    Jest taki wspaniały włoski film w reżyserii Federico Felliniego, zatytułowany "Osiem i pół". W jednej ze scen chrześcijański zakonnik wychodzi na wycieczkę lub piknik z grupą chłopców w wieku 8-10 lat. Idą plażą, ich opiekun zostaje z kilkoma chłopcami w tyle. Chłopcy z przodu spotykają starszą kobietę, która jest dziwką, pozdrawiają ja, na co i ona odpowiada pozdrowieniem.

    Pytają: – Kim jesteś?
    Na co ona odpowiada, że jest prostytutką. Nie wiedzą, co to znaczy, ale udają, że rozumieją. Jeden z chłopców wydaje się wiedzieć nieco więcej od reszty, objaśnia więc: – Prostytutka to taka kobieta, która robi rozmaite rzeczy, jeśli się jej zapłaci. – Czy zrobi to też dla nas, jeśli zapłacimy? – pytają. – Czemu nie – pada odpowiedź. Zbierają pieniądze, dają jej i pytają: – Czy zrobisz coś dla nas, jeśli zapłacimy? – Jasne, dzieciaki. Co chcecie, abym zrobiła? Jedyne, co im przychodzi do głowy, to prośba, aby się rozebrała. Kobieta ją spełnia. Patrzą na nią. Nigdy dotąd nie widzieli nagiej kobiety. Nie wiedzą, czego żądać jeszcze, więc proszą: – Czy zatańczyłabyś dla nas? – Jasne – odpowiada. Gromadzą się wokół niej, śpiewają i klaszczą. Dziwka kreci tyłkiem i wszyscy bawią się doskonale. Dostrzega to braciszek zakonny. Przybiega i wrzeszczy na kobietę. Każe jej się ubrać, a narrator stwierdza:

    – W tym momencie dzieci zostały zepsute, do tej chwili były niewinne, piękne.

    Nie jest to wcale rzadki problem. Znam w Indiach pewnego dość konserwatywnego misjonarza, jezuitę. Wziął kiedyś udział w prowadzonych przeze mnie zajęciach. Pracowaliśmy nad pewnym problemem przez ponad dwa dni, co wyraźnie sprawiało mu ból. Następnego wieczoru podszedł do mnie i powiedział: – Wiesz, Tony, nie potrafię wyrazić, jak bardzo męczy mnie ten problem, który poruszyłeś. – Dlaczego, Stan? – zapytałem. – Stawia to na nowo pytanie dręczące mnie przez dwadzieścia pięć lat, straszne pytanie. Przez te lata wciąż pytałem siebie: Czy nie zdeprawowałeś ludzi czyniąc ich chrześcijanami? Jezuita ten nie był żadnym liberałem, był ortodoksyjnym, pełnym oddania, pobożnym i konserwatywnym człowiekiem. Czuł jednak, że niszczy szczęśliwych, pełnych miłości, prostych, prostolinijnych ludzi, czyniąc z nich chrześcijan. Misjonarze amerykańscy, którzy udali się ze swymi żonami na wyspy Mórz Południowych, byli przerażeni widząc obnażone do pasa kobiety w kościele. Ich żony nalegały, by kobiety te ubierały się przyzwoicie. Misjonarze dali im więc bluzy, by je narzuciły na siebie. W następną niedzielę wszystkie kobiety pojawiły się odziane w te bluzy, ale powycinały w nich dwa otwory – dla wygody i lepszego chłodzenia ciała. To one miały rację. Misjonarze popełnili błąd.

    Wróćmy raz jeszcze do Neilla. Pisze on:

    "Nie jestem geniuszem, jestem tylko człowiekiem, który odmawia kierowania każdym krokiem dziecka".

    A co z grzechem pierworodnym?

    Neill twierdzi, że każde dziecko ma w sobie Boga. Nasze wysiłki urobienia jego charakteru zmieniają Boga w diabła. Pozwala dzieciom ukształtować swe własne wartości i są one niezmiennie prospołeczne i dobre.

    Czy dacie wiarę? Kiedy dziecko czuje, że jest kochane (co oznacza: dziecko czuje, że jesteś po jego stronie) jest w porządku. Nie doznaje już gwałtu. Nie ma strachu, nie ma przemocy.

    Dziecko zaczyna traktować innych w taki sam sposób, jak samo jest traktowane.

    Musicie przeczytać tę książkę. To święta księga, naprawdę. Przeczytajcie ją. Zrewolucjonizowała moje życie i moje stosunki z ludźmi. Zacząłem dostrzegać cuda.

    Zacząłem dostrzegać wieczne niezadowolenie z siebie, jakie mi wpajano: współzawodnictwo, porównywanie się, to ciągle nie-tak-dobrze-jakbynależało itp. Możecie się sprzeciwić, mówiąc, że gdyby mnie w taki sposób nie popychano, nie byłbym tym, kim jestem. Ale czy naprawdę powinienem być tym, kim jestem?

    A zresztą, komu potrzebne jest to, czym ja jestem?

    Chcę być szczęśliwy, chcę być świętym, pełnym miłości, spokoju, chcę być wolny, chcę być człowiekiem.

    Czy wiecie, jakie są przyczyny wojen?

    Ich źródłem jest projekcja konfliktów wewnętrznych na zewnątrz.

    Wskażcie mi osobę, która nie nosi w sobie wewnętrznego konfliktu, a ja pokażę wam osobę wolną od przemocy.

    Będą w niej konflikty, ale pozbawiona będzie nienawiści.

    Jeśli już podejmuje jakieś działania, działa jak chirurg, jeśli działa, to działa jak pełen miłości nauczyciel wobec niedorozwiniętych umysłowo dzieci. Nie obwinia ich, stara się je zrozumieć, ale podejmuje działanie. Z drugiej strony, kiedy przystępujesz do działania pełen nieukierunkowanej nienawiści i agresji, zwielokrotniasz szansę błędu. Próbujesz ugasić ogień za pomocą benzyny. Próbujesz przeciwdziałać powodzi dolewając wody.

    Powtarzam słowa Neilla: "Każde dziecko ma w sobie Boga. Nasze wysiłki zmierzające do urobienia jego charakteru, zmieniają Boga w diabla. Dzieci przychodzące do mojej szkoły, to małe diablęta, nienawidzące świata, destrukcyjne, niewychowane, kłamiące, kradnące, nieokrzesane. Po sześciu miesiącach są szczęśliwymi, zdrowymi dziećmi, nie czyniącymi z ła. Nie jestem geniuszem, jestem tylko człowiekiem, który porzucił chęć kierowania każdym krokiem dziecka. Pozwalam im stworzyć własne wartości, a wartości te nieodmiennie s ą dobre i prospołeczne.

    Religia, która ma produkować dobrych ludzi, tworzy ludzi złych, a religia zwana wolnością czyni ludzi dobrymi, ponieważ usuwa wewnętrzny konflikt (dodałem słowo wewnętrzny), który przemienia ludzi w diabły".

    Neill pisze także: "Pierwszą rzeczą, jaką robię, kiedy jakieś dziecko przybywa do Summerhill, jest zniszczenie jego sumienia".

    Zakładam, że prawidłowo rozumiecie to, o czym mówi Neill. Ja wiem.

    Nie potrzebujesz sumienia, kiedy jesteś świadomy, nie potrzebujesz sumienia, kiedy jesteś wrażliwy.

    Nie uciekasz się wtedy do przemocy, nie jesteś przepełniony strachem.

    Zapewne sądzicie, że jest to ideał nieosiągalny. No cóż, przeczytajcie tę książkę. Spotykam wszędzie osoby, które nagle poznały tę prawdę: korzenie zła są w tobie. Kiedy to wreszcie zrozumiesz – przestaniesz tyle od siebie żądać, tak wiele po sobie się spodziewać, zmuszać się, by rozumieć.

    Dbaj o siebie, dostarczaj sobie pełnowartościowego dobrego pokarmu.

    Nie myślę tu tylko o jedzeniu: myślę o zachodach słońca, o przyrodzie, o dobrym filmie i dobrej książce, o pracy dającej radość, o dobrym towarzystwie i... miejmy nadzieję, że uda ci się przełamać swoje uzależnienie od uczuć innych.

    Jakiego rodzaju uczucia doznajesz, gdy zdarza ci się obcować z naturą albo kiedy pochłonięty jesteś pracą, która cię fascynuje?

    Albo kiedy, tak naprawdę – w atmosferze otwartości i bliskości – rozmawiasz z kimś, czyje towarzystwo sprawia ci radość, choć wzajemnie nie uzależniacie się od siebie?

    Jakiego rodzaju uczucia wówczas żywisz?

    Porównaj te uczucia z tymi, które pojawiają się w tobie, gdy zwycięsko wychodzisz z jakiejś kłótni, wygrywasz wyścig, stajesz się popularny lub kiedy wszyscy ci przyklaskują.

    Te ostatnie uczucia nazywam ziemskimi. Poprzednie nazywam uczuciami duszy.

    Wielu ludzi zdobywa świat zatracając swą dusze.

    Wielu ludzi wiedzie puste, bezduszne życie, ponieważ karmią się popularnością, uznaniem, pochwałą: "Ja jestem OK.", "ty jesteś OK.", "spójrzcie na mnie!", "zwróćcie uwagę na mnie!", "doceńcie mnie!".

    Rządzenie, siła, zwycięstwo w wyścigu.

    Czy i ty się tym karmisz?

    Jeśli tak, to jesteś trupem.

    Zatraciłeś duszę.

    Posilaj się czymś innym, pożywniejszą substancją.

    Wtedy ujrzysz przemianę.

    Czyż osiąganie tego celu nie uczyniłem zadaniem całego twego życia?

    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 10:59:54 PM

    One red-letter day in my life occurred in India. It was a great day, really, the day after I was ordained. I sat in a confessional. We had a very saintly Jesuit priest in our parish, a Spaniard, whom I had known even before I went to the Jesuit novitiate. The day before I left for the novitiate, I thought I’d better make a clean breast of everything so that when I got to the novitiate I’d be nice and clean and wouldn’t have to tell the novice master anything. This old Spanish priest would have crowds of people lined up at his confessional; he had a violet-colored handkerchief which he covered his eyes with, and he’d mumble something and give you a penance and send you away. He’d only met me a couple of times, but he’d call me Antonie. So I stood in line, and when my turn came, I tried changing my voice as I made my confession. He listened to me patiently, gave me my penance, absolved me, and then said, “Antonie, when are you going to the novitiate?”


    Well, anyway, I went to this parish the day after my ordination. And the old priest says to me, “Do you want to hear confessions?” I said, “All right.” He said, “Go and sit in my confessional.” I thought, “My, I’m a holy man. I’m going to sit in his confessional.” I heard confessions for three hours. It was Palm Sunday and we had the Easter crowd coming in. I came out depressed, not from what I had heard, because I had been led to expect that, and, having some inkling of what was going on in my own heart, I was shocked by nothing. You know what depressed me? The realization that I was giving them these little pious platitudes: “Now pray to the Blessed Mother, she loves you,” and “Remember that God is on your side.” Were these pious platitudes any cure for cancer? And this is a cancer I’m dealing with, the lack of awareness and reality. So I swore a mighty oath to myself that day: “I’ll learn, I’ll learn, so it will not be said of me when it is all over, ‘Father, what you said to me was absolutely true but totally useless.’”


    Awareness, insight. When you become an expert (and you’ll soon become an expert) you don’t need to take a course in psychology. As you begin to observe yourself, to watch yourself, to pick up those negative feelings, you’ll find your own way of explaining it. And you’ll notice the change. But then you’ll have to deal with the big villain, and that villain is self-condemnation, self-hatred, self-dissatisfaction.


    Anthony de Mello





    Jeden z bardziej znaczących dni przydarzył mi się w Indiach. Był to naprawdę wielki dzień: dzień po tym, jak uzyskałem święcenia kapłańskie. Zasiadłem w konfesjonale. Mieliśmy w naszej parafii świątobliwego księdza, jezuitę, Hiszpana, którego znałem, zanim jeszcze znalazłem się w nowicjacie. W przeddzień wstąpienia do nowicjatu pomyślałem, że lepiej będzie najpierw pójść do spowiedzi, by moc wkroczyć tam z sumieniem lekkim i czystym i by nie było już potrzeby spowiadać się przełożonemu nowicjatu. Ten stary hiszpański ksiądz miał zawsze tłumy cierpliwie czekające w kolejce przed konfesjonałem. Posługiwał się fioletową chustką, którą zakrywał oczy, mruczał coś pod nosem, zadawał
    pokutę i odsyłał delikwenta. Spotkaliśmy się ledwie kilka razy, ale nazywał mnie Antonim. Stałem więc cierpliwie w ogonku, a kiedy nadeszła moja kolej, próbowałem w czasie spowiedzi zmienić głos. Wysłuchał mnie cierpliwie, zadał pokutę i dał rozgrzeszenie. A potem powiedział: – Antoni, kiedy udajesz się do nowicjatu? W każdym razie poszedłem do tej parafii na drugi dzień po święceniach. Stary ksiądz mówi do mnie: – Chcesz posłuchać spowiedzi? – Dobrze – mówię. – Idź do mojego konfesjonału. Pomyślałem sobie: Jestem świętym człowiekiem. Będę siedział w jego konfesjonale. Słuchałem spowiedzi przez trzy godziny. Była to niedziela palmowa, wielkanocny tłum. Wyszedłem przygnębiony, nie tym, co usłyszałem, gdyż przygotowano mnie do tego i wiedziałem, czego oczekiwać.

    Wiecie, co mnie przygnębiło?

    Świadomość, że częstowałem ich małymi, pobożnymi banałami:

    "Teraz módl się do Matki Boskiej, ona cię kocha".

    Albo: "Pamiętaj, Bóg jest z tobą".

    Czy te pobożne komunały były lekarstwem na raka?

    A to, z czym miałem do czynienia, to rak świadomości, brak poczucia rzeczywistości.

    Tego samego dnia złożyłem sobie uroczystą przysięgę:

    "Będę się uczył, uczył tak, aby nikt nie mógł mi zarzucić: – Ojcze, to wszystko, co mówisz, to najprawdziwsza prawda, ale całkowicie bezużyteczna".

    Świadomość, wgląd.

    Kiedy staniesz się ekspertem (a wkrótce będziesz ekspertem), nie będziesz potrzebował studiować psychologii.

    Kiedy zaczniesz obserwować siebie i patrzeć na siebie, wyławiać owe negatywne uczucia, znajdziesz własny sposób ich wyjaśnienia.

    I zauważysz zmianę.

    Wówczas będziesz musiał zmierzyć się z wielkim łotrem, nikczemnikiem.

    Tym łotrem jest samopotępienie, nienawiść do siebie samego, niezadowolenie z siebie.



    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 11:02:49 PM

    Dag Hammarskjöld, the former UN Secretary-General, put it so beautifully: “God does not die on the day we cease to believe in a personal deity. But we die on the day when our lives cease to be illumined by the steady radiance of wonder renewed daily, the source of which is beyond all reason.” We don’t have to quarrel about a word, because “God” is only a word, a concept. One never quarrels about reality; we only quarrel about opinions, about concepts, about judgments. Drop your concepts, drop your opinions, drop your prejudices, drop your judgments, and you will see that.


    “Quia de deo scire non possumus quid sit, sed quid non sit, non possumus considerare de deo, quomodo sit sed quomodo non sit.” This is St. Thomas Aquinas’ introduction to his whole Summa Theologica: “Since we cannot know what God is, but only what God is not, we cannot consider how God is but only how He is not.” I have already mentioned Thomas’ commentary on Boethius’ De Sancta Trinitate, where he says that the loftiest degree of the knowledge of God is to know God as the unknown, tamquam ignotum. And in his Questio Disputata de Potentia Dei, Thomas says, “This is what is ultimate in the human knowledge of God—to know that we do not know God.” This gentleman was considered the prince of theologians. He was a mystic, and is a canonized saint today. We’re standing on pretty good ground.


    In India, we have a Sanskrit saying for this kind of thing: “neti, neti.” It means: “not that, not that.” Thomas’ own method was referred to as the via negativa, the negative way. C. S. Lewis wrote a diary while his wife was dying. It’s called A Grief Observed. He had married an American woman whom he loved dearly. He told his friends, “God gave me in my sixties what He denied me in my twenties.” He hardly had married her when she died a painful death of cancer. Lewis said that his whole faith crumbled, like a house of cards. Here he was the great Christian apologist, but when disaster struck home, he asked himself, “Is God a loving Father or is God the great vivisectionist?” There’s pretty good evidence for both! I remember that when my own mother got cancer, my sister said to me, “Tony, why did God allow this to happen to Mother?” I said to her, “My dear, last year a million people died of starvation in China because of the drought, and you never raised a question.” Sometimes the best thing that can happen to us is to be awakened to reality, for calamity to strike, for then we come to faith, as C. S. Lewis did. He said that he never had any doubts before about people surviving death, but when his wife died, he was no longer certain. Why? Because it was so important to him that she be living. Lewis, as you know, is the master of comparisons and analogies. He says, “It’s like a rope. Someone says to you, ‘Would this bear the weight of a hundred twenty pounds? You answer, ‘Yes.’ ‘Well, we’re going to let down your best friend on this rope.’ Then you say, ‘Wait a minute, let me test that rope again.’ You’re not so sure now.” Lewis also said in his diary that we cannot know anything about God and even our questions about God are absurd. Why? It’s as though a person born blind asks you, “The color green, is it hot or cold?” Neti, neti, not that. “Is it long or is it short?” Not that. “Is it sweet or is it sour?” Not that. “Is it round or oval or square?” Not that, not that. The blind person has no words, no concepts, for a color of which he has no idea, no intuition, no experience. You can only speak to him in analogies. No matter what he asks, you can only say, “Not that.” C. S. Lewis says somewhere that it’s like asking how many minutes are in the color yellow. Everybody could be taking the question very seriously, discussing it, fighting about it. One person suggests there are twenty-five carrots in the color yellow, the other person says, “No, seventeen potatoes,” and they’re suddenly fighting. Not that, not that!


    This is what is ultimate in our human knowledge of God, to know that we do not know. Our great tragedy is that we know too much. We think we know, that is our tragedy; so we never discover. In fact, Thomas Aquinas (he’s not only a theologian but also a great philosopher) says repeatedly, “All the efforts of the human mind cannot exhaust the essence of a single fly.”


    Anthony de Mello






    Dag Hammarskjold, były sekretarz generalny ONZ, określił to bardzo pięknie:

    "Bóg nie umiera w momencie, gdy przestajemy wierzyć w jakieś osobowe bóstwo. To my umieramy w dniu, w którym nasze życie przestaje być rozświetlane promieniami codziennie trwającego zdumienia, którego źródło znajduje się poza wszelką przyczyną".

    Nie spierajmy się o słowa, bowiem "Bóg" to tylko słowo, pojęcie. Nie spierajmy się o rzeczywistość, dyskutujemy o opiniach, pojęciach, sądach. Odrzućmy swe opinie, pojęcia, przesądy i sądy, a sami to zobaczycie. "Quia de Deo scire non possumus quid sit, sed quid non sit, non possumus considerare de Deo, quomodo sit set quomodo non sit". Są to słowa św. Tomasza wprowadzające do "Summy Teologicznej". "Ponieważ nie możemy stwierdzić, czym jest Bóg, lecz jedynie czym Bóg nie jest, a więc nie możemy rozważać, jaki Bóg jest, ale tylko, jaki nie jest". Wspomniałem wcześniej o komentarzu Tomasza odnoszącym się do "De Sancta Trinitate" Boecjusza, gdy mówi on, że najważniejszym stopniem poznania Boga jest poznanie Boga jako nieznanego, tamquam ignotum. W swych "Quaestio Disputata de Potentia Dei" Tomasz mówi: "Oto co jest w ludzkiej wiedzy o Bogu ostateczne – wiedza, że nie znamy Boga". Filozof ten uznany został za księcia teologów. Był mistykiem, a dziś jest kanonizowanym świętym. Możemy mu zaufać. W Indiach sanskryt nazywa coś takiego "neti neti". Znaczy to: "nie to, nie to". Metoda Tomasza nazwana została "via negativa", drogą przez negację.

    C. S. Lewis w czasie, gdy umierała jego żona, prowadził dziennik. Nosi on tytuł "Obserwowany żal". Ożenił się z Amerykanką, którą bardzo kochał. Powiedział kiedyś swoim przyjaciołom: "Bóg dał mi w wieku lat sześćdziesięciu to, czego odmawiał mi w wieku lat dwudziestu". Wkrótce po ślubie jego ukochana żona zmarła na raka, okropnie cierpiąc. Lewis powiada, że cała jego wiara rozpadła się jak domek z kart. I oto wielki chrześcijański apologeta, pod wpływem własnego nieszczęścia zadaje pytanie:

    "Czy Bóg jest miłującym ojcem, dokonującym wiwisekcji?"

    Istnieje całkiem pokaźna liczba dowodów na jedno i drugie. Pamiętam, kiedy moja własna matka zachorowała na raka, moja siostra zapytała: "Tony, dlaczego Bóg pozwolił, aby to się jej przytrafiło?" Odparłem wówczas: "Moja droga, w zeszłym roku w Chinach susza spowodowała głód, w wyniku którego zmarło milion osób i nie skłoniło cię to do postawienia podobnego pytania".

    Czasami najlepszą rzeczą skłaniającą nas do przebudzenia jest nagłe nieszczęście, docieramy wówczas do wiary, jak miało to miejsce w przypadku C. S. Lewisa. Nigdy przedtem, jak mówił, nie miał wątpliwości co do życia po śmierci, ale kiedy zmarła jego żona, stracił tę pewność. Dlaczego? Ponieważ jej życie było dla niego tak ważne. Lewis, jak wiadomo, jest mistrzem porównań i analogii.

    To jest jak lina. Ktoś cię pyta: – Czy utrzyma ona ciężar stu dwudziestu funtów? Odpowiadasz:
    – Tak! – Dobrze, spuśćmy więc na tej linie twego najlepszego przyjaciela. Wtedy mówisz: – Chwileczkę, sprawdzę tę linę jeszcze raz. Tracisz pewność. W swym dzienniku Lewis napisał także, że niczego o Bogu wiedzieć nie możemy, i nawet nasze pytania o Boga są absurdalne. Dlaczego? Bo to tak, jakby ktoś ślepy od urodzenia zapytał: – Czy kolor zielony jest ciepły czy zimny? – Neti, neti. Ani tak, ani tak. – Czy jest długi czy krótki? – Ani tak, ani tak. Niewidoma osoba nie zna słów ani pojęć koloru, którego sobie nie może wyobrazić, poczuć, ani doświadczyć. Można jej tylko o tym opowiedzieć poprzez analogie. Bez względu na to, jakie postawi pytanie, odpowiem mu: To nie to. C. S. Lewis stwierdza, że przypomina to pytanie o to, ile minut mieści się w kolorze żółtym. Wszyscy to pytanie traktują bardzo poważnie, toczą dyskusje i wiodą spory. Ktoś sugeruje, że kolor żółty zawiera dwadzieścia pięć marchewek, ktoś inny utrzymuje, że siedemnaście ziemniaków i zaczynają nagle ze sobą walczyć. Ani tak, ani tak! To, co w naszej ludzkiej wiedzy na temat Boga jest pewne, to wiedza o tym, że nic nie wiemy. Naszą wielką tragedią jest to, że wiemy zbyt dużo. Myślimy, że wiemy, i to jest nasza tragedia.

    A w rzeczywistości, jak to wielokrotnie powtarzał Tomasz z Akwinu (który jest nie tylko teologiem, ale i wielkim filozofem): "Wszystkie wysiłki umysłu ludzkiego nie są w stanie wyczerpać istoty zwykłej muchy".


    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 11:08:52 PM

    Every time I have a concept, it is something that I could apply to a number of individuals. We’re not talking about a concrete, particular name like Mary or John, which doesn’t have a conceptual meaning. A concept applies to any number of individuals, countless individuals. Concepts are universal. For instance, the word “leaf” could be applied to every single leaf on a tree; the same word applies to all those individual leaves. Moreover, the same word applies to all the leaves on all trees, big ones, small ones, tender ones, dried ones, yellow ones, green ones, banana leaves. So if I say to you that I saw a leaf this morning, you really don’t have an idea of what I saw.


    Let’s see if you can understand that. You do have an idea of what I did not see. I did not see an animal. I did not see a dog. I did not see a human being. I did not see a shoe. So you have some kind of a vague idea of what I saw, but it isn’t particularized, it isn’t concrete. “Human being” refers not to primitive man, not to civilized man, not to grownup man, not to a child, not to a male or a female, not to this particular age or another, not to this culture or the other, but to the concept. The human being is found concrete; you never find a universal human being like your concept. So your concept points, but it is never entirely accurate; it misses uniqueness, concreteness. The concept is universal.


    When I give you a concept, I give you something, and yet how little I have given you. The concept is so valuable, so useful for science. For instance, if I say that everyone here is an animal, that would be perfectly accurate from a scientific viewpoint. But we’re something more than animals. If I say that Mary Jane is an animal, that’s true; but because I’ve omitted something essential about her, it’s false; it does her an injustice. When I call a person a woman, that’s true; but there are lots of things in that person that don’t fit into the concept “woman.” She is always this particular, concrete, unique woman, who can only be experienced, not conceptualized. The concrete person I’ve got to see for myself, to experience for myself, to intuit for myself. The individual can be intuited but cannot be conceptualized.


    A person is beyond the thinking mind. Many of you would probably be proud to be called Americans, as many Indians would probably be proud to be called Indians. But what is “American,” what is “Indian”? It’s a convention; it’s not part of your nature. All you’ve got is a label. You really don’t know the person. The concept always misses or omits something extremely important, something precious that is only found in reality, which is concrete uniqueness. The great Krishnamurti put it so well when he said, “The day you teach the child the name of the bird, the child will never see that bird again.” How true! The first time the child sees that fluffy, alive, moving object, and you say to him, Sparrow,” then tomorrow when the child sees another fluffy, moving object similar to it he says, “Oh, sparrows. I’ve seen sparrows. I’m bored by sparrows.”


    If you don’t look at things through your concepts, you’ll never be bored. Every single thing is unique. Every sparrow is unlike every other sparrow despite the similarities. It’s a great help to have similarities, so we can abstract, so that we can have a concept. It’s a great help, from the point of view of communication, education, science. But it’s also very misleading and a great hindrance to seeing this concrete individual. If all you experience is your concept, you’re not experiencing reality, because reality is concrete. The concept is a help, to lead you to reality, but when you get there, you’ve got to intuit or experience it directly.


    A second quality of a concept is that it is static whereas reality is in flux. We use the same name for Niagara Falls, but that body of water is constantly changing. You’ve got the word “river,” but the water there is constantly flowing. You’ve got one word for your “body,” but the cells in your body are constantly being renewed. Let’s suppose, for example, there is an enormous wind outside and I want the people in my country to get an idea of what an American gale or hurricane is like. So I capture it in a cigar box and I go back home and say, “Look at this.” Naturally, it isn’t a gale anymore, is it? Once it’s captured. Or if I want you to get the feel of what the flow of a river is like and I bring it to you in a bucket. The moment I put it into a bucket it has stopped flowing. The moment you put things into a concept, they stop flowing; they become static, dead. A frozen wave is not a wave. A wave is essentially movement, action; when you freeze it, it is not a wave. Concepts are always frozen. Reality flows. Finally, if we are to believe the mystics (and it doesn’t take too much of an effort to understand this, or even believe it, but no one can see it at once), reality is whole, but words and concepts fragment reality. That is why it is so difficult to translate from one language to another, because each language cuts reality up differently. The English word “home” is impossible to translate into French or Spanish. “Casa” is not quite “home”; “home” has associations that are peculiar to the English language. Every language has untranslatable words and expressions, because we’re cutting reality up and adding something or subtracting something and usage keeps changing. Reality is a whole and we cut it up to make concepts and we use words to indicate different parts. If you had never seen an animal in your life, for example, and one day you found a tail—just a tail—and somebody told you, “That’s a tail,” would you have any idea of what it was if you had no idea what an animal was?


    Ideas actually fragment the vision, intuition, or experience of reality as a whole. This is what the mystics are perpetually telling us. Words cannot give you reality. They only point, they only indicate. You use them as pointers to get to reality. But once you get there, your concepts are useless. A Hindu priest once had a dispute with a philosopher who claimed that the final barrier to God was the word “God,” the concept of God. The priest was quite shocked by this, but the philosopher said, “The ass that you mount —and that you use to travel to a house is not the means by which you enter the house. You use the concept to get there; then you dismount, you go beyond it.” You don’t need to be a mystic to understand that reality is something that cannot be captured by words or concepts. To know reality you have to know beyond knowing.


    Do those words ring a bell? Those of you who are familiar with The Cloud of Unknowing would recognize the expression. Poets, painters, mystics, and the great philosophers all have intimations of its truth. Let’s suppose that one day I’m watching a tree. Until now, every time I saw a tree, I said, “Well, it’s a tree,” But today when I’m looking at the tree, I don’t see a tree. At least I don’t see what I’m accustomed to seeing. I see something with the freshness of a child’s vision. I have no word for it. I see something unique, whole, flowing, not fragmented. And I’m in awe. If you were to ask me, “What did you see?” what do you think I’d answer? I have no word for it. There is no word for reality. Because as soon as I put a word to it, we’re back into concepts again.


    And if I cannot express this reality that is visible to my senses, how does one express what cannot be seen by the eye or heard by the ear? How does one find a word for the reality of God? Are you beginning to understand what Thomas Aquinas, Augustine, and all the rest were saying and what the Church teaches constantly when she says that God is mystery, is unintelligible to the human mind?


    The great Karl Rahner, in one of his last letters, wrote to a young German drug addict who had asked him for help. The addict had said, “You theologians talk about God, but how could this God be relevant in my life? How could this God get me off drugs?” Rahner said to him, “I must confess to you in all honesty that for me God is and has always been absolute mystery. I do not understand what God is; no one can. We have intimations, inklings; we make faltering, inadequate attempts to put mystery into words. But there is no word for it, no sentence for it.” And talking to a group of theologians in London, Rahner said, “The task of the theologian is to explain everything through God, and to explain God as unexplainable.” Unexplainable mystery. One does not know, one cannot say. One says, “Ah, ah...”


    Words are pointers, they’re not descriptions. Tragically, people fall into idolatry because they think that where God is concerned, the word is the thing. How could you get so crazy? Can you be crazier than that? Even where human beings are concerned, or trees and leaves and animals, the word is not the thing. And you would say that, where God is concerned, the word is one thing? What are you talking about? An internationally famous scripture scholar attended this course in San Francisco, and he said to me, “My God, after listening to you, I understand that I’ve been an idol worshipper all my life!” He said this openly. “It never struck me that I had been an idol worshipper. My idol was not made of wood or metal; it was a mental idol.” These are the more dangerous idol worshippers. They use a very subtle substance, the mind, to produce their God.


    What I’m leading you to is the following: awareness of reality, around you. Awareness means to watch, to observe what is going on within you and around you. “Going on” is pretty accurate: Trees, grass, flowers, animals, rock, all of reality is moving. One observes it, one watches it. How essential it is for the human being not just to observe himself or herself, but to watch all of reality. Are you imprisoned by your concepts? Do you want to break out of your prison? Then look; observe; spend hours observing. Watching what? Anything. The faces of people, the shapes of trees, a bird in flight, a pile of stones, watch the grass grow. Get in touch with things, look at them. Hopefully you will then break out of these rigid patterns we have all developed, out of what our thoughts and our words have imposed on us. Hopefully we will see. What will we see? This thing that we choose to call reality, whatever is beyond words and concepts. This is a spiritual exercise—connected with spirituality—connected with breaking out of your cage, out of the imprisonment of the concepts and words.


    How sad if we pass through life and never see it with the eyes of a child. This doesn’t mean you should drop your concepts totally; they’re very precious. Though we begin without them, concepts have a very positive function. Thanks to them we develop our intelligence. We’re invited, not to become children, but to become like children. We do have to fall from a stage of innocence and be thrown out of paradise; we do have to develop an “I” and a “me” through these concepts. But then we need to return to paradise. We need to be redeemed again. We need to put off the old man, the old nature, the conditioned self, and return to the state of the child but without being a child. When we start off in life, we look at reality with wonder, but it isn’t the intelligent wonder of the mystics; it’s the formless wonder of the child. Then wonder dies and is replaced by boredom, as we develop language and words and concepts. Then hopefully, if we’re lucky, we’ll return to wonder again.


    Anthony de Mello





    Każde pojęcie odnosi się do pewnej liczby konkretnych przedmiotów. Nie mówię tu o nazwach indywidualnych, takich jak Maria czy Jan, które nie posiadają znaczenia konceptualnego. Pojęcia są uniwersalne. Na przykład słowo "liść" może odnosić się do każdego pojedynczego liścia. Co więcej, słowo to odnosi się do wszystkich liści wszystkich drzew: do liści dużych, małych, zasuszonych, żółtych i zielonych, liści bananowca itd. Skoro więc oznajmię, że dziś rano widziałem liść, to jednak nie bardzo wiadomo, co w gruncie rzeczy ujrzałem. Zobaczmy, czy dobrze mnie rozumiecie. Wiecie, czego nie widziałem? To, co widziałem, nie było zwierzęciem. To, co widziałem, nie było psem. Nie był to człowiek. Nie był to but. Macie więc pewne mgliste wyobrażenie o tym, co widziałem, ale nie jest ono uszczegółowione, konkretne.

    "Istota ludzka" odnosi się nie do człowieka pierwotnego ani do człowieka cywilizowanego, nie do ludzi dorosłych, nie do dzieci, nie do mężczyzn ani kobiet, nie odnosi się do żadnego określonego wieku, do żadnej konkretnej kultury, ale do pojęcia. Istota ludzka jest wszakże czymś konkretnym, nigdy bowiem nie spotkaliśmy uniwersalnej istoty ludzkiej, o jakiej mówi to pojęcie.

    Pojęcia wskazują na coś, ale zawsze nieprecyzyjnie.

    Umyka im to, co konkretne, niepowtarzalne.

    Pojęcie jest ogólne.

    Kiedy podaję wam pojęcie, daję wam coś, ale jednocześnie mało wam daję.

    Pojęcia są niesłychanie wartościowe i użyteczne w nauce.

    Jeśli na przykład powiem, że wszyscy tu obecni są zwierzętami, będzie to bardzo poprawne z naukowego punktu widzenia. Ale jesteśmy czymś więcej niż zwierzętami. Jeśli powiem, że Mary Jane jest zwierzęciem, nie rozminę się z prawdą. Ale ponieważ pominąłem coś, co jest dla niej bardzo istotne, będzie to dla niej stwierdzenie nieprawdziwe, a nadto krzywdzące. Kiedy jakąś konkretną osobę nazywam kobietą, to nie zaprzeczam prawdzie, ale jest też w tej osobie szereg cech, które nie pasują do pojęcia "kobieta". Jest ona tą konkretną, niepowtarzalną kobietą, którą poznać można jedynie przez doświadczenie, a nie konceptualizację. Konkretną osobę muszę sam zobaczyć, sam doświadczyć, poddać swej intuicji. Indywidualna osoba może być poznana przez intuicję, a nie przez konceptualizację. Osoba znajduje się poza myślącym umysłem.

    Wielu z was odczuwałoby dumę, gdyby nazwano ich Amerykanami, podobnie wielu Hindusów byłoby dumnych, gdyby nazwano ich Hindusami. Ale co to oznacza: "Amerykanin", "Hindus"?

    Jest to umowa, nie jest to część waszej natury.

    Te określenia dają wam jedynie etykietkę.

    Niczego to nie mówi o osobie.

    Pojęcia zawsze pomijają coś niesłychanie ważnego, coś cennego, co znajduje się wyłącznie w rzeczywistości i co jest niepowtarzalnym konkretem.

    Pięknie to ujął wielki Krishnamurti: "W dniu, w którym nauczysz dziecko słowa ptak, przestaje ono na zawsze widzieć ptaka".

    To prawda!

    Kiedy dziecko po raz pierwszy widzi puszyste, żywe, poruszające się stworzenie, a ty powiesz: "Wróbel", następnego dnia, gdy dziecko zobaczy inne puszyste, poruszające się stworzenie podobne do tamtego, powie:

    "O wróbel. Widziałem wróbla. Jestem znudzony wróblami."

    Jeśli przestaniecie patrzeć na rzeczywistość przez pryzmat swych pojęć, nigdy nie będziecie znudzeni.

    Każda najmniejsza rzecz jest niepowtarzalna.

    Każdy wróbel rożni się od innych wróbli, choć tak bardzo są do siebie podobne.

    Podobieństwa są niesłychanie pomocne, w oparciu o nie dokonujemy abstrakcji, tworzymy pojęcia. Są pomocne we wzajemnej komunikacji, edukacji, w nauce. Są jednak także bardzo mylące, stanowią wielką przeszkodę w dostrzeżeniu konkretnego indywiduum.

    Jeśli wszystko, czego doświadczasz, mieści się w pojęciach, to nie doświadczasz rzeczywistości, gdyż ta jest konkretem.

    Pojęcie jest pomocne w drodze do rzeczywistości, ale kiedy drogę tę już pokonasz, musisz jej doświadczyć, poczuć ją bezpośrednio. Drugą cechą pojęcia jest jego statyczność, podczas gdy rzeczywistość jest płynna.

    Używamy ciągle tej samej nazwy dla wodospadu Niagara, ale woda, która tam płynie, jest stale inna.

    Posługujemy się słowem "rzeka", ale woda w niej stale płynie.

    Jednym słowem określamy nasze ciało, ale nasze komórki ciągle się odnawiają.

    Przypuśćmy, że na zewnątrz wieje niezwykle silny wiatr, a ja chcę przekazać moim krajanom, czym jest amerykańska wichura czy huragan. Łapię go więc w pudło, wracam do Indii i mówię: "Spójrzcie na to." Oczywiście nie jest to wichura. Dlatego, że została złapana. Albo chcę wam pokazać, czym jest nurt rzeki i przynoszę wam w tym celu wodę z rzeki w wiadrze. W momencie gdy nabiorę wody do wiadra, ta woda przestaje płynąć.

    W chwili gdy ujmiesz coś w ramy pojęcia – przestaje być płynne, staje się statyczne, martwe.

    Zamarznięta fala nie jest już falą.

    Istotą fali jest ruch; jeśli ją zatrzymać, przestaje być falą.

    Pojęcia są zawsze zamarznięte.

    Rzeczywistość jest płynna.

    W końcu, jeśli mamy uwierzyć mistykom (a nie wymaga to zbyt wiele wysiłku – nikt jednak nie może dostrzec tego od razu), rzeczywistość jest całością, a słowa i pojęcia jedynie ją dzielą na części.

    Dlatego tak trudno jest tłumaczyć z jednego języka na drugi, ponieważ każdy język tnie rzeczywistość w nieco inny sposób. Angielskiego słowa "home" nie można przetłumaczyć na odpowiednik francuski czy hiszpański. "Casa" to nie dokładnie to samo co "home". Słowo "home" niesie specyficzne dla języka angielskiego skojarzenia. Każdy język posiada specyficzne dla niego słowa i wyrażenia, ponieważ rozcinamy rzeczywistość i coś do niej dodajemy lub od niej odejmujemy, w charakterystyczny dla danego ję zyka sposób.

    Rzeczywistość jest całością, a my tniemy ją , aby tworzyć pojęcia i używamy słów, by wskazać na różne jej części.

    Gdybyście nigdy w życiu nie widzieli żadnego zwierzęcia i pewnego dnia znaleźlibyście ogon – tylko ogon – i ktoś by wam oznajmił: "To jest ogon" – czy w czymkolwiek byłoby to dla was użyteczne? Czy na tej podstawie moglibyście sobie wyrobić zdanie, co to jest zwierzę?

    Idee dzielą na fragmenty nasze postrzeganie świata, naszą intuicję, nasze doświadczenie.

    Mistycy nieustannie nam to przypominają.

    Słowa nie są w stanie oddać rzeczywistości.

    Mogą tylko na nią wskazywać.

    Używa się ich jako drogowskazów prowadzących do rzeczywistości.

    Z chwilą gdy już tam dotrzesz, porzuć pojęcia, są bowiem bezużyteczne.

    Pewien hinduski kapłan sprzeczał się kiedyś z filozofem, który utrzymywał, że ostatnią przeszkodą na drodze do Boga jest słowo "Bóg", pojęcie Boga. Kapłan był tym bardzo zaszokowany, ale filozof dowodził:

    "Z osła, którego dosiadasz, gdy dojedziesz do celu – musisz zejść. Używasz pojęć, by gdzieś dotrzeć, następnie musisz je porzucić, wyjść poza nie."

    Nie trzeba być mistykiem, by zrozumieć, że rzeczywistość jest czymś, czego nie można uchwycić za pomocą słów czy pojęć.

    By poznać rzeczywistość trzeba wykroczyć poza wiedzę.

    Czy słowa te nie są wam skądś znane?

    Ci spośród was, którzy czytali "Chmurę niewiedzy", poznają te słowa.

    Poeci, malarze, mistycy i wielcy filozofowie zazwyczaj przeczuwają tę prawdę. Przypuśćmy, że pewnego dnia obserwuję drzewo. Dotychczas, ilekroć widziałem to drzewo, mówiłem: "No tak, to jest drzewo". Ale dziś, gdy patrzę na nie, nie widzę drzewa. Przypuśćmy, że nie widzę tego, do czego jestem przyzwyczajony. Widzę coś świeżym okiem dziecka. Brak mi s ł ów na opisanie tego doznania. Widzę coś niepowtarzalnego, stanowiącego zmieniającą się całość, niepodzielną. Ogarnia mnie strach. Gdyby ktoś mnie spytał: "Co widziałeś?" – jak sądzicie, co bym mu odpowiedział? Nie
    mógłbym znaleźć s ł ów. Nie ma s ł ów oddających rzeczywistość. Gdybym znalazł "odpowiednie" słowa, pojawiłbym się ponownie w świecie pojęć. A więc, jeśli nie potrafię wyrazić rzeczywistości widzianej moimi oczami, doświadczanej przez me zmysły, to jak można wyrazić to, czego oko nie widziało i ucho nie słyszało? Jak znaleźć słowa określające boską rzeczywistość?

    Czy pojmujecie już, co mieli na myśli Tomasz z Akwinu, Augustyn i wszyscy pozostali, gdy mówili – a czego ciągle naucza Kościół – że Bóg jest tajemnicą dla ludzkiego umysłu nie do pojęcia?

    Wielki Karl Rahner, w odpowiedzi na słowa zawarte w liście młodego, niemieckiego narkomana, że: "Wy teologowie mówicie o Bogu, a nie mówicie o tym, jak ten Bóg miałby być czymś istotnym w moim życiu, jak mógłby uwolnić mnie od narkotyków?", napisał:

    "Muszę z całą szczerością przyznać, że dla mnie Bóg był zawsze absolutną tajemnicą.

    Nie wiem, czym Bóg jest i nikt tego nie wie.

    Mamy przeczucia, przypuszczenia, podejmujemy nieudolne i nieadekwatne próby przyobleczenia tajemnicy w szaty słów. Ale nie dysponujemy żadnymi pojęciami, żadnymi stwierdzeniami, które by były w stanie tego dokonać".

    A podczas wykładu dla grupy teologów w Londynie Rahner powiedział: "Zadaniem teologii jest wyjaśnianie wszystkiego przez Boga i wyjaśnianie Boga jako niewyjaśnialnego".

    Niewyjaśnialna tajemnica.

    Nie wiemy, nie możemy nic powiedzieć.

    Jedyne, co możemy powiedzieć, to słowa zachwytu.

    Słowa wskazują, a nie opisują.

    Tragiczne jest to, że ludzie stają się bałwochwalcami, sądząc, że gdy idzie o Boga, słowo jest tożsame z tym, co opisuje.

    Jak można być tak obłąkanym?

    Czy można wymyślić coś bardziej szalonego?

    Nawet wtedy, gdy idzie o człowieka, o drzewo, o liście, czy o zwierzęta, to przecież słowa nie są identyczne z tym, co oznaczają.

    A czy możecie twierdzić, że tam gdzie idzie o Boga, słowo jest jedyną rzeczą?

    O czym mówicie?

    Jeden z uczonych biblistów o międzynarodowej sławie słuchał mych wykładów w San Francisco.

    – Boże, dopiero po wysłuchaniu tych wypowiedzi zdałem sobie sprawę, jakim bałwochwalcą byłem przez całe me życie! – powiedział mi otwarcie.

    – Nigdy nie przyszło mi do głowy, że mogę być bałwochwalcą.

    Kłaniałem się fałszywym bogom nie z drewna czy metalu.

    Był to bożek duchowy.

    Są to najbardziej niebezpieczni z bałwochwalców.

    Tworzą swego Boga z bardzo subtelnej substancji – ze swego umysłu.

    To, do czego prowadzę, to świadomość rzeczywistości otaczającej ciebie.

    Świadomość to obserwacja, uważne śledzenie tego, co się dzieje wewnątrz ciebie i wokół ciebie.

    Wyrażenie "dzieje się" jest tu bardzo trafne.

    Drzewa, trawa, kwiaty, zwierzęta, skały, cała rzeczywistość znajduje się w ruchu.

    Wszystko może być poddawane nieprzerwanej obserwacji.

    Jakże istotne dla człowieka jest to, by obserwować nie tylko siebie, ale i całą rzeczywistość.

    Jesteś więźniem własnych pojęć?

    Chcesz wydostać się z wiezienia? 

    To patrz, obserwuj, spędzaj całe godziny na obserwacji.

    "Obserwacji czego?" – pytasz.


    Twarzy ludzi, kształtów drzew, lotu ptaka, stosu kamieni, wzrostu trawy.

    Wejdź w kontakt z rzeczami, patrz na nie.

    Miejmy nadzieję, że wówczas przełamiesz sztywne schematy, które wszyscy w sobie rozwinęliśmy i dzięki którym nasze myśli i słowa z nas drwią. Miejmy nadzieję, że przejrzymy.

    Co zobaczymy?

    To, co nazywamy rzeczywistością, co wykracza poza słowa i pojęcia.

    Jest to ćwiczenie duchowe – związane z duchowością – związane z wyłamywaniem krat w twojej klatce, z uwalnianiem się z więzienia słów i pojęć.

    Jakie to smutne, jeśli przechodzimy przez życie i nigdy nie widzimy go oczyma dziecka. Nie oznacza to oczywiście, że pojęcia musimy odrzucić całkowicie, są one bardzo cenne. Mimo, iż zaczynamy bez nich, pełnią one bardzo pożyteczną funkcję.

    Dzięki nim rozwijamy inteligencję.

    Otrzymujemy zaproszenie nie po to, by stać się dziećmi, ale by stać się jak dzieci. Stan niewinności musi zakończyć się upadkiem i wygnaniem z raju. Dzięki pojęciom rozwijamy nasze "ja" i "mnie".

    Ale musimy powrócić do raju.

    Potrzebne nam jest powtórne odkupienie.

    Musimy odrzucić starego człowieka w sobie, starą naturę, uwarunkowaną jaźń i powrócić do dzieciństwa, nie stając się jednak dzieckiem. Na samym początku życia patrzymy na rzeczywistość dziwiąc się, ale nie jest to pełne mądrości zdziwienie mistyków, jest to bezkształtne zdziwienie dziecka. Następnie zdziwienie to obumiera i zostaje zastąpione przez znudzenie – w miarę rozwoju pojęć i słów.

    Później jeszcze, przy odrobinie szczęścia, zaczynamy się dziwić ponownie.


    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 11:13:15 PM

    That brings me to another theme, another topic. But this new topic ties in very much with what I’ve been saying and with my suggestion of becoming aware of all the things we add to reality. Let’s take this one step at a time.


    A Jesuit was telling me the other day how years ago he gave a talk in New York, where Puerto Ricans were very unpopular at the time because of some incident.
    Everybody was saying all kinds of things against them. So in his talk he said, “Let me read to you some of the things that the people in New York were saying about certain immigrants.” What he read to them was actually what people had said about the Irish, and about the Germans, and about every other wave of immigrants that had come to New York years before! He put it very well when he said, “These people don’t bring delinquency with them; they become delinquent when they’re faced with certain situations here. We’ve got to understand them. If you want to cure the situation, it’s useless reacting from prejudice. You need understanding, not condemnation.” That is how you bring about change in yourself. Not by condemnation, not by calling yourself names, but by understanding what’s going on. Not by calling yourself a dirty old sinner. No, no, no, no!


    In order to get awareness, you’ve got to see, and you can’t see if you’re prejudiced. Almost everything and every person we look at, we look at in a prejudiced way. It’s almost enough to dishearten anybody.


    Like meeting a long-lost friend. “Hey, Tom,” I say, “It’s good to see you,” and I give him a big hug. Whom am I hugging, Tom or my memory of him? A living human being or a corpse? I’m assuming that he’s still the attractive guy I thought he was. I’m assuming he still fits in with the idea I have of him and with my memories and associations. So I give him a hug. Five minutes later I find that he’s changed and I have no more interest in him. I hugged the wrong person.


    If you want to see how true this is, listen: A religious sister from India goes out to make a retreat. Everybody in the community is saying, “Oh, we know, that’s part of her charism; she’s always attending workshops and going to retreats; nothing will ever change her.” Now, it so happens that the sister does change at this particular workshop, or therapy group, or whatever it is. She changes; everyone notices the difference. Everyone says, “My, you’ve really come to some insights, haven’t you?” She has, and they can see the difference in her behavior, in her body, in her face. You always do when there’s an inner change. It always registers in your face, in your eyes, in your body. Well, the sister goes back to her community, and since the community has a prejudiced, fixed idea about her, they’re going to continue to look at her through the eyes of that prejudice. They’re the only ones who don’t see any change in her. They say, “Oh well, she seems a little more spirited, but just wait, she’ll be depressed again.” And within a few weeks she is depressed again; she’s reacting to their reaction. And they all say, “See, we told you so; she hadn’t changed.” But the tragedy is that she had, only they didn’t see it. Perception has devastating consequences in the matter of love and human relationships.


    Whatever a relationship may be, it certainly entails two things: clarity of perception (inasmuch as we’re capable of it; some people would dispute to what extent we can attain clarity of perception, but I don’t think anyone would dispute that it is desirable that we move toward it) and accuracy of response. You’re more likely to respond accurately when you perceive clearly. When your perception is distorted, you’re not likely to respond accurately. How can you love someone whom you do not even see? Do you really see someone you’re attached to? Do you really see someone you’re afraid of and therefore dislike? We always hate what we fear.


    “The fear of the Lord is the beginning of wisdom,” people say to me sometimes. But wait a minute. I hope they understand what they’re saying, because we always hate what we fear. We always want to destroy and get rid of and avoid what we fear. When you fear somebody, you dislike that person. You dislike that person insofar as you fear that person. And you don’t see that person either, because your emotion gets in the way. Now, that’s just as true when you are attracted to someone. When true love enters, you no longer like or even dislike people in the ordinary sense of the word. You see them clearly and you respond accurately. But at this human level, your likes and dislikes and preferences and attractions, etc., continue to get in the way. So you have to be aware of your prejudices, your likes, your dislikes, your attractions. They’re all there, they come from your conditioning. How come you like things that I don’t like? Because your culture is different from mine. Your upbringing is different from mine. If I gave you some of the things to eat that I relish, you’d turn away in disgust.


    There are people in certain parts of India who love dog flesh. Yet others, if they were told they were being served dog steak, would feel sick. Why? Different conditioning, different programming. Hindus would feel sick if they knew they had eaten beef, but Americans enjoy it. You ask, “But why won’t they eat beef?” For the same reason you won’t eat your pet dog. The same reason. The cow, to the Indian peasant, is what your pet dog is to you. He doesn’t want to eat it. There is a built-in cultural prejudice against it which saves an animal that’s needed so much for farming, etc.


    So why do I fall in love with a person really? Why is it that I fall in love with one kind of person and not another? Because I’m conditioned. I’ve got an image, subconsciously, that this particular type of person appeals to me, attracts me. So when I meet this person, I fall head over heels in love. But have I seen her? No! I’ll see her after I marry her; that’s when the awakening comes! And that’s when love may begin. But falling in love has nothing to do with love at all. It isn’t love, it’s desire, burning desire. You want, with all your heart, to be told by this adorable creature that you’re attractive to her. That gives you a tremendous sensation. Meanwhile, everybody else is saying, “What the hell does he see in her?” But it’s his conditioning—he’s not seeing. They say that love is blind. Believe me, there’s nothing so clear-sighted as true love, nothing. It’s the most clear-sighted thing in the world. Addiction is blind, attachments are blind. Clinging, craving, and desire are blind. But not true love. Don’t call them love. But, of course, the word has been desecrated in most modern languages. People talk about making love and falling in love. Like the little boy who says to the little girl, “Have you ever fallen in love?” And she answers, “No, but I’ve fallen in like.”


    So what are people talking about when they fall in love? The first thing we need is clarity of perception. One reason we don’t perceive people clearly is evident—our emotions get in the way, our conditioning, our likes and dislikes. We’ve got to grapple with that fact. But we’ve got to grapple with something much more fundamental—with our ideas, with our conclusions, with our concepts. Believe it or not, every concept that was meant to help us get in touch with reality ends up by being a barrier to getting in touch with reality, because sooner or later we forget that the words are not the thing. The concept is not the same as the reality. They’re different. That’s why I said to you earlier that the final barrier to finding God is the word “God” itself and the concept of God. It gets in the way if you’re not careful. It was meant to be a help; it can be a help, but it can also be a barrier.


    Anthony de Mello





    Mamy tu następny problem, kolejny temat. Wiąże się on bardzo ściśle z tym, co mówiłem już wcześniej na temat konieczności uświadomienia sobie tego wszystkiego, co dorzucamy do rzeczywistości.

    Zróbmy zatem ten następny krok. Pewien jezuita opowiadał mi kiedyś, jak to przed laty przemawiał do mieszkańców Nowego Jorku – w czasie, gdy Portorykańczycy nie byli tam, z jakichś powodów, zbyt popularni. Stawiano im rozmaite zarzuty. Na to ów jezuita powiedział: – Pozwólcie, że wam przeczytam rożne opinie, które ludzie z Nowego Jorku wypowiadają o poszczególnych grupach etnicznych.
    To, co im faktycznie przeczytał, dotyczyło Irlandczyków, Niemców i innych imigrantów. Ale były to opinie sprzed wielu lat! Ujął rzecz bardzo dobrze, mówiąc: – Ludzie ci nie niosą ze sobą przestępczości, stają się przestępcami tutaj, w określonych sytuacjach. Musimy ich zrozumieć. Jeśli chcecie uzdrowić tę sytuacje, nie ma sensu podejmować działań, u podstaw których leżą przesądy.

    Powinniście rozumieć, a nie potępiać.

    I to jest sprytny sposób na przeprowadzanie zmian wewnątrz siebie.

    Nie przez potępienie, nie przez obrzucanie samego siebie wyzwiskami, ale przez zrozumienie tego, co się dzieje.

    Nie przez uznanie siebie za starego, brudnego grzesznika.

    Nie, nie, raz jeszcze nie!

    Aby uzyskać świadomość, musisz zobaczyć, a nie zobaczysz, jeśli jesteś uprzedzony.

    Prawie na wszystko i na wszystkich patrzymy poprzez okulary uprzedzeń.

    Już to samo w zasadzie wystarczy, aby zniechęcić każdego.

    Jest z tym tak, jak ze spotkaniem dawno utraconego przyjaciela. – Cześć, Tom – mówię – fajnie, że cię widzę. – I obejmuję go serdecznie. Kogo obejmuję?

    Toma czy swoje wspomnienia o nim?

    Żyjącego człowieka czy ciało?

    Zakładam, że nadal jest tym atrakcyjnym facetem, za którego go uważałem. Zakładam, że nadal odpowiada moim wyobrażeniom o nim, moim wspomnieniom i skojarzeniom. A więc obejmuję go. Po pięciu minutach stwierdzam, że zmienił się i tracę zainteresowanie jego osobą. Obejmowałem tym serdecznym gestem niewłaściwą osobę.

    Jeśli chcecie wiedzieć, jak bardzo to jest prawdziwe, posłuchajcie.

    Pewna siostra zakonna z Indii udaje się na rekolekcje. W zakonie wszyscy mówią: – Wiemy, że to część jej charyzmatu, zawsze bierze udział w rekolekcjach, ale nigdy się nie zmieni. Zdarzyło się jednak, że siostra zmieniła się pod wpływem udziału w jakiejś grupie terapeutycznej lub pod wpływem czegoś innego. Zmieniła się i wszyscy tę różnice dostrzegają. Mówią: – Och, chyba naprawdę zajrzałaś w głąb siebie. To prawda. Tę zmianę widać w jej zachowaniu, w jej ciele, na twarzy. Jeśli dokonuje się istotna wewnętrzna przemiana, zawsze jest widoczna. Odbija się na twarzy, w oczach, na całym ciele. Dobrze, siostra wraca do zakonu, a ponieważ wszyscy tam mają pewien jej wizerunek, nadal patrzą na nią przez pryzmat wcześniejszego nastawienia. Są jedynymi osobami, które nie widzą żadnych zmian. Mówią: – No tak, wydaje się nieco żwawsza, ale poczekajcie, znowu ulegnie depresji. I po kilku tygodniach siostra rzeczywiście wpada w depresję. Spełnia ich nastawienie. A one wszystkie mówią: – Widzicie, jest tak jak mówiłyśmy, nie zmieniła się wcale.

    Tragedia polega na tym, że ona jednak się zmieniła, natomiast siostry tego nie dostrzegły.

    Percepcja może mieć bardzo niszczące konsekwencje w miłości i stosunkach międzyludzkich.

    Jakiekolwiek by te stosunki nie były, wymagają one spełnienia dwóch warunków:

    obiektywnej percepcji (oczywiście na tyle, na ile jesteśmy do niej zdolni – wiele osób kwestionowałoby możliwość pełnej, obiektywnej percepcji;

    sądzę jednak, iż wszyscy zgodzą się co do tego, że jest rzeczą pożądaną dążenie do obiektywizmu postrzegania) i adekwatności reakcji.

    Adekwatna reakcja jest znacznie bardziej prawdopodobna w sytuacji właściwej percepcji.

    Jeśli spostrzeganie ulega zaburzeniu, najprawdopodobniej nie zareagujesz właściwie.

    Jak możesz kochać kogoś, kogo nawet nie widzisz?

    Czy naprawdę widzisz osobę, do której jesteś przywiązany?

    Czy naprawdę widzisz osobę, której się obawiasz, której z tego powodu nie lubisz?

    Nigdy nie widzimy tego, czego się boimy! – Bojaźń przed Panem jest początkiem mądrości – mówią mi czasami ludzie.

    Poczekajcie chwilę.

    Mam nadzieję, że wiedzą, co mówią, bo zawsze mamy w nienawiści to, czego się boimy.

    Zawsze chcemy zniszczyć i pozbyć się, uniknąć tego, czego się boimy.

    Nie lubisz osób, których się boisz.

    I nie widzisz tej osoby, bo emocje stają na przeszkodzie.

    Ta sama prawda odnosi się do sytuacji, kiedy ktoś cię pociąga.

    Kiedy wchodzi w grę prawdziwa miłość, nie czujesz już antypatii wobec ludzi w zwykłym znaczeniu tego słowa.

    Widzisz ich takimi, jakimi są i reagujesz na nich adekwatne.

    Ale na tym poziomie twoje sympatie, antypatie, preferencje nadal wchodzą ci w drogę. Musisz więc być świadom swych sympatii i antypatii, swych upodobań.

    Wszystko to jest w tobie, wszystko jest skutkiem uwarunkowań, w jakich się znajdujesz.

    Jak to się dzieje, że lubisz rzeczy, których ja nie lubię? Ponieważ twoja kultura jest inna niż moja. Twoje wychowanie było inne niż moje. Gdybym poczęstował cię którymś z moich przysmaków, odwróciłbyś się z niesmakiem. W pewnym regionie Indii mieszkają ludzie, którzy uwielbiają spożywanie psiego mięsa. Gdybyście się dowiedzieli, że właśnie podano wam do zjedzenia stek z psa, na pewno by was zemdliło.


    Inaczej was uwarunkowano, inaczej zaprogramowano.

    Hindusów zemdliłoby na samą wiadomość, że właśnie zjedli befsztyk, który tak bardzo uwielbiają Amerykanie. Pytacie: "Dlaczego nie chcą jeść befsztyków?" – Z tego samego powodu, dla którego wy nie jecie mięsa z rodzimego psa. Powód jest ten sam. Krowa dla hinduskiego wieśniaka jest tym samym, czym pies dla was. Nie chce jeść jej mięsa. Istnieją kulturowe nastawienia, które chronią te zwierzęta, tak bardzo przydatne w gospodarstwie itd.

    Dlaczego więc tak naprawdę zakochuję się w jakiejś osobie?

    Dlaczego zakochuję się w pewnym typie osób, a w innym nie?

    Ponieważ jestem uwarunkowany.

    Mam w umyśle pewne nieuświadomione wyobrażenie powodujące, że określony typ osób pociąga mnie bardziej.

    Kiedy więc spotykam taką osobę, zakochuję się w niej bez pamięci.

    Ale czy tak naprawdę ujrzałem tę osobę?


    Zobaczę ja dopiero wtedy, gdy się z nią ożenię.

    Dopiero wówczas przyjdzie przebudzenie!

    A wtedy dopiero... powinna się zacząć miłość.

    Ale zakochanie nie ma nic wspólnego z miłością.

    To nie jest miłość, ale pożądanie, palące pożądanie.

    Całym sercem pragniesz, aby ukochana istota powiedziała ci, że jesteś dla niej atrakcyjny.

    Jest to dla ciebie doznanie niezwykle.

    A w międzyczasie wszyscy dookoła mówią: "Co on u diabla w niej widzi?"

    Ale to jest jego uwarunkowanie: on po prostu nie widzi.

    Mówi się, że miłość jest ślepa.

    Wierzcie mi, to zupełne kłamstwo – nie ma niczego bardziej widzącego niż prawdziwa miłość.


    Jest ona czymś najwyraźniej widzącym pod słońcem.

    Poświęcenie jest ślepe, przywiązanie jest ślepe, pożądanie jest ślepe – ale nie prawdziwa miłość.

    Nie popełnij błędu i nie nazywaj tych uczuć miłością.

    Ale oczywiście w większości współczesnych języków słowo to zostało sprofanowane.

    Ludzie mówią o uprawianiu miłości, o zakochaniu się.

    Postępują jak ten mały chłopczyk, który bawiąc się z dziewczynką pyta ją:

    – Czy byłaś kiedyś zakochana?

    A ona odpowiada:

    – Nie. Ja tylko lubiłam.

    Przede wszystkim potrzebna jest nam jasność widzenia.

    Jedna przyczyna nieadekwatnego postrzegania ludzi jest ewidentna. Winne są temu emocje, nasze uwarunkowania, nasze sympatie i antypatie. Musimy z tym walczyć. Ale musimy walczyć z czymś jeszcze bardziej podstawowym – z naszymi ideami, przekonaniami, pojęciami. Wierzcie lub nie, ale każde pojęcie, które miało dopomóc nam w zacieśnieniu kontaktu z rzeczywistością, staje się w końcu barierą w tym kontakcie, gdyż wcześniej lub później zapominamy, że słowa nie są tym samym, co nazywają.

    Pojęcia nie są tożsame z rzeczywistością.

    Różnią się od siebie, i to bardzo.

    Dlatego właśnie powiedziałem wam wcześniej, że ostateczną przeszkodą w odnalezieniu Boga jest samo słowo "Bóg" i nasze pojęcie Boga.

    Może ono znacząco zaszkodzić, jeśli nie zachowamy ostrożności w posługiwaniu się nim. W założeniu słowo to miało być pomocne – i być może jest – ale może też stać się przeszkodą.



    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 11:16:53 PM

    When you cling, life is destroyed; when you hold on to anything, you cease to live. It’s all over the gospel pages. And one attains this by understanding. Understand. Understand another illusion, too, that happiness is not the same as excitement, it’s not the same as thrills. That’s another illusion, that a thrill comes from living a desire fulfilled. Desire breeds anxiety and sooner or later it brings its hangover. When you’ve suffered sufficiently, then you are ready to see it. You’re feeding yourself with thrills. This is like feeding a racehorse with delicacies. You’re giving it cakes and wine. You don’t feed a racehorse like that. It’s like feeding human beings with drugs. You don’t fill your stomach with drugs. You need good, solid, nutritious food and drink. You need to understand all this for yourself.


    Another illusion is that someone else can do this for you, that some savior or guru or teacher can do this for you. Not even the greatest guru in the world can take a single step for you. You’ve got to take it yourself. St. Augustine said it so marvelously: “Jesus Christ himself could do nothing for many of his hearers.” Or to repeat that lovely Arab saying: “The nature of the rain is the same and yet it produces thorns in the marsh and flowers in the garden.” It is you who have to do it. No one else can help you. It is you who have to digest your food, it is you who have to understand. No one else can understand for you. It is you who have to seek. Nobody can seek for you. And if what you seek is truth, then you must do this. You can lean on no one.


    There is yet another illusion, that it is important to be respectable, to be loved and appreciated, to be important. Many say we have a natural urge to be loved and appreciated, to belong. That’s false. Drop this illusion and you will find happiness. We have a natural urge to be free, a natural urge to love, but not to be loved. Sometimes in my psychotherapy sessions I encounter a very common problem: Nobody loves me; how, then, can I be happy? I explain to him or her: “You mean you never have any moments when you forget you’re not loved and you let go and are happy?” Of course they have.


    A woman, for example, is absorbed in a movie. It’s a comedy and she’s roaring with laughter and in that blessed moment she’s forgotten to remind herself that nobody loves her, nobody loves her, nobody loves her. She’s happy! Then she comes out of the theater and her friend whom she saw the movie with goes off with a boyfriend, leaving the woman all alone. So she starts thinking, “All my friends have boyfriends and I have no one. I’m so unhappy. Nobody loves me!”


    In India, many of our poor people are starting to get transistor radios, which are quite a luxury. “Everybody has a transistor,” you hear, “but I don’t have a transistor; I’m so unhappy.” Until everyone started getting transistors, they were perfectly happy without one. That’s the way it is with you. Until somebody told you you wouldn’t be happy unless you were loved, you were perfectly happy. You can become happy not being loved, not being desired by or attractive to someone. You become happy by contact with reality. That’s what brings happiness, a moment-by-moment contact with reality. That’s where you’ll find God; that’s where you’ll find happiness. But most people are not ready to hear that.


    Another illusion is that external events have the power to hurt you, that other people have the power to hurt you. They don’t. It’s you who give this power to them.


    Another illusion: You are all those labels that people have put on you, or that you have put on yourself. You’re not, you’re not! So you don’t have to cling to them. The day that somebody tells me I’m a genius and I take that seriously, I’m in big trouble. Can you understand why? Because now I’m going to start getting tense. I’ve got to live up to it, I’ve got to maintain it. I’ve got to find out after every lecture: “Did you like the lecture? Do you still think I’m a genius?” See? So what you need to do is smash the label! Smash it, and you’re free! Don’t identify with those labels. That’s what someone else thinks. That’s how he experienced you at that moment. Are you in fact a genius? Are you a nut? Are you a mystic? Are you crazy? What does it really matter? Provided you continue to be aware, to live life from moment to moment. How marvelously it is described in those words of the gospel: “Look at the birds of the air: they neither sow nor reap nor gather into barns ... Consider the lilies of the field . . . they neither toil nor spin.” That’s the real mystic speaking, the awakened person.


    So why are you anxious? Can you, for all your anxieties, add a single moment to your life? Why bother about tomorrow? Is there a life after death? Will I survive after death? Why bother about tomorrow? Get into today. Someone said, “Life is something that happens to us while we’re busy making other plans.” That’s pathetic. Live in the present moment. This is one of the things you will notice happening to you as you come awake. You find yourself living in the present, tasting every moment as you live it. Another fairly good sign is when you hear the symphony one note after the other without wanting to stop it.


    Anthony de Mello





    Kiedy się na czymś zawieszasz, burzysz swe życie; kiedy się czegoś uczepiasz, przestajesz żyć.

    Pełno takich stwierdzeń na wszystkich stronach Ewangelii.

    Dochodzisz do tego przez zrozumienie.




    Zrozum inne jeszcze złudzenie, to mianowicie że szczęście nie jest tym samym co ekscytacja, nie jest tym samym, co dreszcz emocji.


    Innym jeszcze złudzeniem jest wiara, że dreszcz emocji jest następstwem zaspokajania żądzy.

    Żądze niosą ze sobą lęk i wcześniej lub później przeradzają się w przesyt.

    Jeśli wycierpiałeś wystarczająco dużo, to jesteś gotów to dostrzec.

    Karmicie się ekscytacją.

    To tak, jakby karmić wyścigowego konia samymi przysmakami. Dawać mu wino i ciastka. Nie karmi się w ten sposób wyścigowych koni.

    To tak, jakby żywić człowieka wyłącznie tabletkami. Nie napełnisz sobie nimi żołądka. Potrzebujesz dobrego, solidnego, pożywnego jedzenia i picia. Musisz to dobrze sam przemyśleć.

    Kolejnym złudzeniem jest to, że ktoś inny może to za ciebie zrobić.

    Zbawiciel, guru, nauczyciel.

    Nawet największy na świecie guru nie może wykonać za ciebie choćby pojedynczego kroku.

    Musisz go zrobić sam.

    Jak pięknie wyraził to św. Augustyn: "Jezus Chrystus sam nie mógł uczynić niczego dla wielu z tych, którzy go słuchali".

    Prawda ta znajduje też swój wyraz w arabskim powiedzeniu:

    "Natura deszczu jest jedna, ale powoduje ona, że rosną zarówno ciernie na bagnach, jak i kwiaty w ogrodach".

    To ty sam musisz tego dokonać.

    Nikt ci w tym pomóc nie może.

    To ty musisz strawić pożywienie, które zjadłeś, to ty musisz zrozumieć.

    Nikt nie może zrozumieć za ciebie.

    To ty musisz szukać. A jeśli tym, czego szukasz, jest prawda, to sam ją musisz odnaleźć. Nie możesz się opierać na nikim innym.

    Inne jeszcze złudzenie polega na przekonaniu, że niezmiernie istotną jest rzeczą, aby być szanowanym, kochanym, docenianym, ważnym. Mówi się nawet, że posiadamy naturalną potrzebę bycia kochanym, bycia docenianym, potrzebę przynależności.

    To kłamstwo.

    Porzuć te złudzenia, a odnajdziesz szczęście.

    Mamy naturalną potrzebę dążenia do wolności, naturalną potrzebę kochania, ale nie bycia kochanym.

    Czasem na sesjach grup terapeutycznych napotykasz na bardzo pospolity problem: nikt mnie nie kocha, a zatem jak mogę być szczęśliwy? Pytam wówczas ją lub jego: – Chcesz powiedzieć, iż nie zdarzają ci się takie chwile, w których zapominasz, że nie jesteś kochany i czujesz się szczęśliwy? – Oczywiście, że się zdarzają. Na przykład kobieta, którą wciągnął film. Jest to komedia, więc wybucha śmiechem i w owej błogosławionej chwili zapomina o tym, aby przypomnieć sobie, że nikt jej nie kocha, nikt. A jest szczęśliwa! Następnie wychodzi z kina z koleżanką, na którą czeka przyjaciel. Zostawiają ją samą. Zaczyna myśleć: "Wszystkie moje przyjaciółki kogoś mają, a ja nie mam. Jestem taka nieszczęśliwa. Nikt mnie nie kocha!"

    W Indiach wielu biednych ludzi posiada radia tranzystorowe, stanowiące nadal pewnego rodzaju luksus. "Wszyscy mają tranzystory, a ja nie mam. Jestem nieszczęśliwy." Dopóki radia tranzystorowe się nie rozpowszechniły, byli szczęśliwi bez radia.

    Tak samo dzieje się i z tobą.

    Gdyby ci nikt nie powiedział, że nie będąc kochanym jest się nieszczęśliwym, byłbyś szczęśliwy. Możesz być szczęśliwy nie będąc kochany, nie będąc pożądany czy dla kogoś atrakcyjny.

    Stajesz się szczęśliwy przez kontakt z rzeczywistością.

    To właśnie jest źródłem szczęścia: kolejne chwile kontaktu z rzeczywistością.

    Tu właśnie znajdziesz Boga, tu znajdziesz szczęście.

    Większość ludzi nie jest przygotowana, aby to usłyszeć.

    Inne złudzenie polega na tym, że zewnętrzne zdarzenia lub inni ludzie mogą cię zranić.

    Nie mogą.

    To ty im dajesz taką władzę nad sobą.

    Inne złudzenie. Jesteś tożsamy z tymi wszystkimi etykietkami, jakimi opatrzyli cię inni ludzie albo i ty sam.

    Nie jesteś, nie jesteś!

    Nie musisz więc tak kurczowo się ich trzymać.

    W domu, w którym ktoś nazwie mnie geniuszem, a ja potraktuję go poważnie, znajdę się w poważnych tarapatach.

    Czy rozumiesz dlaczego?

    Bo od tego momentu staję się napięty. Będę musiał żyć zgodnie z tą przypiętą mi etykietą, będę musiał tę opinię podtrzymywać.

    Po każdym wykładzie zmuszony będę pytać:

    "Czy podobało się wam moje wystąpienie?

    Czy nadal uważacie, że jestem genialny?"

    Widzicie, co się dzieje?

    A więc porzućcie etykietki!

    Wyrzućcie je, a będziecie wolni!

    Nie identyfikujcie się z nimi.

    Mówią one jedynie o tym, co myślą inni.

    Jak ciebie odbierają w danej chwili.

    Czy rzeczywiście jesteś geniuszem?




    A jakie to ma w gruncie rzeczy znaczenie?

    Zakładając, że nadal prowadzisz w pełni świadome życie, żyjesz od chwili do chwili.

    Pięknie zostało to wyrażone słowami Ewangelii:

    "Przypatrzcie się ptakom niebieskim, które latają w powietrzu, nie sieją i nie żną i nie zbierają do spichlerzy...

    Przypatrzcie się kwiatom polnym, nie pracują, i nie przędą".

    Tak przemawia prawdziwy mistyk, osoba przebudzona.

    Czego więc się lękacie?

    Czy twój lęk zdoła przedłużyć życie choćby o jedną chwilę?

    Po cóż martwić się o dzień jutrzejszy?

    Czy będę istniał po śmierci?

    Po cóż – powtarzam – zamartwiać się o dzień jutrzejszy?

    Zanurz się w dniu dzisiejszym.

    Ktoś powiedział:

    "Życie jest czymś, co przydarza się nam w czasie, gdy jesteśmy zajęci planowaniem innych rzeczy".


    Żyj chwilą obecną.

    Kiedy się przebudzisz, będzie ci się to zdarzało coraz częściej.

    Odnajdziesz siebie w czasie teraźniejszym, będziesz smakował każdy moment swego życia.

    Innym dobrym znakiem przebudzenia jest słuchanie symfonii, kawałek po kawałku, bez pokusy zatrzymywania się na którymś z wyodrębnionych fragmentów.

    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 11:18:51 PM

    To move on to another idea, there is the whole matter of one’s personal worth. Personal worth doesn’t mean self-worth. Where do you get self-worth from? Do you get it from success in your work? Do you get it from having a lot of money? Do you get it from attracting a lot of men (if you’re a woman) or a lot of women (if you’re a man)? How fragile all that is, how transitory. When we talk about self-worth, are we not talking, really, about how we are reflected in the mirrors of other people’s minds? But do we need to depend on that? One understands one’s personal worth when one no longer identifies or defines one’s self in terms of these transient things. I’m not beautiful because everyone says I’m beautiful. I’m really neither beautiful nor ugly. These are things that come and go. I could be suddenly transformed into a very ugly creature tomorrow, but it is still “I.” Then, say, I get plastic surgery and I become beautiful again. Does the “I” really become beautiful? You need to give a lot of time to reflect on these things. I’ve thrown them at you in rapid succession, but if you would take the time to understand what I have been saying, to dwell on it, you’ll have a gold mine there. I know, because when I stumbled upon these things for the first time, what a treasure I discovered.


    Pleasant experiences make life delightful. Painful experiences lead to growth. Pleasant experiences make life delightful, but they don’t lead to growth in themselves. What leads to growth is painful experiences. Suffering points up an area in you where you have not yet grown, where you need to grow and be transformed and change. If you knew how to use that suffering, oh, how you would grow. Let’s limit ourselves, for the time being, to psychological suffering, to all those negative emotions we have. Don’t waste your time on a single one of them. I’ve already told you what you could do with those emotions. The disappointment you experience when things don’t turn out as you wanted them to, watch that! Look at what it says about you. I say this without condemnation (otherwise you’re going to get caught up in self-hatred). Observe it as you would observe it in another person. Look at that disappointment, that depression you experience when you are criticized. What does that say about you?


    Have you heard about the fellow who said, “Who says that worry doesn’t help? It certainly does help. Every time I worry about something it doesn’t happen!” Well, it certainly helped him. Or the other fellow who says, “The neurotic is a person who worries about something that did not happen in the past. He’s not like us normal people who worry about things that will not happen in the future.” That’s the issue. That worry, that anxiety, what does it say about you?


    Negative feelings, every negative feeling is useful for awareness, for understanding.
    They give you the opportunity to feel it, to watch it from the outside. In the beginning, the depression will still be there, but you will have cut your connection with it. Gradually you will understand the depression. As you understand it, it will occur less frequently, and will disappear altogether. Maybe, but by that time it won’t matter too much. Before enlightenment I used to be depressed. After enlightenment I continue to be depressed. But gradually, or rapidly, or suddenly, you get the state of wakefulness. This is the state where you drop desires. But remember what I meant by desire and cravings. I meant: “Unless I get what I desire, I refuse to be happy.” I mean cases where happiness depends on the fulfillment of desire.


    Anthony de Mello





     Przejdźmy do innej już kwestii – pozostaje jeszcze problem wartości osobowej.

    Wartość osobowa nie jest równoznaczna z poczuciem własnej wartości.

    Jakie są źródła poczucia własnej wartości?

    Sukcesy odnoszone w pracy zawodowej?

    Posiadanie pieniędzy?

    Atrakcyjność dla mężczyzn (jeśli jesteś kobietą) lub atrakcyjność dla kobiet (jeśli jesteś mężczyzną)?

    Jakże to wszystko jest nieprawdziwe, jakże przemijające.

    Czy mówiąc o własnej wartości, nie mówimy tak naprawdę o tym, jak odzwierciedlamy się w umysłach innych ludzi?

    Ale czy musimy od tego się uzależniać?

    Swą wartość rozumiesz dopiero wówczas, gdy przestajesz identyfikować się lub definiować siebie w kategoriach tych ulotnych przymiotów.

    Jestem piękny nie dlatego, że wszyscy mówią, iż jestem piękny. W istocie nie jestem ani piękny, ani brzydki.

    Są to cechy, które przemijają. Na przykład już jutro mógłbym nagle przekształcić się w odrażająco szpetne stworzenie, ale nadal to będę ja. A potem, powiedzmy, poddam się operacji plastycznej i znowu stanę się piękny.

    Czy moje "ja" staje się naprawdę piękne?

    Trzeba wiele czasu, by kwestię tę bardzo wnikliwie przemyśleć. Problem ten jedynie naszkicowałem, rzucając myśli jedne po drugich w skondensowanej formie, jeśli jednak zastanowicie się nad tym głębiej, to zrozumiecie, o czym mówiłem. Przetrawicie rzecz całą i odkryjecie tam kopalnię złota.

    Wiem o tym, bo pamiętam, jak wielki skarb odkryłem, gdy po raz pierwszy zmierzyłem się z tymi problemami.

    Przyjemne doświadczenia dodają życiu uroku. Doświadczenia bolesne tego nie zapewniają. Jednak doświadczenia przyjemne – choć dodają uroku – same w sobie nie mogą prowadzić do rozwoju. Do rozwoju wiodą bolesne doświadczenia.

    Cierpienie wskazuje na istnienie w tobie takich obszarów, które są jeszcze nie rozwinięte, które muszą dojrzeć, ulec transformacji i zmianie. Gdybyś wiedział, jak wykorzystać cierpienie, och, jakże mógłbyś się rozwinąć!

    Ograniczmy się na razie do cierpienia natury psychologicznej, do wszystkich negatywnych emocji, jakie nosisz w sobie.

    Nie trać czasu na żadne z nich. Już wam powiedziałem, co z nimi możecie zrobić.

    Ogarnia cię rozczarowanie, gdy sprawy przybierają inny obrót, niż ty byś tego oczekiwał. Obserwuj to!

    Zwróć uwagę, jak ten stan rzeczy oddziałuje na ciebie. Jeśli to mówię, to nie dlatego by cię w tym względzie potępiać (w przeciwnym bowiem razie złapalibyście się w pułapkę nienawiści do siebie samych).

    Obserwujcie to tak, jakbyście swą obserwację skierowali na inną osobę.

    Przypatrzcie się temu rozczarowaniu i przygnębieniu, które was ogarnia pod wpływem czyjejś krytyki.

    O czym to świadczy?

    Słyszeliście na pewno i takie wywody:

    "Co? Kto może twierdzić, że zmartwienie nie pomaga? Z pewnością pomaga. Zawsze, ilekroć martwię się o coś, to to coś się nie zdarza!"

    No tak, z pewnością, jemu to pomogło.

    Pamiętacie, jak ktoś inny mówił:

    "Neurotyk jest osobą, która martwi się o coś, co nie zdarzyło się w przeszłości." Rzeczywiście. To jest różnica.

    Zmartwienia, lęki – o czym one świadczą?

    Negatywne uczucia.

    Każde negatywne uczucie można wykorzystać w rozwoju świadomości, w jej rozumieniu.

    Dają ci one okazję, byś odczuł je i popatrzył na nie od zewnątrz.

    Początkowo będzie ci towarzyszyła depresja, ale związek między owymi negatywnymi uczuciami, a depresją szybko zostanie przecięty.

    Kiedy to zrozumiesz, będzie się ona pojawiać coraz rzadziej, aż w końcu zaniknie.

    Zresztą już wówczas i tak nie będzie to miało dla ciebie żadnego znaczenia.

    Przed osiągnięciem oświecenia bywałem przygnębiony.

    Po jego osiągnięciu nadal jestem przygnębiony.

    Ale stopniowo lub gwałtownie – lub nagle – osiągniesz stan pełnego przebudzenia.

    Jest to stan, w którym porzuca się pragnienia i żądze.

    Pamiętajcie jednak, co mam na myśli, mówiąc "pragnienia" i "żądze".

    Idzie o takie ich rozumienie, według którego "nie mogę uważać się za szczęśliwego, nim nie osiągnę tego, czego pragnę".

    Mam na uwadze te przypadki, w których szczęście pozostaje uzależnione od zaspokojenia jakiegoś pragnienia.


    Anthony de Mello


  • Sep 20, 2016 11:21:15 PM

     Let’s get back to that marvelous sentence in the gospel about losing oneself in order to find oneself. One finds it in most religious literature and in all religious and spiritual and mystical literature.


    How does one lose oneself? Did you ever try to lose something? That’s right, the harder you try, the harder it gets. It’s when you’re not trying that you lose things. You lose something when you’re not aware. Well, how does one die to oneself? We’re talking about death now, we’re not talking about suicide. We’re not told to kill the self, but to die. Causing pain to the self, causing suffering to the self would be self-defeating. It would be counterproductive. You’re never so full of yourself as when you’re in pain. You’re never so centered on yourself as when you’re depressed. You’re never so ready to forget yourself as when you are happy. Happiness releases you from self. It is suffering and pain and misery and depression that tie you to the self. Look how conscious you are of your tooth when you have a toothache. When you don’t have a toothache, you’re not even aware you have a tooth, or that you have a head, for that matter, when you don’t have a headache. But it’s so different when you have a splitting headache.


    So it’s quite false, quite erroneous, to think that the way to deny the self is to cause pain to the self, to go in for abnegation, mortification, as these were traditionally understood. To deny the self, to die to it, to lose it, is to understand its true nature. When you do that, it will disappear; it will vanish. Suppose somebody walks into my room one day. I say, “Come right in. May I know who you are?” And he says, “I am Napoleon.” And I say, “Not the Napoleon . . .” And he says, “Precisely. Bonaparte, Emperor of France.” “What do you know!” I say, even while I’m thinking to myself, “I better handle this guy with care.”


    “Sit down, Your Majesty,” I say. “Well, they tell me you’re a pretty good spiritual director. I have a spiritual problem. I’m anxious, I’m finding it hard to trust in God. I have my armies in Russia, see, and I’m spending sleepless nights wondering how it’s going to turn out.” So I say, “Well, Your Majesty, I could certainly prescribe something for that. What I suggest is that you read chapter 6 of Matthew: “Consider the lilies of the field . . . they neither toil nor spin.”


    By this point I’m wondering who is crazier, this guy or me. But I go along with this lunatic. That’s what the wise guru does with you in the beginning. He goes along with you; he takes your troubles seriously. He’ll wipe a tear or two from your eye. You’re crazy, but you don’t know it yet. The time has to come soon when he’ll pull the rug out from under your feet and tell you, “Get off it, you’re not Napoleon.” In those famous dialogues of St. Catherine of Siena, God is reported to have said to her, “I am He who is; you are she who is not.” Have you ever experienced your is-not-ness? In the East we have an image for this. It is the image of the dancer and the dance. God is viewed as the dancer and creation as God’s dance. It isn’t as if God is the big dancer and you are the little dancer. Oh no. You’re not a dancer at all. You are being danced! Did you ever experience that? So when the man comes to his senses and realizes that he is not Napoleon, he does not cease to be. He continues to be, but he suddenly realizes that he is something other than what he thought he was.


    To lose the self is to suddenly realize that you are something other than what you thought you were. You thought you were at the center; now you experience yourself as satellite. You thought you were the dancer; you now experience yourself as the dance. These are just analogies, images, so you cannot take them literally. They just give you a clue, a hint; they’re only pointers, don’t forget. So you cannot press them too much. Don’t take them too literally.


    Anthony de Mello





    Powróćmy do tej pięknej sentencji z Ewangelii, że trzeba zatracić siebie, by się odnaleźć.

    Myśl ta obecna jest w prawie całej literaturze religijnej, we wszystkich religiach, w całej literaturze mistycznej.

    Jak można zatracić siebie?

    Czy kiedykolwiek próbowałeś coś stracić? To prawda: im usilniej czegoś próbujesz, tym trudniej to osiągnąć. Tracisz rozmaite rzeczy przez to, iż nadmiernie pragniesz je osiągnąć.

    Tracisz, gdyż nie jesteś tego świadom.

    No tak, jak zatem obumrzeć dla siebie samego?

    Mówimy tu oczywiście o śmierci, a nie o samobójstwie.

    Żąda się od nas obumarcia, a nie pozbawiania się życia.

    Przysporzenie jaźni bólu, cierpienia, byłoby jedynie umocnieniem jaźni.Dawałoby to przeciwny od zamierzonego efekt.

    Nigdy nie jesteś tak przepełniony swym "ja", jak wtedy gdy cierpisz.

    Nigdy nie jesteś tak skoncentrowany na sobie, jak wtedy gdy jesteś przygnębiony.

    Nigdy nie jesteś bliższy zapomnienia siebie, jak wówczas gdy jesteś szczęśliwy.



    Szczęście uwalnia cię od "ja".



    To cierpienie, ból, nędza i depresja wiąże cię z "ja".


    Zauważ, jak świadomy jesteś swego zęba, gdy cię boli. Kiedy ten ból ustąpi, nie uświadamiasz sobie nawet, iż twój ząb istnieje. Tak samo jest z głową, gdy cię nie boli. Jakże inaczej jest wtedy, gdy ból rozsadza ci głowę.

    A więc założenie, że możesz się wyprzeć swego "ja" poprzez przysporzenie mu bólu, negowanie go, umartwianie – jak to tradycyjnie pojmowano – jest całkowicie fałszywe, błędne.

    Zatracenie "ja" oznacza obumarcie, rozpłynięcie się, oznacza zrozumienie jego prawdziwej natury.

    Kiedy pojmiesz ja, ono zaniknie, przestanie istnieć.

    Przypuśćmy, że któregoś dnia ktoś puka do drzwi mojego pokoju.

    – Proszę wejść – mówię.

    – Czy wolno zapytać kim pan jest?

    On zaś odpowiada:

    – Jestem Napoleonem.

    – Czy to nie ten Napoleon...

    – Ten właśnie.

    Bonaparte. Cesarz Francji.

    – Co też pan mówi! – odpowiadam i myślę, że lepiej wobec tego faceta mieć się na baczności.

    – Może Wasza Wysokość raczy usiąść – mówię.

    – Słyszałem, że ksiądz nieźle sobie radzi z rozwojem duchowym. Mam problem natury duchowej. Obawiam się, że teraz trudniej mi będzie ufać Bogu. Moja armia walczy w Rosji, a ja spędzam bezsenne noce, zastanawiając się, jak to się zakończy.

    – No tak, Wasza Wysokość, mógłbym coś na to poradzić. Sugerowałbym raczej przeczytanie rozdziału szóstego według Mateusza: "Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną, nie pracują ani przędą".

    W tym momencie zaczynam się zastanawiać, kto jest bardziej szalony, ten facet czy ja.

    Ale brnę dalej z tym lunatykiem.

    Tak właśnie na początku postępuje wobec ciebie mądry guru.

    Towarzyszy ci, traktując serio twoje problemy.

    Otrze kilka łez z twoich oczu.

    Jesteś wariatem, ale jeszcze o tym nie wiesz.

    Wkrótce musi nadejść chwila, kiedy wytrąci ci z ręki broń i powie:

    – Skończ z tym. Nie jesteś Napoleonem.

    W słynnych dialogach Katarzyny ze Sieny, Bóg miał jej powiedzieć:

    "Ja jestem tym, który jest, ty jesteś tą, której nie ma".

    Czy kiedykolwiek doświadczyłeś swego nieistnienia?

    My na Wschodzie mamy obrazowe przedstawienie tego przeżycia.

    Jest to obraz tancerza i tańca.

    Bóg jest tancerzem, a stworzenia boskie tańcem.

    Nie jest tak, że Bóg jest wielkim tancerzem, a ty jesteś małym tancerzem.

    O nie!

    Nie jesteś tancerzem w ogóle.

    Ciebie się tańczy!

    Czy kiedykolwiek tego doświadczyłeś?

    A może kiedy człowiek odzyskuje rozum i zdaje sobie sprawę, że nie jest Napoleonem, nie przestaje istnieć? Istnieje nadal, ale nagle uzmysławia sobie, że jest czymś innym, niż myślał.

    Utracenie swojego "ja" oznacza, iż nagle zdajemy sobie sprawę z tego, że jesteśmy zupełnie kimś innym, niż dotąd sądziliśmy.

    Myślałeś, że jesteś w samym centrum?

    Teraz doświadczasz siebie jako satelity.

    Myślałeś, że jesteś tancerzem, teraz doświadczasz siebie jako tańca.

    Są to tylko analogie, obrazy, nie możesz więc ich traktować dosłownie.

    Daję ci tylko klucz, wskazuję kierunek.

    To są tylko wskazówki. Pamiętaj o tym. Nie możesz trzymać się ich nazbyt kurczowo. Nie traktuj ich zbyt dosłownie. 



    Anthony de Mello

  • Sep 20, 2016 11:24:04 PM

    Everyone asks me about what will happen when they finally arrive. Is this just curiosity? We’re always asking how would this fit into that system, or whether this would make sense in that context, or what it will feel like when we get there. Get started and you will know; it cannot be described. It is said widely in the East, “Those who know, do not say; those who say, do not know.” It cannot be said; only the opposite can be said. The guru cannot give you the truth. Truth cannot be put into words, into a formula. That isn’t the truth. That isn’t reality. Reality cannot be put into a formula. The guru can only point out your errors. When you drop your errors, you will know the truth. And even then you cannot say. This is common teaching among the great Catholic mystics. The great Thomas Aquinas, toward the end of his life, wouldn’t write and wouldn’t talk; he had seen. I had thought he kept that famous silence of his for only a couple of months, but it went on for years. He realized he had made a fool of himself, and he said so explicitly. It’s as if you had never tasted a green mango and you ask me, “What does it taste like?” I’d say to you, “Sour,” but in giving you a word, I’ve put you off the track. Try to understand that. Most people aren’t very wise; they seize upon the word—upon the words of scripture, for example—and they get it all wrong. “Sour,” I say, and you ask, “Sour like vinegar, sour like a lemon?” No, not sour like a lemon, but sour like a mango. “But I never tasted one,” you say. Too bad! But you go ahead and write a doctoral thesis on it. You wouldn’t have if you had tasted it. You really wouldn’t. You’d have written a doctoral thesis on other things, but not on mangoes. And the day you finally taste a green mango, you say, “God, I made a fool of myself. I shouldn’t have written that thesis.” That’s exactly what Thomas Aquinas did.


    A great German philosopher and theologian wrote a whole book specifically on the silence of St. Thomas. He simply went silent. Wouldn’t talk. In the prologue of his Summa Theologica, which was the summary of all his theology, he says, “About God, we cannot say what He is but rather what He is not. And so we cannot speak about how He is but rather how He is not.” And in his famous commentary on Boethius’ De Sancta Trinitate he says there are three ways of knowing God: (1) in the creation, (2) in God’s actions through history, and (3) in the highest form of the knowledge of God—to know God tamquam ignotum (to know God as the unknown). The highest form of talking about the Trinity is to know that one does not know. Now, this is not an Oriental Zen master speaking. This is a canonized saint of the Roman Catholic Church, the prince of theologians for centuries. To know God as unknown. In another place St. Thomas even says: as unknowable. Reality, God, divinity, truth, love are unknowable; that means they cannot be comprehended by the thinking mind. That would set at rest so many questions people have because we’re always living under the illusion that we know. We don’t. We cannot know.


    What is scripture, then? It’s a hint, a clue, not a description. The fanaticism of one sincere believer who thinks he knows causes more evil than the united efforts of two hundred rogues. It’s terrifying to see what sincere believers will do because they think they know. Wouldn’t it be wonderful if we had a world where everybody said, “We don’t know”? One big barrier dropped. Wouldn’t that be marvelous?


    A man born blind comes to me and asks, “What is this thing called green?” How does one describe the color green to someone who was born blind? One uses analogies. So I say, “The color green is something like soft music.” “Oh,” he says, “like soft music.” “Yes,” I say, “soothing and soft music.” So a second blind man comes to me and asks, “What is the color green?” I tell him it’s something like soft satin, very soft and soothing to the touch. So the next day I notice that the two blind men are bashing each other over the head with bottles. One is saying, “It’s soft like music”; the other is saying, “It’s soft like satin.” And on it goes. Neither of them knows what they’re talking about, because if they did, they’d shut up. It’s as bad as that. It’s even worse, because one day, say, you give sight to this blind man, and he’s sitting there in the garden and he’s looking all around him, and you say to him, “Well, now you know what the color green is.” And he answers, “That’s true. I heard some of it this morning!”


    The fact is that you’re surrounded by God and you don’t see God, because you “know” about God. The final barrier to the vision of God is your God concept. You miss God because you think you know. That’s the terrible thing about religion. That’s what the gospels were saying, that religious people “knew,” so they got rid of Jesus. The highest knowledge of God is to know God as unknowable. There is far too much God talk; the world is sick of it. There is too little awareness, too little love, too little happiness, but let’s not use those words either. There’s too little dropping of illusions, dropping of errors, dropping of attachments and cruelty, too little awareness. That’s what the world is suffering from, not from a lack of religion. Religion is supposed to be about a lack of awareness, of waking up. Look what we’ve degenerated into. Come to my country and see them killing one another over religion. You’ll find it everywhere. “The one who knows, does not say; the one who says, does not know.” All revelations, however divine, are never any more than a finger pointing to the moon. As we say in the East, “When the sage points to the moon, all the idiot sees is the finger.”


    Jean Guiton, a very pious and orthodox French writer, adds a terrifying comment: “We often use the finger to gouge eyes out.” Isn’t that terrible? Awareness, awareness, awareness! In awareness is healing; in awareness is truth; in awareness is salvation; in awareness is spirituality; in awareness is growth; in awareness is love; in awareness is awakening. Awareness.


    I need to talk about words and concepts because I must explain to you why it is, when we look at a tree, we really don’t see. We think we do, but we don’t. When we look at a person, we really don’t see that person, we only think we do. What we’re seeing is something that we fixed in our mind. We get an impression and we hold on to that impression, and we keep looking at a person through that impression. And we do this with almost everything. If you understand that, you will understand the loveliness and beauty of being aware of everything around you. Because reality is there; “God,” whatever that is, is there. It’s all there. The poor little fish in the ocean says, “Excuse me, I’m looking for the ocean. Can you tell me where I can find it?” Pathetic, isn’t it? If we would just open our eyes and see, then we would understand.


    Anthony de Mello





     Wszyscy pytają mnie, co się stanie, kiedy już się przebudzą.

    Czy w pytaniu tym tkwi jedynie ciekawość?

    Lubimy pytać, czy to lub tamto pasuje do danego systemu, albo jaki ma sens w danym kontekście, lub do czego będzie podobne to, co nastąpi.

    Przebudźcie się, a będziecie wiedzieć, jak to jest. Tego nie można opisać.

    Na Wschodzie mówi się:

    "Ci, którzy wiedzą, nie mówią. Ci, którzy mówią, nie wiedzą."

    Tego nie można wypowiedzieć; można jedynie przybliżyć poprzez opis, czym nie jest.

    Guru nie może dać ci prawdy.

    Prawdy nie da się ująć w słowa, zamknąć w formule.

    Bo wówczas to nie jest prawda; jest to oddalanie się od rzeczywistości.

    Nie ujmiesz rzeczywistości za pomocą formuł. Guru może jedynie wskazać twe błędy. Jeśli je porzucisz, poznasz prawdę. Ale nawet wtedy nie możesz jej wypowiedzieć.

    Pośród greko-katolickich mistyków jest to przekonanie powszechne.

    Wielki Tomasz z Akwinu pod koniec swego życia przestał mówić i pisać – zaczął widzieć.

    Zawsze wydawało mi się, że to jego słynne milczenie trwało kilka miesięcy, tymczasem ciągnęło się ono przez lata. Bowiem zdał sobie sprawę, że zrobił z siebie głupca i powiedział to wprost. To tak, jakby ktoś, kto nigdy nie jadł zielonego mango, pytał mnie: "Jak ten owoc smakuje?" Odpowiedziałbym: "Jest kwaśny". Mówiąc cokolwiek wprowadziłbym cię w błąd. Spróbujcie to zrozumieć.

    Ludzie w swej większości nie są zbyt mądrzy, opierają się na słowie – nie na słowie Pisma na przykład – wszystko pojmują błędnie. Mówię: "Kwaśny", a ty pytasz: "Kwaśny jak cytryna, kwaśny jak ocet?" Odpowiadam: "Nie. Kwaśny jak mango". "Nigdy nie próbowałem mango" pada odpowiedź. Tym gorzej! Ale nie daje mu to spokoju i w końcu pisze doktorat na ten temat. A nie robiłby tego, gdyby tylko spróbował mango. Naprawdę. Może napisałby doktorat, ale już na inny temat. I kiedy pewnego dnia spróbuje w końcu owocu mango, powie: "Boże, zrobiłem z siebie głupca. Nie powinienem był pisać tego doktoratu". Tak właśnie postąpił Tomasz z Akwinu.

    Wielki niemiecki filozof i teolog napisał całą książkę tylko o milczeniu św. Tomasza. A on po prostu milczał. Nic nie mówił. W prologu do "Summy Teologicznej", będącej syntezą całej jego teologii, napisał:

    "O Bogu nie możemy powiedzieć, kim jest, ale raczej, czym nie jest".

    A więc, nie możemy mówić o tym, jaki On jest, ale raczej, jaki On nie jest.

    A w swym słynnym komentarzu do traktatu Boecjusza "O Trójcy Świętej" mówi, że są trzy drogi poznania Boga:

    pierwsza poprzez dzieło stworzenia,

    druga poprzez działanie Boga w historii

    i trzecia poprzez najwyższą formę wiedzy o Bogu – poprzez poznanie Boga tamquam ignotum (poznanie Boga jako niepoznawalnego).

    Najwyższą forma wiedzy o Trójcy jest to, iż nie wie się, kim Ona jest.

    I takiej tezy wcale nie wygłasza Wschodni Mistrz Zenu. Mówi tak kanonizowany święty Kościoła rzymskokatolickiego, od wielu stuleci uznany za księcia teologii.

    Poznać Boga jako nieznanego.

    W innym miejscu św. Tomasz powiada nawet: jako niepoznawalnego. Rzeczywistość, Bóg, boskość, prawda, miłość są niepoznawalne, to znaczy nie mogą być pojęte przez myślący umysł. Powinno to powstrzymać olbrzymią ilość pytań, które ludzie stawiają, ponieważ żyją iluzją, że możemy wiedzieć. A nie wiemy. I wiedzieć nie możemy.

    Czym zatem jest Pismo Święte?

    Jest aluzją, kluczem, ale nie opisem. Fanatyzm jednego szczerze wierzącego, któremu wydaje się, że wie, powoduje o wiele więcej zła niż wspólny wysiłek dwustu łajdaków.

    Przerażenie ogarnia, gdy się widzi, co szczerze wierzący wyczyniają tylko dlatego, iż wydaje im się, że wiedzą.

    Czyż nie byłoby wspaniale żyć na świecie, gdzie wszyscy ludzie mówiliby: "Nie wiem".

    Jedną wielką przeszkodę mielibyśmy za sobą. Czy nie byłoby to cudowne? Przychodzi do mnie mężczyzna niewidomy od urodzenia i pyta: – Czym jest to, co nazywacie zielonym? Jak opisać komuś zielony kolor, kto nie dostrzega barw od urodzenia? Może przez analogię? Mówię mu więc: – Kolor zielony jest czymś w rodzaju delikatnej muzyki. Pyta: – Jak delikatna muzyka? – Tak – mówię – jak delikatna, kojąca muzyka. Przychodzi drugi ociemniały i pyta: – Czym jest kolor zielony? I mówię mu, że jest podobny do miękkiej satyny, bardzo miękkiej i kojącej w dotyku. Następnego dnia widzę, jak tych dwóch wygraża sobie nawzajem. Jeden z nich mówi: – Jest jak delikatna muzyka. Na co drugi: – Jest jak miękka satyna. I tak to trwa.

    Żaden z nich w gruncie rzeczy nie wie, o czym mówi, gdyby bowiem wiedzieli, milczeliby. I to tak właśnie jest.

    A nawet gorzej, ponieważ pewnego dnia przywracasz, powiedzmy, temu niewidomemu wzrok, a on siedzi w ogrodzie i rozgląda się wokół. Mówisz do niego: – Teraz wiesz, jak wygląda kolor zielony. A on odpowiada: – To prawda. Słyszałem go trochę tego ranka.

    Prawda jest taka, że otoczeni jesteście przez Boga i nie widzicie Go, bo coś o Bogu "wiecie".

    Ostateczną barierą w dostrzeżeniu Boga jest wasze wyobrażenie o Nim.

    Brak wam Boga, bo wydaje wam się, że "wiecie". Jest to straszny aspekt religii.

    Mówią o tym Ewangelie, że religijni ludzie "wiedzieli", a więc pozbyli się Jezusa.

    Najwyższa forma wiedzy o Bogu jest wiedzą o Bogu niepoznawalnym. Stanowczo zbyt wiele słychać gadaniny o Bogu, świat jest tym przesycony.

    Zbyt mało za to jest świadomości, zbyt mało miłości, zbyt mało szczęścia – ale nie nadużywajmy i tych słów.

    Zbyt mało porzuceń iluzji, odrzuceń błędów, rezygnacji z własnych uwikłań i zbyt wiele okrucieństwa.

    Zbyt mało świadomości.

    I to jest przyczyna cierpienia świata, a nie brak religii.

    Religia dotyczyć ma przebudzenia, ma mówić o braku świadomości. Spójrzcie, jacy jesteśmy zdegenerowani. Odwiedźcie mój kraj i zobaczcie, jak zabijają się nawzajem z powodu religii. Znajdziecie to wszędzie.

    "Ten, który wie, nie mówi. Ten, który mówi, nie wie".

    Wszystkie objawienia są niczym innym, jak tylko palcem wskazującym na księżyc.

    Tu na Wschodzie mówimy: "Kiedy mędrzec wskazuje księżyc, idioci patrzą na palec".

    Jean Guitton, bardzo pobożny i ortodoksyjny pisarz francuski, dodaje do tego przerażający komentarz: "Często używamy tego palca, by wyłupić oczy". Czy nie jest to przerażające?

    Świadomość, świadomość i jeszcze raz świadomość!

    W świadomości wasze uzdrowienie, w świadomości prawda, w świadomości wyzwolenie.

    W świadomości jest duchowość, w świadomości tkwi rozwój, w świadomości zawarta jest miłość, w świadomości tkwi przebudzenie. Świadomość. Muszę mówić o słowach i pojęciach, gdyż pragnę wam wyjaśnić, dlaczego patrząc na drzewo tak naprawdę go nie widzimy. Wydaje nam się, że widzimy, ale zapewniam was, że nie widzimy.

    Patrząc na jakąś osobę nie widzimy tej osoby naprawdę, tak nam się tylko wydaje, że ją widzimy.

    To, co widzimy, to coś, na czym zafiksował się nasz umysł.

    Odnosimy jakieś wrażenie i następnie kurczowo się go trzymamy, patrząc na tę osobę przez jego pryzmat. I czynimy tak naprawdę ze wszystkim. Jeśli to pojmiecie, zrozumiecie także piękno i wspaniałość stanu świadomości – odnoszącej się do wszystkiego wokół.

    Bo tam jest rzeczywistość, "Bóg" – czymkolwiek jest – też tam jest.

    Biedna mała rybka w oceanie pyta: "Przepraszam, którędy do oceanu? Czy możesz powiedzieć mi, gdzie go znajdę?"


    Gdybyśmy tylko przejrzeli na oczy i zobaczyli, wówczas również byśmy zrozumieli.


    Anthony de Mello


  • Sep 20, 2016 11:26:16 PM

    In your pursuit of awareness, don’t make demands. It’s more like obeying the traffic rules. If you don’t observe traffic rules, you pay the penalty. Here in the United States you drive on the right side of the road; in England you drive on the left; in India you drive on the left. If you don’t, you pay the penalty; there is no room for hurt feelings or demands or expectations; you just abide by the traffic rules.


    You ask where compassion comes in, where guilt comes in in all this. You’ll know when you’re awake. If you’re feeling guilty right now, how on earth can I explain it to you? How would you know what compassion is? You know, sometimes people want to imitate Christ, but when a monkey plays a saxophone, that doesn’t make him a musician. You can’t imitate Christ by imitating his external behavior. You’ve got to be Christ. Then you’ll know exactly what to do in a particular situation, given your temperament, your character, and the character and temperament of the person you’re dealing with. No one has to tell you. But to do that, you must be what Christ was. An external imitation will get you nowhere. If you think that compassion implies softness, there’s no way I can describe compassion to you, absolutely no way, because compassion can be very hard. Compassion can be very rude, compassion can jolt you, compassion can roll up its sleeves and operate on you. Compassion is all kinds of things. Compassion can be very soft, but there’s no way of knowing that. It’s only when you become love—in other words, when you have dropped your illusions and attachments—that you will “know.”


    As you identify less and less with the “I,” you will be more at ease with everybody and with everything. Do you know why? Because you are no longer afraid of being hurt or not liked. You no longer desire to impress anyone. Can you imagine the relief when you don’t have to impress anybody anymore? Oh, what a relief. Happiness at last! You no longer feel the need or the compulsion to explain things anymore. It’s all right. What is there to be explained? And you don’t feel the need or compulsion to apologize anymore. I’d much rather hear you say, “I’ve come awake,” than hear you say, “I’m sorry.” I’d much rather hear you say to me, “I’ve come awake since we last met; what I did to you won’t happen again,” than to hear you say, “I’m so sorry for what I did to you.” Why would anyone demand an apology? You have something to explore in that. Even when someone supposedly was mean to you, there is no room for apology.


    Nobody was mean to you. Somebody was mean to what he or she thought was you, but not to you. Nobody ever rejects you; they’re only rejecting what they think you are. But that cuts both ways. Nobody ever accepts you either. Until people come awake, they are simply accepting or rejecting their image of you. They’ve fashioned an image of you, and they’re rejecting or accepting that. See how devastating it is to go deeply into that. It’s a bit too liberating. But how easy it is to love people when you understand this. How easy it is to love everyone when you don’t identify with what they imagine you are or they are. It becomes easy to love them, to love everybody.


    I observe “me,” but I do not think about “me.” Because the thinking “me” does a lot of bad thinking, too. But when I watch “me,” I am constantly aware that this is a reflection. In reality, you don’t really think of “I” and “me.” You’re like a person driving the car; he doesn’t ever want to lose consciousness of the car. It’s all right to daydream, but not to lose consciousness of your surroundings. You must always be alert. It’s like a mother sleeping; she doesn’t hear the planes roaring above the house, but she hears the slightest whimper of her baby. She’s alert, she’s awake in that sense. One cannot say anything about the awakened state; one can only talk about the sleeping state. One hints at the awakened state. One cannot say anything about happiness. Happiness cannot be defined. What can be defined is misery. Drop unhappiness and you will know. Love cannot be defined; unlove can. Drop unlove, drop fear, and you will know. We want to find out what the awakened person is like. But you’ll know only when you get there.


    Am I implying, for example, that we shouldn’t make demands on our children? What I said was: “You don’t have a right to make any demands.” Sooner or later that child is going to have to get rid of you, in keeping with the injunction of the Lord. And you’re going to have no rights over him at all. In fact, he really isn’t your child and he never was. He belongs to life, not to you. No one belongs to you. What you’re talking about is a child’s education. If you want lunch, you better come in between twelve and one or you don’t get lunch. Period. That’s the way things are run here. You don’t come on time, you don’t get your lunch. You’re free, that true, but you must take the consequences.


    When I talk about not having expectations of others, or not making demands on them, I mean expectations and demands for my well-being. The President of the United States obviously has to make demands on people. The traffic policeman obviously has to make demands on people. But these are demands on their behavior—traffic laws, good organization, the smooth running of society. They are not intended to make the President or traffic policeman feel good. 


    Anthony de Mello





    Nie formułuj żadnych żądań na swej drodze do świadomości.

    Twoje zachowanie powinno przypominać raczej przestrzeganie zasad obowiązujących na przykład w ruchu drogowym.

    Jeśli nie respektujesz znaków drogowych, płacisz mandat.

    Tu, w Stanach Zjednoczonych, jeździ się prawą stroną jezdni, w Anglii lewą, w Indiach także lewą stroną jezdni. Nieprzestrzeganie przyjętych w danym kraju zasad kwalifikuje się do ukarania mandatem. I nie ma tu miejsca na zranione uczucia, żądania, oczekiwania. Po prostu trzeba się stosować do wymogów określanych przez kodeksy ruchu drogowego.

    Pytacie, gdzie tu jest miejsce na współczucie, na winę. Będziecie wiedzieć, skoro tylko się przebudzicie. Jeśli masz poczucie winy właśnie teraz, to jakim sposobem mogę ci to wyjaśnić?

    Skąd wiedziałbyś, czym jest współczucie?

    Czasem ludzie chcą naśladować Chrystusa, ale kiedy małpa gra na saksofonie, nie oznacza to, że stała się muzykiem.

    Nie możecie naśladować Chrystusa przez powtarzanie jego zewnętrznych zachowań.

    Trzeba stać się Chrystusem.

    Wówczas będziecie mieć rzetelne rozeznanie, co w konkretnej sytuacji należy zrobić, biorąc pod uwagę swój temperament i charakter, oraz temperament i charakter osoby, z którą się zetknięcie.

    Nikt wówczas nie musi wam tego mówić. Aby tak czynić, trzeba być tym, kim był Chrystus.

    Zewnętrzne naśladownictwo wiedzie donikąd.

    Jeśli myślicie, że współczucie oznacza miękkość, to nie ma sposobu, bym mógł wam opisać, czym jest współczucie.

    Absolutnie żadnej możliwości, ponieważ współczucie może być czymś bardzo twardym.

    Współczucie zawierać może sporą dawkę surowości, może ono solidnie tobą wstrząsnąć, może też "zakasać rękawy" i dokonać na tobie operacji.

    Współczucie może mieć bardzo różne oblicza, może być bardzo delikatne, ale skądże już teraz mógłbyś o tym wiedzieć?

    Dopiero, gdy staniesz się miłością – innymi słowy, gdy odrzucisz swe iluzje i przywiązania – dopiero wtedy będziesz wiedział.

    W miarę jak coraz mniej i mniej będziesz identyfikował się ze swoim "ja", zapewnisz sobie coraz lepszy kontakt ze wszystkim i ze wszystkimi.

    A wiesz dlaczego?

    Ponieważ przestajesz się bać, że ktoś cię zrani, że nie będzie cię lubił.

    Nie będziesz pragnął wywierać na nikim dobrego wrażenia.

    Czy potrafisz wyobrazić sobie ulgę polegającą na tym, że poczujesz się uwolniony od tego wewnętrznego przymusu?

    Cóż za ulga!

    Wreszcie szczęście!

    Nie odczuwasz już koniecznej potrzeby wyjaśniania wszystkiego. I dobrze.

    Bo też co tu jest do wyjaśniania?

    A nadto nie ma w tobie przymusu ani potrzeby przepraszania. O wiele bardziej wołałbym usłyszeć, że mówicie: "Obudziłem się" niż "przepraszam".

    Wołałbym usłyszeć, jak mówisz do mnie: "Obudziłem się po naszym ostatnim spotkaniu, to, co ci uczyniłem, już więcej się nie powtórzy" niż: "Tak mi przykro z powodu tego, co zrobiłem".

    Dlaczego ktoś miałby wymagać przeprosin?

    Musisz zbadać tę kwestię. Nawet jeśli ktoś zrobiłby ci jakieś świństwo, to nie ma tam miejsca na przepraszanie. Nikt ci nie zrobił świństwa. Zrobił świństwo komuś, kim – jak sądził – jesteś, ale nie tobie.

    Nikt nie odrzuca ciebie, odrzuca tylko to, kim jesteś według jego mniemania.

    Zresztą jest to broń obusieczna, nikt też nie akceptuje ciebie.

    Dopóki ludzie się nie obudzą, po prostu akceptują lub odrzucają posiadane przez siebie wyobrażenie o tobie.

    Stworzyli sobie twój wizerunek i albo go odrzucają, albo akceptują.

    Widzisz, jak głęboko to sięga.

    Jest to nieco zbyt daleko idące wyzwolenie.

    Ale też zobacz, jak łatwo kochać wszystkich, kiedy nie identyfikujesz się z tym, co oni wyobrażają sobie na twój lub też na swój temat. Wówczas łatwo jest ich kochać – wszystkich.

    Obserwuję "mnie", ale nie myślę o "mnie", ponieważ myślące "mnie" czyni tak wiele złego.

    I kiedy "mnie" poddaję własnej obserwacji, ciągle jestem świadom, że jest to jedynie refleksja. W rzeczywistości nie myśli się o "ja" i "mnie". Jesteś jak kierowca samochodu, który ani na moment nie chce ze swej świadomości wyeliminować obecności tego pojazdu. Można sobie przez chwilę pomarzyć, ale zarazem nie można tracić świadomości tego, co nas otacza.

    Musisz być zawsze czujny, ale tak, jak czuwa matka. Nie zbudzi jej ryk samolotów przelatujących nad domem, ale usłyszy przez sen kwilenie swego dziecka. Jest czujna i w tym sensie – przebudzona.

    O przebudzeniu nic nie można powiedzieć, można jedynie mówić o śnie. Na przebudzenie można jedynie wskazać.

    Nie można niczego powiedzieć o szczęściu. Szczęście nie da się zdefiniować, opisać można jedynie nieszczęście. Przestań być nieszczęśliwy, to zrozumiesz.

    Miłości nie można zdefiniować, brak miłości można. Kiedy pozbędziesz się braku miłości – zrozumiesz.

    Chcecie wiedzieć, kto jest przebudzony?

    Dowiecie się tego jedynie wtedy, gdy się przebudzicie.

    Czy zakładam, na przykład, że nie powinniśmy formułować żadnych żądań wobec dzieci?

    Powiedziałem: "Nie macie prawa formułować żadnych żądań". Prędzej czy później dziecko będzie musiało od was odejść, zgodnie z nakazem Pana. I wówczas nie będziecie mieli do niego żadnego prawa. W gruncie rzeczy nie jest to twoje dziecko i nigdy nim nie było. Należy do życia, nie do ciebie.

    Nikt nie należy do ciebie.

    To, o czym mówisz, to wychowanie dziecka. Jeśli chcesz dostać obiad, przyjdź między dwunastą a pierwszą, bo później obiadu nie dostaniesz. Czas. W ten sposób świat funkcjonuje. Nie przyjdziesz na czas, nie dostaniesz obiadu.

    Jesteś wolny, to prawda, ale i ponosisz konsekwencje swej wolności.

    Kiedy mówię o tym, że nie należy mieć żadnych oczekiwań wobec innych, mam na myśli oczekiwania i wymagania służące własnemu dobremu samopoczuciu.

    Prezydent Stanów Zjednoczonych musi oczywiście stawiać obywatelom pewne wymagania. Policjant także. Ale są to wymagania dotyczące ich zachowania – zasady ruchu drogowego, funkcjonowania organizacji, właściwych reguł społecznego współistnienia. Nie są one formułowane jedynie po to, by prezydenta czy policjanta wprowadzić w dobry nastrój.


    Anthony de Mello


  • Sep 18, 2016 4:30:57 PM

    That still leaves us with a big question:

    Do I do anything to change myself?

    I’ve got a big surprise for you, lots of good news! You don’t have to do anything. The more you do, the worse it gets. All you have to do is understand.


    Think of somebody you are living with or working with whom you do not like, who causes negative feelings to arise in you. Let’s help you to understand what’s going on. The first thing you need to understand is that the negative feeling is inside you. You are responsible for the negative feeling, not the other person. Someone else in your place would be perfectly calm and at ease in the presence of this person; they wouldn’t be affected. You are. Now, understand another thing, that you’re making a demand. You have an expectation of this person. Can you get in touch with that? Then say to this person, “I have no right to make any demands on you.” In saying that, you will drop your expectation. “I have no right to make any demands on you. Oh, I’ll protect myself from the consequences of your actions or your moods or whatever, but you can go right ahead and be what you choose to be. I have no right to make any demands on you.”


    See what happens to you when you do this. If there’s a resistance to saying it, my, how much you’re going to discover about your “me.” Let the dictator in you come out, let the tyrant come out. You thought you were such a little lamb, didn’t you? But I’m a tyrant and you’re a tyrant. A little variation on “I’m an ass, you’re an ass.” I’m a dictator, you’re a dictator. I want to run your life for you; I want to tell you exactly how you’re expected to be and how you’re expected to behave, and you’d better behave as I have decided or I shall punish myself by having negative feelings. Remember what I told you, everybody’s a lunatic.

    A woman told me her son had gotten an award at his high school. It was for excellence in sports and academics. She was happy for him, but was almost tempted to say to him, “Don’t glory in that award, because it’s setting you up for the time when you can’t perform as well.” She was in a dilemma: how to prevent his future disillusionment without bursting his bubble now.


    Hopefully, he’ll learn as she herself grows in wisdom. It’s not a matter of anything she says to him. It’s something that eventually she will become. Then she will understand. Then she will know what to say and when to say it. That award was a result of competition, which can be cruel if it is built on hatred of oneself and of others. People get a good feeling on the basis of somebody getting a bad feeling; you win over somebody else. Isn’t that terrible? Taken for granted in a lunatic asylum!

    There’s an American doctor who wrote about the effect of competition on his life. He went to medical school in Switzerland and there was a fairly large contingent of Americans at that school. He said some of the students went into shock when they realized that there were no grades, there were no awards, there was no dean’s list, no first or second in the class at the school. You either passed or you didn’t. He said, “Some of us just couldn’t take it. We became almost paranoid. We thought there must be some kind of trick here.” So some of them went to another school. Those who survived suddenly discovered a strange thing they had never noticed at American universities: students, brilliant ones, helping others to pass, sharing notes. His son goes to medical school in the United States and he tells him that, in the lab, people often tamper with the microscope so that it’ll take the next student three or four minutes to readjust it. Competition. They have to succeed, they have to be perfect. And he tells a lovely little story which he says is factual, but it could also serve as a beautiful parable. There was a little town in America where people gathered in the evening to make music. They had a saxophonist, a drummer, and a violinist, mostly old people. They got together for the company and for the sheer joy of making music, though they didn’t do it very well. So they were enjoying themselves, having a great time, until one day they decided to get a new conductor who had a lot of ambition and drive. The new conductor told them, “Hey, folks, we have to have a concert; we have to prepare a concert for the town.” Then he gradually got rid of some people who didn’t play too well, hired a few professional musicians, got an orchestra into shape, and they all got their names in the newspapers. Wasn’t that wonderful? So they decided to move to the big city and play there. But some of the old people had tears in their eyes, they said, “It was so wonderful in the old days when we did things badly and enjoyed them.” So cruelty came into their lives, but nobody recognized it as cruelty. See how lunatic people have become!


    Some of you ask me what I meant when I said, “You go ahead and be yourself, that’s all right, but I’ll protect myself, I’ll be myself.” In other words, I won’t allow you to manipulate me. I’ll live my life; I’ll go my own way; I’ll keep myself free to think my thoughts, to follow my inclinations and tastes. And I’ll say no to you. If I feel I don’t want to be in your company, it won’t be because of any negative feelings you cause in me. Because you don’t anymore. You don’t have any more power over me. I simply might prefer other people’s company. So when you say to me, “How about a movie tonight?” I’ll say, “Sorry, I want to go with someone else; I enjoy his company more than yours.” And that’s all right. To say no to people—that’s wonderful; that’s part of waking up. Part of waking up is that you live your life as you see fit. And understand: That is not selfish. The selfish thing is to demand that someone else live their life as YOU see fit. That’s selfish. It is not selfish to live your life as you see fit. The selfishness lies in demanding that someone else live their life to suit your tastes, or your pride, or your profit, or your pleasure. That is truly selfish. So I’ll protect myself. I won’t feel obligated to be with you; I won’t feel obligated to say yes to you. If I find your company pleasant, then I’ll enjoy it without clinging to it. But I no longer avoid you because of any negative feelings you create in me. You don’t have that power anymore.


    Awakening should be a surprise. When you don’t expect something to happen and it happens, you feel surprise. When Webster’s wife caught him kissing the maid, she told him she was very surprised. Now, Webster was a stickler for using words accurately (understandably, since he wrote a dictionary), so he answered her, “No, my dear, I am surprised. You are astonished!”


    Some people make awakening a goal. They are determined to get there; they say, “I refuse to be happy until I’m awakened.” In that case, it’s better to be the way you are, simply to be aware of the way you are. Simple awareness is happiness compared with trying to react all the time. People react so quickly because they are not aware. You will come to understand that there are times when you will inevitably react, even in awareness. But as awareness grows, you react less and act more. It really doesn’t matter.


    There’s a story of a disciple who told his guru that he was going to a far place to meditate and hopefully attain enlightenment. So he sent the guru a note every six months to report the progress he was making. The first report said, “Now I understand what it means to lose the self.” The guru tore up the note and threw it in the wastepaper basket. After six months he got another report, which said, “Now I have attained sensitivity to all beings.” He tore it up. Then a third report said, “Now I understand the secret of the one and the many.” It too was torn up. And so it went on for years, until finally no reports came in. After a time the guru became curious and one day there was a traveler going to that far place. The guru said, “Why don’t you find out what happened to that fellow.” Finally, he got a note from his disciple. It said, “What does it matter?” And when the guru read that, he said, “He made it! He made it! He finally got it! He got it!”


    And there is the story about a soldier on the battlefield who would simply drop his rifle to the ground, pick up a scrap of paper lying there, and look at it. Then he would let it flutter from his hands to the ground. And then he’d move somewhere else and do the same thing. So others said, “This man is exposing himself to death. He needs help.” So they put him in the hospital and got the best psychiatrist to work on him. But it seemed to have no effect. He wandered around the wards picking up scraps of paper, looking at them idly, and letting them flutter to the ground. In the end they said, “We’ve got to discharge this man from the army.” So they call him in and give him a discharge certificate and he idly picks it up, looks at it, and shouts, “This is it? This is it.” He finally got it.


    So begin to be aware of your present condition whatever that condition is. Stop being a dictator. Stop trying to push yourself somewhere. Then someday you will understand that simply by awareness you have already attained what you were pushing yourself toward.


    Anthony de Mello





    Nadal stoimy wobec wielkiego pytania:

    "Co zrobiłem, by zmienić siebie?"

    Mam wam do przekazania zaskakującą niespodziankę, znakomita nowinę! Nie musicie nic robić w tej sprawie. Im więcej działań zaczniecie podejmować w tym kierunku, tym będzie dla was gorzej. Jedyne, co macie zrobić, to zrozumieć.

    Pomyśl o kimś, z kim mieszkasz lub z kim pracujesz, kogo nie lubisz, kto wzbudza w tobie negatywne uczucia. Spróbuję pomóc ci w zrozumieniu tego, co w tobie się dzieje.

    Po pierwsze, musisz zrozumieć, że negatywne uczucia istnieją wewnątrz ciebie. Ty jesteś za nie odpowiedzialny, nikt inny.Ktoś inny na twoim miejscu zachowałby całkowity spokój i pełny luz wobec tej osoby. Nie działałaby ona w najmniejszym stopniu na niego. Na ciebie jednak działa.

    A teraz, zrozum następną rzecz: tę mianowicie, że czegoś żądasz.

    Masz pewne oczekiwania wobec tej osoby.

    Czy potrafisz to sobie uzmysłowić?

    Powiedz do tej osoby: "Nie mam prawa niczego od ciebie żądać." Mówiąc tak odrzucasz swe oczekiwania.

    "Nie mam żadnego prawa czegokolwiek od ciebie żądać. Będę oczywiście bronił się przed skutkami twych działań czy nastrojów, czy czegokolwiek, ale możesz być tym, czym ty chcesz. Nie mam prawa stawiać ci żadnych żądań."

    Zauważ, co się z tobą dzieje, kiedy to mówisz.

    Czy wyczuwasz w sobie jakiś opór przed wypowiedzeniem tych słów?

    Mój Boże, ile jeszcze będziesz mógł odkryć tajemnic dotyczących twego "mnie".

    Pozwól wyjść na jaw temu małemu dyktatorowi, tyranowi siedzącemu w tobie.

    Myślałeś, że jesteś potulnym barankiem, prawda?

    Nie, ja jestem tyranem i ty nim także jesteś.

    Mała wariacja na temat: ja jestem osłem i ty jesteś osłem.

    Ja jestem dyktatorem i ty jesteś dyktatorem.

    Chcę rządzić twoim życiem za ciebie, chcę ci powiedzieć bardzo dokładnie czego oczekuję; jaki masz być, jak masz się zachowywać, i lepiej jeśli będziesz zachowywał się zgodnie z tym, co mówię, w przeciwnym bowiem razie znienawidzisz samego siebie.

    Pamiętaj o tym, co mówiłem – wszyscy są lunatykami.

    Pewna kobieta opowiadała mi, że jej syn zdobył nagrodę w szkole. Była to nagroda za osiągnięcia w nauce i sporcie. Cieszyła się bardzo z osiągnięć syna, ale kusiło ją, by mu powiedzieć: "Nie chełp się za bardzo tą nagrodą, bo ci to zaszkodzi wówczas, gdy nadejdzie czas, że przestaniesz być tak dobry." Jej problem polegał na tym, co zrobić, by ustrzec syna przed przyszłym rozczarowaniem, nie gasząc jego radości doznawanej w bieżącej chwili. Mamy nadzieję, że kiedy ona sama dojrzeje, to i on zrozumie, o co tu chodzi.

    Tu nie idzie o to, czy ona mu to powie. Raczej o to, kim ona w końcu się stanie.

    Wtedy zrozumie. Wówczas będzie wiedziała, co i kiedy powiedzieć.

    Nagroda była wynikiem rezultatów osiągniętych we współzawodnictwie, które może być okrutne, jeśli zbudowane jest na nienawiści do samego siebie i innych.

    Ludzie osiągają dobre samopoczucie dzięki złemu samopoczuciu innych, poprzez pokonywanie innych.

    Czyż nie jest to obrzydliwe?

    Ale dla domu wariatów jakże znamienne!

    Pewien amerykański lekarz opisał skutki współzawodnictwa w swoim życiu. Pojechał na studia medyczne do Szwajcarii, gdzie studiowało wielu Amerykanów. Niektórzy z nich przeżyli szok, w momencie gdy zobaczyli, że nikt nie wystawia tam stopni, nie wręcza żadnych nagród, nie ma listy dziekańskiej, brak też "pierwszych" oraz "drugich" na roku. Na rok następny przechodziło się albo nie. "Niektórzy z nas – pisze – nie mogli się po prostu z tym pogodzić. Zaczęliśmy paranoicznie podejrzewać, że jest w tym jakiś haczyk". Część z nich przeniosła się do innych uczelni.

    Ci, którzy pozostali, odkryli nagle coś dziwnego, czego nigdy nie zauważyli na uniwersytetach amerykańskich: studenci, najlepsi studenci pomagali innym w nauce, dzielili się swymi sukcesami. 

    Jego syn studiuje w amerykańskiej Akademii Medycznej i opowiada na przykład, jak to w laboratorium studenci często demontują mikroskop – w taki sposób, by następny po nich musiał stracić kilka minut na nastawienie ostrości.


    Muszą zwyciężyć, muszą być doskonali.

    Przytacza też piękną historyjkę, która jest prawdziwa, choć może być traktowana jako doskonała metafora.

    Było w Ameryce takie małe miasteczko, którego mieszkańcy zbierali się wieczorem, aby sobie pomuzykować. Mieli saksofonistę, perkusistę i skrzypka. Byli to ludzie w starszym wieku. Gromadzili się wspólnie dla towarzystwa i czystej radości muzykowania, choć w tej materii nie byli specjalnie dobrzy. Cieszyli się wspólnie spędzonym czasem, aż do momentu gdy postanowili wybrać nowego dyrygenta, pełnego ambicji i energii.

    Nowy dyrygent powiedział im: – Słuchajcie, musimy przygotować koncert dla miasta. Stopniowo pozbywał się osób, które grały gorzej, wynajął zawodowych muzyków, którzy zastąpili starych. Stworzył orkiestrę z prawdziwego zdarzenia, a nazwiska wszystkich muzyków umieszczono w miejscowej gazecie.

    Czyż to nie cudowne znaleźć się w gazecie?

    Postanowili więc przenieść się do innego miasta i tam grać.

    Ale niektórzy ze starych członków orkiestry ze łzami w oczach mówili:

    – Jakże wspaniale było dawnej, kiedy graliśmy źle, ale z radością.

    W ich życie wkradło się okrucieństwo, ale nikt go nie rozpoznał.

    Widzicie, jakimi lunatykami są ludzie!

    Niektórzy z was pytali mnie, co miałem na myśli, mówiąc: "Rób swoje i bądź sobą, to jest w porządku".

    Ale ja będę się bronił, będę sobą.

    Innymi słowy, nie pozwolę sobą manipulować.

    Będę żył swoim życiem, szedł swoją drogą, pozwolę sobie na swobodę myślenia po swojemu, na niepodążanie za swymi skłonnościami i pożądaniami.

    I będę ci mówił: "Nie", jeśli nie przyjmę twego towarzystwa.

    Nie dlatego, że wzbudzasz we mnie negatywne uczucie. Bo już nie wzbudzasz. Nie masz nade mną władzy. Mogę po prostu pragnąć, by być z kimś innym. Jeśli więc zapytasz: "Może poszlibyśmy do kina?" Odpowiem: "Przykro mi, chcę iść z kimś innym. Wolę jego towarzystwo." I to jest w porządku.

    Mówienie ludziom "nie" jest wspaniałą rzeczą, jest to część przebudzenia.

    Przebudzenie, to życie nie według reguł narzucanych mi przez innych, ale zgodnie z tym, jak tobie się wydaje.

    I zrozum, to nie jest egoizm.

    Egoizmem jest wymaganie od innych, by żyli życiem, które akurat tobie wydaje się najwłaściwsze.

    To jest egoizm.

    Żyć swoim życiem nie jest egoizmem.

    Egoizm zawiera się w żądaniu, by ktoś żył zgodnie z twoimi upodobaniami, żył dla twojej próżności, dla twego zysku i twojej przyjemności.

    To jest naprawdę samolubstwo.

    Tak więc będę chronił samego siebie.

    Nie będę czuł się zobligowany do bycia z tobą, nie będę czuł się zobowiązany do przytakiwania twoim gustom.

    Jeśli twoje towarzystwo będzie miłe, będę się nim cieszył – nie uzależniając się od niego.

    Ale nie unikam cię już z powodu jakichkolwiek negatywnych uczuć, które we mnie wzbudzasz.

    Nie masz już takiej mocy.

    Przebudzenie powinno być niespodzianką. Kiedy czegoś się nie spodziewasz, a to się zdarza, czujesz się zaskoczony. Kiedy żona Webstera przyłapała go na tym, że całował pokojówkę, powiedziała mu, że jest bardzo zaskoczona. Webster był jednak pedantyczny w doborze właściwych słów (jest to zupełnie zrozumiałe u autora słowników), tak więc odpowiedział:

    "Nie, kochanie, ja jestem zaskoczony. Ty jesteś zdumiona!"

    Dla niektórych przebudzenie staje się celem samym w sobie. Podporządkowują mu całe swe życie.

    Mówią: "Nie będę szczęśliwy, dopóki nie osiągnę przebudzenia".

    W takim przypadku lepiej pozostać tam, gdzie się jest i po prostu być świadomym sposobu swego bycia.

    Zwykła świadomość jest szczęściem w porównaniu z przymusem reagowania przez cały czas na wszystko.

    Ludzie reagują tak szybko, bo nie osiągnęli zrozumienia.

    Przyjdzie czas, że zrozumiesz, że są chwile, kiedy będziesz reagował w ukierunkowany sposób, nawet przy pełnej świadomości.

    W miarę poszerzania świadomości reagować będziesz coraz rzadziej, a więc i działać będziesz coraz mniej.

    Ale tak naprawdę nie ma to większego znaczenia.

    Pewien uczeń powiedział swemu guru, że udaje się w jakieś odległe miejsce, by pomedytować i ma nadzieję, że osiągnie tam oświecenie. Przysyłał więc swemu guru co sześć miesięcy wiadomości o tym, jakie czyni postępy.

    Pierwsza informacja brzmiała: "Teraz rozumiem, co to znaczy zatracić siebie".

    Guru podarł kartkę i wyrzucił ją do kosza na śmieci.

    Po następnych sześciu miesiącach otrzymał następną relację: "Teraz osiągnąłem wrażliwość na wszystkie istoty".

    Guru podarł i to.

    Trzecia wiadomość dotyczyła kolejnych postępów: "Teraz pojąłem tajemnice jedności i wielości".

    I ta kartka została podarta.

    Trwało to tak przez lata, aż w końcu nie nadeszła żadna wiadomość.

    Po pewnym czasie guru zainteresował się ponownie losem ucznia i kiedy jakiś podróżnik udawał się w tamte strony, poprosił go, by dowiedział się, co stało się z tym człowiekiem.

    Otrzymał wreszcie informację od ucznia.

    Napisał on: "A jakie to ma znaczenie?"

    Kiedy guru to przeczytał, powiedział:

    – Dokonał tego! Udało mu się w końcu!


    Pewien żołnierz na polu bitwy upuścił swój karabin na ziemię, podniósł leżący kawałek papieru i przez czas jakiś mu się przyglądał. Następnie pozwolił, by skrawek papieru upadł z powrotem na ziemię. Później poszedł w inne miejsce i uczynił to samo. Koledzy sądzili, że niepotrzebnie naraża się na niechybną śmierć i potrzebuje pomocy. Umieszczono go w szpitalu i zapewniono opiekę najlepszego psychiatry. Nie przynosiło to jednak żadnych efektów. Wędrował po salach i podnosił kawałki papieru, przyglądał im się bezmyślnie i pozwalał spadać na ziemię. W końcu uznano, że wojsko powinno się go pozbyć. Wezwano go więc i wręczono zaświadczenie o zwolnieniu z armii. Wziął je bezmyślnie do ręki, spojrzał na nie i wykrzyknął: – To jest to! Właśnie to! Wreszcie znalazł to, czego szukał.

    Tak więc zacznijcie uświadamiać sobie swój własny stan, jakikolwiek by on nie był.

    Przestańcie odgrywać rolę dyktatora.

    Przestańcie zmuszać siebie do przyjmowania jakiegokolwiek kierunku.

    Wówczas pewnego dnia pojmiecie, że dzięki zwykłej świadomości osiągnęliście to, do czego przedtem tak usilnie i nadaremnie dążyliście.


    Anthony de Mello

  • Sep 18, 2016 4:36:54 PM

    The scriptures are always hinting of that, but you’ll never understand a word of what the scriptures are saying until you wake up. Sleeping people read the scriptures and crucify the Messiah on the basis of them. You’ve got to wake up to make sense out of the scriptures. When you do wake up, they make sense. So does reality. But you’ll never be able to put it into words. You’d rather do something? But even there we’ve got to make sure that you’re not swinging into action simply to get rid of your negative feelings. Many people swing into action only to make things worse. They’re not coming from love, they’re coming from negative feelings. They’re coming from guilt, anger, hate; from a sense of injustice or whatever. You’ve got to make sure of your “being” before you swing into action. You have to make sure of who you are before you act. Unfortunately, when sleeping people swing into action, they simply substitute one cruelty for another, one injustice for another. And so it goes. Meister Eckhart says, “It is not by your actions that you will be saved” (or awakened; call it by any word you want), “but by your being. It is not by what you do, but by what you are that you will be judged.” What good is it to you to feed the hungry, give the thirsty to drink, or visit prisoners in jail?


    Remember that sentence from Paul: “If I give my body to be burned and all my goods to feed the poor and have not love . . .” It’s not your actions, it’s your being that counts. Then you might swing into action. You might or might not. You can’t decide that until you’re awake. Unfortunately, all the emphasis is concentrated on changing the world and very little emphasis is given to waking up. When you wake up, you will know what to do or what not to do. Some mystics are very strange, you know. Like Jesus, who said something like “I wasn’t sent to those people; I limit myself to what I am supposed to do right now. Later, maybe.” Some mystics go silent. Mysteriously, some of them sing songs. Some of them are into service. We’re never sure. They’re a law unto themselves; they know exactly what is to be done. “Plunge into the heat of battle and keep your heart at the lotus feet of the Lord,” as I said to you earlier.


    Imagine that you’re unwell and in a foul mood, and they’re taking you through some lovely countryside. The landscape is beautiful but you’re not in the mood to see anything. A few days later you pass the same place and you say, “Good heavens, where was I that I didn’t notice all of this?” Everything becomes beautiful when you change. Or you look at the trees and the mountains through windows that are wet with rain from a storm, and everything looks blurred and shapeless. You want to go right out there and change those trees, change those mountains. Wait a minute, let’s examine your window. When the storm ceases and the rain stops, and you look out the window, you say, “Well, how different everything looks.” We see people and things not as they are, but as we are. That is why when two people look at something or someone, you get two different reactions. We see things and people not as they are, but as we are.


    Remember that sentence from scripture about everything turning into good for those who love God? When you finally awake, you don’t try to make good things happen; they just happen. You understand suddenly that everything that happens to you is good. Think of some people you’re living with whom you want to change. You find them moody, inconsiderate, unreliable, treacherous, or whatever. But when you are different, they’ll be different. That’s an infallible and miraculous cure. The day you are different, they will become different. And you will see them differently, too. Someone who seemed terrifying will now seem frightened. Someone who seemed rude will seem frightened. All of a sudden, no one has the power to hurt you anymore. No one has the power to put pressure on you. It’s something like this: You leave a book on the table and I pick it up and say, “You’re pressing this book on me. I have to pick it up or not pick it up.” People are so busy accusing everyone else, blaming everyone else, blaming life, blaming society, blaming their neighbor. You’ll never change that way; you’ll continue in your nightmare, you’ll never wake up.


    Put this program into action, a thousand times:

    a) identify the negative feelings in you;

    b) understand that they are in you, not in the world, not in external reality;

    c) do not see them as an essential part of “I”; these things come and go;

    d) understand that when you change, everything changes.


    Anthony de Mello





    O tym wszystkim mówią święte księgi, ale ty nie będziesz w stanie zrozumieć z nich ani słowa – zanim się nie obudzisz.

    Ludzie pogrążeni we śnie czytają święte księgi i w oparciu o nie krzyżują Mesjasza.

    Musisz się obudzić, aby pojąć sens tych świętych ksiąg.

    One mają sens jedynie dla przebudzonych.

    Podobnie i rzeczywistość. Nigdy jednak nie będziesz w stanie oddać tego słowami; może bardziej za pomocą czynów.

    Ale i wówczas trzeba się będzie upewnić, czy nie rzucasz się w działanie po to, aby uciec przed negatywnymi uczuciami.

    Wielu ludzi rzuca się w wir działania pogarszając tylko sprawę.

    Nie przychodzą z miłości, lecz wypchani są negatywnymi uczuciami. Poczuciem winy, złością, nienawiścią, pewnego rodzaju poczuciem niesprawiedliwości lub czymś podobnym.

    Musisz upewnić się co do "swej" istoty, nim podejmiesz działanie.

    Musisz upewnić się co do tego, kim jesteś – nim zaczniesz działać.

    Niestety, kiedy ludzie śpiący przechodzą do działania, zamieniają po prostu jedno okrucieństwo na drugie, jedną niesprawiedliwość na drugą. I trwa to tak bez ustanku.



    Mistrz Eckhart mówi: "Nie przez działania będziesz zbawiony (lub przebudzony, nazywaj to, jak chcesz), ale przez swe bycie.



    Nie to, co robisz, będzie sądzone, ale to, czym jesteś".



    Co ci da karmienie głodnych, pojenie spragnionych, odwiedzanie więźniów?

    Pamiętasz to zdanie ze św. Pawła:

    "Gdybym cały swój majątek rozdał na żywienie ubogich i własne ciało wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi nie pomoże...

    " Nie twoje czyny, ale sposób bycia ma znaczenie.

    Wtedy możesz działać. Możesz, ale nie musisz.

    Dopóki nie jesteś przebudzony, nie możesz o tym decydować.

    Niefortunnie kładzie się cały nacisk na znaczenie tego świata, a bardzo mało uwagi poświęca się kwestii przebudzenia.

    Kiedy się już przebudzisz będziesz wiedział, co robić albo czego nie robić.

    Jak wiecie, niektórzy mistycy bywają bardzo dziwni.

    Jak Jezus, który mógł o sobie powiedzieć mniej więcej coś takiego:

    "Nie zostałem posłany do tamtych ludzi, ograniczam się do tego, co mam czynić właśnie teraz. Później, być może..."

    Niektórzy mistycy trwają w milczeniu.

    Niektórzy z nich śpiewają.

    Jeszcze inni zaciągają się na służbę.

    Nigdy nie można przewidzieć, co zrobią.

    Kierują się własnymi prawami, dokładnie wiedzą, co ma być zrobione.

    "Rzuć się w wir walki, ale serce twe niech trwa wśród kwiecia lotosu, u stóp Pana", jak to wam już wcześniej mówiłem.

    Wyobraź sobie, że znajdujesz się w kiepskiej formie, w złym nastroju, ale ktoś pokazuje ci piękną okolicę. Krajobraz jest piękny, jednak twój minorowy nastrój nie pozwala ci zobaczyć czegokolwiek. Kilka dni później przechodzisz tą samą drogą i mówisz: "Wielkie nieba, gdzie ja byłem, że tego nie widziałem?"

    Wszystko staje się piękne, kiedy ty się zmieniasz.

    Albo spoglądasz na drzewa i góry przez szyby zalane deszczem: wszystko wydaje ci się rozmazane i bezkształtne. Masz ochotę wyjść i zmienić te drzewa i te góry. Poczekaj chwilę, sprawdź, jaka jest pogoda. Kiedy umilknie burza i przestanie padać, wyjrzysz przez okno i powiesz: "Jakże inaczej to wszystko wygląda."

    Widzimy ludzi i rzeczy nie takimi, jakimi są, ale takimi, jakimi my jesteśmy.

    Dlatego kiedy dwie osoby patrzą na coś czy na kogoś, reagują w odmienny sposób. Postrzegamy rzeczy lub osoby nie takimi, jakimi one są, ale zależnie od tego, jacy my jesteśmy.

    Pamiętacie zdanie z Pisma Św. o tym, że dla kochających Boga wszystko przemienia się w złoto?

    Kiedy w końcu się obudzisz, nie będziesz próbował robić dobrych rzeczy – one po prostu będą się wydarzać.

    Zrozumiesz nagle, że wszystko, co cię spotyka, jest dobre.

    Pomyśl o ludziach, z którymi żyjesz i których chciałbyś zmienić.

    Oceniasz ich jako niestałych, nierozważnych, niepewnych, zdradliwych. Ale kiedy ty się zmienisz, to i oni będą inni. I ty będziesz inaczej na nich patrzył. Ktoś, kto wydawał się przerażający, teraz wyda się przestraszony. Ktoś, kto wydawał się grubiański, również wyda się dręczony lękiem. Zupełnie nagle nikt nie będzie w stanie cię zranić. Nikt nie będzie w stanie wymóc na tobie czegokolwiek. To coś takiego, jak na przykład wtedy, gdy zostawiasz na stole książkę, ja ją podnoszę i mówię: "Usiłujesz coś na mnie wymóc – muszę bowiem tę książkę wziąć albo nie wziąć."

    Jakże ludzie są zajęci oskarżając wszystkich dookoła, bombardując oskarżeniami życie, społeczeństwo, sąsiadów. W ten sposób nic nie będziesz w stanie zmienić; utkniesz w swym koszmarnym śnie, nigdy się nie przebudzisz.

    Przećwicz to tysiąckrotnie:

    a) zidentyfikuj swe negatywne uczucia;

    b) zaakceptuj, że są one w tobie, a nie na zewnątrz, w świecie;

    c) nie traktuj ich jako integralnej części "ja", są one bowiem czymś przejściowym;

    d) zrozum, że kiedy ty się zmienisz, zmieni się wszystko.


    Anthony de Mello


  • Sep 18, 2016 4:43:10 PM

    The first thing you need to do is get in touch with negative feelings that you’re not even aware of. Lots of people have negative feelings they’re not aware of. Lots of people are depressed and they’re not aware they are depressed. It’s only when they make contact with joy that they understand how depressed they were. You can’t deal with a cancer that you haven’t detected. You can’t get rid of boll weevils on your farm if you’re not aware of their existence. The first thing you need is awareness of your negative feelings. What negative feelings? Gloominess, for instance. You’re feeling gloomy and moody. You feel self-hatred or guilt. You feel that life is pointless, that it makes no sense; you’ve got hurt feelings, you’re feeling nervous and tense. Get in touch with those feelings first.


    The second step (this is a four-step program) is to understand that the feeling is in you, not in reality. That’s such a self-evident thing, but do you think people know it? They don’t, believe me. They’ve got Ph.D.s and are presidents of universities, but they haven’t understood this. They didn’t teach me how to live at school. They taught me everything else. As one man said, “I got a pretty good education. It took me years to get over it.” That’s what spirituality is all about, you know: unlearning. Unlearning all the rubbish they taught you.


    Negative feelings are in you, not in reality. So stop trying to change reality. That’s crazy! Stop trying to change the other person. We spend all our time and energy trying to change external circumstances, trying to change our spouses, our bosses, our friends, our enemies, and everybody else. We don’t have to change anything. Negative feelings are in you. No person on earth has the power to make you unhappy. There is no event on earth that has the power to disturb you or hurt you. No event, condition, situation, or person. Nobody told you this; they told you the opposite. That’s why you’re in the mess that you’re in right now. That is why you’re asleep. They never told you this. But it’s self-evident.


    Let’s suppose that rain washes out a picnic. Who is feeling negative? The rain? Or you? What’s causing the negative feeling? The rain or your reaction? When you bump your knee against a table, the table’s fine. It’s busy being what it was made to be—a table. The pain is in your knee, not in the table. The mystics keep trying to tell us that reality is all right. Reality is not problematic. Problems exist only in the human mind. We might add: in the stupid, sleeping human mind. Reality is not problematic. Take away human beings from this planet and life would go on, nature would go on in all its loveliness and violence. Where would the problem be? No problem. You created the problem. You are the problem. You identified with “me” and that is the problem. The feeling is in you, not in reality.


    The third step: Never identify with that feeling. It has nothing to do with the “I.” Don’t define your essential self in terms of that feeling. Don’t say, “I am depressed.” If you want to say, “It is depressed,” that’s all right. If you want to say depression is there, that’s fine; if you want to say gloominess is there, that’s fine. But not: I am gloomy. You’re defining yourself in terms of the feeling. That’s your illusion; that’s your mistake. There is a depression there right now, there are hurt feelings there right now, but let it be, leave it alone. It will pass. Everything passes, everything. Your depressions and your thrills have nothing to do with happiness. Those are the swings of the pendulum. If you seek kicks or thrills, get ready for depression. Do you want your drug? Get ready for the hangover. One end of the pendulum swings to the other.


    This has nothing to do with “I”; it has nothing to do with happiness. It is the “me.” If you remember this, if you say it to yourself a thousand times, if you try these three steps a thousand times, you will get it. You might not need to do it even three times. I don’t know; there’s no rule for it. But do it a thousand times and you’ll make the biggest discovery in your life. To hell with those gold mines in Alaska. What are you going to do with that gold? If you’re not happy, you can’t live. So you found gold. What does that matter? You’re a king; you’re a princess. You’re free; you don’t care anymore about being accepted or rejected, that makes no difference. Psychologists tell us how important it is to get a sense of belonging. Baloney! Why do you want to belong to anybody? It doesn’t matter anymore.


    A friend of mine told me that there’s an African tribe where capital punishment consists of being ostracized. If you were kicked out of New York, or wherever you’re residing, you wouldn’t die. How is it that the African tribesman died? Because he partakes of the common stupidity of humanity. He thinks he will not be able to live if he does not belong. It’s very different from most people, or is it? He’s convinced he needs to belong. But you don’t need to belong to anybody or anything or any group. You don’t even need to be in love. Who told you you do? What you need is to be free. What you need is to love. That’s it; that’s your nature. But what you’re really telling me is that you want to be desired. You want to be applauded, to be attractive, to have all the little monkeys running after you.


    You’re wasting your life. Wake up! You don’t need this. You can be blissfully happy without it.


    Your society is not going to be happy to hear this, because you become terrifying when you open your eyes and understand this. How do you control a person like this? He doesn’t need you; he’s not threatened by your criticism; he doesn’t care what you think of him or what you say about him. He’s cut all those strings; he’s not a puppet any longer. It’s terrifying. “So we’ve got to get rid of him. He tells the truth; he has become fearless; he has stopped being human.” Human! Behold! A human being at last! He broke out of his slavery, broke out of their prison.


    No event justifies a negative feeling. There is no situation in the world that justifies a negative feeling. That’s what all our mystics have been crying themselves hoarse to tell us. But nobody listens. The negative feeling is in you. In the Bhagavad-Gita, the sacred book of the Hindus, Lord Krishna says to Arjuna, “Plunge into the heat of battle and keep your heart at the lotus feet of the Lord.” A marvelous sentence.


    You don’t have to do anything to acquire happiness. The great Meister Eckhart said very beautifully, “God is not attained by a process of addition to anything in the soul, but by a process of subtraction.” You don’t do anything to be free, you drop something. Then you’re free.


    It reminds me of the Irish prisoner who dug a tunnel under the prison wall and managed to escape. He comes out right in the middle of a school playground where little children are playing. Of course, when he emerges from the tunnel he can’t restrain himself anymore and begins to jump up and down, crying, “I’m free, I’m free, I’m free!” A little girl there looks at him scornfully and says, “That’s nothing. I’m four.”


    The fourth step: How do you change things? How do you change yourselves? There are many things you must understand here, or rather, just one thing that can be expressed in many ways. Imagine a patient who goes to a doctor and tells him what he is suffering from. The doctor says, “Very well, I’ve understood your symptoms. Do you know what I will do? I will prescribe a medicine for your neighbor!” The patient replies, “Thank you very much, Doctor, that makes me feel much better.” Isn’t that absurd? But that’s what we all do. The person who is asleep always thinks he’ll feel better if somebody else changes. You’re suffering because you are asleep, but you’re thinking, “How wonderful life would be if somebody else would change; how wonderful life would be if my neighbor changed, my wife changed, my boss changed.”


    We always want someone else to change so that we will feel good. But has it ever struck you that even if your wife changes or your husband changes, what does that do to you? You’re just as vulnerable as before; you’re just as idiotic as before; you’re just as asleep as before. You are the one who needs to change, who needs to take medicine. You keep insisting, “I feel good because the world is right.” Wrong! The world is right because I feel good. That’s what all the mystics are saying.


    Anthony de Mello





     Pierwszą rzeczą, jaką powinieneś zrobić, to ujawnienie negatywnych uczuć, których istnienia nawet sobie nie uświadamiasz.

    Wielu ludzi żywi takie nie uświadamiane negatywne uczucia.

    Wielu jest przygnębionych, nie zdając sobie sprawy z własnego przygnębienia.

    Dopiero, kiedy zetkną się z radością, uzmysławiają sobie, jak bardzo byli przygnębieni.

    Nie można walczyć z nowotworem, jeśli nie został wykryty.

    Nie wytropisz szkodnika na farmie, jeśli nie będziesz wiedział o jego istnieniu.

    Po pierwsze zatem, musisz uświadomić sobie samo istnienie owych negatywnych uczuć.

    Pytasz, jakie to są uczucia?

    Na przykład jesteś posępny. Posępny i w złym nastroju.

    Nienawidzisz siebie lub masz poczucie winy.

    Uważasz, że życie jest bez sensu, czujesz się urażony, nerwowy, spięty.

    Wejdź najpierw w kontakt z tymi uczuciami.

    Po drugie (a jest to program czterostopniowy), musisz zaakceptować fakt, że uczucia te istnieją w tobie, a nie na zewnątrz ciebie.

    Wydaje się to czymś banalnie oczywistym. Ale czy jest tak na pewno? Wierzcie mi, że nie.

    Ludzie mają doktoraty z filozofii, są rektorami uniwersytetów, ale często nie są w stanie tego pojąć.

    W szkołach nie uczono ich, jak żyć; uczono wszystkiego innego, ale nie tego.

    Jak to ktoś wyznał: "Otrzymałem niezwykle staranne wykształcenie, wiele lat zajęło mi jego przezwyciężanie".

    I wyobraźcie sobie, właśnie tej kwestii dotyczy duchowość.

    Oduczania się.

    Oduczania się tego bezużytecznego bagażu śmieci, którym cię karmiono.

    Negatywne uczucia istnieją w tobie, nie w otaczającej cię rzeczywistości.

    Nie trudź się, by ją zmieniać.

    To przecież szaleństwo!

    Nie próbuj zmieniać innych. Marnujesz czas i energię. Nie próbuj zmieniać współmałżonka, szefa, przyjaciela, wroga i wszystkich pozostałych.

    Nie musisz zmieniać niczego.

    Negatywne uczucia są w tobie.

    Nikt na świecie nie jest w stanie cię uszczęśliwić.

    Nic na świecie nie jest w stanie zranić cię lub skaleczyć.

    Nie ma takiego zdarzenia, takich warunków, sytuacji czy osoby.

    Nikt ci tego nie powiedział?

    Mówili wręcz coś odwrotnego.

    Teraz wiesz, dlaczego tkwisz w tym chaosie.

    Teraz możesz zrozumieć, dlaczego pogrążony jesteś we śnie.

    Nigdy ci tego nie powiedziano.

    Ale jest to przecież samo przez się zrozumiałe.

    Przypuśćmy, że deszcz przerwał ci miłą wycieczkę. Kto fakt ten przeżywa negatywnie? Deszcz czy ty? Co jest przyczyną tego negatywnego uczucia? Deszcz czy twoje nastawienia? Kiedy uderzasz się kolanem w stół, stół ma się dobrze. Zajęty jest realizowaniem tego, do czego został powołany – do bycia stołem. Ból jest w twoim kolanie, nie w stole.

    Mistycy wciąż próbują nam przekazywać, że rzeczywistość, która nas otacza, jest najzupełniej w porządku.

    Problemy tkwią nie w tej rzeczywistości, znajdują się one wyłącznie w ludzkich umysłach.

    Powinniśmy dodać: w głupich, śpiących ludzkich umysłach.

    Sama rzeczywistość jest pozbawiona problemów.

    Zabierzcie z Ziemi ludzi, a życie trwać będzie nadal, przyroda istnieć będzie nadal w całej swej krasie i intensywności. W czym miałby znajdować się problem?

    Nie ma żadnego problemu.

    Ty jesteś tym problemem.

    To ty stworzyłeś problemy.

    Utożsamiłeś "ja" z "mnie" i to właśnie jest ten problem.

    Uczucie to jest w tobie, nie w rzeczywistości.

    Po trzecie, nie identyfikuj się z tym uczuciem.

    Nie ma ono nic wspólnego z "ja".

    Nie określaj istoty swego "ja" w kategoriach tego uczucia.

    Nie mów: "Jestem przygnębiony". Jeśli byś powiedział: "To jest przygnębienie", byłbyś bliższy prawdy. Gdy powiesz: "Depresja jest we mnie", to postępujesz właściwie tak, jak gdy stwierdzasz: "Posępność jest we mnie". Ale niemądrze czynisz, gdy powiadasz: "Jestem posępny", gdyż definiujesz siebie w kategoriach uczucia.

    Jest to twoje złudzenie, błąd.

    Jest w tobie – akurat teraz – przygnębienie, rozgoryczenie, ale zostaw je w spokoju, niech sobie będą. Na pewno miną. Wszystko mija, wszystko.

    Twoje depresje i wzloty nie mają nic wspólnego z twoim szczęściem. Są punktami na drodze zataczanej przez wahadło twego losu. Jeśli szukasz silnych wrażeń i dreszczu emocji, przygotuj się na depresję.

    Czy pragniesz zażyć swego narkotyku?

    Przygotuj się więc, że po jego zażyciu będziesz miał kaca.

    Ruch wahadła w jedną stronę nieuchronnie pociąga za sobą ruch w przeciwną. Zjawisko to nie ma nic wspólnego z "ja", nie ma nic wspólnego ze szczęściem. Odnosi się to do "mnie".

    Jeśli zapamiętasz to dobrze, jeśli powtórzysz to tysiąc razy, jeśli po wielokroć spróbujesz wykonać te trzy kroki, to w końcu postępować będziesz właściwie. Być może nie będziesz potrzebował podejmować tych prób aż tyle razy, może ci się to uda już za drugim razem. Nie wiem. Nie ma tu żadnej reguły. Ale spróbuj tego tysiąckrotnie, a uda ci się dokonać największego odkrycia w swoim życiu.

    Do diabła z kopalniami złota na Alasce.

    Co zrobiłbyś z tym złotem?

    Jeśli nie jesteś szczęśliwy, nie możesz żyć.

    A zatem znalazłeś już prawdziwe złoto.

    Jesteś królem, jesteś księżniczką.

    Jesteś wolny, już cię naprawdę nie obchodzi, czy jesteś akceptowany czy odrzucany, nie sprawia ci to żadnej różnicy.

    Psychologowie mówią nam, jak ważne jest poczucie przynależności.


    Dlaczego miałbyś chcieć przynależeć do kogokolwiek?

    To już nie ma teraz znaczenia. Jeden z moich przyjaciół opowiadał mi, że istnieje taki afrykański szczep, w którym kara śmierci polega na ostracyzmie społecznym. Jeśli wyrzucą cię z Nowego Jorku lub z jakiegokolwiek miejsca twego zamieszkania, nie umrzesz.

    Jak to się dzieje, że ci Afrykanie umierają?

    Ponieważ uczestniczą w zbiorowej głupocie ludzkości. Sądzą, że nie należąc nigdzie, nie będą w stanie żyć. Podobnie mniema większość ludzi. Są przekonani, że muszą gdzieś należeć.

    Ale ty nie musisz przynależeć do nikogo ani do niczego, do żadnej grupy. Nie musisz być nawet zakochany. Kto ci wmówił, że musisz być zakochany? To, czego potrzebujesz, to wolność.

    To, czego potrzebujesz, to kochać.

    I taka jest twa natura.

    A z tego, co mi mówisz, wynika, że chcesz być pożądany.

    Chcesz być oklaskiwany, atrakcyjny, chcesz, by stadko małych małpek za tobą się uganiało.

    Marnujesz swoje życie.

    Obudź się.

    Nie potrzebujesz tego.

    Możesz trwać w błogim szczęściu i bez tych atrakcji.

    Społeczeństwo nie będzie uszczęśliwione tym, co mówię, ponieważ – jeśli to zrozumiesz i otworzysz oczy – staniesz się dla niego zagrożeniem.

    Jak to możliwe, by kontrolować osobę taką, jak ty?

    Nikogo nie potrzebuje, nie boi się krytyki, nie dba o to, co o niej myślą i co o niej mówią.

    Przecięła te wszystkie sznureczki, za pomocą których nią sterowano.

    Nie jest już kukiełką.

    To niesie zagrożenie.

    Takiej osoby najlepiej się pozbyć.

    Mówi prawdę. Stała się nieustraszona.

    Przestała być ludzka. – Właśnie ludzka!

    Proszę, cóż za paradoks: w końcu przecież stała się istotą ludzką!

    Wydarła się ze swego zniewolenia, wydobyła się z wiezienia. Nic nie usprawiedliwia negatywnych uczuć.

    Nie ma na świecie takiej sytuacji, która usprawiedliwiałaby ich podtrzymywanie.

    Wszyscy mistycy zdarli sobie gardła, by to nam powiedzieć.

    Ale nikt ich nie słucha.

    Uczucia negatywne są w tobie.

    W Bhagawad-Gicie, świętej księdze hinduizmu, Pan Kriszna mówi do Arjuny:

    "Rzuć się w wir bitwy, ale serce twe niech trwa wśród kwiecia lotosu, u stóp Pana".

    Cudowna sentencja. Aby osiągnąć szczęście, nie musisz robić nic. Mistrz Eckhart powiedział bardzo pięknie:

    "Boga nie osiąga się w procesie dodawania duszy czegokolwiek, ale przez odejmowanie".

    Aby być wolnym niczego nie rób, ale coś odrzucaj.

    Wówczas będziesz wolny.

    Po czwarte:

    Jak zmieniać wszystko? Jak zmieniać siebie?

    Musisz wiele rzeczy zrozumieć, a właściwie jedną rzecz, którą można wyrazić na wiele sposobów.

    Wyobraźcie sobie pacjenta, który idzie do lekarza i mówi mu, na co cierpi. Doktor odpowiada: – Rozumiem pańskie symptomy. Wie pan, co zrobię? Zapiszę lekarstwo dla pana sąsiada. Pacjent odpowiada: – Dziękuje, bardzo dziękuje. To bardzo poprawi moje samopoczucie. Idiotyczne to, prawda? Ale właśnie tak czynimy.

    Osoba pogrążona we śnie sądzi, że poczuje się lepiej, jeśli zmieni się ktoś inny.

    Cierpisz, bo śpisz, ale myślisz sobie:

    "Jakże piękne byłoby życie, gdyby ktoś inny się zmienił. Jakże piękne byłoby życie, gdyby zmienił się mój sąsiad, żona, szef".

    Zawsze chcemy, by dla naszego dobrego samopoczucia zmienił się ktoś inny. Ale czy nigdy nie pomyśleliście, co by się stało, gdyby rzeczywiście twój mąż, twoja żona się zmienili?

    Byłbyś równie bezradny jak przedtem, równie nie przebudzony jak dotąd.

    Ty jesteś tym, który ma się zmieniać, który musi zażyć lekarstwa.

    Twierdzisz: "Czuję się dobrze, bo świat jest w porządku."

    Błąd! Świat jest w porządku, ponieważ ja czuję się dobrze. Tak twierdzą wszyscy mistycy.


    Anthony de Mello

  • Sep 18, 2016 4:52:24 PM

     What I’m about to say will sound a bit pompous, but it’s true. What is coming could be the most important minutes in your lives. If you could grasp this, you’d hit upon the secret of awakening. You would be happy forever. You would never be unhappy again. Nothing would have the power to hurt you again. I mean that, nothing. It’s like when you throw black paint in the air; the air remains uncontaminated. You never color the air black. No matter what happens to you, you remain uncontaminated. You remain at peace. There are human beings who have attained this, what I call being human. Not this nonsense of being a puppet, jerked about this way and that way, letting events or other people tell you how to feel. So you proceed to feel it and you call it being vulnerable. Ha! I call it being a puppet. So you want to be a puppet? Press a button and you’re down; do you like that? But if you refuse to identify with any of those labels, most of your worries cease.


    Later we’ll talk about fear of disease and death, but ordinarily you’re worried about what’s going to happen to your career. A small-time businessman, fifty-five years old, is sipping beer at a bar somewhere and he’s saying, “Well, look at my classmates, they’ve really made it.” The idiot! What does he mean, “They made it”? They’ve got their names in the newspaper. Do you call that making it? One is president of the corporation; the other has become the Chief justice; somebody else has become this or that. Monkeys, all of them.


    Who determines what it means to be a success? This stupid society! The main preoccupation of society is to keep society sick! And the sooner you realize that, the better. Sick, every one of them. They are loony, they’re crazy. You became president of the lunatic asylum and you’re proud of it even though it means nothing. Being president of a corporation has nothing to do with being a success in life. Having a lot of money has nothing to do with being a success in life. You’re a success in life when you wake up! Then you don’t have to apologize to anyone, you don’t have to explain anything to anyone, you don’t give a damn what anybody thinks about you or what anybody says about you. You have no worries; you’re happy. That’s what I call being a success. Having a good job or being famous or having a great reputation has absolutely nothing to do with happiness or success. Nothing! It is totally irrelevant. All he’s really worried about is what his children will think about him, what the neighbors will think about him, what his wife will think about him. He should have become famous. Our society and culture drill that into our heads day and night. People who made it! Made what?! Made asses of themselves. Because they drained all their energy getting something that was worthless. They’re frightened and confused, they are puppets like the rest. Look at them strutting across the stage. Look how upset they get if they have a stain on their shirt. Do you call that a success? Look at how frightened they are at the prospect they might not be reelected. Do you call that a success? They are controlled, so manipulated. They are unhappy people, they are miserable people. They don’t enjoy life. They are constantly tense and anxious. Do you call that human? And do you know why that happens? Only one reason: They identified with some label. They identified the “I” with their money or their job or their profession. That was their error.


    Did you hear about the lawyer who was presented with a plumber’s bill? He said to the plumber, “Hey, you’re charging me two hundred dollars an hour. I don’t make that kind of money as a lawyer.” The plumber said, “I didn’t make that kind of money when I was a lawyer either!” You could be a plumber or a lawyer or a businessman or a priest, but that does not affect the essential “I”. It doesn’t affect you. If I change my profession tomorrow, it’s just like changing my clothes. I am untouched. Are you your clothes? Are you your name? Are you your profession? Stop identifying with them. They come and go.


    When you really understand this, no criticism can affect you. No flattery or praise can affect you either. When someone says, “You’re a great guy,” what is he talking about? He’s talking about “me,” he’s not talking about “I.” “I” is neither great nor small. “I” is neither successful nor a failure. It is none of these labels. These things come and go. These things depend on the criteria society establishes. These things depend on your conditioning. These things depend on the mood of the person who happens to be talking to you right now. It has nothing to do with “I.” “I” is none of these labels. “Me” is generally selfish, foolish, childish—a great big ass. So when you say, “You’re an ass,” I’ve known it for years! The conditioned self—what did you expect? I’ve known it for years. Why do you identify with him? Silly! That isn’t “I,” that’s “me.”


    Do you want to be happy? Uninterrupted happiness is uncaused. True happiness is uncaused. You cannot make me happy. You are not my happiness. You say to the awakened person, “Why are you happy?” and the awakened person replies, “Why not?”


    Happiness is our natural state. Happiness is the natural state of little children, to whom the kingdom belongs until they have been polluted and contaminated by the stupidity of society and culture. To acquire happiness you don’t have to do anything, because happiness cannot be acquired. Does anybody know why? Because we have it already. How can you acquire what you already have? Then why don’t you experience it? Because you’ve got to drop something. You’ve got to drop illusions. You don’t have to add anything in order to be happy; you’ve got to drop something. Life is easy, life is delightful. It’s only hard on your illusions, your ambitions, your greed, your cravings. Do you know where these things come from? From having identified with all kinds of labels!


    Anthony de Mello





    To, co chcę powiedzieć, zabrzmieć może nieco pompatycznie, ale jest prawdziwe.

    Może stać się najważniejszym momentem w waszym życiu. J

    eśli uchwycicie, o co mi chodzi, złapiecie sekret przebudzenia.

    Bylibyście szczęśliwi zawsze.

    Nigdy więcej nie bylibyście nieszczęśliwi.

    Nic już nie byłoby w stanie was zranić.

    Dokładnie tak: nic. Jeśli wylejesz w powietrze czarną farbę, powietrze pozostanie bezbarwne. Nigdy nie zabarwisz go na czarno.

    I ty możesz pozostać tak nienaruszony.

    Są ludzie, którzy osiągnęli to, co nazywam ludzkim istnieniem. Nie zawładnął nimi nonsens bycia kukiełką rzucaną raz w jedną raz w drugą stronę. Nie doszło do głosu pozwalanie zdarzeniom lub innym ludziom, aby dyktowali, jak się masz czuć.

    Ale czujesz się tak, a nie inaczej i mówisz, że łatwo cię zranić.

    Ha! Ja ci mówię, że jesteś kukiełką.

    Zatem czy chcesz nią być nadal?

    Wystarczy nacisnąć guzik i lecisz w dół – lubisz to?

    Jeśli jednak odmawiasz identyfikowania się z którąś z etykietek, większość twoich kłopotów zniknie.

    Będziemy mówić dalej o lęku przed chorobą i śmiercią, choć zazwyczaj obawiasz się tego, co może ci się przydarzyć w życiu zawodowym.

    Pewien drobny biznesmen, pięćdziesięciolatek, sączy piwo w jakimś barze i rozmyśla:

    "Gdy spojrzeć na wszystkich z mojej klasy, to widać, że im się w życiu udało".


    Cóż to znaczy "udało się".

    Ich nazwiska pojawiły się na łamach gazet?

    Czy według ciebie oznacza to jakieś osiągnięcie?

    Jeden z nich jest prezesem korporacji, inny prezesem sądu, jeszcze inny kimś jeszcze.

    Małpy, wszyscy oni są małpami.

    Kto ustala kryteria sukcesu?

    Wygłupione społeczeństwo!

    Głównym jego zadaniem jest utrzymywanie ludzi w chorobie!

    Im szybciej zdasz sobie z tego sprawę, tym lepiej. Wszyscy oni są chorzy.

    To lunatyczni szaleńcy!

    Zostałeś prezesem przytułku dla obłąkanych i jesteś z tego dumny, mimo iż to nic nie znaczy.

    Bycie prezesem korporacji nie ma nic wspólnego z życiowym sukcesem.

    Posiadanie wielkich pieniędzy nie jest równoznaczne z odniesieniem w życiu sukcesu.

    Odniesiesz sukces, jeśli się obudzisz!

    Wówczas nie musisz nikomu się tłumaczyć ani wyjaśniać; nie obchodzi cię, jak o tobie ktoś myśli czy mówi.

    Nie masz zmartwień, jesteś szczęśliwy.

    I to właśnie nazywam sukcesem.

    Dobra praca, dobra opinia, nie mają nic wspólnego ze szczęściem czy sukcesem.


    Są całkowicie od tego niezależne.

    To, co niejednego dzisiaj naprawdę obchodzi, kryje się przede wszystkim w obawie, co o nim pomyślą dzieci, najbliżsi sąsiedzi, jego żona. Powinieneś być sławny. Nasze społeczeństwo i kultura wbija nam to do głowy rano i w nocy. Naśladujcie ludzi, którzy tego dokonali! Czego dokonali? Jedynie zrobili z siebie głupców.

    Całą swą energię zainwestowali w coś, co pozbawione jest wartości.

    Przestraszeni i zagubieni – są kukiełkami jak i cała reszta. Spójrz, jak dumnie stąpają po scenie. Spójrz, jacy są wytrąceni z równowagi, jeśli przydarzy im się plama na koszuli.

    I ty to nazywasz sukcesem?

    Spójrz, jacy są przerażeni swoją wizją, że gdzieś tam nie zostaną wybrani ponownie.

    I ty to nazywasz sukcesem?

    Są ciągle kontrolowani, poddawani nieustannej manipulacji.

    Nie potrafią cieszyć się życiem.

    Stale są napięci i pełni lęku.

    Czy to jest dla człowieka naturalne? Czy wiesz, dlaczego tak się dzieje?

    Z jednego tylko powodu.

    Ci ludzie utożsamiali się z pewnymi etykietkami.

    Dokonali identyfikacji swego "ja" z pieniędzmi, stanowiskiem bądź zawodem. I to był ich błąd.

    Słyszeliście historię o prawniku, który otrzymał rachunek za prace hydrauliczne? Mówi do hydraulika: – Chcesz dwieście dolarów za godzinę roboty? Nawet ja tyle nie otrzymuję za swoją pracę. A na to hydraulik: – Ja też, jako prawnik, nie zarabiałem tak dużych pieniędzy. Możesz być hydraulikiem, prawnikiem, biznesmenem czy księdzem, ale nie ma to istotnego znaczenia dla "ja". Ciebie to nie dotyczy. Jeśli jutro zmienisz swój zawód, to tak, jakbyś wymienił ubranie. "Ja" pozostaje nietknięte.

    Czy ty jesteś swoim ubraniem?

    Czy jesteś swoim imieniem?

    Czy jesteś swoim zawodem?

    Przestań się z nimi utożsamiać!

    One przychodzą i odchodzą.

    Jeśli to zrozumiesz, nic nie jest w stanie cię dotknąć.

    Podobnie jak i komplementy czy pochwały.

    Kiedy ktoś mówi: "Jesteś wspaniały", to o czym on właściwie mówi?

    Mówi o "mnie", a nie o "ja". To "ja" nie jest ani wspaniałe, ani kiepskie. "Ja" nie jest zwycięstwem ani porażką. Nie jest żadną z tych etykietek. Te przychodzą i odchodzą.

    Zależnie od kryteriów ustalonych przez społeczeństwo. Zależą też od twych uwarunkowań. Uzależnione są od humoru osoby, która przypadkiem akurat z tobą rozmawia. Nie mają nic wspólnego z "ja", które nie jest żadną z tych etykietek.

    "Mnie" jest genialnie samolubne, głupie, dziecinne – jest to wielki, duży osioł.

    Może więc zdobędziesz się na to, by powiedzieć: "Jestem osłem, wiem o tym od lat."

    Uwarunkowana osobowość – czego więcej po niej się spodziewałeś?

    Dlaczego się z nią identyfikujesz?

    To przecież takie głupie!

    To nie jest "ja", to jest po prostu "mnie".

    Chcesz być szczęśliwy?

    Ciągle trwające szczęście nie ma swej przyczyny.

    Prawdziwe szczęście też nie ma swej przyczyny.

    Nie możesz więc mnie uszczęśliwić. Nie jesteś moim szczęściem.

    Jeśli zapytasz przebudzoną osobę: "Dlaczego jesteś szczęśliwa?" Odpowie ci ona: "A dlaczego by nie?"

    Szczęście jest naszym stanem naturalnym.

    Szczęśliwość jest naturalnym stanem małych dzieci, do których Królestwo należy aż do chwili, gdy je powstrzymamy i zarazimy głupotą społeczeństwa i kultury.

    Aby zdobyć szczęście, nie potrzebujesz niczego robić, bo szczęścia zdobyć nie można. Czy ktoś z was wie dlaczego?

    Ponieważ już je mamy.

    Jakże można zdobyć coś, co już się posiada?

    Dlaczego wobec tego nie doświadczacie go?

    Ponieważ musicie coś odrzucić.

    Musicie zrezygnować ze złudzeń.

    Aby być szczęśliwym, niczego nie trzeba dodawać, trzeba coś jedynie odrzucić.

    Życie jest łatwe, jest zachwycające.

    A jeśli jest trudne, to jedynie z powodu waszych złudzeń, waszych ambicji, waszej chciwości i nienasycenia.

    Czy wiecie, skąd to wszystko się bierze?

    Z utożsamiania się z rozmaitego rodzaju etykietkami.


    Anthony de Mello

  • Sep 18, 2016 4:58:40 PM

    Come home to yourself. Observe yourself. That’s why I said earlier that self-observation is such a delightful and extraordinary thing. After a while you don’t have to make any effort, because, as illusions begin to crumble, you begin to know things that cannot be described. It’s called happiness. Everything changes and you become addicted to awareness.


    There’s the story of the disciple who went to the master and said, “Could you give me a word of wisdom? Could you tell me something that would guide me through my days?” It was the master’s day of silence, so he picked up a pad. It said, “Awareness.” When the disciple saw it, he said, “This is too brief. Can you expand on it a bit?” So the master took back the pad and wrote, “Awareness, awareness, awareness.” The disciple said, “Yes, but what does it mean?” The master took back the pad and wrote, “Awareness, awareness, awareness means—awareness.”


    That’s what it is to watch yourself. No one can show you how to do it, because he would be giving you a technique, he would be programming you. But watch yourself. When you talk to someone, are you aware of it or are you simply identifying with it? When you got angry with somebody, were you aware that you were angry or were you simply identifying with your anger? Later, when you had the time, did you study your experience and attempt to understand it? Where did it come from? What brought it on? I don’t know of any other way to awareness. You only change what you understand. What you do not understand and are not aware of, you repress. You don’t change. But when you understand it, it changes.


    I am sometimes asked, “Is this growing in awareness a gradual thing, or is it a ‘whammo’ kind of thing?” There are some lucky people who see this in a flash. They just become aware. There are others who keep growing into it, slowly, gradually, increasingly. They begin to see things. Illusions drop away, fantasies are peeled away, and they start to get in touch with facts. There’s no general rule. There’s a famous story about the lion who came upon a flock of sheep and to his amazement found a lion among the sheep. It was a lion who had been brought up by the sheep ever since he was a cub. It would bleat like a sheep and run around like a sheep. The lion went straight for him, and when the sheep-lion stood in front of the real one, he trembled in every limb. And the lion said to him, “What are you doing among these sheep?” And the sheep-lion said, “I am a sheep.” And the lion said, “Oh no you’re not. You’re coming with me.” So he took the sheep-lion to a pool and said, “Look!” And when the sheep-lion looked at his reflection in the water, he let out a mighty roar, and in that moment he was transformed. He was never the same again.


    If you’re lucky and the gods are gracious or if you are gifted with divine grace (use any theological expression you want), you might suddenly understand who “I” is, and you’ll never be the same again, never. Nothing will ever be able to touch you again and no one will ever be able to hurt you again.


    You will fear no one and you will fear nothing. Isn’t that extraordinary? You’ll live like a king, like a queen. This is what it means to live like royalty. Not rubbish like getting your picture in the newspapers or having a lot of money. That’s a lot of rot. You fear no one because you’re perfectly content to be nobody. You don’t give a damn about success or failure. They mean nothing. Honor, disgrace, they mean nothing! If you make a fool of yourself, that means nothing either. Isn’t that a wonderful state to be in! Some people arrive at this goal painstakingly, step by step, through months and weeks of self-awareness. But I’ll promise you this: I have not known a single person who gave time to being aware who didn’t see a difference in a matter of weeks. The quality of their life changes, so they don’t have to take it on faith anymore. They see it; they’re different. They react differently. In fact, they react less and act more. You see things you’ve never seen before.


    You’re much more energetic, much more alive. People think that if they had no cravings, they’d be like deadwood. But in fact they’d lose their tension. Get rid of your fear of failure, your tensions about succeeding, you will be yourself. Relaxed. You wouldn’t be driving with your brakes on. That’s what would happen.


    There’s a lovely saying of Tranxu, a great Chinese sage, that I took the trouble to learn by heart. It goes: “When the archer shoots for no particular prize, he has all his skills; when he shoots to win a brass buckle, he is already nervous; when he shoots for a gold prize, he goes blind, sees two targets, and is out of his mind. His skill has not changed, but the prize divides him. He cares! He thinks more of winning than of shooting, and the need to win drains him of power.” Isn’t that an image of what most people are? When you’re living for nothing, you’ve got all your skills, you’ve got all your energy, you’re relaxed, you don’t care, it doesn’t matter whether you win or lose.


    Now there’s human living for you. That’s what life is all about. That can only come from awareness. And in awareness you will understand that honor doesn’t mean a thing. It’s a social convention, that’s all. That’s why the mystics and the prophets didn’t bother one bit about it. Honor or disgrace meant nothing to them. They were living in another world, in the world of the awakened. Success or failure meant nothing to them. They had the attitude: “I’m an ass, you’re an ass, so where’s the problem?”


    Someone once said, “The three most difficult things for a human being are not physical feats or intellectual achievements. They are, first, returning love for hate; second, including the excluded; third, admitting that you are wrong.” But these are the easiest things in the world if you haven’t identified with the “me.” You can say things like “I’m wrong! If you knew me better, you’d see how often I’m wrong. What would you expect from an ass?” But if I haven’t identified with these aspects of “me,” you can’t hurt me. Initially, the old conditioning will kick in and you’ll be depressed and anxious. You’ll grieve, cry, and so on. “Before enlightenment, I used to be depressed: after enlightenment, I continue to be depressed.” But there’s a difference: I don’t identify with it anymore. Do you know what a big difference that is?


    You step outside of yourself and look at that depression, and don’t identify with it. You don’t do a thing to make it go away; you are perfectly willing to go on with your life while it passes through you and disappears. If you don’t know what that means, you really have something to look forward to. And anxiety? There it comes and you’re not troubled. How strange! You’re anxious but you’re not troubled.


    Isn’t that a paradox? And you’re willing to let this cloud come in, because the more you fight it, the more power you give it. You’re willing to observe it as it passes by. You can be happy in your anxiety. Isn’t that crazy? You can be happy in your depression. But you can’t have the wrong notion of happiness. Did you think happiness was excitement or thrills? That’s what causes the depression. Didn’t anyone tell you that? You’re thrilled, all right, but you’re just preparing the way for your next depression. You’re thrilled but you pick up the anxiety behind that: How can I make it last? That’s not happiness, that’s addiction.


    I wonder how many nonaddicts there are reading this book? If you’re anything like the average group, there are few, very few. Don’t look down your nose at the alcoholics and the drug addicts: maybe you’re just as addicted as they are. The first time I got a glimpse of this new world, it was terrifying. I understood what it meant to be alone, with nowhere to rest your head, to leave everyone free and be free yourself, to be special to no one and love everyone—because love does that. It shines on good and bad alike; it makes rain fall on saints and sinners alike.


    Is it possible for the rose to say, “I will give my fragrance to the good people who smell me, but I will withhold it from the bad”? Or is it possible for the lamp to say, “I will give my light to the good people in this room, but I will withhold it from the evil people”? Or can a tree say, “I’ll give my shade to the good people who rest under me, but I will withhold it from the bad”? These are images of what love is about.


    It’s been there all along, staring us in the face in the scriptures, though we never cared to see it because we were so drowned in what our culture calls love with its love songs and poems—that isn’t love at all, that’s the opposite of love. That’s desire and control and possessiveness. That’s manipulation, and fear, and anxiety—that’s not love. We were told that happiness is a smooth complexion, a holiday resort. It isn’t these things, but we have subtle ways of making our happiness depend on other things, both within us and outside us. We say, “I refuse to be happy until my neurosis goes.” I have good news for you: You can be happy right now, with the neurosis, You want even better news? There’s only one reason why you’re not experiencing what in India we call anand—bliss, bliss. There’s only one reason why you’re not experiencing bliss at this present moment, and it’s because you’re thinking or focusing on what you don’t have. Otherwise you would be experiencing bliss. You’re focusing on what you don’t have. But, right now you have everything you need to be in bliss.


    Jesus was talking horse sense to lay people, to starving people, to poor people. He was telling them good news: It’s yours for the taking. But who listens? No one’s interested, they’d rather be asleep.


    Anthony de Mello





    Zbliż się do siebie samego.

    Dlatego właśnie powiedziałem wcześniej, że samoobserwacja jest tak wspaniałą i niezwykłą rzeczą.

    Po jakimś czasie nie będziesz już potrzebował wkładać w to żadnego wysiłku, bo kiedy iluzje zaczną się kruszyć, zaczniesz poznawać rzeczy, których nie da się opisać.

    To właśnie nazywa się szczęściem.

    Wszystko się zmienia, a ty przywykniesz do świadomości.

    Jest taka anegdota o uczniu, który przyszedł do mistrza i poprosił:

    – Czy mógłbyś udzielić mi swej mądrości? Czy mógłbyś powiedzieć mi coś, co przeprowadzi mnie przez życie? Ponieważ był to dzień, w którym mistrz zachowywał milczenie, podał jedynie uczniowi kartkę papieru.

    Napisane na niej było: "Świadomość".

    Kiedy uczeń to zobaczył, powiedział: – To zbyt mało. Czy mógłbyś przekazać mi coś więcej?

    Mistrz wziął kartkę z powrotem i napisał: "Świadomość, świadomość, świadomość".

    Uczeń na to: – Dobrze, ale co to znaczy?

    Mistrz znowu odebrał kartkę i napisał: "Świadomość, świadomość, świadomość oznacza świadomość."

    A to oznacza właśnie obserwację siebie.

    Nikt nie może ci pokazać, jak to się robi, gdyż wówczas podarowałby ci jedynie metodę, sposób na zaprogramowanie ciebie.

    Ale obserwuj siebie sam.

    Kiedy prowadzisz rozmowę – czy jesteś tego świadomy, czy jedynie identyfikujesz się z tą rozmową?

    Kiedy byłeś na kogoś zły, czy byłeś świadom tego, że jesteś po prostu zły, czy też identyfikowałeś się ze swą złością?

    Czy później, kiedy miałeś chwilę czasu, przeanalizowałeś swoje doświadczenie i starałeś się je zrozumieć?

    Z czego ta złość się brała?

    Co ją spowodowało?

    Nie znam innej drogi do świadomości.

    Można jedynie zmieniać to, co poddaje się zrozumieniu.

    Nie rozumiesz i nie uświadamiasz sobie tego, co tłumisz.



    Wówczas się nie zmieniasz.



    Ale kiedy to coś zrozumiesz, to i to się zmieni.

    Czasem zadają mi pytanie: – Czy to uzyskiwanie świadomości jest procesem stopniowym, czy nagłym olśnieniem?

    Są tacy szczęściarze, którzy doznają nagłego olśnienia.

    Po prostu stają się nagle świadomi.

    Inni dojrzewają powoli, stopniowo. Widzą coraz więcej. Iluzje rozpadają się, rozmaite fałszywe wyobrażenia się złuszczają i osoby te zaczynają docierać do rzeczywistości.

    W tej kwestii nie ma żadnej generalnej zasady. Jak w znanej historii o lwie, który napotyka stado owiec, pośród których ze zdumieniem spostrzega lwa. Takiego, który od maleńkości wychowany był przez owce. Beczał jak owca i poruszał się jak owca. Nasz lew ruszył wprost ku niemu, a kiedy "owczy lew" stanął przed nim, drżał na całym ciele. Lew zapytał go: – Co robisz pośród tych owiec? A lew-owca odpowiedział: – Jestem owcą. – Nie. Nie jesteś. Pójdź ze mną. Zaprowadził lwa-owcę do stawu i powiedział: – Spójrz! Gdy lew-owca zobaczył swe odbicie w wodzie, wydał z siebie potężny ryk i w tym momencie dokonała się przemiana.

    Nigdy już nie był taki, jak kiedyś.

    Jeśli masz szczęście i bogowie są dla ciebie łaskawi, albo jeśli przepełniony zostałeś łaską boską (możesz w tym miejscu użyć każdego odpowiadającego ci terminu teologicznego), to będziesz mógł nagle zrozumieć, czym jest "ja" i nigdy już nie będziesz tą samą osobą, co przedtem.


    Nic już nie będzie w stanie cię dotknąć i nikt nie będzie w stanie cię zranić.

    Nie będziesz się bał nikogo i niczego.

    Czy to nie jest wspaniałe?

    Będziesz żył jak król, jak królowa. To właśnie oznacza królewskie życie. A nie głupoty w rodzaju umieszczania swego zdjęcia w gazecie albo posiadania wielkich pieniędzy.

    To wszystko jest bufonada.

    Nie boisz się nikogo, bo zupełnie cię zadowala bycie nikim.

    Nie dbasz o sukces ani o porażkę.

    Nic one dla ciebie nie znaczą.

    Zaszczyty i niełaska nic nie znaczą!

    Jeśli się wygłupiłeś, to też nie ma znaczenia.

    Czyż nie znalazłeś się w znakomitym położeniu?

    Niektórzy ludzie osiągają je w pocie czoła, krok po kroku, przez tygodnie i miesiące samoobserwacji.

    Nie mogę ci niczego w tym względzie obiecać. Choć nie znam osoby, która nie dostrzegłaby wyraźnej różnicy w przeciągu paru tygodni. Zmienia się jakość ich życia, tak, że nie muszą już wierzyć tylko na słowo. Widzą, że stali się inni. Inaczej reagują. Dokładnie rzecz ujmując, mniej reagują, a więcej działają. Widzą rzeczy, których przedtem nigdy nie dostrzegali. Jesteś wówczas bardziej energiczny, znacznie bardziej żywotny. Ludzie myślą, że jeśli nie będą wypełnieni rozmaitymi pragnieniami, to upodobnią się do drewnianego kloca. W rzeczywistości jednak pozbywają się napięcia. Jeśli wyzbędziesz się lęku przed przegraną, napięcia związanego z przymusem wygrywania, staniesz się sobą. Będziesz rozluźniony.

    Nie prowadzi się samochodu z włączonymi hamulcami.

    A ty tak właśnie postępujesz.

    Jest takie piękne powiedzenie autorstwa Tranxu, wielkiego chińskiego mędrca. Zadałem sobie trud, by nauczyć się go na pamięć.

    "Kiedy łucznik strzela nie dla wygranej, panuje nad wszystkimi swoimi władzami.

    Kiedy strzela, by wygrać mosiężną klamrę, staje się nerwowy.

    Kiedy strzela, by zdobyć nagrodę wykonaną ze złota, staje się ślepy, widzi cel podwójnie, a umysł go zawodzi.

    Umiejętności jego się nie zmieniły: to nagroda go rozdwaja.

    Zależy mu na niej! Więcej myśli o niej niż o strzelaniu, a potrzeba zwycięstwa wysysa jego moc".

    Czy nie opisano tutaj większości z nas?

    Jeśli żyjesz ot tak, dla niczego w szczególności, dysponujesz wówczas wszystkimi swymi zdolnościami, posiadasz całą swą energię, jesteś odprężony, nie zależy ci.

    To, czy wygrasz, czy przegrasz, nie ma znaczenia.

    Istnieje więc życie mające ludzki sens.

    I takie powinno być życie.

    Może ono jednak realizować się jedynie poprzez świadomość.

    I poprzez świadomość pojmiesz, że chwała nie znaczy nic.

    Jest społeczną konwencją.

    I to wszystko.

    Dlatego to mistycy i prorocy nie dbają o nią ani trochę.

    Chwała lub hańba pozbawione były dla nich wszelkiego znaczenia. Żyli w innym świecie, w świecie przebudzonych.

    Podobnie do sukcesu lub porażki nie przywiązywali żadnej wagi.

    Trwali w postawie: "Ja jestem osłem i ty jesteś osłem, w czym więc problem?"

    Ktoś kiedyś powiedział:

    – Trzy najtrudniejsze dla istoty ludzkiej rzeczy nie mają związku ani z wyczynami fizycznymi, ani z osiągnięciami natury intelektualnej. Pierwsza z nich – to odwzajemnienie nienawiści miłością, druga – przyjęcie odrzuconych, trzecia – przyznanie się do błędu.

    Są to jednak zarazem najłatwiejsze rzeczy pod słońcem, jeśli tylko nie zidentyfikowałeś się ze swoim "mnie".

    Łatwo wówczas powiedzieć: "Myliłem się! Gdybyś znał mnie lepiej, wiedziałbyś, jak często sam jestem w błędzie. Czego jednak oczekujesz po ośle?"

    Jeśli tylko nie identyfikujesz się z rozmaitymi aspektami "mnie", nikt nie jest w stanie cię zranić.

    Początkowo rozmaite stare uwarunkowania będą starały się przebić i wówczas będziesz przygnębiony i pełen lęku.

    Będziesz się smucił, płakał i tak dalej.

    – Nim byłem oświecony, byłem przygnębiony. Po oświeceniu nadal jestem przygnębiony. Ale jest tu pewna różnica. Z tym przygnębieniem już się nie identyfikuję.

    Czy wiesz, jak wielka to różnica?

    Wykraczasz poza siebie i spoglądasz na depresję z góry, nie identyfikujesz się z nią.

    Nie robisz nic, by się jej pozbyć, jesteś pełen woli życia, podczas gdy ona przechodzi przez ciebie i znika.

    Jeśli nie wiesz, co to oznacza, to naprawdę masz wiele do zrobienia.

    A lęk, pytasz?

    Pojawi się, ale ciebie to już nie niepokoi.


    Lękasz się i nie martwisz.

    Czyż to nie paradoks?

    A ty pozwalasz tej chmurze płynąć, bowiem im silniej z nią walczysz, tym większą dajesz jej siłę.

    Chętnie natomiast obserwujesz, jak przepływa. Możesz być szczęśliwy w swym lęku. Czyż to nie jest zwariowane? Możesz być szczęśliwy w swej depresji.

    Ale nie możesz sobie pozwolić na błędne rozumienie szczęścia.

    Sądziłeś, że szczęście to ekscytacja i dreszcze.

    Nieprawda, one tylko powodują depresję.

    Czy nikt ci o tym nie mówił?

    Jesteś podekscytowany, dobrze, ale właśnie torujesz sobie drogę do następnej depresji.

    Przy okazji w ten sposób pielęgnujesz kryjący się w tobie lęk.

    Co zrobić, aby takie szczęście trwało nadal?

    – To nie jest szczęście, to po prostu uzależnienie.

    Ciekaw jestem, ile nie uzależnionych osób czyta tę książkę. Jeśli jesteś podobny do wielu innych, to myślę, że jesteś uzależniony. Osób bez nałogów jest mało, bardzo mało. Nie patrz z góry na alkoholików i narkomanów – nie jesteś lepszy, bardzo prawdopodobne, że jesteś w takim samym stopniu uzależniony, jak oni. Gdy po raz pierwszy zajrzałem w ten nowy świat, wydawał mi się przerażający. Pojąłem, co to znaczy być samotnym, nie mieć żadnego schronienia, aby porzucić wszystko i samemu być wolnym.

    Nie być dla nikogo kimś szczególnym i kochać wszystkich – bo to jest prawdziwa miłość.

    Ogrzewa dobrych i złych w jednakowym stopniu.

    Powoduje, że deszcz spada na świętych w takiej samej mierze, jak i na grzeszników.

    Czy róża może powiedzieć: "Udzielę swej woni jedynie ludziom dobrym, którzy będą mnie wąchać, a nie zrobię tego wobec ludzi złych?" Albo czy lampa może zadecydować:

    "Dam oświetlenie wyłącznie ludziom dobrym, a nie będę świeciła dla złych."

    Albo drzewo: "Obdarzę swym cieniem tylko dobrych odpoczywających pode mną, zaś złych ludzi nie ocienię."

    A są to właśnie obrazy miłości.

    Były obecne zawsze, zawarte w pismach, ale my nigdy ich nie dostrzegaliśmy.

    Byliśmy nazbyt pogrążeni w wizji tego, co nasza kultura miłością nazywa, z jej pieśniami i poematami – a co tak naprawdę miłością nie jest; co więcej: stanowi jej przeciwieństwo.

    Jest żądzą, kontrolą, posiadaniem.

    Jest manipulacją, strachem i niepokojem, a to na pewno nie jest miłość.

    Podawano nam, że szczęście ma absolutną cenę, jest wakacyjną przystanią.

    Pamiętaj jednak, że nie ma ono z tym nic wspólnego.

    Mamy swoje subtelne sposoby uzależniania swego szczęścia od wielu rzeczy istniejących zarówno w nas, jak i poza nami.

    Mówimy: "Nie chcę być szczęśliwy, nim nie wyjdę z nerwicy."

    Mam dla ciebie dobrą wiadomość. Możesz być szczęśliwy razem ze swoją nerwicą.

    A czy chcesz usłyszeć jeszcze lepsze wiadomości?

    Jest tylko jeden powód, dla którego nie doświadczasz tego, co w Indiach nazywają "anand" – rozkoszą, szczęściem.

    Jest tylko jeden powód, że nie doświadczasz tego już teraz.

    A polega on na tym, że myślisz czy też koncentrujesz się na tym, czego nie masz.

    W przeciwnym razie musiałbyś doświadczać błogostanu.

    Jezus mówił rzeczy zgodne ze zdrowym rozsądkiem do ludzi świeckich, do głodnych, do biednych.

    Przynosił im dobre nowiny: to dla was, weźcie.

    Ale kto tego słucha? Nikogo to nie obchodzi, lepiej jest spać.


    Anthony de Mello

  • Sep 18, 2016 5:02:06 PM

     But it’s what all the mystics in the past have been telling us. I’m not saying that “me,” the conditioned-self, will not sometimes fall into its usual patterns. That’s the way we’ve been conditioned. But it raises the question whether it is conceivable to live a life in which you would be so totally alone that you would depend on no one.


    We all depend on one another for all kinds of things, don’t we? We depend on the butcher, the baker, the candlestick maker. Interdependence. That’s fine! We set up society this way and we allot different functions to different people for the welfare of everyone, so that we will function better and live more effectively—at least we hope so. But to depend on another psychologically—to depend on another emotionally—what does that imply? It means to depend on another human being for my happiness.


    Think about that. Because if you do, the next thing you will be doing, whether you’re aware of it or not, is demanding that other people contribute to your happiness. Then there will be a next step—fear, fear of loss, fear of alienation, fear of rejection, mutual control. Perfect love casts out fear. Where there is love there are no demands, no expectations, no dependency. I do not demand that you make me happy; my happiness does not lie in you. If you were to leave me, I will not feel sorry for myself; I enjoy your company immensely, but I do not cling.


    I enjoy it on a nonclinging basis. What I really enjoy is not you; it’s something that’s greater than both you and me. It is something that I discovered, a kind of symphony, a kind of orchestra that plays one melody in your presence, but when you depart, the orchestra doesn’t stop. When I meet someone else, it plays another melody, which is also very delightful. And when I’m alone, it continues to play. There’s a great repertoire and it never ceases to play.


    That’s what awakening is all about. That’s also why we’re hypnotized, brainwashed, asleep. It seems terrifying to ask, but can you be said to love me if you cling to me and will not let me go? If you will not let me be? Can you be said to love me if you need me psychologically or emotionally for your happiness? This flies in the face of the universal teaching of all the scriptures, of all religions, of all the mystics. “How is it that we missed it for so many years?” I say to myself repeatedly. “How come I didn’t see it?” When you read those radical things in the scriptures, you begin to wonder: Is this man crazy? But after a while you begin to think everybody else is crazy. “Unless you hate your father and mother, brothers and sisters, unless you renounce and give up everything you possess, you cannot be my disciple.” You must drop it all. Not physical renunciation, you understand; that’s easy. When your illusions drop, you’re in touch with reality at last, and believe me, you will never again be lonely, never again. Loneliness is not cured by human company. Loneliness is cured by contact with reality. Oh, I have so much to say about that. Contact with reality, dropping one’s illusions, making contact with the real. Whatever it is, it has no name. We can only know it by dropping what is unreal. You can only know what aloneness is when you drop your clinging, when you drop your dependency. But the first step toward that is that you see it as desirable. If you don’t see it as desirable, how will you get anywhere near it?


    Think of the loneliness that is yours. Would human company ever take it away? It will only serve as a distraction. There’s an emptiness inside, isn’t there? And when the emptiness surfaces, what do you do? You run away, turn on the television, turn on the radio, read a book, search for human company, seek entertainment, seek distraction. Everybody does that. It’s big business nowadays, an organized industry to distract us and entertain us.



    Anthony de Mello





    A przecież wszyscy mistycy o tym nam właśnie mówili.

    Nie twierdzę, że "mnie", czyli uwarunkowana jaźń, nie będzie czasami wpadała w stare koleiny. W ten sposób nas uwarunkowano. Rodzi się jednak pytanie, czy możliwe jest przeżycie życia, w którym byłoby się tak całkowicie samotnym, że nie zależałoby się już od nikogo. Wszyscy w jakimś stopniu wzajemnie od siebie zależymy.

    Zależymy od rzeźnika, piekarza, producenta świec.

    Jest to zależność wzajemna.

    To dobrze! W ten sposób tworzymy społeczeństwo. Powierzamy pewne funkcje różnym ludziom dla dobra nas wszystkich – tak, byśmy funkcjonowali lepiej i żyli efektywniej. Taką przynajmniej mamy nadzieję.

    Być od kogoś zależnym psychicznie, być od kogoś zależnym emocjonalnie – co to ze sobą niesie?

    Oznacza to, że moje szczęście zależne jest od innej istoty ludzkiej.

    Pomyślcie o tym.

    Jeśli tak jest, to następnie, bez względu na to czy sobie uświadamiacie to, czy nie, żądacie od innych, by jakoś przyczynili się do waszego szczęścia.

    A wówczas pojawia się następny krok: strach.

    Strach przed utratą, strach przed alienacją, strach przed odrzuceniem i wzajemna kontrola.

    Miłość doskonała wyklucza lęk.

    Tam, gdzie jest miłość, nie ma miejsca na żądania, na oczekiwania, nie ma zależności.

    Nie żądam, abyś uczynił mnie szczęśliwym; moje szczęście nie jest zależne od ciebie.

    Jeśli mnie opuścisz, nie będę rozczulał się nad sobą, twoje towarzystwo sprawia mi wielką radość, ale nie mogę zatrzymywać cię kurczowo dla siebie.

    Cieszę się bez potrzeby zawłaszczania tego, co sprawia mi radość.

    To, co naprawdę mnie cieszy, to nie ty; to coś większego niż ty i ja.

    To coś – jak odkryłem – jest podobne do symfonii, jest osobliwym rodzajem orkiestry grającej jakąś melodię w twojej obecności, ale kiedy odejdziesz, orkiestra grać nie przestanie.

    Gdy spotkam kogoś innego, gra ona inną melodię, równie zachwycającą.

    A kiedy jestem sam, orkiestra gra nadal. Jej repertuar jest olbrzymi, nigdy grać nie przestaje.

    I tego właśnie dotyczy przebudzenie.

    Z tego też powodu jesteśmy zahipnotyzowani, odmóżdżeni, śpimy.

    To straszne pytanie, ale czy możesz twierdzić, że mnie kochasz, jeśli jesteś do mnie przyklejony i nie pozwalasz mi odejść?

    Jeśli nie pozwalasz mi być sobą?

    Czy możesz twierdzić, że mnie kochasz, jeśli to ty potrzebujesz mnie psychicznie i emocjonalnie, by być szczęśliwym?

    Ta iluzja pryska jak bańka mydlana w obliczu uniwersalnej nauki wszelkich Świętych Ksiąg, wszystkich religii, wszelkiej mistyki.

    Jak mogło do tego dojść, że przez tyle lat nam to umykało? – pytam siebie wciąż na nowo.

    Jak to się stało, że tego nie dostrzegałem?

    Kiedy czytamy rozmaite radykalne sądy w Pismach, zaczynamy się dziwić:

    Czy ten człowiek zwariował?

    Jeśli jednak przez chwilę dobrze się zastanowić, to wszyscy inni wydają się zwariowani...

    "Dopóki nie będziesz miał w nienawiści swego ojca, matki, braci i sióstr, dopóki nie wyrzekniesz się wszystkiego, co posiadasz, nie możesz być moim uczniem."

    Musisz porzucić wszystko.

    Nie idzie tu o wyrzeczenie fizyczne, to byłoby za proste.

    Kiedy wyrzekniesz się swoich iluzji, wejdziesz w końcu w kontakt z rzeczywistością, i uwierz mi, już nigdy nie będziesz samotny, już nigdy samotności nie będziesz leczył towarzystwem.

    Samotność leczy się kontaktem z rzeczywistością.

    Mam tak wiele do powiedzenia na ten temat.

    O porzucaniu iluzji, o nawiązywaniu kontaktu z rzeczywistością i o samym kontakcie z nią. Czymkolwiek ona jest, nie można jej nazwać. Możemy ją tylko poznać; po odrzuceniu tego, co nierealne.

    Czym jest brak samotności, możesz dowiedzieć się jedynie wtedy, gdy przestaniesz kurczowo trzymać się innych, kiedy odrzucisz swą zależność.

    Pierwszym krokiem będzie spostrzeżenie tego stanu rzeczy jako czegoś pożądanego. Jeśli zaś będzie to dla ciebie czymś pożądanym, jak możesz się do tego zbliżyć?

    Pomyśl o samotności, która jest twoim udziałem.

    Czy jakiekolwiek towarzystwo uwolni cię od niej?

    Tylko na chwilę cię od niej oderwie. A wewnątrz jest pustka, czyż nie tak?

    Kiedy ta pustka wypływa na powierzchnię, co wówczas robisz?

    Uciekasz, włączasz telewizor, radio, czytasz książkę, szukasz towarzystwa, rozrywki, oderwania.

    Wszyscy to robią. W tym zakresie kwitnie za naszych dni wspaniały interes, cały zorganizowany przemysł odrywania nas od pustki, dostarczania rozrywki.


    Anthony de Mello


  • Sep 18, 2016 5:07:02 PM

    At one of my conferences, someone made the following observation:
    “I want to share with you something wonderful that happened to me. I went to the movies and I was working shortly after that and I was really having trouble with three people in my life. So I said, ‘All right, just like I learned at the movies, I’m going to come outside myself.’ For a couple of hours, I got in touch with my feelings, with how badly I felt toward these three people. I said, ‘I really hate those people.’ Then I said, ‘Jesus, what can you do about all that?’ A little while later I began to cry, because I realized that Jesus died for those very people and they couldn’t help how they were, anyway. That afternoon I had to go to the office, where I spoke to those people. I told them what my problem was and they agreed with me. I wasn’t mad at them and I didn’t hate them anymore.”


    Anytime you have a negative feeling toward anyone, you’re living in an illusion. There’s something seriously wrong with you. You’re not seeing reality. Something inside of you has to change. But what do we generally do when we have a negative feeling? “He is to blame, she is to blame. She’s got to change.” No! The world’s all right. The one who has to change is you.


    One of you told of working in an institution. During a staff meeting someone would inevitably say, “The food stinks around here,” and the regular dietitian would go into orbit. She has identified with the food. She is saying, “Anyone who attacks the food attacks me; I feel threatened.” But the “I” is never threatened; it’s only the “me” that is threatened.


    But suppose you witness some out-and-out injustice, something that is obviously and objectively wrong. Would it not be a proper reaction to say this should not be happening? Should you somehow want to involve yourself in correcting a situation that’s wrong? Someone’s injuring a child and you see abuse going on. How about that kind of thing? I hope you did not assume that I was saying you shouldn’t do anything. I said that if you didn’t have negative feelings you’d be much more effective, much more effective. Because when negative feelings come in, you go blind. “Me” steps into the picture, and everything gets fouled up. Where we had one problem on our hands before, now we have two problems. Many wrongly assume that not having negative feelings like anger and resentment and hate means that you do nothing about a situation. Oh no, oh no! You are not affected emotionally but you spring into action. You become very sensitive to things and people around you. What kills the sensitivity is what many people would call the conditioned self: when you so identify with “me” that there’s too much of “me” in it for you to see things objectively, with detachment. It’s very important that when you swing into action, you be able to see things with detachment. But negative emotions prevent that.


    What, then, would we call the kind of passion that motivates or activates energy into doing something about objective evils? Whatever it is, it is not a reaction; it is action.


    Some of you wonder if there is a gray area before something becomes an attachment, before identification sets in. Say a friend dies. It seems right and very human to feel some sadness about that. But what reaction? Self-pity? What would you be grieving about? Think about that. What I’m saying is going to sound terrible to you, but I told you, I’m coming from another world. Your reaction is personal loss, right? Feeling sorry for “me” or for other people your friend might have brought joy to. But that means you’re feeling sorry for other people who are feeling sorry for themselves. If they’re not feeling sorry for themselves, what would they be feeling sorry for? We never feel grief when we lose something that we have allowed to be free, that we have never attempted to possess. Grief is a sign that I made my happiness depend on this thing or person, at least to some extent. We’re so accustomed to hear the opposite of this that what I say sounds inhuman, doesn’t it?


    Anthony de Mello





    Podczas jednej z moich konferencji ktoś podzielił się następującym przeżyciem:

    – Chciałem opowiedzieć wam coś wspaniałego, co autentycznie mi się przydarzyło. Poszedłem do kina i wkrótce po tym pracowałem nad ważnym dla mnie problemem. Miałem kłopoty z trzema osobami w moim życiu. Powiedziałem więc sobie: "Dobrze, zrobię tak, jak to widziałem na filmie, wyjdę poza siebie". W ciągu kilku godzin uzyskałem dobry kontakt ze swymi uczuciami, z tymi negatywnymi uczuciami wobec wspomnianych osób.

    "Naprawdę nienawidzę tych ludzi" – stwierdziłem.

    "Jezu, jak możesz mi pomóc?"

    Chwilę później rozpłakałem się, gdy zdałem sobie sprawę, że Jezus umarł również za tych ludzi i że nie są oni winni tego, jakimi są. Tego popołudnia musiałem iść do biura i rozmawiać z nimi. Opowiedziałem im o swoich problemach, a oni zgodzili się ze mną. Nie doprowadzali mnie już do szaleństwa i nie czułem wobec nich nienawiści.

    Ilekroć żywisz wobec kogoś negatywne uczucia, żyjesz iluzją, coś jest z tobą nie tak.

    Nie widzisz tego, co rzeczywiste, coś wewnątrz ciebie musi ulec zmianie.

    Co jednak zazwyczaj robimy, kiedy te negatywne uczucia nas ogarniają?

    – "On jest winny, ona jest winna. Oni powinni się zmienić".

    Nie! Świat jest w porządku.

    To z tobą nie jest w porządku.

    Tym, który ma się zmienić, jesteś ty.

    Ktoś z was opowiadał o pracy. Podczas zebrania pracowników pewien człowiek powiedział: – Jedzenie tutaj śmierdzi – a dietetyczka omal nie wyleciała ze złości w powietrze. Identyfikowała się z jedzeniem. Tak, jakby mówiła: "Każdy, kto atakuje pożywienie, atakuje mnie. Czuję się zagrożona!"

    Ale "ja" nigdy nie jest zagrożone, to tylko jego "mnie" zostało zagrożone.

    Załóżmy jednak, że jesteś świadkiem wciąż powtarzającej się niesprawiedliwości; czegoś, co jest w oczywisty i obiektywny sposób złe.

    Czy nie byłoby słuszną rzeczą powiedzieć, że nie powinno to mieć miejsca?

    Czy nie należałoby się w jakiś sposób zaangażować w skorygowanie sytuacji, która jest zła?

    Ktoś rani dziecko, jesteś świadkiem ewidentnego zła.

    Co w takich sytuacjach robić?

    Mam nadzieję, że nie zakładaliście, iż powiem: nie powinniście nic robić.

    Powiedziałem tylko, że jeśli nie będzie w was negatywnych emocji, będziecie znacznie bardziej efektywni.

    Kiedy w grę wchodzi negatywne uczucie, jesteście ślepi.

    Na scenę wkracza "mnie" i wszystko idzie na opak.

    Tam, gdzie borykaliśmy się z jednym problemem, teraz mamy dwa.

    Wiele osób błędnie przyjmuje, że nie mieć negatywnych emocji, takich jak złość, resentyment, nienawiść oznacza nierobienie niczego w danej sytuacji.

    Nie, nie i jeszcze raz nie.

    Nie jesteś pod wpływem emocji, ale szybko przechodzisz do działania.

    Stajesz się bardzo wyczulony na ludzi i sprawy dookoła ciebie.

    To, co zabija wrażliwość, to właśnie tak zwana "uwarunkowana jaźń".

    Ma to miejsce wtedy, kiedy tak bardzo identyfikujesz się z "mnie", że jest tego "mnie" zbyt wiele, byś mógł widzieć sprawy obiektywnie, na chłodno.

    To bardzo ważne, aby przystępując do działania widzieć wszystko z pewnym dystansem.

    A negatywne emocje taki dystans uniemożliwiają.

    Czy wobec tego istnieje taki rodzaj pasji, która motywuje nas czy też aktywizuje naszą energię do walki z jakimś obiektywnym złem? Czymkolwiek by nie była, nie jest to reakcja, ale działanie.

    Niektórzy z was zastanawiają się zapewne, czy istnieje jakiś przejściowy obszar, nim coś stanie się częścią mnie, nim dojdzie do identyfikacji. Powiedzmy, że umiera przyjaciel. Jest rzeczą ludzką i słuszną, że odczuwamy smutek.

    Ale jaka to jest reakcja?

    Litujesz się nad sobą?

    Co właściwie opłakujesz?

    Pomyśl o tym.

    To, co powiem, zabrzmi okropnie, ale jak już powiedziałem – przychodzę z innego świata.

    Reagujesz na tę śmierć jak na osobistą stratę, prawda?

    Opłakujesz swoje "mnie" i innych ludzi, którym przyjaciel mógł przynieść radość.

    Ale to oznacza, że przykro ci z powodu innych ludzi, którym jest przykro z własnego powodu. Gdyby nie było im przykro z własnego powodu, to z jakiego?

    Nigdy nie czujemy żalu z powodu utraty czegoś, czego prawo do wolności uznaliśmy, czego nigdy nie usiłowaliśmy posiąść.

    Smutek jest oznaką tego, że uzależniłem swoje szczęście od jakiejś rzeczy lub osoby, przynajmniej w pewnym zakresie. Do tego stopnia przyzwyczailiśmy się do tego, że kiedy słyszymy coś przeciwnego, to takie stwierdzenie brzmi dla nas nieludzko.


    Anyhony de Mello